Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Vicdan nefsin aline şöyle mahzun bakınca!

Sessizliğin
derinliğe doğru uzanıyorum
Korkularımın sağanağında
umutları yoklayarak soluyorum
Kalbimin sayfalarını okuyarak,
ruhumun lekelerinden korkuyorum

Bir an hasretin
sancısı çıkıyor karşıma
Her ne kadar sevgiden
anlamadan egomla barışık olsam da
Vicdanım nefsime acıyarak baksa da,
o vakit uyanıyorum sabaha

Kalbimde
filizlenmiş sevdanın hazzı olsa
Aşk fakirliğim cihanın sedasından
duyularak halimi utandırsa
Vuslat edep indinde, edebiyat için
yapılan fütuhat olarak anılırsa

Hüzünlü
yutkunmalarım eşlik ediyor bana
Kitabı celilin hakikatlerinden
sadır olan nasihatler karşımda
Lakin hicranım acizliğimle kalbime
bir şeyler anlatmaya çalışsa da

O sevgilinin
güzelliği zarifliğiyle kuşatınca
Yârin süruru ruhumda filizlenerek
hakikatle irfanlaşmayınca
İnsan kimliğime şuur, aklım ve
vicdanıma aşkın sancısını salmayınca

Göz pınarlarım
sağanağını hüzünle boşalınca
Halimi soran, meramımla dostluk
kurmaya çalışan olmayınca
Sukutumun çığlıkları sol yanımdan
sancılarla takatsizliğimi artırınca

El açıyorum
fakirliğimin acizlik hüviyetinde
Ademiyetim nesiller boyu
genlerimle yüzleşerek kükrese de
Umutlarım gülün güzelliğinde ki
berekette ve rahmetin yegânesinde

Her ne kadar
nefsim vicdanıma hükmetse
Kalbim inşirah için vakti saati
an için derleyerek kanat etse
Ruhum, ölüm dirliğinde asude
haberleri halime hikâye etmesi öğütse

Ey sevgili
böyle işte yalnızlığımın nefesiyle
Sen her ne kadar sessizliğinde
tefekkür halini benimsesen de
Hasretim dinmiyor ne hikmetse,
sevgiaşk için tezahür eden değerse

Vicdan safiyetinde
ve gönlüm edep dileyince
Sesim çıkmıyor dil acılar içinde
meramını hıfzetmek isteyince
Hissiyat sığlığında acizliğime
hükmederek sefilliği halime teslim edince

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Her nabza göre şerbet veremem!

Evet, bu hakikati teslim etmeliyim
İlm-isiyaset diyene iltifat etmeden
Vicdanın sesiyle hareket etmeliyim
Akıl ve izan farkını idrak etmeliyim

Umman gönülde yaşayan bir sevda
Kelam, fikrin edasında ki vecdi nida
Şayet aşk, nefsin ihyasında ki harsa
Olmaz hiçbir derde deva, eza boşuna

İnsan, kul olmak için sırrı revandır
Ne canan ve ne de nar için manadır
Köle olmak ne vakit sevda nazarıdır
İhsan ve inayet, aşkın mütealasıdır

Ne zaman bir ah etsem sızım gamdır
Yeis neden şevkten uzak bir zamandır
Hazan hüznü yaşamak için mi vardır
Umut hangi bahtın ibrette mizanıdır

Gönül sığ olusa, nefs hükmetmedecek
Akıl ve izan fikrin azlığına ne diyecek
Merak ilmin bir şubesidir kim bilecek
İrade, azmin halinde huluse erişecek

Mizan korkutmasın hakk-ı sevdadır
İnsan için en ulvi bir meyan şavkıdır
Aşk için vazgeçilmez bir ar-ı itibardır
Hak ve hukuk niye vardır,aşk nardır

Menfaat tellalları niye etrafı kuşattı
Ruh, en soysuzun kalinde ki sancıydı
İnsanı köleleştiren kavga nefs tacıydı
Çaresiz bırakılan kulda ibret acısıydı

Siyaset asla bir rantın payesi olamaz
Hakka karşı kullanıp ihsan bulunmaz
Dünya adına ne varsa fanidir sığmaz
Ruh ve kalp vicdanın halinde uyumaz

Edep, insanın en erdemli seceresidir
Nar ve nur içinde ki bereketin halidir
Sineler niye mahzunluk için firkattir
Vuslat, ruhun vazgeçilmez peyesidir

Kul,ihsana erişinde kalbi nazar eder
Zan ve ezadan arileşerek hakka gider
İhlaslı bir gönül aşkta yok olmak ister
Maşuk için iraden mahiyette ki değer

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir sessizliğin hicran zerkeden nefesisin!

Ey gönlümün dinmeyen sızısı
Biliyorum gayrı alnımın yazısı
Zihnimde tarumardır harikası
Ne güzeldir çekilen gönül yarası

Ey gönül dilimin şahane cilası
Rüyalarımın dinmeyen esintisi
Gözümün araladığı sis perdesi
Hayat hikâyesinin firkat senası

Dil aciz, gönlüm hasretine deniz
Umutlarım mı demir almış sensiz
Şimdi martılar sessiz, ten hissiz
Gönlüm ahenksiz, sensiz şevksiz

Her gelen haberde hatta mailde
Arandım öyle bakardım sessizce
Gecenin makûs renginin seyrinde
Yıldızlar refakatiyle esenlik kimde

Şimdi neredesin, ne haldesin söyle
Çık artık ortaya sessizliğe gömülme
Bir kelam eyle hisset gönlümü dinle
Gecelerde dirilme, yıldızlarla serilme

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nefes bitince,nefs niye endişe içinde!

Hangi sualden başlasam bir sızı var
İlimsiz bir izan nasıl inşiraha kanar
Akıl vuslat için ey suskunlaşan o yar
Yalan ve yanlış yapan kul niye ağlar

Ruhun dinmeyen sancısı hicrandır
Hüzne kanmış nefes şevk-i bizardır
Ecel sinemde bekleyen bir sevdadır
Lahza ki niçin idrakimde sırrı ardır

Ey nutku durmuş can, anı vicdansın
Bela ahdinin dağarcığında ki farksın
Suskun çığlıkların halinde ne ararsın
Sinende, ikamet eden zanla bakarsın

Aşk,ruhun firkatinde sevday-ı ardır
Vuslat meşkinden dem vuran sigadır
Umut ve ufuk sinenin en baki tacıdır
Kalbi kuraklık ne müthiş bir beladır

Hangi mahkemeye gidersen git ağla
Ruhtan nükseden figanın sırrını anla
Yanmak, hakkın rızasına kanmaktır
Mesnetsiz, hiçbir kimseyi yargılama

İzansız nazar, belayı def etmez yakar
İsnad edilen hangi suç varsa hak arar
Ruhun ilminden aşktır kaza ve kader
İraden bizzat kitab-ı kelamını yazar

Her insan beşer olarak doğan ardır
İnsan olmak adına ehliyete ducardır
Kul olmak hidayet cenahında farktır
Azim ve niyet hakikatin şiarındandır

Tefekkür-ü mevt neden sırr-ı edadır
İlimsiz bir izan için hakikat cefadır
Fikretmek için ilim niçin zarurattır
Kulu zandan kurtaran o ihlas aşktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir demdir ruhun firkati, kalbin edebi!

Nefes müddeti içinde ki aşk-ı meramdır
Ram olduğu her ne varsa serab-ı hardır
Akıl ve izan inşirah sevdalı bir nazardır
Ruh firkatin aşka ducar kılan zamandır


Kölelik nefsin her halinde mukadderdir
Talim ve terbiye edilmedikçe de elemdir
İrade sahibi için azmetmek te mürvettir
Mavera, mizan sevdasında aşk-ı edeptir


İnsan nefsiyle yol alan baht-ı namzettir
İdrak ve azim hakikat için muvazenedir
Vicdan ötenin vecdinden söz eden ferdir
Kul, yaratan Rabbin ahsen-i takvimidir


Kim söz eder şerrin o latif hikayesinden
Ruhu esir eden hevesinden, sefilliğinden
Kalbi lekeleyen kin ve husumet dilinden
Narın haşyet sunan sırr-ı ürpertisinden


Cüret etmek, şer için nasıl aşk-ı felahtır
Karahgah olan kalbi kurutan bir hardır
Cehalet ruhun kadrinde olmayan zandır
Kul akıl ve ihsanı fark etmeyen nazardır


Aşk, ruhun şevki, kalbin umut ahengidir
Vaktin şahitliğinde nükseden ülvi esindir
Niyet ve emeğin sabır ve kanaat rengidir
İhlas ve şevkin, kulluk gerekçesindendir




Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey gönlümün sukut eden naif hasreti!

Ne vakit bir ah etsem içim titret aniden
Sinemde derlediğim meyan sadetinden
Hüzün zerkeden kederin sessiz sesinden
Sinemi burkan hicranın ümit şevkinden

Nereye baksam, gözlerim arar nedense
Yalnızlık nükseder sessiz tebessümünde
Yadımda silinmeyen en nadide edebinle
Sessizlik, bir demdir bahtımın kadrinde

Ne söylesem kifayet etmez artık bilirimA
Yalnızlık rıhtımında ki mahzun biriyim
Müddet-i nefes ne kadar bitap neyleyim
Ruhumun firkatinden, kal eden nefesim

Hasret ki sanki sinemde sırrın hitabıdır
Yazılmaya ram olan, hicran fermanıdır
Elem hangi sahranın vicdanında nardır
Hüzün yüreğimi vuran nazarın farkıdır

Ne kadar suskun sokakları adımlasam
Düşen her yağrağın bağrında yansam
İçimi titreten nidanın ikazına sarılsam
Ruhumu teskin eden feyzinde durulsam

Kul bu kadar mı acizleşir gönül dilinde
Hadsiz teslimiyet niye hevesin kadrinde
Umudu solduran bir emel neyin azminde
Akıl ve izan ruhun lisanında ki gerekçede

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Haydi!

Yetsin artık
Yıllara sari
sukut ettiren nazar

İbretin resmi
yadımda her vakit
hicran içinde yatar

Bir lahza
yok ki dile gelmesin,
içimi titretmeden geçsin yakar

Hasretin
eşşiz kitabı ruhumun
vecdinde sanki bir nar

Ey hazan
sen müthiş ayetsin
tefekkür sinemde açar

Nereye
temaşa etsem
sevdası içimde yatar

Kader derler
Ruhun ve kalbin
firakından bihaberler

Sessizce sual
etsem akıl niye var,
irade kanaattır yar

Emel hırs
olmadan umutlaşmalı,
ufkunu karartmamalı yakar

Nefsi
maslahatlar
her zaman
yolda koyar ve yorar

Kalbin
eşşiz bir lehçesi var,
aşk kokar

Gülün
yadında edep
en ulvi nazar

Artık
gel diyemem
Nasibin perdesini
aralamaya erişemem

İnşirahın
ruhuma seslenen
inhisarını elbette bilemem

Heves için
gam çekip beyhude
yere istikametler belirleyemem

Ümidi
hiçbir zaman katledip,
görmezden geleemem

Hareket
ve kuvvet kimin
sualinden vazgeçemem

İradem
adına zafiyetlere
taviz veremem

Ey gönlümde ki hicran
Neden bir ömür
sinemde ikamet ettin

Her burukluğumda
yanımda biterdin,
hiç tükenmedin

Hüznümle
refakat edip, ruhumun
düşen kadrelerinde demlendin

Her
dirilişin ölümünde ne
latif bir ibret ve derstin

Bir karşılık
beklemeden ve
yüksünmeden estin

Aşkın
en nadide olan
suhuletinde ki ahenktin

Ne zaman sala verilse
Ötenin serencamı
bir bir ömüme serilse

Nefsin
hüzün zerkeden kederi
derlenip ruhumda esse

Aklım o vakit
iradem için azmetmeyi
izanıma birçırpıda öğretse

Edebin
deruniliği hiçbir zaman
gönlümü terk etmeyen ferse

Umutlarım
bahtın mizanında
hicran ile beklemekte

Her arefe
şevkin şiarında
ki bir sırr-ı nasipse

Neye
üzülürüm ki
gönlüm onu şehretse

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yanmak!

Ruhun
lisanına kanmaktır
Kalbin inşirah
saadetinde aşk yaşamaktır

Ten adına
lüzum etmeyen bir zandır
Vicdan kitabında ki yakarıştır

Vuslata
erdiren sırrı nidadır
Edebin alinde ki hakikattır

Akıl
mutlak olan sanattır
Kul için akleden
bir furkanın nazarıdır

Hak ve hakikate
müptela olan bir farktır
İzan ile istikamet belirleyen sağnaktır

Kim ondan
habersizse müthiş yalnızdır
Zira o dikkate
ram olan bir fermandır

Vicdan
rahlesinde
talim gören ardır

İrade
ne ülfetli bir haktır
Yaratan Rabbin
tevdi eyladiği vuslattır

Sultanlık
adına takvaya
eriştiren hak şiarıdır

Vahdet için
inşirah sunan azn-i aşktır
Yoksa fena fillah olmak yeksandır

Şeref ve itibar
ihsan ile nişandır
Hilmin iksirinde ki lisandır

Ne kadar
nefsin demindesin
Her halin perdesinde
ki sefil bir nefessin

Neden hak ,
hukuk adına
dert edinmeyen bir zadesin

Hangi
ilmin mümtelası
olan bir taklid-i fersin

Şekliyet
için hala
kimlere meyledersin

Ne derler
adına hala beyhudesin
Gayp sırdır,
nasip umuttur bilir misin

İçinde artan
zelzeleye dikkar et

Afet adına
nasıl büyük bir zillet,
kalbindedir nezaret

Hergün
ölen kim,
söyle ecelin midir ibret

Nefsin
teyakkuza
geçmiş nasıl şirret

Kabirler
açılırken miskinlik
nükseder ey halvet

Derin bir
tefekkür erbabı
hani nerde durma iltica et

Zira
öte zamandır,
edebiyle ruha seslenen vicdandır

Kul
aşk için vardır,
ihlas ne müthiş bir hazdır

Gülerken
ağlamayı ihmal etme

Gözyaşlarının
ruhtan esin zerkeden
sızısından vazgeçme

Çileyi
asla öteleme,
düşküne bakıpta es geçme

Nefes
müddet-i şiarında ki
sevdadır zan ile lekeleme

Önyargılar
ne necis tufandır
ruhuna refakat ettirme

O vakit
akıl ve tahkik
nasıl bir ziyandır düşünsene

İraden
adına muhakemeden
vazgeçip kalbini esir etme

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Edep, kalbin hasleti, ruhun vecdidir!

Rabbim
insan olmayı nasip etsin
Müsvettelerinden esirgesin

Nefesin

azizliğinde
Daim eylesin

Yalan

ve yanlıştan
sarf-ı nazar etmeyi öğretsin

Ömür

kitabının ülfetinde
şevk ihsan etsin

Kalbi

sürur vecdiyle
iman etmeyi ihya etsin

Azim

ve iradeyi
kalp ve iman
rahlesinde eğitsin

Edepten

arileşen nefesin
şerrinden emin eylesin

İlmin

zaruretinde,
aklımı hakikat
ecrinde hasretsin

Emr-i

bilmağruf için ceht
eden hanifliği halk etsin

Ne kadar

azmin var ise ihlas
içinde şereflendirsin

Mazlumun

ahını işiten ve titreyen
bir gönlü dirilsin

Solmaya

yüz tutan umutları
bereketlendirip şevk versin

Ne kadar

hakkı gaspedilen
nefes varsa ümitlendirsin

Çilenin

ecrinde ki aşkın
latifliğini ruhta filizlendirsin

Annenin

sütü kadar ak olan kalbi
muvazeneyi kaybettirmesin

Aklın ve

izanın terbiyeye
muhtaç halini
irademe nasip etsin

Erdem

ve ihsan sinemin
meyanında hiç eksilmesin

Cennet ve

cehennemden ziyade
rızası için kuvvet bahşetsin

Fersiz göz,
ilimsiz söz, takatsiz
nazın ibretini göstersin

Şekliyet

için kurban olan tenleri
hidayetiyle şereflendirsin

İdrak ve

izanlarına iman bereketini
ihsan ederek güçlendirsin

Hastanın

umudunda, yolcunun
sukutunda, sabinin
mahzunluğundan nükseden hali

Ruhun

ve gönlümün firkatinde
ki sevda ile titretsin

Heves
ve arzunun

hesabında ki vecden
kalbimi arileştirmesin

Fasıkın

fasıklığından
kalbimi emin eyleyip,
ürperti hissettirmesin

Zalim
sadece nefsine
zulmaden nefestir,

eza ve çile nefsi için bedellidir

Şerrine
ve desiselerine

yakın eylemesin,
nefsimi imrendirmesin

Varlık adına

tekebbürü sinemde
ikamet ettirmesin,
hilmin ülfetiyle nefeslendirsin

Ecel
ne suhuletli
bir vicdandır,

Narı

içinde barındıran
hicrandır, aşk için vuslattır

Dünyayı
sinesinde taşıyan
kılmasın, emelleri uğruna
telef olan vicdan yapmasın

Kabrin

sukunetinde
aziz eyleyip sessizce
ağlayıp yakartsın

Her nefesi

ilim ve irfansız bırakmasın,
muvazene içinde yaşatsın.(Amin)

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Halin kitabından söz eder melal!

Zahirde
sukut halindedir

İki surun
içinde derlenmeyi
bekleyen sanki ümittir

Düşünmek
niye kalbi muvazene
için zarurettir

Ruh niçin
sessizliğin ilimiden
kal eden dinmeyen seyrüserdir

İki kulak
dinmemeyi ister
Nefsin ne kadar da dirense
zan yüreğini hapseder

Asabiyet neden
tefekkürü pedeleyen
ve kalbi yıldıran bedel

Akıl ve izan
hesabın rahlesinde yazılan
kitabın ecrinde nükseden seher

Umut, kalbin
sevday-ı nazarıdır
Ruhun kadrinden
kelam eden hissiyatın bahtıdır

İrade
ne muazzam bir sanatın
saadetinde ki azmi şahikasıdır

Beşer, insan
olmaya namzet bir figandır,
kulluk için ram olan hicrandır

Dil
ne kadar gayret
etse yinede nafile

Ruhun ve
kalbin sedasından ceht
etmezse kim için bekleyen bela

Nefsin
terbiyeye muhtaç hali
zaten her akıl için aşikar olan seda

Yoksa
zafiyetler hüccet ister,
hata ve sevaplar lahzadan
medet bekleyen inkita

Yazmak,
halin şehri için ecirdir

Nefs adına
dile gelen ne varsa,
ibretin mizanında ki ahenktir

Nazar eden
hangi yürek öteden
ari olan bir nefestir,
yoksa hesap beyhudemidir

Ruhun
sahibi kulundan
ne beklemektedir,

Hidayet
en makul olan
bir aşk-ı gerekçedir

Ne kadar
kal etsem,
figan dinmiyor

Hülasa
edilmek istenen hak ve
hakikat kalbi inşirahı bekliyor

Aşk,
ne latif bir esindir,
hangi lisanın feyzinden
şevk bahşeden sigadır isteniyor

Nafile yere
yazmak ruhum için ağır geliyor,
vaktin şahitleri umut içinde bekliyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbi nezaret,ümit adına firkattir!

Sığ
bir halin
emanetcisiyken

Gönlüme
düşer şehretmeye
muktedir olmadığım fikirler

Kalbim
hakikat ilmine
ne kadar muhtaçken
içimde düğümlenir sözler

Sukut etmem
zaruretken, muhakemem
acziliğin figanıyla
yeis içinde inlerken

Durmuyor
nefesim, iradem
adına suskundur kederim

Göçüp
gitmeden gamı
sinemde aşkını beklerken

İnsanı,
insanlaştıran nedir

Nasıl bir
sosyal hadisenin
mecrasında bekleyen nasiptir

Ömür
zaten hesabın senasında
vaktini bekleyen
hakikat değil midir

Öyleyse
hata ve zafiyetler

Kalbimi lekeleyen
mahcubiyetin telakkileridir

Masum
olmak zaten
ne kadar mümkün olan
ihsan-ı reydir

Nefs
niye hadsiz
olan bir nasibi gailedir

Kul,
kalbi bakirliğin erkidir

Zira aklı
ve iradesi teslim
edilen bir hesabın namzetidir

Yükü
teslim almak
yaratılışın en ülfetli
ve ibretli bir hikayesidir

İlim,
aklıma ve izanıma
yön verecek bir hidayetin
ayetlerinde ki şevktir

Fikri
olmayan bir nefes
nasıl istikamet için
akıl yürüten zavallı ve nacizdir

Aşk,
nefsi edebe
eriştiren ferdir

Nasibin
lahzasında
bekleyen niyetin
umut nişanesidir

Emek
ve çile bu bakımdan
en kutsi bir sermayedir,
sabır içinde ki müjdedir

İhlas,
kulluk için ihdas
olunan gerekçedir

Nefsin
tezkiyesinde
şart olan vecdir

Ruhumdan
nükseden bir seda var

Sessizliğin
ibetinde okunur
ey yar, söyle nedir

İnsan,
kalbi ve
inancıyla şevktir

İman,
ruhunun aktidir,
nefsi adına ne kadar kefildir

Fani olan
her ne varsa iradeyi
cezbeden bir gerekçe midir,
izan niyedir

Hesapsızlık
içinde nefeslenen
hangi bahanesin eşiğinde
ah çeken bir zadedir

Akıl
ve irade insan için
ne müthiş bir ihsanın
hidayet gayesidir,
aşk, kalbi zikirdir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hangi masalı anlatıp seni avutayım!

Nefsin
girdaplarını aralayıp
Ruhumun figanıyla,
kalbi melalimi anlatayım

Nefesin
ve niyetin aşka dair
muhtaçlığının kitabını yazayım

Bir ömür
sessiz çığlıkların hicranından
kurtulmak için yalvarayım

Samimiyetin
sadakatinde gözyaşlarımı,
ruhumun sahibine aşk ile anlatayım

Nefsi
hafife alma ve kanma
Sineni serabın inhisarına
bırakma, aşkı sorgula

Göçüp giden
insanın sevdasında ki
marifetin vecdinden uzaklaşma

İrşat
kalbin ihtiyacı,
izanın muvazenesinde ki
ihsanı,lahza muhakeme farkı

Aşk,
narın ve nurun
hüdaya açılan irfan sadrı,
iradede ki azmin vuslat inşirahı

Ne zaman
ah etsen üşenme
İçini titreten sabrın
firkatinden ümidini kesme

Bahtın
kitabında ibret satırları
kazaya muhtaçtır,
iradenle açılandır üzülme

Kalbi
samimiyet ihsasın şiarından
akseden sevdadır,
zahiri için nafile kederlenme

Zaman,
ruhun insicamından
nükseden fermandır,
emr-i bilmaruf için sakın yüksünne

Hangi edibe
sabırla sual etsen

Şairin
ruhundan nükseden
figanın mısralarında gezinsen

Kalbin
ümit içinde bir ömür
derlediği fikirleri şehredip,
umuma hasretsen

Ah u zarın
burukluğunda hazanın
ihtişamını ibretle seyredip,
gözyaşı döksen

Maveranın
ülfetinde, mizanın
halvetinde günyüzüne
hasret umudunu bütütsen

Yar,
ruhun ve kalbin arıdır

Kalbi
nazargah kılan vuslatın
bahtında ki münacaattır

Umut
ne tükenmez bir hasattır,
her başağında
gizlenen inşirah vardır

Aşk,
gönül kapısını
aralayan fırsattır,
sevdasında ki
bela ahdinin hülasasıdır

İnsan
kul olmak için var olan hesaptır,
makam ve mevki
nefsin adına bir masaldır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem vakıf mı canan, ar ile yol alan!

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x516px and 43KB.

Ağarsa saçlarım
Hiç gülmese şu hicran
içinde ki kalbi yadlarım

Söyle niye sussarım,

gözyaşlarımı sessizce
sahibi için bırakırım

Nar

içinde ufkum ağarır,
nutkum nasıl bir baharın
lahzasında nefes alır

Hazan

içimde biter yanarım,

Hicranın
sahnesinde nefeslenen
bir firkat—i sevdayım

Söylesem

ne tesiri olacak

Feyzden
ari nefesim nasıl,
aşkın vicdanı olacak

Düşündükçe

içimin daralması

Sanki

izanımda dinmeyen
bir korku yaşatacak

Aklım

elhak şaşacak

Solmaya

yüz tutan umutlarım
söyle ne zaman kapımı çalacak

Aşk,

hakikatin
ve ruhun inhisarında

Ufkuma
acıyıp kırılan kanatları
vecdine kavuşturacak

Derdime

vakıf olan kimdir

Nasıl bir

hicranın naibidir

Ruhumdan
nükseden nidayı
hisseden ne naif bir ariftir

Suskun

sokaklar boynumu büker,
solan yapraklar
ayetlerin lisanından söz eder

Kitab-ı celili
anlamadan okumak

İzanım
ve iradem adına
ne büyük bir gam ve keder

Mavera

niçin hesabın
vaktinde ki edeptir

Kalbin
dirliğinde ki
ferdir, ruh-i inşirahtır

Ne kadar

bilgi sahibi olsam

İradem

ve aklım için hakikatin
eşiğinde ki nefsimi yoklasam

Tezkiyesi için

bahaneleri sıralasam,

Keyfim
ve hevesim için
her an çıkar yol bulsam

Kimi
aldatırım,

ruhuma ve kalbime

Hangi
yüzle bakar avurum,
pişkinliği nefsimde yaşarım

Ahirin

sedası ruhun icmalinde
ikamet etmektedir

Vicdanın

hiç kesilmeyen
hicran-i ahengidir

Teneşir

ne vakit nefsime seslenir

Vaktin

lahzasında hangi
umudun içinde ruhumu
sessizce beklemektedir

Baht

umut demektir

Kazası

aklın ve iradenin
ihsanında ki nasib-i aşk gerekçesidir

Rabbim niçin

Rahmet ve mağfiret için

Ecrimizi ve
vecdimizi bekleyen
bir sevdanın mihengidir

Aşk,

ruhu ve kalbi
muvazene eden bir şevktir

İnşirah
içinde ki niyetin
vuslatı demektir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sus ve dinle!

Orjinal boyutu icin tiklayin 1200x803px and 273KB.

Ne
varsa sinende
Hiç itiraz etme,
elemi içinde filizlendirme

Gam ile yol almayı
sakın bir çıkar yol addetme

Gönül
ummandır,
bakirliği içinde
barındıran ümidin toprağıdır

Yeisin
aklına ve izanına
hükmesinden kurtarılmalıdır

Desise
kim için ardır
Vicdanı olan bir can
için ne müthiş garazdır

Ruhun
ve kalbin Rabbi için
halkedilen aşkın muhatabıdır

Akıl ve izan
iradenin azminde bekleyen
hükmün kaza cenahıdır

İnsan
kul olmak için vardır,
yoksa hüsran hesaptır

Ney,
bir kamış iken
Sulak ve humuslu
toprakta vaktini beklerken

Çilenin
ve sabrın taliminde
sadakatini aşikar ederken

Nefes
kimin tasarrufudur,
tasavvur edilmeye
muhtaç olan ihsandır

İnsan
olmaya matuf olan beşer,
aşka ram olan sedadır

Gönül
yanması nedir
Hangi nar bu hakikatin
nüzülünde ki gerçektir

Ruhunun
ve kalbinin lisanında
yol alan için evham niyedir

Yaratan Rab,
neden sevgi ve muhabbetten
esirgenen bir hakikattir

Kulluk,
hukukun dilinde
zarurettir,yoksa ihlas niyedir

Her
yolun bir sonu var
Sonsuz olan için umut
ve emel, aşkın vecdindedir yar

Muhakeme
ve vicdan niye ar, aklı
olmayan için araf kimi arar

Arasat,
ruhun icmalinde
anlam bulan bir mekan,
kalp ecriyle yaşar yar

Nefsin
ne vakit zafiyetini görse,
hükmeden şerdir, narı arar

Kim
kalbini kırdıysa
Umutlarını soldurmak
için say içinde bir efkarsa

Sakın
haline bakıpta muhatap
alma, heves umut değildir anla

Umudun
bir ahendi var,
nizam içinde ki ruhun
ve kalbin ihsanına bakar

İşte
o vakit, ihlas kapıları
açan bir vicdanın sesidir yar

Fani
olan için yakınma
Metanet ve dırayet
sevdasını hor görüp atma

Sabır ve kanaat
kalbini terbiye eder,
aklın izanın için ne ister

Ruhun
melali hangi hakikatin
kitabından söz eder,
ümitsiz nefes sefillik eker

Aşk,
ruhun mihrakından
nükseden feyizdir,
aklı ve gönlü nizam eder

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sineler muvazeneye muhtaç, umut taç!

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x405px and 39KB.

Ne vakit
Kalbimle barışık

olmayı dilesem

Ruhumun
sukut eden melaliyle
Nefsimi tezkiye

etmek için didinsem

Fikrin
ve ilmin sahrasında

azmin vecdiyle irkilsem

Aşkın,
aklıma ve izanıma

şefaat ettiğini öğrenip

Yılgın
ve yorgun ümiylerimi

yeniden yeşertsem

Her lahzasında

hamdetmeye erişip

Mütmain
sinemle göçüp gitsem

Avuntu yerine edebi bilsem

İnsan
olmaya namzet canım
Nefsi marazları sinesinde

barındıran naçarım

Takiye
adına maslahatı

sevmeyen kanım

Çıkarım
için ulufeye iltifat

etmeyen can-ı bizarım

Ne zaman
hinlik yapana şahit olsam
Bin türlü yüzünü

görmekten hiç hazlanmasam

Yalan
ve yanlışları

vaktine bırakıp sussam

Kalbi sancılarıma
aldırmadan uyusam,nazargah

olan gönlü ne yapsam

Ne yargıcım
Ve ne de hakim

olmaya namzet hicranım

Ancak
nefsiyle baş etmek
için azmeden vicdanım
Münker
olan ne varsa

nasıl yok sayarım

Kerih
teselileri ruhuma

anlatmaya utanırım

Pişkin
olmaktan ziyade

yok olmayı erdem sayarım

Şeref
adına ne varsa

ibretle idrakimde ararım

Akan zamana

ve yazılan kitaba bakarım

Mavera meşkini
sıkılmadan yaşarım

Aşkın halinde ki umuda kanarım

Can,
canan için rehberdir
Hangi saikin hakikatinden

söz eden dilberdir

Hak, ruhuma

neşe veren muhabbettir

Hakikatin
ihyası kalbimde ki

ihlasla muteber olan vecdir

Ecir,
nefsi esir eder,

yüreği serinletir

Kapalı
kapıların açılması

için ilm-i edebi öğretir

Zan
adına ne varsa

azabıyla ruhu inletir

Önyargılar
için nasıl bir iman ki

inşirahımla yol alan sefil

İnsanı
yücelten söyle nedir
Ahsen-i takvim üzre

taltif edilen gönül kimindir

Şer için
neden tedbir ve teşhiş

kitab-ı celilde hikaye edilmiştir

Sünnetin
ihyası kim içindir,
mübelliği olmak bu kadar

acı bir hüzün müdür

Aynalar,
süretinden yansıyan

zahirini aşikar eyler

Nefsin
ve kalbin şehrilmesi

akıl ve izanın için iradene meyleder

Azim, ruhun
hakikatinden nükser,

aşkın esininde rızay-ı bariyi diler

Yoksa yaşamak,
nefes almak için neye bedel,

nar ve nur mizan için ne bekler

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar