Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Hangi hançerin sızısı var sine-i yaremde!

Ne vakit
bir ah etsem

Yüreğimde ki
dinmez sısıyı gönüllere
zerkedip şöyle bir nazar etsem

Gamın halinde ki
nefesin acziyetini ibretle derlesem,
her ecelin selasında serinlesem

Maşşerin vecdini
ruhum ve kalbimde ki haşyetiyle irkilsem,
Rabbime secde edip, kendimden geçsem

Muhammet
beldesidir alem-i kainat

Her zerresine
nüfus etmek isteyen kim, hangi
müddet-i nefsten zuhur ediyor bu kabahat

Akıl sırdır,
ihsana bel bağlayan çağlayandır

Aşkın
ve hakikatin ecriyle
anlam bulan irfandır

Katleden her kimse
zafiyet içinde tuğyan etmiş zavallı
bir icraatın muhatabıdır masumiyete ne hacet

Ümmet aşkın
sadrından uzaklaştırıldı

Mukallitliğe
amade olan bir statü için
hoyratça harcandı ve kullanıldı

Susma ve dinlemek
adına ne kadar israliyat varsa,
gönüllere bahanelerle aktarıldı

Muhakeme etmek,
akıl yürütmek, fikretmek için
öğrenmek mahkum eden tekebbür ehline kaldı

Onca asır
mapushanelere kimle atıldı

Hak ve hakkaniyet için
iradesinden vazğeçen ülema
niçin horlanıp, harcandı

Batıl adına hüküm
sürmek isteyen isyanlar kimlere hiç
acımadan kıydı, tertip edilerek vurgunlar yapıldı

Peygabber ocağı
ismiyle musemma olan zavallı ocak

En galiz
haliyle ruh suçladı,
hoca diyerek her masumu dışladı

Devlet, sanki
milletin değil şer için çırpındı

En tabi haklar bile
hakir görülerek, hak olmaktan
çıkartıldı,bahaneler üretilerek şaklabanlık yapıldı

Milletin birliği
ve dirliği nasıl ihale edilip

Terör ve gasp
pazarlandı,umera ne vakit
millet adına vecde gelip haykırdı

Beni ruhum ve kalbimden
uzaklaştırmak için gönüllü kölelik
başlatıldı, hak miktarı azınlığın tercihi yapıldı

Yarım asrı geçen
bir nefes olarak daha ne söylesem

Ecdadımın
kemiklerini sızlatan bu elim hadiselere
nasıl yazıpta gelecek nesillere hakkınıteslim etsem

Kandırılan nefesleri,
katledilen fikirleri, çıkar uğruna
heba edilen en kutsi değerleri nasıl
kelamın edebiyle gönüllere şehretsem

Gözlerimi kapatmadan,
mezarım açılmadan, defnip için yakınlarımla
ve dostlarımlahemhal etmeden mi göçsem

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Aşk meydanında şükür etmekten korkma!

Kalbin
sızlarsa sevin yakınma

Ruhun ne vakit
idrakine kapı aralarsa o an
sakın aşkın iksirinden uzak kalma

Gam
neyi davet eder,
zan ne hasmane bir keder,
nasıl bir vecd bu hali ihsan eder uyuma

Çilenin
halinde vuslat vardır

Feda olmaya
namzet olan hangi
mütmain kuldur, zafiyete sarılma

Ne zaman
bir ezan duyarsan irkil
Ruhun ve vicdanın esinidir

İdrakin
ve feyzin halinde
tefekküt et ve yeniden diril

Yıllara sari
uyutan bühtandan,
nefsine seslenen avuntudan

Aklını
ve iradeni zafiyete
uğratan günehtan arileş ve silkin

Ne vakit
acziyet halinde bitiyorsa,
umudunu soldurmaya soyunmuşsa

Muddet-i nefesin
vecdiyle , hakikatin vicdanında
ki diliyle yüzleş ve muhakemeyle irkil

Şayet
gözünden yaş geliyorsa yakınma

Kalbini titreten
bir lahza varsa, taklidin
süretinde ikamet ederek avunma

Hissiyat güzeldir,
insani bir ülfet ve özelliktir, idrakin
ve aklın iradeye ram eyleyen vecdini unutma

Ne vakit
üzülürsen kahırlanma
ve acınma, bahtın bela ahdinde ki
nasip kimden ilga eder sorgula

Dilin her vakit
konuşmasın, sukuta kansın

Her
mevzunun içinde çırpınıp
şekliyet için asla yol aldırmasın

Ruhun
ve kalbin lisanı hüccettir,

Vicdanın akseden
nidasından esindir, aklın
ve izanın onu ihmale almasın

Eriyen
bir nefes var, ömür kitabı
yazılırken geriye kalan ne var

Mizan
her vakit halini bekleyen
bir hak, ihmal etmen neye yarar

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kim bilir
belkide divane diyeceksin

