Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Rahmet eden,kalbi görendin,sahiptin!

Dinmez efkarın seni andıkça
Bir ömür ruhumun figanını anlamadan yaşadığım karşıma çıkınca
Kalbimle dertli olduğumu hatırladıkça,her umuda hesapsız kanıp yol da kalınca
Nefes yetmiyor söz söylemeye, gönlüm elvermiyor mahcubiyetin anbean artmasına

Nasıl bir mükellefiyet içindeydim
Aklını bilen, fikreden, keyfiyet süren, enanetiyle nefeslenendim
Zafiyetlerin birliğinde,heveslerin dirliğinde merak eder,nefsimi öncelerdim
Her işimi bu minval üzre nizama koyar, güç ve nüfus için yarışırdım, bilemedim

Kimi gördümse merakına girerdim
Her haline vakıf olmak için vakit geçiridim,usül ve adap bilmezdim
Suç işleme özgürlüğüm var diye geçinirdim, her suçun vebalinden habersizdim
Eza vermenin bazen emele uğraşmak için gerekli der,bu istikamette fetva verirdim

Akait ve muamelattan nasipsizdim
Ne derleri önceleyerek, utanmamak adına güya gayret ederdim
Nasıl bir nefestim, neden bu kadar hakikatimden uzak bir haldeydim,hederdim
Neyi ne kadar hakkıyla bildim, ruhumun lisanıyla bütünleştim, niye önemsemedim

Günün mübarekleşmesi derdim
İnananların bir telaş içinde gayret etmelerine nazar ederdim
Cemaatin dikkatsizliğini, bin bir türlü kokuların iticiliğini öne sürerdim
Bir de yardım toplamak için palazlanmalarınına çok kızardım, fırsatçılar derdim

Kul olduğumu hiç düşünmezdim
Sanki taahhüt edilen bir lahzanın içindeydim,ne kadar sefildim
Hor ve hakir görmeyi mahir birşekilde yerine getirirdim,yargılamayı severdim
Mahkum olmayı kendime hiç yediremezdim, bin bir bahaneyle sıyrılmak isterdim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Allah razı olsun Ağabey şiirlerini severek ve beğenerek okuyorum

[Anonim]

Cümlemizden aziz kardeşim…
En kalbi anlamda mukabele eder, niyaz eylerim…

[Anonim]

Mustafa ağabey, Rabbim hizmetlerinizin devamını getirsin ve işlerinize riyayı ve kibri karıştırmasın. Amin.

[Anonim]

Yağmur ıslatmalı yüreği,hissettirmeli firkati!

Birgün nefes bitecek, an sessizleşecek
Ne kadar uzvum varsa sakin ve suskun birşekilde çürüyecek
Ruhuma kim refakat edecek, kalbimin feryadı toprağın nefesinde mi filizlenecek
Gülen güldüğü nispette içini çekecek, ağlayan gönüller inkilabı sahibince işitilecek

Hangi aydan söz etsem,derlesem
İçimde biten hicranın hikayesini hangi mahcubiyetimle hastersem
İnleyen nefeslerin,yıkılan ümitlerin, dağlanan bedenlerin,halinden mi bahsetsem
Açlık içinde tükenen tenlerin,mahzunluk içinde bakan canın vicdanıyla hissetsem

Recep,Şaban ve Ramazanı ansam
İçimde burukluk yaşatan duyarsızlığı hangi adrese anlatsam
Neden mağfiret ve rahmet hakkıyla anlaşılmıyor ve kalp ile yaşanmıyoru sorsam
Nefsin her halinde esir eden,ruha bizarlık zerkeden iştahından mı hiç sızlanmasam

Her sofra iftihara vesile oluyor
Aç olan nefesler belediyelerin çadırlarında bir soluk alıyor
Evler misafir etmekten niye sakınıyor, fakir ve mahzuna neden sahip çıkılmıyor
Yurtlarda kalan talebeler umudun hasretiyle bekleşiyor, ama kimse sahiplenmiyor

Oruç, ruhun ve kalbin olmalıdır
Aç ve susuzluğa sabretmek sadece bu mana için anlaşılmamalıdır
Vecdin armıyorsa, kalbin ferahlamıyorsa, ruhunun firkati ağlatmıyorsa sormalıdır
Furkanın lisanından,efendimizin o tertemiz sünnetinden dem almayı anlamalıyız

Hak ve hakikat için çırpınmalıyız
Belirlenen vakit gelince çıngınca iftar nimetlerini tüketmemeliyiz
Düşünmeti becermeli ve tefekkür ederek ruhun halinden nasiplenmeye ermeliyiz
Yoksa ziyadesiyle iştahlı, masraflı ramazanlar adına oruca kapı aralamamalıyız

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yüreğinize sağlık ağabey.

[Anonim]

Hüzün içimdeydi ne hazin bir gidişti!

Ne yılar yetti
Ve ne de bahşedilen ömür
Dertleri anlatmak için kifayet edecek bir faziletti

Nihayetinde
Kendi halinde masum bir nefesti
Çok gayret etti, mısralarıyla gönülleri ne fethetti

Nesillerin dağarcığında
Fevkalade kök salan bir çınarı ebetti
Yalnızlık onun için ne büyük bir kederdi ve yetindi

Kime şikâyet edecekti
Ve kimin hakkından gelebilecekti
Kendi halinde bir nefesti, şiirleriyle çok âlemlerindi

Sabiler için bir şevkti
Aşk adına hasreti anan hicranı dertti
Anlatmak adına mısralarıyla ummana uzanan bir erkti

Liyakatli yapısı
Azimetle şiire olan tutkulu sevdası
Aşiyan için tek yarası ve yalnızlık adına dinlediği şarkısı

Ne çare olacaktı
Yalnızlık can için ne kadar murattı
Muhabbet için nefesler ikliminin bereketi şart ve farktı

Lakin ne kadar anlaşıldı
Güzü battaniyeler içinde geçirtmek mi haktı
Kim ne kadar anlamak için uğraştı, kitaplar çok mu sattı

Dostlar ne için vardı
Kadirşinaslık mazi sayfalarında mı kaldı
Hak adına hakikat, kimin umurunda olan anlaşılmayandı

An her geçen gün
Sessizliğin serencamında yaklaşıyordu
Hal, bizzat hakikati biliyordu, lakin dil çaresiz kalıyordu

Ölüm mukadderattı
Şiir yazmak sevda adına maslahattı
İradeyi kanaat tercihler için şart olan hakikatli bir hesaptı

Dünya sevenlerine kaldı
Ukba serinliği ve haşyeti kime yardı
Nefesleri anlamlaştırmaksanat adına şart olan bir sevdaydı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbin nazargahtır, niye vesayet altındadır!

Hiç zannetmiyorum,
Ben sadece hissettiğimi söylüyorum,
Elbette ki kalbimi dinliyorum ve düşünüyorum.

Mütemadiyen söylenmek,
Düşünmeyi öteleyerek fevrilik etmek,
Kanaati hiçleyerek sabrı bir kenara atıp dürmek,

Feveran ederek nefeslenmek,
Katiyen bir çözüme ulaştırmaz, kalbide olmaz,
Ruhi iklimde anlaşılmaz, sevgi izleri de bulunmaz,

İnsan kimliğinde,
Anlaşılır olmak için niyet asıldır,
Hürriyet bu manada vardır, erdem insan için vardır.

Hamaset kim için,
Bir kurtuluşun anahtarı olmuştur,
Gönül için zinhar karanlıktır, kalb vesayet altındadır,

Aldanma anlık nefeslere,
Hissiz teranelere, şevksiz yüzsüzlüklere,
Hamiyetsiz olan, suhuleti bulunmayan nar-ı rehbere,

Akıl her insanda var,
Farkı anlaşılacaksa kul olmaktadır iftihar,
Takva şartı kimler için ar, neme lazımcılık nefsi har,

İlkbahar, neyi anlatır yar,
Aşk için taze tomurcuklar nasibine akar,
Tefekkür bilgiyle var, idrak kalp için kar, iraden var,

Heveslerin zenginliği,
Zevklerin rengârenk olan güzelliği,
İnsan kimliğinde ki hususiyeti, vasviyet içinde azameti,

