senden önce biteviye karaladığım ömrümün
hiç beyazsız karakaplı defterini
senden sonra sıkıca kavrayıp tam ortasından
ve düşünmeden gerisini, bölmüşlüğüm
son sayfasında adını bırakıp yalnızca
harf harf silmişliğime acıyla gülmüşlüğüm vardı
susuyorum!..
nice /el kiri/yle dürülmüş tüm yüzlerimi yıkayıp gelmiştim
kursağımda kalmış hayatımın derisini ellerimle yüzmüşlüğüm
ve yüzüne tükürmüşlüğüm
yetmez gibi, kanırtıp en keskin dilimle
dilim dilim kazıyıp damarlarımı
kanımı içime kürümüşlüğüm de vardı
susuyorum!
bir çiğnem söz için mahkûmluğum oldu nice ağızlara
tahammülü zor, pörsümüş şu kelime patla/t/malarından
en çürümüşlerini söküp dilleri arasından
sana dair anlamaları ayırıp destelemekten yoruldum
susuyorum!
susuyorum, içinden /sen/ geçen güfteleri seçip
uçuşan notalardan majör sesler devşirip
ve kimselere duyuramadığım şu ağıraksak şarkıları
bestelemekten de usandım
susuyorum!
susuyorum lili, yokluğuna katlanıp katran kahırlara
ne zorken çekmek ipini yaban kapıların
yavan eşiklerinde nice oyalanıp
sonra, eski bir liman şehrinden derin sulara açılan
bandırasız bir geminin bordasında sürüklenerek
senden bir ize rastlamanın beyhude umudunun
asılıp küreklerine
susuyorum!
bilirsin, kan kusulup nasıl şerbet edildiğini
bilirsin, bilirim nasıl susulduğunu, duvar gibi
şu /git(me)!/lerinle düşmüştüm ya hayattan
senden kalan yalnızca sarındığım /adın/dı
/çekip alma, bari, o kalsın bırak!/ dediğim
içime bıraktığın şu /üşümüşlüğün/ün üstünü örtmelere de
susuyorum!
su gibi akıyor zaman
yılları sel, şimdi, yolları hep /sen/ alıyor, susuyorum!
sis olup indikçe derin uçurumlarına içimin
bana bir patika olsun kalmıyor senden
diye de susuyorum..
susuyorum, bilmişlikle alakası yok, şu /çok söylemiş/liğin
kaçak, geveze papağanı say, bir korsan masalının
bir yağma seferinde, vakt-i seher havalanıp
en ucuna uçmuş tehlikeli burçların..
şu buhar olmuşluğun/m/ bir susku içindi elbet
artık bunun için de susuyorum!
susuyorum, sen gibi yok suvaracak
susuyorum lili, çok susuyorum!.
Siyahbuz....
hiç beyazsız karakaplı defterini
senden sonra sıkıca kavrayıp tam ortasından
ve düşünmeden gerisini, bölmüşlüğüm
son sayfasında adını bırakıp yalnızca
harf harf silmişliğime acıyla gülmüşlüğüm vardı
susuyorum!..
nice /el kiri/yle dürülmüş tüm yüzlerimi yıkayıp gelmiştim
kursağımda kalmış hayatımın derisini ellerimle yüzmüşlüğüm
ve yüzüne tükürmüşlüğüm
yetmez gibi, kanırtıp en keskin dilimle
dilim dilim kazıyıp damarlarımı
kanımı içime kürümüşlüğüm de vardı
susuyorum!
bir çiğnem söz için mahkûmluğum oldu nice ağızlara
tahammülü zor, pörsümüş şu kelime patla/t/malarından
en çürümüşlerini söküp dilleri arasından
sana dair anlamaları ayırıp destelemekten yoruldum
susuyorum!
susuyorum, içinden /sen/ geçen güfteleri seçip
uçuşan notalardan majör sesler devşirip
ve kimselere duyuramadığım şu ağıraksak şarkıları
bestelemekten de usandım
susuyorum!
susuyorum lili, yokluğuna katlanıp katran kahırlara
ne zorken çekmek ipini yaban kapıların
yavan eşiklerinde nice oyalanıp
sonra, eski bir liman şehrinden derin sulara açılan
bandırasız bir geminin bordasında sürüklenerek
senden bir ize rastlamanın beyhude umudunun
asılıp küreklerine
susuyorum!
bilirsin, kan kusulup nasıl şerbet edildiğini
bilirsin, bilirim nasıl susulduğunu, duvar gibi
şu /git(me)!/lerinle düşmüştüm ya hayattan
senden kalan yalnızca sarındığım /adın/dı
/çekip alma, bari, o kalsın bırak!/ dediğim
içime bıraktığın şu /üşümüşlüğün/ün üstünü örtmelere de
susuyorum!
su gibi akıyor zaman
yılları sel, şimdi, yolları hep /sen/ alıyor, susuyorum!
sis olup indikçe derin uçurumlarına içimin
bana bir patika olsun kalmıyor senden
diye de susuyorum..
susuyorum, bilmişlikle alakası yok, şu /çok söylemiş/liğin
kaçak, geveze papağanı say, bir korsan masalının
bir yağma seferinde, vakt-i seher havalanıp
en ucuna uçmuş tehlikeli burçların..
şu buhar olmuşluğun/m/ bir susku içindi elbet
artık bunun için de susuyorum!
susuyorum, sen gibi yok suvaracak
susuyorum lili, çok susuyorum!.
Siyahbuz....