Ne kadar
abesle iştigal ettiğime
kanaaat getireceksin

İlmi
ve fikri bakımdan nükseden
tezatları derleyip alay mı edeceksin

Yoksa hiç vakit
ayırmaya değmez diye
es geçip, arayışlara yön mü vereceksin

Kelam etmek
her bakımdan kalbi şehretmeli

Nefsin tazzikiyle
rasgelelik dile gelmemeli,
düşünmenin hak olduğu bilinmeli

İlim
merakın şubesiyse,
akıl ve izanın muvazenesinde
sevk edilmeli, keşkelere ilitfat etmemeli

Ruhun
sahibi belli,
kalbi nazargah kılan Rab

Ezelin
ve ebedin maliki, fanilik
adına esaret kabul edilmemeli

Din adına
simsarlık yapan
her kimse tahkir edilmeli

Cemaat asabiyeti
ve takiyesinden vazgeçilip,
şeffaflık ilkesi kabullenmeli

Hakimiyet adına
hunharca gasp edilen ne varsa,
alenen ifşa edilip, gereği yerine getirilmeli

Her nefesin
aziz olduğu teslim edilip, hukukundan
bihaber olanlar talim edilip, değerlendirilmeli

Şerri yaptıran
nefstir,nefse hükmeden sinsidir

Hinliğin her türlüsü
nefsi bakımdan iltifat edilen payedir,
ülfet ve faziletten elbette ki aridir

Ruh,
İsmi zülcelalin zatından
bahşedilen hakikattir,

Kalp
ve irade sahibi adına
muhatap kabul edilen zarafettir

İki yoldan
biri tercih edilmelidir,

Hangi yolu
tercih edersen, hesabı içinde
haşrolacak hangi mukadderdir

Halini cezbeden
ne varsa öncelikle tefekkür et

Fikrin ve malumatın
olmadan yol alacağını,aklını
ve iradeni nasıl kullanacağını merak et

Süretin
her türlüsüne nazar ederken

Seni biran
kedere zerkeden lahzanın içinde
kaybolmadan iştişareye müracaat et

Haram
ve heyecan nefsin
cazibesinde ki bühtandır,

Akla ve izana t
utukluluk yaşatan zandır,
sahibini an, malik olduğun ne varsa

Emanet
edilmiş olan aşikar
bir fermandır, halinden def et

Delinin aklını
merak etme, alınmıştır

İçinde yaşadığı
ve bahtına akseden belanın
girdabında yol alması saplanmıştır

Ruhu ve kalbi
bakımdan muvazenesi
kaybolmuş bir hicrandır

İbretin
her halinde tezahür
eden artık masum bir vicdandır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İçimi acıtan, yüreği dağlayan bir zaman!

Sukünet
halinde seyrederken
Halin deminde sualerin
dirliğinde ilerlerken dikkatimi çeken

Feryad eden bülbülün,
sessizce ağlayan çocuğun, umudu
solan hicranın figanını düşünürken

Bir başka
zamanı yaşarım,
hüznün ritmine dalarım,
tamburun sesiyle dağlanır kalırım

Her nefes
muradına erişmek ister
Nasibin halinde umutla bekler

Sabrı ve kanaati talim
ederken, sancı çeker, çileyle yüzleşmek
için metanet sahibi olmayı ne kadar diler

Günyüzüne
hasret ümitlerin
bahara erişmesinin sızısını biçer
şevk ve sürura ermek için elhak niyaz eder

Kalbin
inşirah ile yol alması

Sezginin ruhtan
zuhur eden figanı, aklın terbiye
edilmesini, edebin sadrına kanmasını bekler

Ana şefkati,
çocuğun kalbi dili sünnetullahtır

Nisayı
hor gören hangi
nefes olursa sefil ve yobazdır

Kalbinden
bihaber nazardır,
edebe muhtaç bir zavallıdır

Nisa elhak
edep tacı olmalıdır,

Her haline dikkat kesilen
bir vicdan sedasıyla yol almalıdır,
yaşamak için yaşayanlardan olmamalıdır

Gülün
sezgisinde, lalenin
mutmain olmuş halinde

Yaratana
iltica eden her canlının
vecdinde vuslata kanmalıdır

Lalubalilik yapan
hangi nefes olursa uzaklaş

Sırnaşık
ve yılışık nefeslerle
vaktini hoyratça harcama

Ecel
her zaman
ummadığın lahzanın farkında

Heves
hesap edilmeli,
macara içine çeken ne varsa

Endişe ile
dikkat kesilmesli, akıl
ve irade zafiyete terk edilmemeli

Lekeye
maruz kalmış bir kalple emniyet
içinde nefeslenmeye nasıl cüret edilmeli

Aşk
ve sevda adına
katiyyen karalar sürülmemeli

Hemdem olmuş nefesler
ve arif insanlar takip edilmeli

İlminden ve feyzinden
istifade etmek için asla şüpheye
düşülmemeli, iştişareye önem verilmeli

Muhakeme etmeden,
teslim olmak ahmaklıktır

Keşkeler
adına seyranlıktır

Düşünmekiçin izanı
ve vicdanı ihmal etmeden hakikat
adına ne varsa tasadduku için ceht edilmeli

Allahın rızasına
haiz olmak için takiye ve maslahat
zafiyetleri, azimetin önüne geçmemeli,

Zira ruhsat var
diye zorlayan nefes,
kalbinde ihlastan söz etmemeli

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbe inen an, ruhun firkati ne yaman!

Zaman
için kalbini lal etme
Ruhun ilzamından nükseden
lahzada ki belaya asla kahretme

Tefekkür
etmeden hissiyatını serdetme,
idrak ve izanınını iradene ram eyle

Azmin halinde ki
ar ile yol al, nefsi adına çırpından
uzak kal, aşkın edebi ihlas ve ecirde

Her nefes ecelin
sadrından bekleyen vakittir

Ömür dirliğinde
yazılan kitabın ibretinden
akseden bir hikayenin kaderidir

Hesap edilmeyen
ne varsa, akıl ve irade adına
seyranlık nefsine heyecan katsada kerihtir

Aşk, iradenin
ve aklın vecdinde ki emeğin meramında
ki feyzdir,rızadan geriye kalan ne vardır

Hasreti çekilmeyen ve sabırla
derlenmeyen umut hevesin süretidir

Ruhun
ve kalbin şirazezi, hakikatin firkati
için iradeni ve azmini bekleyen tercihindir

Nefesi nihayete eren
kim varsa dert etme, ehliyetin ne
demek olduğunu öğren ihmal etme zarurettir

Hal bilgisi azığındır,
istikametin için en kutsi varlığındır, taat ve
ihlastan kalbi edebin halinde en mühim gerekçedir

Tokken
acın halinden söz etme, safahat
içindeyken nefsin tezkiyesinden kal eyleme

Hevesin için
tarumar olurken, keyfin adına
olmadın bahaneleri sıralarken, nefesinin
sahibini unutup, mahcubiyet içinde kal etme

Her
neyin varsa senin değil,
ruhun ve kalbin hangisine kefil,
nefsin ağına düşüp esaret içinde inleme

Kör kuyular vardır,
kimi nazarlar için bazen umuttur, hasreti
çekilen ne varsa ukte olması korkudur, eğlenme

Bazen gönül
kapısı aralanır, sıtkı can o an bağlanır

İnsan
olmak adına çekilen gayretler
ne vakit hakkıyla aranır, hakka kul olmak
için nefes ne zaman aşkın buğusuyla farklılaşır

Nefsin adına ne ekersin,
mislisiyle biçersin, mizan için en mukayyet
bedelsin, arasat ruhunda yaşayan zamandır,

Kalbin
inşiraha kansın
ilim içinde arlansın, edebin
alinde sevda ne büyük ihsandır, ancak
sabır ve çilenin teslimiyetinde hakkıyla anlaşılır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nefsin için itham etme, vicdanı dinle!

Her ne kadar
insan olmaya çalışsak

Önünü
ve arkasını düşünmeden
yaşamak adına savrulsak

Hiçbir hesabın
lahzasında idrake ve
izana kapı aralamadan uyusak

Keşkeleri hiç
anmasak, nederleri sinemizde
barındırmadan, ruhun vecdiyle durulsak

Edep olmadan,
erdem kalpte barınmaz

Hesabı
olmayan bir akıl, irade
bakımından muhatap alınmaz

Gönül hu derken,
vicdanın maveranın dingin
sedasından bahsederken, izan bozulmaz

Muvazenesi
olmayan bir can, kullluk adına
müsterih olup, kalbi sürur arzına kavuşamaz

Suçlamak,
nefs için hır çıkarmak kerihtir

Kalbi
olmayan herşey, şer için
avdet edilmiş yegane tercihtir

Ruhun lisanı bellidir,
hak ve hakikatin ecrinden
söz eden bereket ve feyzin aşikar dilidir

Düşünmek insan için
ne kadar ulvi bir tercihtir,hakka
kul olmak için mizanın alinden payedir

Zihnini tazelemezsen,
takviye etmeyi bilmezsen

Hangi fikrin
irfanından dem alacak, ruhunu
ve aklını aşkın sadrıyla yaşatacaksın

Utku adına
nasıl bir çığlık atacaksın, cezbeden
bir nefes olmak için mi huzura çıkacaksın

Kırılmış bir aynaya
bakarken, ruhunun ve kalbinin
kitabından ibret mi bulup ağlayacaksın

En yakınını kaybedince,
kalbi sızın dinmiyor her nedense

Sana senden daha
yakın olan kim var, aklının ve kalbinin
iradi tercihine kim sabırla bakar o vakitte

Kurumuş ağaç,
solmuş yaprak, gübresiz toprak nasıl
bir teslimiyetin halinde ki kederdir söyle

Nebadadın
dili var, izanın vecdinde
sessizce açar, tefekkür etmek için
nefesin aklına sukut ederek bakar imrensene

Hangi halde
bulunuyorsan hamdet, hayıflanma

Her vaktin
bir sabahı olduğunu unutma,
verdiğin bela ahdinin sadrında ki kazada

Gül koparılınca,
kalp kırılınca, aklı tutukluk yaşatınca

Melal
susar,idrak anlamaya
başlar derin bir hüzünle

İnsanı
yaşatmak aslolandır,
kalbi lisanla konuşmak en mühim
sevdadır, nefsi esaret şer adına ne müthiş beladır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Halin avariliği ibreti ardır, feyzi nazardır!

Hangi firhatin
esinine ram olan bir nefessen

Hasreti ve
sabrı sinesinde edebiyle
derleyen azmin emanetçisiysen

Müddet-inefesin
alinde ki hesabın farkıyla
bedelleşen bir zadenin kadrine haizsen

Yüksünme,
çilenin vecdinden yüzçevirme

Ruhunu
ve kalbini enkazın burukluğuna
terk etme, umut içinde ki ahsensen

Heves
ve his kördür,
hesapsız olan bedeldir

İnsanaklı ve
izanıyla fark edilen bir nefestir,
iradesiyle hürriyete tabi zaferdir

Alimin ilminden,
arifin batının perdesini aralayan
feyzinden dem almak, ne ülvi bir nimettir

Lakin niyetin
ihlasa ram olması, azmin
umudun ilgasında hakikatle buluşması
evla olan bir fazilet ve en tabi suhulettidir

Yusuf kuyuya
atılmışken, ne kadar buruktu

En yakınları
sadakat adına hicrana ve nefsin
meramına ayar olmuş zavallı canlardı

Kalbinde ki mutmainlikte
sıkıntı çekmeyen kim kaldı, ruhunun
sancılarına amade olan hangi babaydı

Züht ve takva
işte o vakit ne kadar manidardı,

Teslimiyetin
şadında naçar kalan masum bir
sevdanın inşirahından akseden vakıaydı

Üşüten zamanda
kime el açmış ve yakarmıştı

Umudun
her lahzasında boynu
bükülmüş ne kadar mahzun bir candı

En yakın ve sadık
başka nasıl vasıflandırıldı

Vefa ve cefa
nefsin ve iradenin
hüznünden zühur edecek kazasıydı

Bahtını
bekleyen bir hesap vardı,
hiç okunmamış kitabın sayfasında

ki hikmetin
nasip mısralarından
nükseden ne müthiş bir kelamdı

Garip
ve öksüze yakınlaş,
kalbinin sesiyle ol sırdaş

Akıp
giden bir zaman var,
ruhun hicranından ibret sunan,

Kalbi aklıyla
yol alan kim varsa ürkme,
zan içinde uzaklaşmak için irkilme,
sualleri derlemekten kaçınma gardaş

Vicdanın
beytullahken
neyle uğraşırsın,
ne kadar kendinle barışıksın

Muhakeme
yapmaktan ne den sıkılırsın,
nefsin adına bahaneler sığınmayı
bir şey mi sanırsın,mizan nazarıyla halleş

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir kulu mahzun bırakıp umudunu sarsma!

Eğer
kalbi olmayı diliyorsan
His ve hevesin ne demek
olduğunu yakinen kavrıyorsan

Nefsinden
tebarüz eden her ne varsa, izanını
ve iradeni akıl saikiyke derliyorsan

Müteredit olma,
endişe etmek vicdanın ve muvazenen
için bir başka, mizanı yürekte taşıyorsan

Aşk,
halin demi, hakikatin iksiridir

Ruhun
evvel ahirde ki kabulu, nefesin
kadrinde ki hesabın mizan nişanesidir

Sevenden kokma,
aklına mukayyet olmayanla
hemhal içinde bulunma, aşkı nefse adama

Ecelin sessizliğinde,
sabrın suhuletinde, kanaatin
vecdinde ilimsiz kalma, aklın ihtiyacıdır anla

Her kim
asabiyet içindeyse cehlindendir

Nefsin ayan
olan halinde ki gizlenen sürettir,
ibretin tezahürenden kalbini uzaklaştırma

Cani olan,
sadece cana kıyan mıdır,
iradesine teslim edilen her
ne ülfet varsa, vicdanında kutandır

Cahilin
kusuruna bakılmaz,
o vakit akıl ehliyeti niçin dikkate alınmaz

Zafiyetleri
uğruna heba edilenler hangi
niyetin ve ecrin burukluğundan kurtulmaz

Ruhunun
sessizliğinde haline düşen
ne varsa, anlamak sana düşer unutma

Nasip
ve umut emeğin tekabülü,
niyetin samimiyeti, kalbin feyze dücar
olan hali, huşu içinde ki muradın ihsanıdır

Sinende takiye
varsa, emeline ulaşmak
için nefsini aklın gale alıyorsa

İraden
o an zafiyet zerkedip
vicdanını solduruyarsa bühtandır

Kime el açılır,
kalbin sahibinden neden uzak kalınır

Rahmetin
ve mağfiretin malikinden
maksat ne kadar saklı kalır,
zan içinde kalbini lekeleme kerihtir

Cennet ve cehennemi
anarken haline yakinen bak

Her ne kadar
hakkıyla hakikatin ve ecrin
sevdasından mahcubiyetimizle uzaklaşsak

Tevbe eden olmalı,
ruhun fikatine el açmalı, kalbi
nazargah kılana hakkıyla yakınlaşıp

Murat için
gönül kapısı, rızanın vecdiyle aralanmalı,
şayet bu halden uzaksa neye yarar ağlamak

Baki olan kim var,
fanilik niye yüreğine ukte koyar,
yaşlı bir insan ne vakit şefkate kanar

Sabi olmak
bir vakitte ki ahsendi,
şimdi sessizce geriye bir bak

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne sayende yaşadım, ne tutkuna adandım!

İnsan kamil olmalı
Ruhunun suhuletinden
nükseden esinle kalbi sürur yaşamalı

Fanilik
adına hiçbir amaç için kul, köle
olmadan özgürlüğün eminliğinde yaşamalı

Akıl ve izan adına
ilimden nasibini alarak, hakikat
sevdası ve ecriyle umutlarını yaşatmalı

Ne kadar üzen yıl varsa
Bir hesap ve bedel karşılığı
düşünülmesen sereserpe abanılsa

Elem ve kederle
hemhal olmuş bir nefes ne kadar
hicrana kansa, yakarmak için nefsiyle avunsa

Yüreği vurgun yer,
hissiyatı tarumar eder,
izanı ve iradesi zafiyetlere dalar, o an
çektiği sancılar ve sızıları duyulmasada

Kahretmek nefsin
ilzamından nükseden hardır

Kalp, edebin
ve naifliğin nezaretinde
sukut ettiren sadakatin nazarıdır

Terbiyeye muhtaç
akıl ve nesf ancak hakikat adına
yol alırsa farktır, ihsandır, ecr-i sadıktır

Vefayı bilmeyen
bir can ne vakit hakkıyla kul olmak
için çırpınacak ve sevdasıyla aklanacaktır

Tadmin olmak
adına ne yaparsan nefsin harlanır

Sabır
ve kanaatin kalbi teskin eden
aşkından uzaklaşırsan, ar halinden uzaklaşır

Nafile yere yutkunmak
ne kadar evladır, mahzun bir nefesin
yüreğinden nükden hüzün kim için sancıdır

Aşk, sadakatin
ve vefanın sülbünden nükseden
esindir, rızay-ı bari adına en ülvi nasiptir

Hastanın haline
nazar ederken nefesin müddetine kan

Seni sen yapan yaratan,
her azanı teslim edip, bir vakte
kadar iradene bırakan için muhakeme yap

Teslimiyetin
bilincin nispetindedir,
ne kadar bilir ve anlarsan o kadar yakınsın
ve tanırsın, inanmak adına saplantıya sığınmazsın

Zan içinde t
evbe edip ihsana yakınlaşamazsın,
düşünmeye ram olmak için çırpınan can

Vesileler ikramdır,
tesadüf inançı bühtandır,kader
ve kaza haline en yakın olan bir sınavdır,

Bildiğin kadar
korkudan uzaklaşırsın, emniyet
içinde yaşarsın merak eden mübarek insan

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gülen yüze itibar etme, inleyen kalbi dinle!

Sukut eden
nefesin fihanı firkattir

Umudun
sessizliğinden nükseden
hicran hangi vakitte açacaktır

Anlaşılmaya
muhtaç olam ihlas, ruhun
ve kalbin aşka ram olan sevdasıdır

Hak bu lahzada
idrakte dirlik bulacaktır, üşüten
zamanın hüznü sürurla ihya olacaktır

Kul ne vakit
çaresizdir, bu minval üzre acizdir

Kalbin inşiraha
tabi değilse, kulluk mecnunun
hülyasında dilegelen hasret-ielemdir

Veli sabrın ilminden,
vicdanın muvazenesinden kanaate
ermiş bir nefestir, rıza için feday-ı namzettir

Fanilik
adına ne varsa, elinin tersiyle iten
ahsen-i bedeldir, vuslat için ceht eden zaferdir

Sevenin kalbi buruktur,
umudu buğulu bir soluktur

İradesine
kefil olmayan bir kul ne vakit
aşkın ilzanımdan feyzeden ülfete maruftur

Hasret
hevesin değil, his umudun payesinden
südur eden şiar değil, kalp ihlasa turaptır

Kul olan,
akıl ve iradesinden mesul olan ahenktir,
hakikatin meyanından dem alan murattır

Heveslerin nefsinden
nüksetmesin, hissin ruhuna elem zerketmesin

Huşu
halin ecrinden serdeten perdedir,
hazz-ı peyedir, vicdanın nidasını hıncın kesmesin

Gönül
ruhun feyzinden beslenir,
kalp o vakit nazargah olmaya amadedir

İrade
aşkın ihsanında demlemeye
muhtaç çaredir, nefse heba edilmesin

Ne zaman yalnız kalırsan,
ruhunun bitap halinde neye muhtaçsan

Kalbininden
nükseden umudu soldurmadan, nefsin
sahibine ram ol, çile o an azmine şevk versin

Öyle biran gelirki,
yitik nefesin halinde ki sefilsin

Tarumar olmuş
bir izanın sahnesinde malup olmuş
çaresiz bir hicransın, sessizliğe çekilirsin

Düşündüren
her ne varsa, varlığın adına o an
yaşamak en veballi bir cenahsa teslim ol
yaratan adına, çekinme zira sen müddet-i nefessin

Hidayet üzre
varlığını ikame etmek adına
tevdi edilmiş cansın, insan ve kul olmak için yarışan
bahtiyar olmak için yarışansın, kendi nefsine rakip olan vicdansın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ömrüm hangi vecdin firkatine kanacak!

Ne kadar yakarsam

Bir ömür
ruhumun sedasıyla
yol alıp aşkı ansam

Kalbimin
firkatine hicranı bıraksam,
gözyaşlarımı nazarlardan saklasam

Nesefin sahibine
muradımı hakkıyla anlatsam,
feyzin ikramıyla ihlas kapısına kapansam

Ruh elbet Rabbini bilir

Kalp
herhalukarda edep
için, vicdanı sarında erir

Akıl ve izan
hidayetin ilgasında dirilir,
azim irade için ne ülfetli berekettir

Nefsin hali bellidir,
teskiye edilmedikçe esir eden
melanettir, aza ve his onun ihanetiyle kederlenir

Aşkı merak et,
sinende yaşatmaya bak

Kul hakka
iltica ederse kabul olur her
murat, vesvese elhak nefsi bir tuzak

Endişeden korkma,
muhakeme etmeden yol alma,
meşveret etmek ne faziletli bir inşirah

Hilmi
halinden eksik etme,
her kim öğüyorsa asla nefsine lütuf görme

Kalbin
ve ruhun melali Rabbinin
rızasından nüksedecek, odur fark

Meskun bir
mekanda kim barınır

Mekruk alanda
ihsan ve şevk mi aranır, emek
aklın ve azmin niyetine bihakkın sadıktır

Hevesi kırılan,
hissi dağlanan, umutları solan kalbin
vecdinden uzaklaşır, yanlışlarda aranır

Tarumar olmuş
bir gönül ne vakit ayılır, nasip edene
iltica etmek ne zaman halin melalinde ayıplanır

Muhtaç olan
her nefes şükrün edası
için nasıl bir vesileye muhabbetle bağlanır

İçini burkan
ne varsa, yeis içine dalma

Her külfetin
bir nimet olacağının sabrıyla
yol alıp, vakti için emeğin ecrine koyulsana

Derdi gam olan için vurunma,
iman teslimiyet ister, feda olmak için
ne müthiş değer, kalbini ve ruhunu horlama

Vicdan
ne suhuletli bir mizandır,
ruhun en makbul şirazesidir, kalbin
inşirah dilidir, umutlarını heba edip soldurma

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönlümün ezhar içinde gül-i didarı var yar!

Hangi lisanın
aksanıyle anlatsam
Gönlümü suhulete erdiren
nazarın vecdiyle halimi anlatsam

Ömrüm
vefa ederse, ruhumun hicran
damlalarını bir bir ifşa edip yazsam

Sırrı melalimle
başbaşa kalsam, firkatini
çektiğim gülü koklasam ve iksiriyle ayılsam

Çare yetmez
sukut ettiren hicrana
Hüznün umutları budarcasına
gark ettiği elem zerkeden sancı var ya

Gurbet elde
hasretin meşk ettirdiği derin
sevdaya, nazar ettiren hülyanın hazzıyla

Burukluk sökün eder,
yutkunmak hangi bedele değer,
geçip giden zaman ruhumu kuşatsa da

Düşünmenin vebali
yoktur, günyüzüne çıkmadıkça

Niyet ihlasa tabi olup,
gönlü nar ile buluşturmadıkça,
hak için can firkatine kanmadıkça

Ne kadar muhlis olursan,
metaneti koruyan kemal-i edeple
yol alırsan, ihsan için hiç yorulmazsan

Gönül kapının
açılmasından korkma

Nazargah olan kalbinin
vecdinden uzaklaşma,heveslerine kapılıp
umutlarını kurutma, emelin hırsıyla tuhaflaşma

Kendi kendini
tekzip eden kimdir
Ruhunun nidasıyla istikamet
bulan her zaman dikkat kesilir

Nefsinin
esiri değildir, kalbiyle
ve vicdanıyla hemhal içindedir

Kitab-ı celili
rehberi bilir, efendimizden daha ziyade
sevdiğimiz cehlimizden nükseden emaniyettir

Öte
kim içidir, fani olan kimdir

Vuslat kimler için
vazgeçilmeyecek müjdenin saadetidir,
muhakeme akıl ve irfan için ne mübarek muhasebedir

Halini
cezbeden kim varsa önce anla
Hevesin tuzağında ki vakti ve belayı
dikkate alarak yitik sahralara savrulma

Ummanın ülfet
bahşeden zarefetini gönlünden
çıkartma, canavarı içinde besleyen derya olma

Akıl niyedir,
irade kimindir,
vicdan senin için ne kadar
mühimdir, nefsin ne olduğu zahir değil midir

Asla ve
kata muhakemeden vazgeçme

Fikir
ve iştişare dirliğin ve birliğin
içindir atin için sakın ihmal etme

Sekülerlik kerihtir,
pağanlık ne elim melanettir,

dünyayı içine alan
ve onunla yaşamaya çalışan nefesin kefili olma,
pişkinlik devasızdır, edepten arileşen nefese iltifat etme

Hazan
ne güzel ibret tablosudur,
umuda gebe korkudur, yeis içinde

Naçar bir vaziyette ömrünü
tüketme, şevk ve sürur bedelsizdir,
bir tebessümden ne çıkar hasret çekinme

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sevmeden ölmek, umut yaşını söndürmek!

Gönül
bizar olur
Dil suskun kalır,
gözlerden yaş boşalır

Umutları
kurutan an ruhumda
sancı bırakır, nefes daralır

Hal
bitap olur,
şevk azimden uzaklaşır,
merak melül bir şekilde şaşkın kalır

İzan,
anlamak zorundadır
Feraset sinenin melalinden
hiç uzaklaşmamalıdır

İnanmak için
akıl ve vicdan birliği
sağlanmalıdır, yokda zafiyet yaşanır

İdrak kapısı
her vakit rikkatle yol almalı, ibretin
derinliği kalbe serinlik veren ar olmalı

Hevesin
kölesi olmak ne acıdır

Akıl ve irade
sahibi bakımından
kalbe eza veren bühtandır

Sır
hangi vakit eftaldir

Ahengi
olmayan saz çığırtkandır,
her vesilede hak aranmalıdır

Haktan gayri
itibatlı olan ne vardır,süretin hali
zaman ruha sürur bahşeden bir ihsandır

Her sabah
uyanırken tedbir al
Geceden arta kalan ne
varsa sessizce dikkatini sal

Muhasabe
aklın sebebi, muhakeme vicdanı
dahil eden hakikat vecdidir, ibretle yol al

Fani
olman aşikarken,
hergün göçüp giden nefesler
yanındayken, farkı fark eden can ol

Yaratana kul
olmak ne büyük aşktır
Nasip manasında
bahta sunulan en büyük taçtır

Ruhun
ve kalbin mütmain olduğu,
firkatiyle anlam bulduğu kıvançtır

Vuslat
ne müthiş hazdır,
umutlar adına ne latif nazdır,
her taat rızaya bedel olan sevdadır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sevenin kalbine bak, hevesten ne uzak!

Gönül
aşka amil bir sebildir

Hak için
ceht eden mücbirdir,
sedasına ram firkattir

Ne kadar
harap olsa, feda olmak
için vecde maruf hicrandır

Histen çok uzaktır,
keyfiyeti ne yapacaktır,
ruhuyla barışık bir vivdandır

Ne kadar
melülleşse sabrı ardır

Kanaat
ettiği nispette
vuslata ziyadesiyle yakındır

Çilenin
pervazlarında nefes alan,
süruruna kanan naif efkardır

Şayet
bir har varsa,
gözlerden dökülen
yaşlar niyazsa, kim için nidadır

Hangi
nefes hasreti tanımaz

Ruhunun
derinliklerinde
sessizlik içinde barındırmaz

Umutların
günyüzüne çıkması için
sabırla uyutmaz, nasibine adanmaz

Sadakati ve ihaneti
şehrederek hakikatin
ecriyle nefsini terbiyeye çalışmaz

Heves ne
kadar umulan niyazdır

Nefsin
süretinden nükseden
hüsran için kalbine tavdır

İnsan
hangi gaye uğruna can
taşımaktadır, hesap çok mu uzaktır

Hangi
mazi sayfasını aralarsan,
ruhunda derin bir hicran yaşatacaktır

Kalbi buruk
kimi görürsen ürkme

Sinesinden
nükseden insicamı
sessizlik içinde dinle

Hüzün
buğulu gözlerden süsülür,
sürur saadet adına sevinçtir diye

Bahtını arileştirme,
uman denizlerden müteşekkildir,
kalp söyle kimindir çekinme

Kolların
boş kalsa, umudun açmazsa

Nefesin
tükenmeden yerinme, vakti
ne zaman haline yakındır ağlama

Herşeyin
hayırlara tebdil olması için
yakar vurunma, ah u zara hiç sığınma

Ruhun ve kalbin
Rabbin için vakfedilmeli,
nedamet içinde nefse kılıf geçirilmemeli

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Her nefesin bir hesabı var, suskun nidası ar!

Herşey
söylenmiyor
Kalpten sökün etse
bile akıl sır verdirmiyor

Ruhumdan
südur hicran ne vakit
dile geliyor,sessizce düşündürüyor

Heves çırpınsada
muvazene geçit vermiyor,
irade metanette niye direniyor

Kalp
tebessüm ettirir
Nefs kahkaha atırmakmak
için bahane içindedir

Kemaliyet
aklın şirazesi,
ruhun esin zerkeden
edep mizan gerekçesidir

Neyle
iştigal edersen,
ndişe etmeden gönlünü
hasredersen keder seninledir

Talihin elinde
kimse oyuncak olmaz
Çocuğun işvelerinden hesap
sorulmaz, masumiyet suçlu olamaz

Nerde
düğümlenirsen,
sinenin derinliklerini
tefekkür et, kabahatsiz kul durulmaz

Tevbe
kapısı Rabbin
bahşettiği eşiktir, iltica eden kul
için ne ulvi nimettir, uzaklaşılmaz

Velinimetini
tahkir edip yargılama
Hiçbir vakit zatını
bulunmaz kumaşla kıyaslama

Nefs
turap eder,
gönlünü kurutup harap
eyler, pişkinliğe asla vurma

Nice
kitaplar yazılmıştır,
ibretin haznesinden akseden
sessiz bir ağıttır, uzak kalma

Kuşun cilvesine
bir bak, nasıl emek var
Yaprak dalda salınırken
teslimiyetinde ki ibret, kul için fark-ı ar

Toprak
ne müthiş bir hamiyettir,
her nefes için en ülvi ayet olan gerekçedir

Hakikatin
ilgasından, ruhu
mest eden aşk narından
zan edip kararma iksirdir

Hangi hal
ve melal içindeysen
Sabrını zorlayan bir
belanın ahirinde ki namzetsen

Nasıl
huzura erceksin,
kalbini aşikar eylemeden
mi göçmeyi istersin

Her hatanın
bir tevbe kapısı var,
umutları kurutmak ne
büyük yanıştır, çekinme

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar