Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Asabiyet fevriliktir,ruhtan ari bir iştir!

Kendine güvendiğin nispette hürsün
Bildiğin ve idrakiyle nefeslendiğin müddetçe gerekçeli vakitsin
İnsan, hissiyatı anlamlaşan,edebin ve nezaketin zaruretine inanan ihsandır
Neyi reddederse, düşünmeden serdetmek için vaktini beklemezse nefsi tarumardır

Farklılık mukakkak ki olacaktır
Ve fakat, dert edinmeyi, kırıp dökmeden düşünmeyi amaçlıyacaktır
Gönül kıran, hükmetmek için nefes alan, kuvvetin banisini kendisi sanan ahmaktır
Kul, anlaşabildiği nispette, hoşgörü ve nezaketi öncelediği vakit içinde anılacaktır

İnsanın sosyal ortamı bilinmeli
Yetiştiği artamın etnik unsurları dikkate alınarak arz olunmalı
Yıkmak ve yakmak için değil, bizzat kazanmak adına bir yol bulum arındırılmalı
Asabiyet içinde dilegelen ne varsa heva,zan,bühtandır ve ihsandan yoksun olandır

Kadı olmak, talebin cenahıdır
Hak üzre karar kılmak aşk ve sevdanın takva vucubunda şartıtır
Hükümran olmak, bu minval üzre saldırmak, insanı tahrik etmek adına şecaaattır
Gam tedbirsiz ve niteliksiz gönüller için intizardır, ar, kazanın hesabında ki aşktır

Her nefes ne yaptığın bilmeli
Nedenleriyle birlikte yol alacağını unutmamalı, zira hesap vakitli
Rızayı amaç edinmek, efendimizin sünneti iliklerimize kadar sindirmek vecdir
Her kim,asabiyet içinde çığıtrkanlık yaparsa ve yargılamak adına cansa,kederdir

İnsan insan içinde muteber olandır
Saygı ve naifliği dikkaete alan insicamdır, eza etmek için zavallıdır
Mağfiret eden, rahmetine müddet biçen Rabbimdir, yargılamak onun halindendir
Her kim düşünmeyi öncelemez ve hezeyan içinde kanaatini serdederse biçaredir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sukut etmeli, düşünmeyi becermeliydim!

Her nefesin feryadına yetişemezdim
Ne kadar gam zerketse de ruhuma, neden bu kadar acizlik içindeydim
Niçin benliğimiden vazgeçmek için hiç gayret etmeden sefilliği seçmekteyim
Her sofraya oturuşumda, nefsimin talepleri söz konusu olunca refakat etmekteyim

İnsan ki bir can, kul olan revan
İnsanlığın tarumar ettiği mekanlarda susuz ve aclık içinde bırakılan
Medeniyet adına bin bir bahane ile salkım saçak olarak masumları hiç duymayan
Şer için müttefik olan, kan için yol alan, desiselerin girdabında mahzunları boğan

Her can kendi derdinde güya
Dert diye dilegelenler nedir acaba, ev, araba, safahat olduktan sonra
Bankalardan çekilen krediler sıkıştırıyormuş güya, arlanmak ne vakit olacaksa
Çocuğuna aldığı bin bir kıyafet, hanıma kat kat libasa ne hacet, kalp ağlayacaksa

Müstekbirler zaten duymaz
Ruhun ve kalbinin feryadını duymayan, yitik bir halin içinde olan anlamaz
Kalp zaten aklın ve idrakin cenahıdır, bu bakımdan sadece yaratanın nazargahıdır
Vecdin ve ecrin içinde aşktır,ruhunun sedasında furkandır,inşirah neden umulandır

Her haneden başlanmalıdır
Kişi başına bir günlük nafaka muhakkak ki muhtaçlara bırakılmalıdır
Nasıl duyarsız kalınır, akmayan gözyaşları sancılar içinde bahtını bulacaktır
Hissetmeyen kalp, farkı göremeyen nazar, bilmem ki hangi işte şahit kılınacaktır

Tuz, hurma, ekmek ne çok
Kızı Zeynebi iftar vaktinde ihtar eden ilmin kapısını unutmayalım
Ne kadar vaktimiz kalmışsa, ecel henüz kapımızı çalmadan acele davranalım
Aşk ve vecd içinde gönlümüzün sultanını analım ve yaraşır birşekilde feda olalıum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Her mevsim kalbine seslenir,akıl ve idrak halidir!

