Şeyh Sadi Şirazi k.s anlatıyor:
"Daha çocukken ibadeti sever, gece kalkar namaz kılardım.Aynı şekilde
günahtan da sakınırdım.Bir gece babamın hizmetinde bulunuyordum.Bütün
gece uyumadım ve Kur'an-ı Kerim elimden bırakmadım.Yanımızdaki
insanlar horul horul uyuyordu.
Babama; "Ne olur, şunlardan bir tanesi olsun başını kaldırıp da ikirekat
namaz kılsa... Ölüler gibi yatıyorlar!" dedim.
Babamda dedi ki:"Evladım keşke sen de uyusaydın da onların gıybetini
yapmasaydın!"
Gururlu kimse kendinden başkasını görmez, onun gözünün önünde ayırıcı
perde vardır.Hakikati gören bir göze sahip olsaydı, kendisinden düşkün
kimseyi görmezdi
