Bence anlamlı güzel bir hikaye.. Ne kimseye mum olmak gerek, nede pervane.. En güzeli Allah'ı bilmek, fani olan şeylere kör olacak kadar değer vermemek.. Bu evrende fani olmayan pek bir şey de yok yani..
Yani hangi aşk yada aşık kalmış ki toplum tarafından hatırlansın, bilinsin. Demek ki aşk denen şey de faniymiş ki unutulmuşlar.. Bir tek masallar kalmış hatırlanan.. Leyla ile mecnun, ferhat ile şirin.. Aşk belki bu hikayelerdeki gibi bir masaldır.. :003:
Yani halbuki Hz. Peygamber efendimiz unutuluyor mu. Unutulmuyor. Peki neden ? Çünkü o alemlere rahmettir. Rahmet demek merhamet demektir. Merhamet ise sevgiden ileri gelir. Demekki en büyük sevgi sahibi ve kaynağı Yüce Allah'tır.. Yüce Allah ise Baki dir.. Demekki sevgi de Bakidir..
İşte bu hemşerim Aristonun mantığıydı.. :dft012:
Sevmek ve saygı duymak işte işin sırrı bu.. Secde de zaten sevgiden doğan saygının son noktası değil mi ? :dft012: