- Bu konu 1,965 yanıt içerir, 155 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
Bir bedevi gelerek Aleyhissalatu vesselam’a: Senin Allah elçisi olduğunu ne ile bileyim?” dedi. Aleyhissalatu vesselam: “Hurma ağacından şu salkımı çağırmamla. O benim Allah’ın elçisi olduğuma şehadet eder!” dedi ve onu çağırdı. Salkım, ağaçtan inmeye başladı. Resulullah (sav)’ın yanına düştü ve: “Selam senin üzerine olsun ey Allah’ın Resulü!” dedi. Sonra Aleyhissalatu vesselam ona; “Haydi yerine dön!” emrettiler. Salkım, yerine döndü ve eski yerine kaynadı. Bedevi (bu manzara karşısında) Müslüman oldu.”
Ravi: İbnu AbbasResulullah (sav)’a Mekke’de idim. Beraberce bir tarafına gitmiştik. O’nun karşısına çıkan her ağaç, her dağ O’na selam veriyor ve: “Allah’ın selamı üzerine olsun ey Allah’ın Resulü!” diyordu…
Kaynak: Tirmizi, Menakıb 8, (3630)
Hz. Ebu Hureyre radıyallahu anh anlatıyor: “Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
“Allah Teâla hazretleri şöyle ferman buyurdu: “Kim benim veli kuluma düşmanlık ederse ben de ona harp ilan ederim. Kulumu bana yaklaştıran şeyler arasında en çok hoşuma gideni, ona farz kıldığım (ayni veya kifaye) şeyleri eda etmesidir. Kulum bana nafile ibadetlerle yaklaşmaya devam eder, sonunda sevgime erer. Onu bir sevdim mi artık ben onun işittiği kulağı, gördüğü güzü, tuttuğu eli, yürüdüğü ayağı (aklettiği kalbi, konuştuğu dili) olurum. Benden birşey isteyince onu veririm, benden sığınma talep etti mi onu himayeme alır, korurum. Ben yapacağım bir şeyde, mü’min kulumun ruhunu kabzetmedeki tereddüdüm kadar hiç tereddüte düşmedim: O ölümü sevmez, ben de onun sevmediği şeyi sevmem.”
Buhari, Rikak 38.
Nu’man İbnu Beşîr (radıyallâhu anh) anlatıyor:
“Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm): “Dua ibadetin kendisidir” buyurdular ve sonra şu âyeti okudular. (Meâlen): “Rabbiniz: ”Bana dua edin ki size icâbet edeyim. Bana ibadet etmeyi kibirlerine yediremeyenler alçalmış olarak cehenneme gireceklerdir” buyurdu.” (Gâfır 60).
Tirmizî, Tefsir, Gâfir, (2973); Ebû Dâvud, Salât 358, (1479). Metin Tirmizî’ye aittir.İbnu Ömer (radıyallâhu anhümâ) anlatıyor:
“Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Kime dua kapısı açılmış ise ona rahmet kaıları açılmış demektir. Allah’a taleb edilen (dünyevî şeylerden) Allah’ın en çok sevdiği afiyettir. Dua, inen ve henüz inmeyen her çeşit (musibet) için faydalıdır. Kazayı sadece dua geri çevirir. Öyle ise sizlere dua etmek gerekir. “
Tirmizî, Daavât 112, (3542).Ebû’d-Derdâ (radıyallâhu anh) anlatıyor: “Resûl-i Ekrem (aleyhissalâtu vesselâm), (bir gün) sordu:
“En hayırlı olan ve derecenizi en ziyade artıran, melîkinizin yanında en temiz, sizin için gümüş ve altın paralar bağışlamaktan daha sevaplı, düşmanla karşılaşıp boyunlarını vurmanız veya boyunlarınızı vurmalarından sizin için daha hayırlı olan amelinizin hangisi olduğunu haber vereyim mi ?”“Evet! Ey Allah’ın Resûlü!” dediler.
“Allah’ın zikridir!” buyurdu.
Tirmizî, Daavat 6, (3374); Muvatta, Kur’ân 24.Hadis No : 1663
Ravi: Ebu’d-Derda
Tanim: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Kıyamet günü, mü’minin mizanında güzel ahlaktan daha ağır basan bir şey yoktur. Allah Teala hazretleri, çirkin düşük söz (ve davranış) sahiplerini buğzeder.” (Tirmizi’nin bir rivayetinde şöyle denmiştir: “Güzel ahlak sahibi, ahlakı sayesinde, namaz ve oruç sahibinin derecesine ulaşır.”)Kaynak: Tirmizi, Birr 62, (2003, 2004); Ebu Davud, Edeb 8, (4799)
Hadis No : 1664Ravi: CabirTanim: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Bana en sevgili olanınız, kıyamet günü de bana mevkice en yakın bulunacak olanınız, ahlakça en güzel olanlarınızdır. Bana en menfur olanınız, kıyamet günü de mevkice benden en uzak bulunacak olanınız, gevezeler, boşboğazlar ve yüksekten atanlardır.” (Cemaatte bulunan bazıları): “Ey Allah’ın Resulü! Yüksekten atanlar kimlerdir?” diye sordular. “Onlar mütekebbir (büyüklük taslayan) kimselerdir!” cevabını verdi.
Kaynak: Tirmizi, Birr 77, (2019)Hadis No : 4135Ravi: Ebu Hüreyre
Tanim: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Bir adam vardı, (günah isteyerek nefsine zulmetmekte) çok ileri idi. Ölüm gelip çatınca oğullarına dedi ki: “Ben ölünce, cesedimi yakın, külümü iyice ezin ve rüzgarın önünde saçın, Allah’a yemin olsun, eğer Rabbim beni bir yakalarsa hiç kimseye vermediği azabı verir!” Ölünce, bu söylediği ona yapıldı. Allah da arz’a emrederek: “Sende ondan ne varsa bana toplayıver!” dedi. Arz da topladı. Adam ayakta duruyordu. “Sen böyle bir vasiyeti niye yaptın?” diye Rabb Teala sordu. “Senden korktuğum için ey Rabbim” cevabını verdi. Allah Teala hazretleri bu cevap üzerine onu affetti.”Kaynak: Buhari, Tevhid 35, Enbiya 50; Müslim, Tevbe 25, (2756); Muvatta, Cenaiz 51, (1, 240); Nesai, Cenaiz
Mü’min kul Allah’a dua eder, Allah (z.c.hz.) Cibril (a.s.)’a der ki:
“İstediğini yapma. Ben onun sesini seviyorum.”
Facir dua ettiğinde ise:
“Ya Cibril (a.s.)! Hacetini yap. Çünkü ben onun sesini sevmiyorum” buyurur.Ravi: Hz. Enes (r.a.)
Rasulallah (s.av) buyurdular ki:”Eğer siz hiç günah işlemeseydiniz Allah Teala sizi helak eder ve yerinize ,günah işleyecek (fakat tevbeleri sebebiyle)mağrifet edeceği kimseleri yaratırdı.”(Kütübü sitte)
Müşrik olarak ölenle ,bir müslümanı haksız yere öldüren hariç Allah bütün günahları affeder
ravi:Ümmü’d derda
Hadis 4148Hz. Enes (radıyallâhu anh) anlatıyor:
“Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) namaz kılarken nefes nefese bir adam geldi ve:
“Allahu ekber, Elhamdü lillâhi hamden kesîran tayyiben mubâreken fîhi. (Allah büyüktür, çok temiz ve mübârek hamdler Allah’adır!)” dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) namazı bitirince:
“Şu kelimeleri hanginiz söyledi?” diye sordu. Cemaat bir müddet sessiz kaldı, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm):
“(Kim söylediyse çekinmesin, benim desin), Zîra fena bir şey söylemiş değil)” dedi. Bunun üzerine adam:
“Ben, ey Allah’ın Resûlü!” dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) da:
“Ben on iki melek gördüm. Her biri, bu kelimeleri (Allah’ın huzuruna) kendisi yükseltmek için koşuşmuşlardı.”Müslim, Mesâcid 149, (600); Ebû Dâvud, Salât 121, (763): Nesâî, İftitâh 19, (2,132,133).
Hz. Câbir (radıyallâhu anh) anlatıyor:
“Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) namaza başlarken tekbir getirir, sonra (bazan) şunu okurdu: “İnne salâtî ve nüsükî ve mahyâye ve memâtî lillâhi Rabbi’l-âlemîn. Lâ şerîke lehu ve bi-zâlike ümirtü ve ene evvelü’l-müslimîn. Allahümmehdinî li-ahseni’l a’mâli ve ahseni’l-ahlâki. Lâ yehdî li-ahseniha illâ ente. Ve kınî seyyie’l-a’mâl ve seyyie’l-ahlâk. Lâ yakî seyyiehâ illâ ente. (Namazım, ibâdetim hayatım ve ölümüm âlemlerin Şeriksiz Rabbi Allah içindir. Ben bununla emrolundum. Ben bu emre teslim olanların ilkiyim. Ey Allah’ım, beni amellerin ve ahlâkın en iyisine sevket. Bunların en iyisine senden başka sevkeden yoktur. Beni kötü amellerden ve kötü ahlâktan koru, bunların kötülerinden ancak sen korursun.”
Nesâî, İftitâh 16, (2,129).Muhammed İbnu Mesleme (radıyallâhu anh)anlatıyor:
“Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) nâfile namaz kılmak için kalktığı vakit (bazan) şunu okurdu:
“Allahu ekber veccehtü vechiye li’llezî fatara’s-Semâvâti ve’1-arza hanî-fen müslimen ve mâ ene mine’l-müşrikîn… (Allah büyüktür. Yüzümü Ha-nîf ve Müslüman olarak semâvat ve arzı yaratan Allah a yönelttim. Ben müşriklerden değilim). . . “)
Devamını Hz. Câbir (radıyallâhu anh)’in rivâyetinde olduğu şekilde zikretti. Sonra şunu okudu:
“Allahümme ente’l-Meliku. Lâ ilâhe illâ ente sübhâneke ve bihamdike Allahım (kâinatın gerçek) Meliki sensin. Senden başka ilah yoktur. Seni hamdinle takdîs ederim]. ” Sonra kıraata geçti.”
Nesâî, İftitâh 17, (2,131).
Hz. Enes Radiyallahu Anh’tan rivayetle Efendimiz Sallallahu Aleyhi Vessellem buyurdular ki:
“Her şeyde, kendisi ile Allah arasında bir perde vardır. ‘La ilahe illallah’ kelimesinde ve anne
babanın evlada olan duasında perde yoktur.”(Deylemi)
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.