medine gülü
Well-known member
Kurtar Beni " Benden " Sultanım
" Kan çanağı gözlerimde hüzün yine var ”
Başaramadım yine...
Bir türlü anlatamadım “ bendeki seni”. ..
Bir türlü ispat edemedim sana beni diri diri öldüren bende
içimde öldürdüğümü.
Bir türlü önleyemedim benli soru işaretlerini.
Düşüyorum yine kanamalı cümlelere...
Üşüyorum. .
Ne oldu bilmiyorum...Boynum eğik yine...
Suçluyum çünkü bir türlü anlatamadım “ bendeki seni”.
Gösteremedim adının yüreğimde ne kadar büyük yer kapladığını...
Cümlelerimi yuttum sustum şimdi.
Düştüm yine ulu orta...Yırtıldı gömleğim...
İlmek yine geçti şah damarıma...
Yuvarlandım avuçlarına. Susmalıyım ben...
Seni sende yaşayacağım.
İnatla..Sabırla..Biraz da susacağım.
Ama avaz avaz bağıracağım seni...
Sende yaşacağım biliyorum.
Tıpkı bende yaşayan sen gibi…
Kanamalı bir yürek var içimde...
Düşlerim ağır yaralı. Yine tökezledim.
Yine sobelendim…
Az kalmıştı “ senin sesinle “ uyanmaya.
Ramak kalmıştı seninle doğdum ben...
Hatırlarsın senden önce kör topaldım ben,
denizlerinde yürüttün beni.
Yarı çıplak gövdeydim ben ,
yüreğinin sevda gömleğini giydirdin bana.
Dilsizdim...
Umut cümlelerini doladın dilime..
Tanımsızdım bir o kadar hüviyetsiz...
Kimliğini “ mevcudiyetime “ adadın sen...
Senden önce yoktum..
Vardım da yoktum aslında...
Ya da sureti “aslına “ teveccüh eden biriydim ben.
Gölge oyunlardan bir figüran. Adressizdim.
Sokaklarım yoktu kaldırım taşlarımdan öte...
Ama sen yüreğinin başkentinde ağırladın beni...
Şimdi bu sevdayı çıktığı komadan çıkarma zamanı...
Tut ellerimi bulutları tutar gibi...
Biliyorum...
Anlatamadım; sana “ bendeki seni “…
Gösteremedim; adının yüreğimde ne kadar büyük yer kapladığını…
Susturamadım; vadesi dolmuş sağanaklarımı...
Gecemi gündüze çeviren;
Kurtar beni " benden" ...
Çevir yüzümü aydınlığına...
" Kan çanağı gözlerimde hüzün yine var ”
Başaramadım yine...
Bir türlü anlatamadım “ bendeki seni”. ..
Bir türlü ispat edemedim sana beni diri diri öldüren bende
içimde öldürdüğümü.
Bir türlü önleyemedim benli soru işaretlerini.
Düşüyorum yine kanamalı cümlelere...
Üşüyorum. .
Ne oldu bilmiyorum...Boynum eğik yine...
Suçluyum çünkü bir türlü anlatamadım “ bendeki seni”.
Gösteremedim adının yüreğimde ne kadar büyük yer kapladığını...
Cümlelerimi yuttum sustum şimdi.
Düştüm yine ulu orta...Yırtıldı gömleğim...
İlmek yine geçti şah damarıma...
Yuvarlandım avuçlarına. Susmalıyım ben...
Seni sende yaşayacağım.
İnatla..Sabırla..Biraz da susacağım.
Ama avaz avaz bağıracağım seni...
Sende yaşacağım biliyorum.
Tıpkı bende yaşayan sen gibi…
Kanamalı bir yürek var içimde...
Düşlerim ağır yaralı. Yine tökezledim.
Yine sobelendim…
Az kalmıştı “ senin sesinle “ uyanmaya.
Ramak kalmıştı seninle doğdum ben...
Hatırlarsın senden önce kör topaldım ben,
denizlerinde yürüttün beni.
Yarı çıplak gövdeydim ben ,
yüreğinin sevda gömleğini giydirdin bana.
Dilsizdim...
Umut cümlelerini doladın dilime..
Tanımsızdım bir o kadar hüviyetsiz...
Kimliğini “ mevcudiyetime “ adadın sen...
Senden önce yoktum..
Vardım da yoktum aslında...
Ya da sureti “aslına “ teveccüh eden biriydim ben.
Gölge oyunlardan bir figüran. Adressizdim.
Sokaklarım yoktu kaldırım taşlarımdan öte...
Ama sen yüreğinin başkentinde ağırladın beni...
Şimdi bu sevdayı çıktığı komadan çıkarma zamanı...
Tut ellerimi bulutları tutar gibi...
Biliyorum...
Anlatamadım; sana “ bendeki seni “…
Gösteremedim; adının yüreğimde ne kadar büyük yer kapladığını…
Susturamadım; vadesi dolmuş sağanaklarımı...
Gecemi gündüze çeviren;
Kurtar beni " benden" ...
Çevir yüzümü aydınlığına...