Bediüzzaman (r.a) Mürşidmiydi, Alimmiydi ? her ikisimiydi?

ve bihi nesteinu

Bu Kardeşiniz hem elektrikçidir hemde avrupada elektroteknik eğitimi almıştır.. Hiç bir yerde bağlantısı olmayan bir tesisat göremedim, her biri belirli bağlantılar ile ana kaynağa bağlanır ve ordan nur alır..Evinizdeki elektriklere bakın..

üstad r.a hın verdiği elektirik misaline bakalım ne ders vermiş hemde sözlerde hemde 24. söz gibi bir derste:
..Meselâ:
Nasılki bir saray bulunsa, büyük bir dairesinde büyük bir elektrik lâmbası bulunur. O elektrikten teşa’ub etmiş ve onunla bağlı küçük küçük elektrikler, küçük menzillere taksim edilmiş. Şimdi birisi o büyük elektrik lâmbasının düğmesini çevirip ziyayı kapatsa, bütün menziller derin bir karanlık içine ve bir vahşete düşer.

Ve başka sarayda büyük elektrik lâmbasıyla merbut olmayan küçük elektrik lâmbaları, her menzilde bulunuyor. O saray sahibi büyük elektrik lâmbasının düğmesini çevirerek kapatsa, sair menzillerde ışıklar bulunabilir. Onunla işini görebilir, hırsızlar istifade edemezler.

İşte ey nefsim! Birinci saray, bir müslümandır. Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm, onun kalbinde o büyük elektrik lâmbasıdır. Eğer onu unutsa, el’iyazü billah kalbinden onu çıkarsa, hiçbir peygamberi daha kabul edemez. Belki hiçbir kemalâtın yeri ruhunda kalamaz, hattâ Rabbini de tanımaz.
Mahiyetindeki bütün menziller ve latifeler, karanlığa düşer ve kalbinde müdhiş bir tahribat ve vahşet oluyor. Acaba bu tahribat ve vahşete mukabil hangi şeyi kazanıp ünsiyet edebilirsin? Hangi menfaati bulup o tahribat zararını onunla tamir edersin?

Halbuki ecnebiler, o ikinci saraya benzerler ki, Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’ın nurunu kalblerinden çıkarsalar da, kendilerince bazı nurlar kalabilir veya kalabilir zannederler. Onlarınmanevî kemalât-ı ahlâkiyelerine medar olacak Hazret-i Musa ve İsa Aleyhimesselâm’a bir nevi imanları ve Hâlıklarına bir çeşit itikadları kalabilir.
(24-s,öz 5.dal)

..O Hâkim-i Zîşan bu kasrı, şu mezkûr maksadlar için bina etmiştir. Şu maksadların husulü ise, iki şeye mütevakkıftır:

Birisi: Şu gördüğümüz ve nutkunu işittiğimiz üstadın vücududur. Çünki o bulunmazsa, bütün maksadlar beyhude olur. Çünki anlaşılmaz bir kitab, muallimsiz olsa; manasız bir kâğıttan ibaret kalır.

İkincisi: Ahali, o üstadın sözünü kabul edip dinlemesidir. Demek, vücud-u üstad vücud-u kasrın dâîsidir ve ahalinin istimaı, kasrın bekasına sebebdir. Öyle ise denilebilir ki: Şu üstad olmasaydı, o Melik-i Zîşan şu kasrı bina etmezdi. Hem yine denilebilir ki: O üstadın talimatını ahali dinlemedikleri vakit, elbette o kasr tebdil ve tahvil edilecek.
(11.Söz)

..Şimdi soruyoruz, varis-i nebi r.a ne demektir,varisler ESERE SADIK KALARAK,KAYNAĞI BOZMADAN TAHRİF ETMEDEN vazifesi EDA EDER, peki varis nedir, ..her yüzyılda bir varisi nebi gelir diye olan rivayetleri nasıl anlayacaz ? velilerin, alimlerin, gizli birer kutub olan nur talebelerinin, benim vekilim, aynım oldu diye hitablara mazhar olanlar, dairemizde ne vazife görmekteler..?

ve bihi nesteinu

Risale-i nur mesleğini anlamak noktasından mütaala makamında yazıyoruz..

ve bihi nesteinu

Bizleri azçok tanıyanlar bilir bir şey demek istedikmi açıkça deriz ve sonuna kadar arkasında dururuz, yeterki doğru olsun, doğruluğunuda kur’an ve sünnet mihenginden alsın yani şer-i ve mesleki emir ve yasaklar ölçüsünde olsun..

Bu dersin maalesef kasdettiğiniz makam ile ilgisi yok, bir mürşidden, risale-i nur dairesindeki saffı evvel olanlardan fenafilihvanın yaşanabilmesi için gerekli olan mürşidden bahsediyoruz..

Bunun içinde mesleğin kurucusu olan bediüzzaman r.a alimmiydi, mürşidmiydi, diye kardeşlerimizin ne anlayıp ne tatbik ettiklerini derse açtık, ifadelerimizde bahsettiğiniz hitaba mazhar olacak manalar olmasa gerek, o yazdığımız derslerde risale-i nurdan dı, ONLAR KANUNDUR ADETULLAHTA, ister birileri kabul etsin ister etmesin, kanun değişmez, zira sünnetullahtır..

şimdi sizden ricamız kendi anlamanız ile her dersin hududlarını çizmeyi bırakıp müsaade etmeniz olur..

Burda şer-i ve mesleki esaslar dışına çıkılmadığı müddetce yazmak serbest olsa gerek, zira formun adı RİSALEFORMU, eger sadece BİR GURUBA HİZMET için açtı iseniz burayı ismini değiştirip………CEMAATİ, VEYA ……………..GURUBU , gibi bir ifade ile belirtirseniz, bizlerde ,has ve hususi olan dairelere girip yazmayız şimdiye kadarda o tür yerlere yazmamışız..

şidi dersimizi tekrar yazıyoruz ve silinmemesini rica ediyoruz görevli kardeşimizden..!!

evet heppimiz üzüm yeriz fakat, Bizler ÜZÜMÜ SAPI İLE TANIYORUZ NE YAPALIM..!!
Allah üzüm salkımlarını kuru üzüm çubuğuna takarak yaratıyor..!!

……………………………….
ve bihi nesteinu

Bu Kardeşiniz hem elektrikçidir hemde avrupada elektroteknik eğitimi almıştır..

Hiç bir yerde bağlantısı olmayan bir tesisat göremedim, her biri belirli bağlantılar ile ana kaynağa bağlanır ve ordan nur alır..Evinizdeki elektrik le ışık saöan lambalara bakın..

Yani evinizi aydınlatan lambaların açıktan görünmesede, KENDİ KENDİNE NURLANIYOR GÖRÜNSEDE,O LAMBALAR NUR VERMEDEN EVVEL TESİSATLAR İLE HATLAR İLE BİR ANA MENBAA KADAR BAĞLAR İLE BALIDIR, velevki siz görmesenizde, görünmemesi yok doluğuna delil değilde, sanatkarın sanatını nasıl icra ettiğine delil olur..

üstad r.a hın verdiği elektirik misaline bakalım ne ders vermiş hemde sözlerde hemde 24. söz gibi bir derste:
..Meselâ:
Nasılki bir saray bulunsa, büyük bir dairesinde büyük bir elektrik lâmbası bulunur. O elektrikten teşa’ub etmiş ve onunla bağlı küçük küçük elektrikler, küçük menzillere taksim edilmiş. Şimdi birisi o büyük elektrik lâmbasının düğmesini çevirip ziyayı kapatsa, bütün menziller derin bir karanlık içine ve bir vahşete düşer.

Ve başka sarayda büyük elektrik lâmbasıyla merbut olmayan küçük elektrik lâmbaları, her menzilde bulunuyor. O saray sahibi büyük elektrik lâmbasının düğmesini çevirerek kapatsa, sair menzillerde ışıklar bulunabilir. Onunla işini görebilir, hırsızlar istifade edemezler.

İşte ey nefsim! Birinci saray, bir müslümandır. Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm, onun kalbinde o büyük elektrik lâmbasıdır. Eğer onu unutsa, el’iyazü billah kalbinden onu çıkarsa, hiçbir peygamberi daha kabul edemez. Belki hiçbir kemalâtın yeri ruhunda kalamaz, hattâ Rabbini de tanımaz.
Mahiyetindeki bütün menziller ve latifeler, karanlığa düşer ve kalbinde müdhiş bir tahribat ve vahşet oluyor. Acaba bu tahribat ve vahşete mukabil hangi şeyi kazanıp ünsiyet edebilirsin? Hangi menfaati bulup o tahribat zararını onunla tamir edersin?

Halbuki ecnebiler, o ikinci saraya benzerler ki, Hazret-i Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm’ın nurunu kalblerinden çıkarsalar da, kendilerince bazı nurlar kalabilir veya kalabilir zannederler. Onlarınmanevî kemalât-ı ahlâkiyelerine medar olacak Hazret-i Musa ve İsa Aleyhimesselâm’a bir nevi imanları ve Hâlıklarına bir çeşit itikadları kalabilir.
(24-s,öz 5.dal)

..O Hâkim-i Zîşan bu kasrı, şu mezkûr maksadlar için bina etmiştir. Şu maksadların husulü ise, iki şeye mütevakkıftır:

Birisi:Şu gördüğümüz ve nutkunu işittiğimiz üstadın vücududur. Çünki o bulunmazsa, bütün maksadlar beyhude olur. Çünki anlaşılmaz bir kitab, muallimsiz olsa; manasız bir kâğıttan ibaret kalır.

İkincisi: Ahali, o üstadın sözünü kabul edip dinlemesidir. Demek, vücud-u üstad vücud-u kasrın dâîsidir ve ahalinin istimaı, kasrın bekasına sebebdir. Öyle ise denilebilir ki: Şu üstad olmasaydı, o Melik-i Zîşan şu kasrı bina etmezdi. Hem yine denilebilir ki: O üstadın talimatını ahali dinlemedikleri vakit, elbette o kasr tebdil ve tahvil edilecek.
(11.Söz)

..Şimdi soruyoruz,
varis-i nebi r.a ne demektir ?
varisler ESERE SADIK KALARAK,KAYNAĞI BOZMADAN TAHRİF ETMEDEN vazifesi EDA EDER, peki varis nedir ? ..
her yüzyılda bir varisi nebi gelir diye olan rivayetleri nasıl anlayacaz ?
velilerin, alimlerin, gizli birer kutub olan nur talebelerinin, benim vekilim, aynım oldu diye hitablara mazhar olanlar, dairemizde ne vazife görmekteler..?

Eğer mesleğimiz şeyhlik olsa idi, makam bir olurdu veyahut mahdud makamlar bulunurdu. O makama müteaddid istidadlar namzed olurdu. Gıbtakârane bir hodgâmlık olabilirdi. Fakat mesleğimiz uhuvvettir. Kardeş kardeşe peder olamaz, mürşid vaziyetini takınamaz. Uhuvvetteki makam geniştir. Gıbtakârane müzahameye medar olamaz. Olsa olsa, kardeş kardeşe muavin ve zahîr olur; hizmetini tekmil eder…(Lem’alar 166)

Reşha ağabey evvela neden Bediüzzaman ın zat ı adına sordunuz bu soruyu anlayamadım.. Mükerrer defa zaman şahıs zamanı değildir derken neden byle bir soru? Selametle İbrahim kardeşiniz : )

ve bihi nesteinu

Mevzuyu bu makamda açmamızın, sebebi hikmetleri ve meyveleri ilerde kendilerini gösterecekler inşaallah, bizim açma sebebimiz ise risale-i nura ve ihlas dusturlarına uygundur..

Risale-i nur mesleği eger bir irşad mesleği
ise mürşid şarttır, Bediüzzaman r.a mürşid idi ise, irşad ettiği talebelerinden erkan ve varis olanlarda mürşiddi ve irşad devam etmektedir..

Malum alimlerin talebeleri ile mürşidlerin talebeleri, arasında ilim olarakta, usul olarakta, keyfiyet olarakta, eğitim olarakta, sonuç olarakta farkllıklar mevcuddur..

Lem’alarda bir düsturda ise daire içerisinde mürşid arayabilir denmiş.

Mürşidlik vaziyeti takınmak yasaktır denmiş, mürşid yoktur denmemiş..Yani dairemizde mürşid konumuna gelen zevatı kiramlar ders verdikleri kardeşlerine birer mürşid tavrı ile değilde birer ders arkadaşı tavrı ile muamele ederler, üstad r.a bunu ilk kendisi tatbik etmiştir, yani kendi dediklerini yapmış ve numunelerini göstermiştir..

Peki üstad r.a kendini talebelerine ders arkadaşı gördü ve dedi diye, ders alan talebeleri üstadlarına karşı nasıllardı ?

Risale-i nur mesleğine bu noktadan bakılırsa, irşad mesleği olarak karşımıza neler çıkar, bir alimin eserleri nazarı ile bakılır ilim tahsili baz alınırsa karşımıza neler öıkar veya her ikiside bir olursa nasıl olur, bunu risale-i nurdan delillendirerek ders yapmak isteriz, zira MENBANIN NE OLDUĞU ANLAŞILIRSA MUHATABDA KENDİSİNİN NE OLDUĞUNU ve neler yapması gerektiğinide derslerden anlaması gerek diye kardeşlerimizle mütaala etmek isteriz..

Üstadım bana ve dinleyen her zevi-l ukûle, tarîkat zamanı değil, imanı kurtarmak zamanıdır, beş vakit namazını hakkıyla eda et, namazın nihayetindeki tesbihleri yap, ittiba’-ı sünnet et, yedi kebairi işleme dersini vermiştir. Ben gerek bu derse, gerek Risalet-ün Nur ile verilen derslere, Kur’an’dan istinbat buyurarak gösterdiği hakikatlara karşı Allah’ın tevfikiyle can ü dilden belî dedim, tasdik ettim ve bana böylece hakikat dersini veren bu zâta da ömrümde ilk defa olarak Üstad dedim. Hata etmedim, isabet ettim.

Hulusi
(Barla Lahikası – 29)

Üçüncü fark: Hazret-i Mevlâna Hâlid, zülcenaheyndir. Fakat zamanın muktezasıyla ilm-i tarîkatı ve Sünnet-i Seniyeyi esas tutmak cihetiyle tarîkatı daha ziyade tutmuşlar. O noktada sarf-ı himmet etmiş. Üstadım ise şu dehşetli zamanın muktezasıyla ilm-i hakikatı ve hakaik-i imaniye cihetini iltizam ederek, tarîkata üçüncü derecede bakmışlar.
(Barla Lahikası – 165)

Hem hocamız tarîkat zamanı olmadığını, mütemadiyen dostlarına söylüyor. İmanı kurtarmak zamanıdır diyor. Buna delil, dokuz senedir hiçbir kimseye tarîkat talim etmemesidir.
(Barla Lahikası – 301)

saniyen: Şu zaman-ı isyan ve tuğyan ve küfranda mahz-ı inayet ve lütf-u Hak olan, ümmet-i İslâmiyeyi hakaik-i imaniyeye sevk ve irşada memur edilen zât-ı hakîmanelerini bütün ümmet-i Muhammediyeyi olduğu gibi bu âcizi de nurlu Sözler ile tarîk-ı Nur’a irşad buyurduğunuzdan dolayı hürmet ve minnetle daim yâd eder, dünyevî ve uhrevî muradlarınızı hasıl eylemesini Rahîm, Kerim olan Allah-u Zülcelal Hazretlerinden abîdane niyaz ve istirham eylerim, efendim.

Hulusi
(Barla Lahikası – 33)

Taharri-i hakikat ile ömür geçirir iken mukadderat bu âsi bîçareyi de beş sene evvel Şah-ı Nakşibend Hazretlerinden Muhammed-ül Küfrevî Hazretlerine doğru açılan tarîk-ı Nakşibendîye idhal eylemişti. Sonra muvakkat bir küsuf neticesi olarak yol kaybolmuş, zulmet ve dikenler içinde kalınmış iken nurlu Sözler’inizle zulmetten nura, girdabdan selâmete, felâketten saadete çıktım. اَلْحَمْدُ لِلَّهِ هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّىFerman buyuruyorsunuz ki: “İmanı kurtarmak zamanıdır.”

عَلَى الرَّاْسِ وَالْعَيْنِ

Hulusi
(Barla Lahikası – 32)

Baş göz üstüne 🙂

Napolyon’un dediği gibi, “Bana tevili kabil olmayan bir cümle getiriniz, sizi onunla i’dam edeyim.” Beşerin ağzından çıkan hangi cümle vardır ki, tevillerle cürüm ve suç teşkil etmesin.
(Şualar – 497)