Sen, yosun kokulu denizlere yelken açmış bir gemi.
Ben, karanlık bir odada tutsak olmuş sözlerim.
Sen bembeyaz bir güvercin kanadında; sevgi yüklü.
Ben daracık penceremden durup seni gözlerim....
Bazen ılık bir rüzgar eser; bana seni hatırlatır.
Bazen güldürür bakışın, bazen saatlerce ağlatır.
Bazen derin bir uykuda sen çıkarsın karşıma,
Bazen uyku girmez gözüme; seni yazarım satır,satır...
Sen güneşten bir damla yakan, kavuran beni.
Ben; aşkını dilenen bir deli, bir serseri
Sen bu kadar ızdırap vermezdin belki bana,
Ben, kırabilseydim eğer kalbimdeki zinciri......
Adnan Özkan.....