Edebin letafeti,
Tevazuunun en nadide özelliği,
Hoş görü ikliminin bereketi gecenin suhuleti anlaşılırsa,

Hak kelam kalple barışıksa,
Şimdi bir düşün nedamet kimin umurunda,
Zaman aktıkça, kalp ritminde attıkça, ruh halden olunca,

Aşk, nur için olunca,
Gayretler, hizmete ram olacaksa,
Kim durabilir senin karşında, ihsan ve ihlâs yanı başında…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Eyvallah kıymetli kardeşim, müteşekkirim…

[Anonim]

Yadınla sürura eriştim, sessizliği nefeslendim!

Sahilin
Hülasalı sessizliğinde,
Ve yalnız halimde mehtabı yaşarken

İçtenliğin
Ve zarafetin şevkiyle
Dalgaların hüznünü kuşatmış görüyorum

Fakat
Öyle bir duruşun var ki,
Adeta cazibe yumağı olmuşun bilmesen de

Ve o an
Aldığım nefeste kokluyor,
Verdiğim solukta sana sessizce konuyorum

O zaman
Gördüğüm her yerde,
Seni görüyor ve öylece aşkı yudumluyorum

Uyanık iken
Rüyaya, aç iken suya kanıyorum
Issızlığın serinliğinde terennümle anıyorum

Hasretinle
Halimi bitap ettin, sinemi dağladın
Kalbimi takatsiz bıraktın ve hicranla yaşattın

Hislerimin en
Zirvesinde, anıların gölgesinde,
Bir sürur yaşattın ki, müteşekkir kalıyorum

Biliyorum
Dalgalar yüzeyde kasvetli,
Derinler sakin sinemdeki hislerim seninle kaim

Kışın güneşi arar
Yazın serinliğine dalarcasına,
Seni hissetmezsem, çok hayıflanıyor kalıyorum

Ritmin vurguladığı,
Meşkin sorgulandığı ahenk derinliğinde,
Sinemdeki bakire mertliğimde sana kucak açıyorum…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Eğer düşünmek ve niteliğe erişmek haksa!

Her ne
Yapsam da, hicran arkamdaydı
Kalbin derinliğine nüfus eden sancıydı

Anlatılmaz
Bir acıydı, her yanımı sardı
Halimi takatsiz bırakıp hüzünle yaşattı

Kime baksam,
Meramı halimi anlatsam
Çare bulamayacağımı hazin biliyordum

Nefesin
Anına vasıl olmayı bekliyordum
Aşk nerede, kimin halinde ki güzellikte

Mütemadiyen
Hep kendime soruyordum
Ne lazımsa diyordum öylece ağlıyordum

Gafletin bendine,
Nefeslendiğimi bilerek
Gailelerin nedenlerinde eriyip tükenerek

Kimlik
Yozluğunda kişilik sorumluluğunda
Eğer düşünmek ve niteliğe erişmek haksa

Vurdumduymazlık,
Şeref acısından acıysa
Onur, kul için lazımsa mukallitlik sancıysa

Şayet
Haniflik azimet için aranan sevdaysa
Vuslat bu uğurda nasip olacak süruru aşksa

Ölüm
Ne kadarda müddeti nefesle olacaksa
Hakikat kitabın kelamında sarih olan Haksa

An zamana,
Can sancıya, kalbin sevdalısıyla
Ruhun insicamında korkuların hoş umuduyla

Felah için
Sevdaların hicranı kimin sorusuyla
Ötelerin güzelliğinden akseden aşkın hazzıyla

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhumda neşe hayale daldım,sessizce andım!

Söyleniyordum kendimce
Her kelimenin hakkını teslim edercesine ve bir şevk ile
Dalıyordum derinlere, en bakir hiselerin hilkati mucibince,götürdüğü melale
Ne kadar yadetsem, edebin rahlesinde bir ömür inlesem, firkati haz ile nefeslensem

Bir sözüm yok feleğe
Beni benden alan nefesin asudeliğine ve ar melikesine
Bahtın açılan penceresine, kazasına müdrik umutların dillenen hasretine
Gel desen duymayacaksın, gül desem belki garip birşekilde anacaksın,suhuletinle

Ne vakit bir çiçeğe yakın olsam
Koklamak adına korkularımı o lahzanın ahına bıraksam
Ellerimi uzatsam, kalbimi her anın inşirahında gelen yaşı gözlerimden akıtsam
Anbean kansam,gördüğüm hülyanın feryadıyla yakarsam ve o haline yakınlaşsam

Kaç zaman oldu, uzaklardasın
Dinmeyen bir sevdanın ruhuma firkati yaşatan harısın
Kimi vakit narsın, bazen kalbimi ihya eden sultansın, hasretin kitabında şahsın
Melalimin dinmeyen figanısın, gözyaşlarımın bahtısın,vicdanın yarası olan arsın

Aksın, sel olsun bu boşalan yaşlar
Ruhuma gam zerkeden niyazlar, melül birşekilde tilafet ettiğim ayet-i lahzalar
Burukluk yaşatıyor artık bu yalnızlaşan soluklar,solmaya yüz tutan nice umutlar
Günyüzüne çıkan korkular, ruhumu bizar eden, hiç ses vermeyen kalan o hatıralar

An, içinde yaşadığım zamandır
Nasibin lehçesinde ki furkandır,aşk yalnızca sahibi için vuslatı ardır
Hissiyat, ancak akıl ve idrak ile muteber olan inhisardır, umut bu manada aşktır
Her heves sadece anılan hardır,bedelsiz olan ve gerekçeye muhtaç bulunan insandır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sessizlik ruhuma melalini zerkederken!

Kuşatan
Ürpertinin sessizliği
Her tarafımı birden sarmıştı

Var olan
Bu sessizlik, inanın
Heyecanın ve merakın değildir

Verildiğince
Soluduğum her nefeste
Berraklığı yaşamak arzumdur

Nedense
Yapmacık tavırlardan
Menfaat tellallığından hoşlanmam

Hırs için
Bir fırsatı elde etmek adına
Erdemi unutanlara çok yabancıyım

Zevki adına
Kepazeliği seçenlerle
Ve böyle anılanla birliktelik kuramam

Saygı
Ve nezaketi, edebi ve
Muaşereti bitmeyen’e hayli acırım

Hiddetini
Ve şiddetini mazluma
Karşı gösterenlere hasmım tanırım

Güveni
Zedeleyeni, emaneti
Bilmeyene karşı asla yakın durmam

Yalanı
Riyayı bir gösteriş için
Refah adına kullanana hiç katlanmam

Kanaati
Metaneti, himmeti hizmeti
Hor görenlere her zaman için acırım

Aşkı
Sevdayı hiç anlamayan
Yalnızca bir zevk aracı sanan ne betbahtır

Teslimiyeti
Ve gösterilen hürmeti
Enaniyetine yorumlayan hayli gafildir

Suyu
Çocuğu, gülü, bülbülü
Hiç anlamayan bir gönül sadece çöldür

Gözyaşları
Vicdanların yağmurudur
Onu hor gören zillet içinde kavrulur

Nisayı
Nazı, haz’ı, anlamayan
Bir gönül, yalnızca metal hurdalığı olur

Zalim
Aşikâr zulmeden değildir
Katlini gizleyerek takiyyelere bezenendir

Cani
Sadece öldüren değildir
Aynı zamanda zürriyetleri kesen illettir

Eğer
Bir kadın karnında
Taşıdığı cenine yabancıysa o ana olamaz

Bir
Baba, yalnızca nesebin
Banisi değildir, hep veren bir erdemdir

Beşer olarak
Mukallitlikte kalan bir insan
Mükellef olmaktan uzaklaşan beşeri varlıktır

İhmal edilir
Oysaki aidiyet, kime
Ve nereye ait olduğunun bilinmesidir

Seninle
Kaim olan hilkatin, yaratılma
Gerekçelerine ne vakıf olmayı bilmektir

Haşyet,
Ürperti ve korkunun
Ötesinde bir şiddette titremektir

Yaşanan
Arzı mekân, yeryüzünün
Her katresinde gezinmek için size verilendir

Hep dilenen
Cenabı Allahın rızasını
Cennet beklentisinden çok öte anlamalıyız

Beklenen
Cennet nimeti için yapılan
Her bir amel, o rızayı merak ettiren değil midir

Bir vakte
Kadar çekip giden gün
Ve gecezamanındır tutsağıdır o ise Hak Cemalindir

Senin kalbin
Emanetindeki tek varlığın
Seni var eden ve özlemle bekleyen Cemalullahındır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne bahar, ne güz bitti, umut niye tükendi!

Bırakma kendini sereserpe
Lahzaya nazar edip, ruhunun bekleyen vecdine iltica etsene
Kalbini şehredip, lütfeden, mağfiret eyleyen sahibini zikredip, aşkına erişsene
Akılın ve idrakin iraden içindir, tercihlerin akıbetini tayin edecektir,bir düşünsene

Ne kadar ah’a tevessül etsen
Kederinle nefesini tüketsen, cezbeden can için kendinden geçsen
Mütemadiyen inlesen, figanını durmadan aşikar etsen,acziyet içindesin göçmesen
Kabrin sukutu derindir,içinde bekleyen haşyet alin içindir, eğer tefekkürü ötelersen

Ne kadar görmek istemezsen
Hülyalar içinde şekillenip ah u zar eylesen, çare elinde değildir
Nasip, vaktini beklemektedir, umut yeşermek için niyetin halisliğinde neferdir
Vecdin kadar, ecrin haşrine kefalet etmelidir ey ar,nafile ümit hazan ve kefenindir

Senden ziyade nazar edeni hisset
Kalbinin nazargah olduğuna hiç tereddüt etmeden meylet
Sana senden yakın olana avdet et, halinin solgunlaşan sayfalarından vazgeç
Aşk,hissiyatın dili,ruhunun renğinden serdeten meşktir,nefsanilik adına bir edeptir

Halini şehreden bir nefes bul korkma
İnsan akıl ve idrakiyle fark edilen nazardır,ihmale alma
Tedbir ve taktidri birbirine karıştırma, kader diye avuntulara saplanıp uyuma
İraden, vuslatın içindir, sana tevdi edilen en mühim mevkidir,malayaniliğe dalma

Korkmak,halden ve aşktan uzaklaşmaktır
Saymak ve sevmek edebin dilinde erdemdir, nezaket en ulvi payedir
Ne kadar kırıp dökersen, insanın fikrine tahammül etmeyip telin edersen cehlindir
Rahmet be mağfiret edeni düşün, ruhun ve kalbin sahibi kimdir,müddette sualindir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey can, lahzanın alinde ki ruhuyla yol alan!

Bazen
Bir nedenle kan şekeri yükselir
Kalbin mutat ritmi bir canı çaresiz bırakır

Yutkunmak
Kaçınılmazdır o hızını artırırken
Nabız artar çare adına merak yavaşça sarar

Her vakit
Hazır olduğumuzu beyan ederiz
Ve hatta ulu orta ölümle pervasızca alay ederiz

Nasıl olsa
Bizde o gün elbet öletceğizi söyleriz
Lakin emanet olan bu can çıkarken hani çare deriz

O an ve
Tükenen zamanda en sevgili tenin
Fevkalade önem vererek farklılık aradığın bedenin

Onu
Anlamlaştıran değer katan en derin
Ruh içinde ki halin çaresizdir an sessizce tükenirken

İşte o an
Öyle keyfiyet kazanır ki bu zaman
Senin için bazen geçmeyen merak içinde bekleyen can

Haz
Muhayyilesiyle koşuşturduğun zaman
Arasat içinde duracak senin için geçmez olan bu an

Sen hala
Oyalan heyhat avuntuyla aşkı anan
Karanlıklarda korkuyla bakan, seheri düşlerle unutan

Amansız
Sabrın içinde durmadan nefes alan
Sen ki sevdalarını ahirine saklayan güzel ve güzide can

Saklandığın
Zaman, zerresinde nefeslendiğin an
Aşk ikliminde solmayan, ülfetle soluyan sevdana kan

Mücerrettir
Geçen her an, esrarında bulunan
Mizanla dirliğin ahengiyle nefs alacaktır aşkı anlayan

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar