Nasil ÖleceĞİz

[Anonim]

[HR][/HR]

Yazık ki akşam oldu biz yine yalnız kaldık

Bir kıyısı görünmez denize daldık

Bir gemiye binmişiz bulanık bir gecede

Allah’ın denizinde Allah’tan uzak kaldık…

Mevlana

[Anonim]

[HR][/HR]

Yalnız kalmaktan daha kötü
şeyler de var hayatta
ama genellikle
bir ömür alır bunun
farkına varmak
o zaman da
çok geçtir
ve çok geçten
daha kötü
birşey yoktur
hayatta…

[Anonim]

ve…
Sözün izi,yürek üzerinde bir çizik gibi kalırmış…
Ama yüreğini çöl bilenlere insanların kırıcı sözleri etki etmezmiş…
Bir rüzgar yetermiş izlerin mezarını çizmeye

Yüreğini içinde çöl bilenler,
Bunun için hep huzurlu olurlarmış;
Sadece huzuru umanlar…
Ummazlarmış kullardan fazlaca vefa,fazlaca ihsan…

nokta!!!!!!!

[Anonim]

Madem ecel gizlidir; her vakit ölüm, başını kesmek için gelebiliyor ve genç ihtiyar farkı yoktur. Elbette daima gözü önünde öyle büyük dehşetli bir mes’ele karşısında biçare insan; o i’dam-ı ebedi, o dipsiz, nihayetsiz haps–i münferidden kurtulmak çaresini aramak ve kabir kapısını bir âlem-i bakiye, bir saadet-i ebediyeye ve âlem-i nura açılan bir kapıya kendi hakkında çevirmek hadisesi; o insanın dünya kadar büyük bir mes’elesidir.
(Bediüzzaman Said Nursi – 13. Söz’den)

[Anonim]

”Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan resmi vardı.İnsanı düzelttiğim zaman dünya da kendiliğinden düzeliverdi.”

[Anonim]

[HR][/HR]

[IMG]http://byfiles.storage.live.com/y1prVQ6vLrrUIBGv6_oI8smcnM1qIWQA018d7bhLWUi-33CAm7xVH6sgj5PDfDcxCEae9nbTAxhq7o[/IMG]

İki türlü insan daima açtır.
Biri ilmi arayan,
diğeri de parayı…

[Anonim]

İnsan yağmur gibi olmalı bence, herkesi ıslatabilmeli. .

Rahmeti kuşanıp herkese her şeye merhamet etmeli..

İnsan sözünü yağmur gibi yumuşakça indirmeli kulaklara;

Kırıp dökmemeli, damla damla söylemeli, ince ince sevmeli…

Şefkatli olup kimseyi küçümsememeli, hor görmemeli, kimsenin dalını kırmamalı..

[Anonim]

[HR][/HR]
Güzelliğin bir zerresi olan Leyla için uykuları sürgün etmek çok değilse,
Güzelliğin kaynağı olan Mevla için bir ömrü feda etmek az bile…

[Anonim]

[HR][/HR]
ÖLÜMLE NİŞANLI OLARAK DOĞDUK,HERAN DÜĞÜNÜMÜZ OLABİLİR
NEDEN ÇEYİZİMİZİ (İBADET) HAZIRLAMIYORUZ.?

[Anonim]

[HR][/HR]

Sanırız ki, insan konuştuğu kadardır.
Konuşmadığımız kadarımız da konuşur oysa.
Bir de konuşamayan tarafımız var ki,
Nice konuşmaların gürültüsünü bastırırdı açsaydı ağzını?
Senai Demirci

[Anonim]

O Senin Rızkındı..

Rızklar:

Hiç ummadığın bir zamanda,

Hiç ummadığın bir şekilde,

Hiç ummadığın bir yerde,

Hiç ummadığın birinin eliyle,

Hiç ummadığın bir gizemle,

Özel olarak gönderilir ve adrese teslim edilir.

Rezzak O..

Vahhab O..

Vedud O..

Rahim O..

Telaş etme! Gam çekme (;

[Anonim]

Ayrintilardaki Güzellik..

Hayat detaylariyla güzelliklerini sunar bize!
Eger bu güzellikleri fark edersek keyf aliriz. Güzellikleri temasa etmeyi iskalarsak, hic güzellik görmedim diye sikayet ederiz!
Bu mini mavi cicegin bu kadar güzel detaylarinin oldugunu gördüm.
Nedenini bilmeden sevdigim bu minik cicek, sevgim karsiliginda güzel yüzünü ikram etti bana sanki!
Bu güzelligi ‘Yaradan’a ve bana görmem icin ‘göz verene’ binlerce tesekkürlerimle!

[Anonim]

[HR][/HR]

. . .
Kelebek misalidir aşk;
Anlamayana ömrü günlük,
Anlayana bir ömürlük
. . .
!

[Anonim]

[HR][/HR]

Aşık olmayana aşk kuru bir kelimeden ibaret ; Yarı palavra , yarı safsata ..
Aşık olmayan bunu anlayamaz , olansa anlatamaz..

Öyleyse nasıl söze dökülebilir AŞK ,
Kelimelerin hükmünü yitirdiği yerde ?……

[Anonim]

”………………”BURAYA ONUN ADINI YAZ

Kimin mi?

Hani o, seni en çok üzenin, en kızdıranın adını..

Eşin belki..Belki de annen-baban..

Ya da kardeşin, komşun, en iyi arkadaşın..

Artık, seni inciten ve de “kıymetlin” her kimse, işte onun..

Yaz adını buraya; “. . . . .” ve ekle;

“. . . . .” Öldü! Yok artık!

Ne bir daha bu eve gelecek, ne telefon edecek, ne de bir daha karşılaşacağım onunla!

Artık “. . . . .” Yok! Öldü O.. Hiç olmayacak bir daha..

Bundan sonra, aranızda geçen olayları düşün..

Hani seni çok inciten, üzen-kızdıran ve “Asla!” dedirten her yaşanmışlığı..

Gör bak, nasıl bomboş ve anlamsız gelecek..

Ölümün değdiği her şey nasıl silikleşecek, nasıl artık fonda kalacak hayat!..

Aniden değişecek paradigmalar!

“Neden?” diyeceksin..”Neden kırdım ki onu?” “Şu üç günlük dünyada değer miydi?”

Ve.. Tarifsiz sızlayacak yüreğin..

İşte bak dünya bir an! Bir varmış, bir yokmuş..

Giden asla geri gelmiyor ve insan “keşke” diye bir ömür boyu yürek sızılarıyla kalıyor sonra.

Böyledir ölüm..Ansızın gelir ve keskin bir bıçak gibi ayırıverir dünyaları..

Ve bizler, hep “ölecek yaşlarda” olduğumuz gerçeğini bile bile, görmezden gelir, hiç ölmeyecek gibi yaşarız..

Oysa geçen her saniye haykırır bize; “Ölüm var heyy!”

Bir ebemkuşağıdır ölüm..

Her giden hep “sırma saçlı-badem gözlüdür” ya hani..

“. . . . .” Öldü diyerek işte, şimdi değiştir paradigmaları!..

Ve en bâdem gözlüne sımsıkı sarıl! Bırakma sakın!..

Bak, tik-taklıyor zaman; “Ölüm var heyy!”

İşte bu, “Ölmeden önce ölmek” yani Olmak sırrındandır..

Ve bundandır “Her vakit ölümü hatırlayın!”diye emredilmesi..

Sırra eren, hiç “keşke” demeyecek.

Ve..

Nasıl hayattayken öldürüp de gayrımızı, sıfırlıyorsak ona karşı içimizi, aklımızı-yüreğimizi..

Nefsimize de böyle yapmalı!..Sıfırlamalı dâim..

Sınır dışı tüm arzu ve dayatmalarını, ölüm silgisiyle silivermeli..

Ölmeden Ölmeli!..

Ölmüş olan, hiç dünyaya tapar mı? “Şunu, şunu da isterim” der mi?

Ölmüş olan, yalan-kötü söz söyler mi?

Ölmüş olan, haset-zulüm eder mi hiç?

Ölmüş olan, benlik davası güder, kin tutar mı?

Ölmüş olan, incinir mi?

Ölmüş olan, İncitir mi hiç?

?

Gelin ÖLüverelim hadi!..

OLuverelim..

Muhabbetle efendim..

[Yazar]

Yazılar