Nurâni Nakışlar..

[Anonim]

Bir bahar mevsiminde, garibâne, mütefekkirâne, seyahate gidiyordum.
Bir tepeciğin eteğinden geçerken parlak bir sarı çiçek nazarıma ilişti.
Eskiden vatanımda ve sâir memleketlerde gördüğüm o cins sarı çiçekleri derhatır ettirdi.

[Anonim]

Şöyle bir mânâ kalbe geldi ki:
Bu çiçek kimin turrası ise, kimin sikkesi ise ve kimin mührü ise ve kimin nakşı ise,
elbette bütün zemin yüzündeki o nevi çiçekler onun mühürleridir, sikkeleridir.

[Anonim]

Şu mühür tahayyülünden sonra, şöyle bir tasavvur geldi ki:
Nasıl bir mühür ile mühürlenmiş bir mektub, o mühür, o mektubun sahibini gösterir;
öyle de, şu çiçek, bir mühr-ü Rahmânîdir.

[Anonim]

Şu enva-ı nakışlarla ve mânidar nebâtât satırlarıyla yazılan şu tepecik dahi bu çiçek Sâniinin mektubudur.
Hem, şu tepecik dahi bir mühürdür. Şu sahrâ ve ova bir mektub-u Rahmânî hey’âtını aldı.
İşbu tasavvurdan şöyle bir hakikat zihne geldi ki:
Herbir şey, bir mühr-ü Rabbânî hükmünde, bütün eşyayı kendi Hâlıkına isnad eder,
kendi kâtibinin mektubu olduğunu ispat eder.

[Anonim]

İşte, herbir şey öyle bir pencere-i tevhiddir ki, bütün eşyayı bir Vâhid-i Ehade mal eder.

[Anonim]

Demek herbir şeyde, hususan zîhayatlarda öyle hârika bir nakış, öyle mu’cizekâr bir san’at var ki;
onu öyle yapan ve öyle mânidar nakşeden, bütün eşyayı yapabilir ve bütün eşyayı yapan, elbette o olacaktır.
Demek, bütün eşyayı yapamayan, birtek şeyi icâd edemez.

[Anonim]

İşte ey gâfil! Şu kâinatın yüzüne bak ki;

birbiri içinde hadsiz mektubât-ı Samedâniye hükmünde olan sahaif-i mevcudât ve herbir mektub üstünde hadsiz sikke-i tevhid mühürleriyle temhîr edilmiş bütün bu mühürlerin şehâdetlerini kim tekzib edebilir? Hangi kuvvet onları susturabilir?
Kalb kulağı ile hangisini dinlesen,
“Eşhedüenlailaheillallah” dediğini işitirsin.

Sözler | Otuz Üçüncü Söz

[Anonim]

[IMG]http://umuthuzmeleri.files.wordpress.com/2011/04/kuzular.jpg?w=429&h=365[/IMG]

Deniz içinde ve zemin yüzünde merhamet ve şefkatle terbiye edilen küçük hayvanâttan ve yavrulardan sor:

“Ne diyorsunuz?” de; Elbette,

“Yâ Cemîl, yâ Cemîl, yâ Rahîm, yâ Rahîm” diyecekler.

Sözler

[Anonim]

[IMG]http://umuthuzmeleri.files.wordpress.com/2011/02/c59felale.jpg?w=568&h=400[/IMG]

Şimdi bak çeşmelere, çaylara, ırmaklara…

Yerden, dağlardan kaynamaları TESADÜFÎ değildir. Çünki onlara terettüb eden âsâr-ı rahmet olan faidelerin ve semerelerin şehadetiyle ve dağlarda bir mizan-ı hacetle iddiharlarının ifadesiyle ve bir mizan-ı hikmetle gönderilmelerinin delâletiyle gösteriliyor ki;

bir Rabb-ı Hakîm’in teshiriyle ve iddiharıyladır.

Ve kaynamaları ise, O’nun emrine HEYECANLA imtisal etmeleridir.

33. Söz; 20. Pencere

[Anonim]

[IMG]http://umuthuzmeleri.files.wordpress.com/2011/04/mc3bckemmel.jpg?w=536&h=363[/IMG]
“Bütün mevcûdâtta sebeb-i medh ü senâ (övgüye vesîle) olan kemâlât (mükemmellikler) O’nundur.

Öyle ise hamd (övgü) dahi O’na âittir.

Ezelden ebede kadar her kimden, her kime karşı gelen ve gelecek medh ü senâ O’na âittir.

Çünki sebeb-i medih olan ni‘met ve ihsan ve kemâl ve cemâl (güzellik) ve medâr-ı hamd (hamde vesîle) olan her şey O’nundur. O’na âittir. Evet âyât-ı Kur’âniyenin (Kur’ân âyetlerinin) işârâtıyla (işâretleriyle) bütün mevcûdâttan dâimî bir sûrette dergâh-ı İlâhiyeye (Allah katına) giden bir ubûdiyettir (kulluktur), bir tesbihtir, bir secdedir, bir duâdır ve bir hamd ü senâdır ki, dâimî o dergâha gidiyor.”

Mektûbât

[Anonim]

“Cenâb-ı Hakkın rahmeti gibi, muhabbeti dahi kâinatı ihata etmiş. İşte, o hadsizmahbuplar içindeki mezkûr beş vechinin herbir vechinde en yüksek makam, Muhammed-i Arabî Aleyhissalâtü Vesselâma mahsustur ki, “Habîbullah” lâkabı ona verilmiş.“

[Anonim]

[IMG]http://umuthuzmeleri.files.wordpress.com/2011/05/akc4b1l.jpg?w=503&h=404[/IMG]

.

“Akıl, öyle tılsımlı bir anahtar olur ki: Şu kâinatta olan nihayetsiz rahmet hazinelerini ve hikmet definelerini açar. Ve bununla sahibini, saadet-i ebediyeye müheyya eden bir mürşid-i Rabbanî derecesine çıkarır.”

.

Sözler/ Bediüzzaman Said Nursî

[Anonim]

Eğer aklın varsa, uhrevî inkılâbâtında, berzahî etvârında ve dünyevî inkılâbâtının müsâdemâtı altında ezilen, bozulan ve ebedî seferde sana arkadaşlığa muktedir olmayan işleri bırak, ehemmiyet verme, onların zevâlinden kederlenme.

Risaleinur

[Anonim]

[Anonim]

[Yazar]

Yazılar