Baharlar, sineler için açılmış sayfalar
Ruh itminanlığında yudumlanır hazlar
Dualar kul için tükenmeyen arayışlar
Hükmün sahibiyle muhabbetli sevdalar

Ne aşklar, nede anlamsız olan kaygılar
Bilinmez ne zaman bitecek ön yargılar
İdrak edilmeyen hilkatle bir soluyanlar
Kalbin nizamından habersiz olan canlar

Beyan edilen aşklar insanlar niçin ağlar
Hissiyat kim için yakarışlar niçin sızlar
Uzuvlar, bitecek anın şahitliğinde ağlar
Lakin ruh, ten ekseninden olacak bizar

Dallarda salınan kirazlar nasiplerini anar
Kuşlar ki, melekût âleminden birer nazar
İnsan için bahşedilen hazlar, nasıl yaşar
Çatılan kaşlar serencamında aşk ne arar

Gönlün aç iken, lisanın beyanı anlamsızdır
Hal ikliminde edep yok ise örtü manasızdır
Kalbi aşklar fanilik içinde olamaz yarsızdır
Yar arsız kan kaygısız, ruhlar ki vicdansız

Hissetmekse halin dirliğinde nefeslenmektir
Himmet etmek bahşedilene gitmeyi bilmektir
Şefkat göstermek, o sevginin banine sevktir
Sabretmekse nasip içinde gizlenen hikmettir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönül nazargahtır, ruhunun firkati ardır!

Niyaz, aklın ve idrakin figanıdır
Umutlar, rahmete hasret kalan tohum misalidir, lal halindedir
Hal, iz’anın ve lahzanın aşkına tavdır, mesnetsiz harlar nefsi bahanelerdir
Heves için esir olmadan,cehdini nefsin için kurutmadan kul olman sevda halidir

Kibir ne melün bir gerekçedir
Nefsin her lahzasında nöbettedir, zafiyetine bekleyen keş gibidir
Leş niçin cazip gelen ten değildir, ruhunu bilmeyene aşk nasıl refakatedecektir
Düşünmek, ilim ve irfansız kal etmek bühtandır,aşk deminden azat olmuş melaldir

Her kimi ve neyi seversen sev
Feda olmayı ruhun mukadderatında görmezsen aşka yakın gel
Ecrin bir hali ve bir de ali vardır,niyetin asliyesinde edeple korunandır ruh söyler
Aşk, ne kadar kendini verirsen, iradenden vazgeçip hakka köleysen o vecdini bekler

Furkanı oku ve yakinen tanı
İçinde var olan hakikatleri, hikaye edilen nesilleri ve gerekçeleri
Kendine ne kadar yabancıysan, Kur’anada o kadar yabancısın demektir, bilinmeli
Reddi miras eden, hilkatini düşünmek istemeyen, aidiyetini inkar edene ne demeli

Vakit senin için bir saiktir
Nedensiz yaşayan can nasıl bir varlıktır, heva ve heves kurtaracakmıdır
İman etmek bu kadar basitmidir,hukukunu bilmeyen bir insana kim kefil olacaktır
Ömür yumağı erirken,hergün göçmeler içini kemirirken bu pişkinliğin kimin içindir

Seven, bilmeden sevmemelidir
Aşkı dillendiren içinden geçmediği müddetçe nefsi için kal etmemelidir
Ruhun mutlak itaat içindedir, irade sana olan güvenin teslim edilen gerekçesidir
Hesapsız olmak hangi aklın ve mantığın işidir, nura ram olmayan hal bir vebaldir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hissederek yürümek ve gereğini düşünmek!

Bilir misin sen
Acılardan tutunarak
Esrarını koruyan işaretler için yürümeyi

Nefesleri
Bahşedenin hükmünce
Dirilmeyi, ötenin nefeslerini hissetmeyi

Korkunun
Sineden sökülüp atıldığını
Kalbin, aklın, bilginin, vicdanın aydınlığını

Yaratan
Seni sana hikâye eden an
Dikkatinle anlam bulacak, tükenen zaman

Can
Vaktin için seni yaşatan
Ruhun inhisarında, tahkikin icbarında olan

Korkma
Ölümden, gafleti anma
Aşkın güzelliğinde ki sevdadan sen soğuma

Geldin
Ki gideceğini hissetmelisin
Vaktin lahzasında, kalbin sezgisini içmelisin

Hürriyeti
Kulluğunun gerekçesiyle
Özleştirerek cihanın sevgisini talep etmelisin

Fıtratın
Sırat için gayretli dikkatin
Hakka kul olmazsan, neye kulsun düşünmelisin

Sevgini
Sende gizlenen hazineyi
Neden esirgersin, kuraklıkta ömrünü tüketirsin

Baban
Sana kefaletiyle bakan
Can içinde canı külfetiyle yaşayandır has anan

Makam
Adamlıkta sıkıntı yaşamayan
Hakkın rızasında azimeti, çileyi sabırla kuşanan

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Şayet istikametin sarih değilse,iltica eyle!

Her ne kadar sedası duyulmasa
Hissiyatını alıp götüren hal, ruhundan mücerret olan har sa
An senin için bir zamansa, umut vecdin içindir unutma,gözyaşları ardır yaşa
İnsan ahseni tahvim üzeredir, bahşedilen en müstesna müjdedir,tahkikten korkma

Ruhun aşk üzre taltif edilen sırdır
Kalbin inşiraha erişince, gönül kapın hiç korkma açılacaktır
Samimiyet sevdanın narıdır, edebten arileşen can, hangi hal üzre yakınlaşacaktır
Rabbim derken, şirk ve tuğyanı reddederken, gülün halinde filizlenen nur olacaktır

Belamlardan uzak dur ve tanı
Esir eden saikleri ruhundan arileştir, solduran vakit nüshasını
Kitabı celinin sana bakan sayfalarını,anlamak adına esirgeme sakın merakını
An içinda yaşadığın zamandır,müddet-i nefes aşikardır,korkuyla yaşamak gamdır

Bilidiğin nispette yakınsın
Tanımadıkça uzak bir halin sahrasındasın,ruhunu bizar bırakırsın
Kalbini neden tanımaktan kaçarsın, akıl ve irfan nazargahtadır, hiç anlamazsın
Nefsin tellallığını yapma aldanırsın, avunmak adına niçin hala kayıplar yaşarsın

Mürşit ilmin kapısında ardır
Hilmin ve vecdin senasında ecirdir,kul kimliğinde imtihan halindedir
Aklını ve iradeni teslim ettim diye seninme, mükellef olan değersin, sanra üzülme
Zahir olan takvasından, öğüt ve nasihatlarından istifade et,ihmale alıpta süzülme

Ceddin, velinimetindir bilesin
Ne kadar kuvvetin ve nüfsun olursa asla hor ve hakir de görmeyeceksin
Çouuğuna ve arına sağladığın ikram ve izzetten karta mahrum eylemeyeceksin
Gül misali zarif bir eda ile sesleneceksin,hiddet ve çaka satıp refakat etmeyeceksin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Din ihdas eden,hesabın ahını öteleyenler!

Nasıl bir halin derinliğindeler
Kul, köle olmak için mi ömür tüketen zadeler, bilmem ki ne isterler
Zişanı efendimizin tevdi ettikleri asudeliği harap ederler,sonra ahkam keserler
İnsanın ruhu aç, kalbi muhtaç, aklı acziyet içinde zarurat için çileyle feryat ederler

Canlar, muhtaç bırakılıyor
Hasseten ruhları bizar edilerek,kalbi manada kuraklık zerkediliyor
Taklit eden bir nesil ihdas ediliyor, tüketen ve fakat tahkik etmeyen isteniyor
Kölelik sosyolajik manada niye kabullenilen birer zaaf olarak, karşımıza çıkıyor

İş veren şartlarım böyle diyor
işşislik almış başını gidiyor,hayat memat ilişkisi ne vakit diniyor
Talep edenler hiç bitmiyor, evlad-ı iyal mahsun bir şekilde gözlerini dikiyor
Ne kadar tüketirsen, hesapsız birşekilde serilirsen, arlanmayı bilmezsen de üzüyor

İnsan, aklı ve izanıyla farktır
Hesabını önceleyen bir an olarak, müddet-i nefes ile orantılıdır
Tahkik ettiği nispette farktır,mükellefiyetini idrak ederse bir kalbi nazardır
Bundan vuslata adaydır, narı ar bilen candır,Rabbinden başkasına kul olmayandır

En kutsi devlet halin içindedir
Nazargah olan kalbin elkah bu nispette serdir, şevktir, azizdir
İraden senin için makam tayin edilen erktir, tercihlerin geleceğini aşikar edecektir
Cennet ve cehennem ne kadar dillense de basit bir mekan değildir, haşyetide edeptir

Bit’at niçin taltif ediliyordur
Din adına kepazelikler sinsice yüreklere zerkedilerek ne isteniyor
Kitab-ı celili anlamazsan ve Resulu Ekrem efendimizi aşkla tanımazsan hal eriyor
Aklına ve izanına mesnetsiz güvenme,ruhunun ve kalbiniz sahibi var tahkik etsene

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Efkârın sağanağında buğulanan hicranım!

Neyleyim şimdi baharı
Sinemde açmaya korkan hevesimle hicranı
Umut beslediğim meramı, halime geçit vermeyen zamanı
Suskunluğun katresinde manalaşan ahımı, sezgisiz ve inayetsiz bu aklı
Sesinde ve aziz nefesinde hasretini yudumladığım felahı vaktin sürurunda saklı

Ziyan olan bu halim
Efkârın sağanağında buğulanan hicranım
Kalbi inşirah diliyor, bahtına boyun büküyor, sabır istiyor
Bırakılan nefesin elemiyle, kederin kuşatan serinliğinde sessiz adımlıyor
Neylesin şevki, hissiyatın vuzuhunda ki sabahı, kul ölmez, hayvan aman istiyor

Ne av olmak, nede avcı
Kaderin gazasına olamam, şimdi yabancı
Ey gönlümde manalaşan kanaatin serveri hancı, aşkın sancı
Sevda hazanla akıyor yüreğime, kar beyazlığı sökün ediyor ahu melalime
Nereye nazar etsem, hasretin temaşasıyla seyredip ruhumla yüzleşsem hüzün ar

Neden halimde edep nar
Yanan yürekler için vuslat ne vakit açan bir bahar
Ram olduğum, hesabın haşyetiyle yorgunluğum dinecek mi
Kalbim deryalar misali dalgalarıyla yüzleşerek, ummana dökülecek mi
Yelkenin bakirliğinde sunduğum umutlar rüzgârın esiniyle abat olarak akacak mı

Ruhumun hicran damlası
Kelimelerin anlam zenginliğinde âleme yazılıyor
Solgun nefesim, takatsiz dizlerim ve fersiz gözlerim göçüyor
Şimdiki âlemden, baki olan muştunun vecdiyle merakım ah alıp gidiyor
Dilim söylüyor, zihnim çöküyor, mukadderatım her geçen gün sessizce dürülüyor

Vicdanım bakirliğini biliyor
Tevdi edilen her ne varsa, izzetiyle onur biliyor
Nağmelerin tınısı halimi vurdukça, ıssız sokaklar misali kalbim boşlukta
Hissettiğim ne kadar hicran varsa, nidamın vuzuhu için mısraların çığlığında
Kim ne kadar anlar, halimin fakirliğine hamiyetin feyziyle akarsa felaha ereceğim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbim kal eyler, halim boyun büker!

Söyleyemem
Sakladığım gözyaşlarımı
Sana hissettiremem seni ben üzemem

Bilemem
Sana karşı hislerimin
Yüreğimin mümtaz köşesinde ki sevgin

Her gün
Seninle uyandığım düşlerim
Kalbimde sessizliğimde yalnız nefeslenirim

Ayalin için
Gösterdiğin gayretin
Çaresizliği sen kendini vakfederek önledin

Hamiyettin
Hizmet için sevk edilen güldün
Kurak iklimleri şefkate gark eden nadideydin

Ötelediğin
Duyguların vakti bekliyor
Nasib olacak hükmün hikmetini sabırla diliyor

Hak için
Nefesler feveran ediyor
Aşk için hevesler manada zarafete bürünüyor

Tevhidin
Yiğit nefeslerle sessizliğin
Muhasebesi icmal ediliyor rıza için sabrediliyor

Hanenin
Annenin, kardeşlerinin
Nafakası için yaşamayı yüksünmeden azmi seçiyor

Okumak için
Zaman şimdilik seni daraltıyor
Her yana koşmak yetmiyor gözyaşların nasıl geliyor

Dişlerini sıkman
Çare adına müşkülatı yudumlaman
Bir duruşun, sessiz haykırışın, çileyi aşkla sarışın

Saygımı
Sana olan hürmet kaygımı
Sessizliğimde mütemadiyen kalmamı icbar ediyordu

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yapamam, seni yargılamak adına yaşayamam!

Ne rahmetim sahibiyim
Ne mağfiretin banisiyim, el hak acz içinde muhtaç bir nefesim
Nefesin müddetine kefil edilmedim, kendi mükelliyefimin içinde vakitim
Ruhumu bahşedene iltica ederim, yargılamak hiç haddim değildir bilirim

Ne kabahati işlersen senin
Kederi ve gamı sana muhabbet hasreden masum gönüllerin
Bir gün sukut edecektir kalbin, mütemadiyen konuşan dilin ve gözlerin
Elbette ki düşünmek ve tefekkürüyle nefeslenmekte benimde ihtiyacım

Ne derler halini yormasın
Korkuların lahzasında boğmasın, aklın ve izanın yol alsın
İraden ruhsatın, emanet edilen ehliyet maksadın olsun, aşk unutulmasın
Vecdin ve hakikatin kadar edepsin, sahipsiz keder değilsin, korkutmasın

Yar, aşkın nihayet ardır
Yalnızca ruhunun ve kalbinin efendisi için haline ihtiyaçtır
Leyla ve mecnun niçin meftun olan kutsaldır, yar için ne yapsan azdır
İnsan ruhu ve kalbiyle yol alan furkandır, aklı ve iradesi hesabi olandır

Gönlün sultanı vardır
Senin ahvalini senden daha ziyade bilen nazardır, sevdadır
Nefsin aynasında kaybolma, terbiye ve tezkiyesini ihmale alma ardır
Nefesin vakti lahzaya muhtaçtır, hangi amelin varsa ahirde makamdır

Hakir olan nefsindir
Seni senden geçirmek için zafiyetlerini bekleyen saiktir
Kalbin aklının ve vicdanının sülukunda anlamlaşan makamdır
An içinde bulunduğun ve yaşadığın imtihandır, ancak aşk için nazardır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Güzellik mi kalacak, aşk nasıl anlaşılacak!

Birgün kalbine hicran dolacak
Ruhun bizar kalacak, dilin lal olacak, gözlerinde kararacak
An haline bakacak, aklın şaşkınlık içinde sukuta kanacak, idrakin boşalacak
İraden artık tınmaz bir halde vaktini umut içinde kuşanacak ve figanın ağlatacak

Ruhuna sesleneni duymadın
Aşikar olan ayetleri hiç ibretle okumadın, hatta uzaklaştın
Şahit olmadığın ne varsa inandın,ne derlerin derinliğine abandın kaldın
Niçin yaşadığını hiç sorgulamadın,el gün misali olsun dedin ve nefsine dadandın

Furkan olan kitap yasandır
Senin evvelinden bahseden irfandır, ahirin için kutsalındır
İçinde neler anlatılır, neden sana tevdi elilen bir kitaptır, muhakemen var mıdır
Niçin mukallit olmakta kararlısın, salacada bekleyen o naşın akıbetini sormazsın

Edepsiz salınan eda ar mıdır
İnsan hesapsız olmayan bir candır,aile nizamı adaptır
Yalanla yol alan, avuntyular için fırsat kollayan söyle nasıl bir nazardır
Kimlerin yanında bir itibarı vardır, nefsini palazlamak için boğulan bezirgandır

Varlığın sahibi aşikardır
Her canı ve varlığı yaratmış olan sultan ve bir aşktır
Sevda onun yolunda vuslattır,nardan arileştiren fırsattır,kadr-i mutlaktır
Nasıl hevesin ve keyfin için varsan ve hala yaşıyorsan,akiden içinde yol almalısın

İnanmak samimiyettir
Ruhun ve kalbin dirliğinde teslim olmak demektir
Akıl ve merak tefrik eden fırsattır, idrak irfansız yoğrulmayan didarındır
Ne kadar ilmin var ise bu nispette tedbirin icbar edilen sebatın deliliyse bahtındır
Her anın hesabidir,şahitsiz bir kabahat kimin hükmünü beklemektedir o sıratındır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne müthiş bir serdin, sinemi dağlayan ferdin!

Ey hicranım biliyorum ki sen suhuletsin
Halin en sessiz bulunan bir nadidesisin
Sukutumun tek şahidisin, kalan renksin
Sen ruhumun dirliğinde ki hazan yelisin

Nice gönüller var ki bir naçarlığı yaşar
Sevdaların rengini aşk kuşatmazsa akar
İnsan bu hilkatinden uzaklaşarak kaçar
Aşıkların nazarı bu kalbimi haz ile yoklar

Ruhum ki ötelerin şevkiyle meşki arzular
Mizan kim için o haşyeti kalplerine sunar
Akıl, izan var edilen vesselam ne uzuvlar
Neye şahitlik yapar kan içinde korku var

Nazar eylediğim her nebatatta ki hikmet
Haşaratlarda gizlenir bilinmeyen o kıymet
İklimlerde bulunur türlü sunulan o bereket
Şükret kadrin sahibine meylet ona hamdet

Ne yıldız, ne yaprak ne de karınca kadrince
Ne nasip edilmişse zaman, geçimi mühletince
Gayretler rızayı bari hükmünce sevk edilince
Aşk ki enginliğin içinde zikredilir, ihlasın niye

Yazmak, değilmi ki maksadı anlaşılır bulunmak
O vakit şarttır şekliyetten kaçıp, bulaşmamak
Verilen nefeslerin refakatiyle yazmayı anlamak
Hale bakmak, manayı kuşanmak hükmü tanımak

Melalimde, her dalı bırakan bir yaprak yardır yar
Akledilirse onda nice hikmetler aşklar saklıdır, ar
Anlamak, fikretmek için elbetteki farklı bir nazar
Yaşamak bu manada bir sanattır onun için şarttır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nereye nazar etsem hicran sinemde yar!

Ruhumun alcığından
Kalbimin darlık içinde sancılarla çırpınışlarından
Halime tebarüz eden ön yargılardan ve zanlardan kime sığınayım

Kimin huzurunda anayım
Ruhumu ve kalbimi sahibinden emin olarak varayım
Nefsin labirentlerinden ve irademde ki acizlikten nasıl kurtulayım

Bilincin var iken tercihim
Maslahatlar içinde ki sefilliğim nereye kadar yetecek
Nefesim müddeti içinde hangi vakit tenimden vazgeçerek gidecek

Ruhumun iltica kimliği
Kalbimin bağnazlığında ki kararan kimlikle dirliği
Kime arz edilecek ve affı mağfiret talep edilerek umutla yeşerecek

Ey rabbim sen bilirsin
Ve sen bizzat ruhumun kefilisin ve kalbe erişensin
Yıllara sari talan kimliği refakatinde anlamak ve idrake ulaşmak

Muhabbetsiz melalin
Lafazanlık içinde can çekiştiren zevatın ibret hali
Ayyuka çıkan niteliksiz nefeslerin girdaplı yolları sana açılandır

Deryanın uysallığında
Gecelerin mağrur tevazuu sağanağında sen varsın
Zaman senin adına aşka kapı aralayarak hakikatleri haykırırlar

Masum nefesler senin
Ve mahzun çehreler elleriyle sana doğru yol alırlar
Halimin sefilliğinde ve farkı fark etmeyen dirliğiyle sana ağlarım

Efendimin kimliğinde
Onun cihanı kuşatan serin nefesleriyle ve gül ile
Sana yakarırım ve yalnızca senden yardım dilerim ve seni anarım

Kalan takatsiz nefesimle
Dostlar için niyazı vecibe bilerek hayırlar dilerim
Vesileler içinde bir gün olan kadir gecesi için niyazın kebiri derim

Küskün ve dargınlar için
Kalbi ferahlık ve inşirah dileyerek affını isterim
Kalbimin sahibi olarak sana kulluğumla hürriyetin hazzına erişirim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Lisan kalbinin arı, iradenin de aynasıdır!

Düşünmek fikrin ve aklın hülalasıdır
Halinin akseden yüzü, ruhunun hicran senasında ki halidir
Kalbine ne kadar dikkat edersen,aşkın ilhamından arileştirmezsen firkattir
Hakikat üzre olan ruhun ve iraden için biçilen lahza kararındır,ahirine gerekçendir

İnsan her zaman an içinde ki ardır
Tefekkür eden ve etmek mecburiyetinde bulunan bir nazardır
Vakit bahtın anaktarıdır, nasip kazaya dönüşen cenahıdır,azmin içindeki farktır
Emel halini boğmamalı, umudun ihsanın halinden beri kalmamalı,ecrinde senandır

Aç olan, açıkta kalandır anla
Serdedilen bir hesabın esrarından uzaklaşma, ibret-i nazarınla halinde yaşa
Vakti gelen ruh teslim olur, lakin hızlandıran gerekçe nasıl unutulur sakın unutma
Sünnetullahı ruhunun lisanıyla oku ve şehret korkma,azmin kadar yakındır o anla

Sanki kaybolmuşun halindesin
Niçin akıl nimetinden istifade etmeyi hor görür ve kolayı tercih edersin
Neden hakir olmaya aday bir bedensin, asabiyet içinde nefeslenen hangi zadesin
Köle olmak için mi bahşedilensin,sahibine kul olmadıkça mahçup yüzle göçeceksin

Kefenin ne kadar berrak olsa da
Taprak kabul etmek için figandaysa,cesedin çürüyecek yakınmasanda
Hergün eriyen bir kedersin, kuvvetin banisini akletmeyecek kadar müşkil elemsin
Neden ah edersin, derdin ve mağfiretin sahibinden uzak bir halde vaktini beklersin

Etrafına bir bak,niçin figan var
İnsan sadece kendi nefsi için değil,insanlığın derd-i gamıyla yol alır
Niçin mesuliyet ihtarı kulaklarımızı çınlatır,pişkinlik imandan uzak bir kahırdır
Ne kadar fedakar olursan, kulun rızasından ziyade Rabbin için yaşarsan sevdadır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhun mecbur değil feryadına,kalbinin ahına!

Ne kadar ah u zar etsen dinmeyecek
Heveslerin salkım saçak olmuş bir halde nefsini keskinleştirecek
Uzuvların sessizleşecek, gözlerinin şahitliği yetmeyecek, edepsizlik harap edecek
Elemin halinde bitecek, aklın, izanın iradende ki zafiyete nazar etmesi yetmeyecek

Her neyi tercih ediyorsan halindir
Hanif bir kul olman meğer ne kadar müşkil bir merhaledir
Aklın irşad etmezse, ruhun idrakin için kalbini inşiraha azmettirmezse elemindir
Bir bak etrafına, senin için bahşedilen ne varsa, nefesin müddetlidir sakın unutma

İnsanlar niye dönüştürülüyor
Hangi hesabın gerekçesiyle kalbi işgaller dinmek bilmiyor
Seni mecbur bırakan kararlar neden yüreğini burkuyor,kul olman niçin geçikiyor
Kimi kandırırsın,takiyeler içinde bir yola katlanırsın,esir olmak adına yaşayansın

Korma, ruhunu kimse alamaz
Sen dilemedikçe iraden prangalar içinde naçar kalamaz
Kaza ve kader bahtının aynasıdır, iraden için tanzim edilmiş fırsattır ayrılamaz
Nefsinin hükümranlığını hiç tanıma, ruhunun ve kalbinin bir haysiyeti var unutma

Bir uzvun kesilince ah edersin
Kimi vakit kendinden geçip döşeğinde perişan halinle yatansın
Tansiyonın çıkar deva bulamazsın, kan şekerin azalır takatsizliğin içinde yaşarsın
Kalbin sekteler acziyetin kucağındasın, dizlerin çekmez olur, imdat diye bakınırsın

Vaktin içinde hiç kaybolma
Seni bahşeden ve iradene teslim edenden korkup uzaklaşma
Tanımadığın,şehretmediğin müddetçe firardasın unutma, an yakalayacak şaşma
Zan ve şek içinde kulluk olmaz, imanı taklit üzre olanı kimse tanımlayamaz anla

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar