Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Hangi bahardan söz edeyim, hala avutulan iriyim!

Her ne kadar hayıflansam
Hüznün sığınaklarında şafağın iştiyakıyla etrafa bakınsam
İçimde düğümlenen hicran sahnelerinin dramını hakkıyla anlamaya çalışsam
Aklın ve zekanın ne olduğunun farkındalığıyla bilinçaltımı küflerinden arındırsam ve rahatlasam

En güçlü ve korkusuz canlar
İnsan sıfatına aday olan heyecanlar, saf ve masum olanlar
Çaresiz bırakılıyor, mecburiyet içinde çırpınıyor, deva adına ruhunu adıyor
Gönül miskinleşiyor, hal sırnaşıklık içine giriyor, nefsi dahi isyan etsede, esaret iradesini asla bırakmıyor

Kim hangi adresi gösterse
Dikkat kesiliyor her nefes her ne hikmetse, bilinç eksikse
Akıl kul içindir, zeka zındıkın hinliğidir, insan akıl ve zeka konusunda nispidir
Akıl bilgi ikmal ettikçe, ihsan ve ecir bakımından dirildikçe, O’na kul olmak için yarış içindeyse edebi eftaldir

Ortadoğu, güney Afrika
Bir zamanlar balkanlar, geçmişte yıkıp viran eden Ruslar
Batının bitmeyen densizliği, emel için beşeri köleleştiren rezilliği ve keyfiliği çok var
İnsan ve kul olmak, zulmetmeden yaşamak, en az kafir kadar güç ve iktidarın sahibi olmak, sevgi diliyle konuşmak kar

Teknoloji ne kadar artmışsa
İletişim adına hokkabazlık başlamışsa, inanan buna kanmışsa
Gönül dili viran olmuştur, yapmacık ve riyakarlık lahzaya doluşmuştur, fırsatçılık başlamıştır
Gönül insanı olmak varken, akıl ve izan hakikat için hasredilmeye muhtaç iken nadanlık yok satmıştır

“Güçlü ordu, güçlü devlet” öylemi?
İşte Mısırda gördük marifetlerini, vefa adına talihsizlikleri
Azınlık şiddet uygulayarak, had ve sınır tanımayarak, terör adına yarışarak ne hale geldiler
“En medeni geçinen, demokrasi adına laf-ı güz arlık eden, desiselerini birşekilde alalayan liderler nasıl beyanat verdiler

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum hicran içinde, gönlüm hüznün kadrinde…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x516px and 106KB.

Masumiyet katlediliyor
Mazlum gönüller, köleliğe layık görülüyor
Kapital adına saptıran yüzler, arlanmadan hala gözyaşı döküyor
Rol çalmak isteyen sanat adına densizler, günboyu ezber bozarak serkeşlik ediyor

Ülkem adına sızı duymak
Aziz milletin sabrını ve suskunluğunu zorlamak
Kadirşinas olan gönülleri hiçe sayarak dışlamak ve dahi suçlamak
İnsani sıfatları yatsıyarak adeta canavara taş çıkartırçasına kimi görse ve bulsa saldırmak

Bir vakitler sahnelenen ne varsa
Emel ve hırsları adına maksat güden şirretler hakikatsa
Bu vakıa her zaman birşekliyle ve sosyolojik olarak yeryüzünde yaşanacaksa
Ümmeti Muhammedin haline yanarım, sessiz çığlıklar karşısında ki temaşasına niye ağlarım

Şayet kul olabilmek muratsa
Kur’anın beyan ettiği ayetler gönüllere yabancıysa
Keyfi ve hevesi için çırpınan nefesler, varlık adına coşan kimseler O’ndan uzaksa
Ne hicranın ve ne de hüznün senası hakkıyla gönülde yer bulmaz, sızılar asla onunla barışmaz

En yakınlarımız yabancılaştı
Sanki farklı dünyaların kapıları onlar için aralandı
Nefsine cazip gelen ne varsa bir bir sıralandı, anne-babalar evet, yetrsiz kaldı
Çoçuklar akıldaneli yapmaya başladı, anne, baba onlara akıl danışmak için sabırla sızlandı

Yapılan bu hesaplar aşikardı
Yenik ve ac millet ne yapacaktı, esarete zorlayan kuvvet işbirlikçiydi
Cehaletle itham edenler satılmış kesimlerdi, devleti sahiplenenler zaten ithaldi
Zavallılık ve mazlumluk sanki milletin kaderiydi, özünden koparılan izan neyi hakkıyla anlayacaktı

Hükmedenler ecnebiler için canhıraştı
Her halukarda aldıkları emir ve talimatları uygulamak için yarıştaydı
Milletin ah u zarını kim tanırdı, cebir ve şiddet en alasından ve alenen uygulanan acıydı
Zaman umutların hülyasıydı, sabır ve azim içinde ki halk yılmadı, cefakarlıkla kepazelikleri yakinen anladı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sinem yanacak, edebin vecdiyle O’na yakaracak…

Ruh ölmez, kalp aşktan asla vazgeçemez!

Hangi
maskeyi elime alsam
Bir ömür hasredilen nefesin,
hangi sıfatlara gam olduğunu anlatsam
Hulisi kalp ile ruhumun insicamına baksam
Kalan nefesin müddetince öyle çırpınsam ve ağlasam

Kim bilir
Ne kadar gafletim var
Ukalalık her nefesimden arlanmadan kokar
Vicdanım niye suskunluk yaşar, can söyle ne vakit çıkar
Yeis içinde bulunmak edep ve hayayı hırpalar, sabrı yok sayar
Hüsn-ü zan içinde ümitle yakarmak, O’na kulluk için yapmak iradeye bakar

Bir milletin azizliği
Erdem ve fazilet üzerine zenginliği
Tarihinde ki hakkaniyet üzerine hasrettiği zarifliği
Hak e hukuk adına hassasiyeti, ihsan ve inayet için seferberliği
Bir yetimin hakkını korumak ve teslim etmek te ki duyarlılığı ve azimeti
Zan üzere değil, muhakeme kabiliyeti ve endişe için hassasiyeti muhafaza etmekledir

Bir ülkede
Her milliyetten insanlar yaşaya bilir
Önemli olan insanlık sıfatına ram olmak gayesiyle
Hiçbir nefesin hürriyetine müdahale etmeden ve kısıtlamadan
İnsanın, can, akıl, nesil, din ve mal varlığını teminat altına alınma güvencesi
Gönül rahatlığı içinde dini vecibelerini yaşama, örf ve annelerine bağlı kalma ilkesidir

Bugün itibariyle
Anne ve babalar evlatlarının dilini anlamalılar
Sosyolojik olarak çevre faktörleri ve eğitimde ki müfredat yetersizliği
Sağlanan imkanlarda ki dengesiz şefkat zadeliği, mükellefiyetin idrak edilememesiyle ilgili
Emanete sahip çıkmak, sadece bedensel ihtiyaçlarını karşılamak değildir, kalbi hassasiyetlerdir
Aklın ihtiyacı bilgidir, kalbin ki sevgi ve muhabbettir, iradenin ki azimettir, ruhun ki yüceltme kabiliyetidir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir hicaz güfteydi hissiyatımı kuşatan ve anlatan…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x577px and 661KB.

“Kalbimi dinledim o an, burukluk içindeydim!”

Şair ne kadar da güzel yazmış
Kalbinin hüzün sayfalarını hiç esirgemeden açmış
Bu kadar içli ve insanın duygularını cezbeden, kalbinin tellerini titreten bir anmış
Yaşamış, içine atmış, çaresizlik içinde yılların burukluğunu anbean yaşamış, hep ağlamış

İşte böyle oluyor hissiyatın akışı
İlmek ilmek işleniyori halin sabrında demleniyor
Suskun kalmak, sessiz çılıkla bir ömür yaşamak sinesine işliyor, yalnızlığa çekiliyor
En yakınları bile onun bu dramını hissetmek için gayret sarf etmiyor, sadece esefleniyor

Sevgi ve muhabbet
Kalbi ve vicdanı cezbeden saadet firkate sürüklüyor
Ruhi ve kalbi olmayan tevessüller, heva için kılıktan kılığa giren densizler üzüyor
Gücün yetmediği yerde, azmin tükendiği her iklimde nefes hüzün içinde vaktini bekliyor

Yalnızlığım ummanına
Kulaç açmış nice nefesler, solgun bakan kimsesizler
Artık bir işe yaramıyorsun diyen efradı ayaller, ömrü viran edip inletiyor
Her vakit okunan ezan gözleri yaşartıyor, kalbin elleri açılıp sahibinden medet bekliyor

Derdini kime anlatsın
En yakınları yabancılaştıktan sonra kime adansın
Varlığı yok olmuş, beden dili himmete kalmış, gözler fersiz kalmış, gün kararmış
Nereye ve kime sığınacak, hor ve hakir görülen adresen mi deva bulacak, ölümü o an yaşayacak

Ey yar hal için melal böyle
Şairin ve sazendenin gönlünden nükseden hicaz devadır derdime
Bir ömür susacağım, önüme bakıp edebin rahlesine sığınacağım, sabrı yudumlayacağım
Nasıl istersen, hangi hevesin peşinden sürüklenersen, aklını ve iradeni keyfin için kullanırsan akıbetini sen söyle

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey kalbi suhuletini hasreden, esirgemeyen Biiznillah…

Bilmem ki kızım mı desem
Yüreğinden sökün eden himmeti nasıl ifade etsem
Sineme sürur bahşeden, edebiyle gıyabi nazarları üzerine çeken
İnsanın gönlünde coşku hissttiren, hilmiyle sabrı terennüm eden, sukutu ar bilen
Derd-i gamını aşikar eylemeyen, öğrendiği ve azmettiği bilgiyi hayatına aksettiren bir erdem

Oysa hiç tanımazdım
Zira kendi halinde yazmaya çalışan bir adamdım
Vakit darlığı sıkıntısıyla tashih etmeye dahi fırsat bulamayan nazardım
İçinde bulunduğum zaman, gönlüme ne düşmüşse o an yazan ve paylaşan hicrandım
Birçok vefakar ve kalbi selim nefesler kıymet atfedip yorum yapsalar, kanaat yazsalar sızlanırdım

İnsan sabrınvecdiyle durulmalı
Her lahzasında dirilmenin şevkiyle kanaate ram olmalı
Sevdasını vuslata adamalı, aşkın her kadresinde kalbinin telleri inşirah yaşatmalı
İrfan ve itibarı ancak O’nun rızasında anlamlaştırmalı, ruhunu celbedeb öteyle barışık olmalı
Her nefesi, cazip sanılan teni, hissiyetı celbeden şerri, nefsin sefası olarak anlayıp, uzaklaşmalı

Biiznillah kardeşim kederli
Suskun bırakan dertlerin çilesinde el hak muteberli
İkinci bir doğuşun neşesiyle sezgide bereketli, hassasiyette dirlikli
En önemli tavsiyem, aklını ve izanını, kalbini ve iradesini çok iyi değerlendirmeli
Asla zan içinde beslenmeden, hüsn-ü zan için sarfettiği gayreti tedbirli şekilde sarf etmeli

Şair olamadığım için şiir yazamam
Kıymetli okur ve dostların gösterdikleri teveccühe edepsizce karşı çıkamam
Sadece “yazanım” yazdıran kudret adına heyecan duyan fukarayım, aşktan ne anlarım
Sevda adına hangi kitabı okusam derin bir üzüntüyle sancı yaşarım, nadanlığıma çok inanırım
Hanif yürekli, edebin en latifiyle hal ikliminde tesettürlü, hakikat için şevkli kardeşime en kalbi muhabbet ve hürmetlerimle efendim…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Mustafa Cilasun üstadımız için bir karalama :)…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x533px and 91KB.
[IMG]http://umuthuzmeleri.files.wordpress.com/2013/06/islam.jpg?w=800&h=533[/IMG]

Heyecan arar üstadım hemen her an gönlünde
Renk ve güzellik ister elindeki gülünde
Tek satır yazamaz değilse günün de.

Derin anlam bulunur her satırında
Cümlelere ahenk verir her yazdığında
Okuyunca insanın canlanır hemen duyguları..

Satırları duygu dolu insanı içten yaralar
her satırında belirir anıları
Düşlediği şeyler görür hep eserinde

Güzel nağmeler yeşerir büyür.
Kim bilir bu güzel eserlerden bestelenir şarkılar
Mustafa Cilasun Üstadımızın şiirlerinden ..

Değeri anlaşılır ancak ölümünde.
Her okuyan anlamaz belki manasını
Duygulu ifadeler vardır kaleminden anlayana.

Bu kadar üstadım gerisi gelmedi )

Selamünaleyküm Mustafa Cilasun üstadım

Hayırlı bereketli bir Ramazan dilemek için geldim. Siz bizi her zaman mutlu ettiniz. Güzel şiirlerinizle. Küçük bir supriz yapayım dedim. Kusurumuz olduysa af ola. kendi adıma ve İlim hazinem ailesi adına size ve kaleminize Allah için ramazan tadında güzel bir ömür diliyorum..

En kalbi minnet ve şükran dileklerimle duygulandığımı aşikâr eylerim ve katkı sağlayan kardeşlerime muhabbetlerimi kabul buyurmasını beklerimJ

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Küçük bir karalama da biz yapalım

“Yaslanırdım
Şöyle kendimce
Anılarımın gölgesinde ki deruni bir hüzne.”

22-Nisan-2011:Cuma 12:45
Mustafa CİLASUN

İslami Düşünce forumun şiir üstadı abimiz
Düşünüyoruz ; bu kadar şiiri nasıl da yazıyor
Hayranlıkla izliyoruz sizi
Kelimeleriniz cümlelerin ahengini oluşturuyor
Kullandığınız Osmanlıca terkiplerde
Kalemizin gücünü,
İçinizdeki samimi duyguların
Dilinizin nazifliğini müşahade ediyoruz

Bizi sanki şöyle bir duyguya gark ediyorsunuz;
Bu Mustafa Cilasun abi, hiç mi yemek yemiyor,
su içmiyor, gezmiyor da habire şiir yazıyor [IMG]file:///C:/Users/ISMAIL~1/AppData/Local/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.gif[/IMG]
Bu nasıl şiir azmi ve şevki Allahım!

Her ne kadar şiirle fazla aramız olmasa da
Mustafa Cilasun gibilerin aramızda olması
Bizleri mutlu ve mesrur ediyor

Allah kalemine, gönlüne, şiirlerine bereket ve feyiz vermesi duası ile

Rabbim kendine kul olmamızı nasip eyler inşa, gönül dostlarının bu kadar samimi ve bir o kadar da içten duygularını hasretmeleri kalbim için ne kadar büyük bir lütuf, Acziyet ve miskinliğime rağmen Rabbimin inayetiyle teveccüh gösteren ve vakit ayıran can kardeşlerimi şükran ve minnet duygularımı teslim eylerim, hasseten duygulandığımı mahcubiyetimle beyan ederim…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İnsan beden ve ruh dirliğinde aşkla O’na koşmalı…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x540px and 102KB.

O lütfeden, rahmetiyle mağfiret eyleyen
Her lahzada tüm azaların ve hissiyatın ram olduğunu bilen
Kulundan sadece, kulu olduğunu bilmesini isteyen ve yalnızca umut kapısıyım diyen
Hu’sunda tüm sıfatların hikmetini ve gerekçesini idrakimiz için zihnimize işaret eyleyen münacat kapısıyken

Gülerken, gözyaşlarını dökerken
İçinin titremesini tüm aza ve idrakiyle hissederken
Mazlumu ve zalimi hak ve hakkaniyet ölçüsünde aklıyla ayırt edecekken
Ruhundan neşet eden hicranı bir ömür boyu sukut ederek halin insicamında demlerken
Bir muştunun, sevgi ve muhabbet adına umudun, hak ve adaletin tecellisinde ki beklenti değil miydi

Şayet hissiyatın viran olmamışsa
Gönlünün suskun duvarları aldığı darbelerin acısıyla
Bilinaltına kümelenen ve insanın düşlerinde hayatiyetini devam ettiren
Hangi ezadan, hakkın gasp edilen sancısından, mecburiyete izhar ettiren kederinden
Başka kime sığınırız, yüreğimizi sınızsız açarız, her halukarda en yakınımız olarak O’na iman etmekten güç alırız

Kalbi ve zihni bakımdan ne kadar fakirsem
İlim ve irfan konusunda varlığında hayıflanan zavallı nadansam
Edebin ve adabın her sahnesine nazar ederken, halinde yaşayan nefesleri görürsem
Boyun bükerim, yaşadığım koşulları yad ederim, yılların hasretiyle bu ahvali şehretmeyi dilerim

Zarafet ve naiflik konusunda
Edep ve ihsan noktasında, himmet ve hamiyet nazarıyla
Gönlüme düşeni yazdığım halde, kıymet atfeden, taltif eyleyen, teveccüh gösteren
Aziz nefesler hissiyatlarını hasredip, lütfu methiye ederek değer vermesi Rabbimin ihsanı olarak hamt etmeme sebeptir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nerede hata yaptım, zafiyete kandım, yaralandım…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x600px and 270KB.

İnsan elbette düşünmeli
Nereye gittiğini bilmeli, ruhundan ve kalbinden arîleşmemeli
Aklıselim olmak için azimeti ve iradeyi edebi vicdanın rüknünden bilmeli
Ruhunun geldiği adresi, kalbinin nazar gâh edilmesi, aklın erdem derecesi hissedilmeli
Vakit en kutlu ibrettir, seni içinde sürükleyen kederdir, aşk ve sevda adına ne büyük rehberdir

Akıl bahşedilirken
Aklı alınanın ne hale geldiği yakinen bilinirken
Araf için bin hüzünle lafı güzarlık edilirken ve hatta ibret içine düşerken
Berzahı en latifliğin suhuletiyle tahayyül etmeden ve halin dirliğinde demlemeden göçüp giderken

Hangi gözyaşını anlatayım
Nefsin ilzamından neşet eden avuntuyu kime bırakayım
Gönül pınarından süzülen aşkı sevdayı, vuslata olan yakarışı ne yapmalıyım
Heva ve hevesin her çehresinde, zafiyetler aklımı ve irademi bu hale düşürünce nasıl yanayım

Sevmek, teslimiyet demektir
Aşk, ruhun ve kalbin sevdasında nar olup, yeşermektir
Akıl ve azimet ne tükenmez bir nimettir, iraden için bahtına kefil olan nedendir
Emel tulu hayaller için değil, umut hevesin oyuncağı olmak için esir edilen hakikat hiç değil

İnsan kul olmak için yakarmalı
Nefsin ve metanın esiri olmaktan kurtulmalı, O’na koşmalı
Sabrın vakarıyla gözyaşlarını sessizce bırakmalı, kanaat ettiren imanı kalbi arındırmalı
Sadık olmak, sadakat içinde durulmak, mavera yolculuğunda umut olmak için sevdasına kanmalı

Geçip giden zamana bakmalı
Ümmet olmanın idrakiyle tefrikadan uzak bulunmalı
Cemaat asabiyetleri içinde boğulmaktan artık kalbini ve izanını kurtarmalı
Rabbine umutla el açmalı, bilgi ve muhakeme etmekten asla geri durmamalı, inandığını hakkıyla kavramalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbimin ah u zarı var, bilmem ki şimdi ne yazar!

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x475px and 80KB.

Sessiz ve kuytu yerler aklıma geliyor
Terk edilmiş mekânlar, viran olmuş hanlar, ondan geriye kalanlar
Duvarlara kazılmış mısralar, ağaçlara atılmış imzalar, bir yere alıp götürüyor
Vakit dünyasının, nefes zamanının, lahzalara adanmış canlar, halime ibret zerkediyor

Neden içimde derin bir hüzün var
Tahayyül ettiğim her nazarda, niçin sinemde hicran akar
Ruhumu daraltan hangi saik var, kulluk aczi yetim kalbimde derin bir yara açar
Ne vakit el açsam, secdeye kapanıp ağlasam, düşünürken bir derya gibi aksam, sızı kalbimi yoklar

Ne hakkıyla sevmeyi bildim
Ve ne de sevilebilmenin hazzıyla şevke eriştim
Çaresizlik içinde yıllarca umut ettim, halimi kimseye aşikâr eylemedim
Gönlümün hicran duraklarında Rabbime tevekkül ettim, yıllar sonra nasibin vaktini öğrendim

Nerden bilirdim, kara düzen bir nefestim
Taklit üzere inanmış ve iman etmiş bencileydim, sual edemezdim
Bilgi ikmali ne kadar kıttı, kitap hiç sözü edilmeyen sanıktı, irfanına erişemedim
Bir ömür hakkıyla kul olamamanın ıstırabıyla teessür içindeydim, hicran ile barışık nefestim

Sılanın bir erdemi vardır
Mavera adına yaşanmış ibreti ikram olan nazardır
Ne kadar hasret çekersen, sineni yakan firkate kefilsen el hak imandır
Sabır içinde lütfedilen çilenin ihsanıdır, umut baharının naifleşen bir sedasıdır

“Bekledim gelecektin ömre bedel an gibi
Eridim için için eriyen zaman gibi” güftesinde efkâr cefadır
Yüreği dağlayan vefa ve teslimiyeti zedeleyen tuğyandır, kalbe zerkedilen hicrandır
Beklenilen gönül verilen, sevda adına sine vakfedilen için bir sitem ve figanın sessiz yakarışıdır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sevda kemali yet ister, ancak irfan sahibi için bir değer…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x617px and 151KB.

Yüreğin bir sevdası vardır
Sır olup, halin deminde sabırla arınması melaldir
Vicdanı sızlatan sevgiden başka ne vardır, rızayı bari ruhumdaki yaradır
Kulluk firkati, umudun inşirah suhuleti, edebin teskin eden çehresi muhayyilemdir

Aşk; ruhtan tebarüz eden sezgidir
Hiçliğe adanmış gönüller ihsan ve inayette mütehassizdir
Beyhude yaşamak kimler için değerlidir, nedenleriyle yol almak akın işidir
Kalbine ve ruhuna hor bakan zaten nitelikten arîdir, edep ile halleşmek tefekkür gereğidir

Hangi cemiyet içindeysen
Sosyal nedenler içinde sürüklenen bir nefessen
Ne derler gailesiyle yıllarca sabreden ve sukut ettirilen fersen
Taklit üzere bulunmaktan aklını ve kalbini arındır, yoksa asıl korku pek yakındır

Hiçbir vakit nefsine tevessül etme
Hissiyatına kapılıp, el âleme bakarak karar verip gitme
Beşer aklına geleni söyler ve yapar, insan her amel ve düşüncede hesap yapar
Kemaliyet vasfına erişen can, sabır içinde çileyle meşk eder ve ihsan üzere olmayı yeğler

Mezarlık ne kadar suskun ve sakin
Kabrin her birinde vaktini bekleyen umutlar hâkim
Berzahı tefekkür etmek, Araf için sukuta geçmek gerekir amma lakin
Duygular sel oluyor, hicran alıp kendi sahnesine götürüyor, hüzün ne kadar derinden vuruyor

Hangi toprağa bassam iz olur
Bilinçaltında kümelenen dağlar ne vakit yar olur
Sinemde kor olan sevda hangi lahzada ruhuma sürur veren medar olur
Susan dilim, yazan kalbim, takatsiz eşkalim, derdi gamımı şehredip aşikar eylese ne olur

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hasretin esiri, sabrın dilencisiyim…

Bir ömür sabretsem
Derdi gamımla hiç kimseye yük olmadan göçüp gitsem
Her gözyaşımda sır olan efkârımı ummanın sükûnetine döksem
Artık umudumu yoran, kalbime hazanı yaşatan, ruhumu hicrana koyan melali hasretsem

Sinemde dinmiyor hüzün dalgası
Çektiğim hasretin sinemde firkatleşen sızısı ve ezası
Bitmiyor yüreğimin sevdası, halimde korlaşan nidası, ah u sedası
Nereye gitsem, her kabrin başında nihayetimle yüzleşsem, tükenecek mi cezası

Artık ne kalem yazıyor
Ne de halin şevk sığınağında takat kalıyor
Nefes her geçen gün farklılaşıyor, kalp vakti için bakınıyor
Rüzgârın ülfeti sinemde bitiyor, sessizlik içinde gelen sürur haz bahşediyor

Ecel ne vakit kapımı çalsa
Ruhum O’nun muhabbetine hasret kalan sanıksa
Akıl ve irade suskun bırakılan mağdursa, gönül işvesini neyleyim
Mizanın kurulacağı, hak ve adaletin dağıtılacağı, umutların muştu olacağı an’a dalarım

En ziyade sevdiğimizi düşünürken
Bin bir bahane içinde bıkıp usanmadan nefesi tüketirken
Onun şahsi manevisinden tebarüz eden faziletleri kalbimizde yaşatmazken
Akıl ve irfan, sadakat ve vefaya, yürek ve vicdana nasıl bir nazarla itibar edeceğiz

Artık hangi sezginin tesirinde kalırsan
Bir ömre bedel hasret ve feda olmayı kalbine hiç sormasan
Sinemde düğümlenen umutların sessizce akan yaşlardan çok uzaksan
Rabbim seni dilediğin gibi haşretsin, ruhunu ve vicdanına azap eylemesin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbimin yaşı durmayacak, bir lahzada sukuta kanacak!

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x479px and 104KB.

Bir kuş olup uçsam
Nerede bir yüreği yanan var, sessizce melalini okusam
Yüreğinin derinliklerinde yatan hicranı, bir çırpıda alıp çıkartsaydım
Halini huzura kavuştursam, kalbini sürur ile barıştırsam ve sonra kanatlansaydım

Kalbimi ne vakit açsam
Ruhumdan nükseden hüznü güfte yapıp okusam
Boyun büken, hasrette biten, çaresizlikte inleyenin derdi gamını anlasam
Bir deva adına ömrümü vakfedip, rızanın ikmali için cehtle yarışsam ve itminan olsam

Ey hiç görmediğim ve hissettiğim
Bilmem ki nedir derdin, bir burukluk içinde çekinensin
Neden umutlarına güvenmezsin, nasibin vaktini ve hikmetini ihmal edersin
Üzülmen, melülleşip gözyaşlarını gizlemen, içine sızı bırakan kederi niçin beslersin

Urfa’yı, Adıyaman’ı, Mardin’i gezdim
Derdi gamı, çileyi, sabrı orada yaşayanlardan öğrendim
Meğerse ne kadar bencilmişim, olanlardan habersiz serkeş bir cahilmişim
Onca meşakkate ve mecburiyete rağmen, gönülleri ne kadar zarif ve temiz hissettim

Urfa’da balıklı gölü seyrettim
Bir hüzün içimde anlatılan hikâyeleri dinledim
Sıla gecelerine iştirak ettim, yanık sesli sazendelere refakat ettim
Gecenin bir yarısında, yine yalnızlığın derin sularında tefekkür etmeye niyetlendim

Adıyaman’ı görmeyi diledim
Nemrut dağından güneşin doğuşunu izledim
Derin bir hüzünle göçüp giden nesilleri sessizce yâd ettim
Şehrin ne kadar hizmete aç olduğunu fark ettim, burada yaşayanlarda insan dedim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Şefkat ve muhabbet kalbin bereketidir…

İnsan sevmeye görsün
Kalbinden nükseden sezgiyle nasıl bir ümit ile yetinsin
Kuşatan hüzün salkımlarında yüreğinin çarpması hızlanmıştır
Sanki gönül kanatlanmıştır, derin bir iştiyak ve özlem beklenen
nazardır

Sen sanki baharı gülüsün
Şen şakrak bir çiçeği ve umut bahşeden fersin
Hissiyatı kuşatan erdemsin, ruhuma sürur vadeden nefesi cansın
Uykularımın romanı, düşlerimin korkusu, hülyalarımın suhuletisin

Ne zülfünü gördüm
Ne de sesini duydum, kalbin soluklarında duruldum
Edebi zarafetin, muvazene içinde ki hakikatin, ne kadar naifti
Sanki yıllara sâri bir özlemin ayak izleriydi, sineme şevk zerk etti

Kalbim yaralı ve arızalı
Hekimin pürdikkat tavsiyesi, kulaklarımı çınlatmalı
Mustafa Bey tıbben eksi olmuştunuz, bu operasyonda kanama durmazdı
Otuz beş ünite kan ve on üç saat ameliyattan sonra nasıl odluysa bu iş başarıldı dedi

Siz normal ömrünüzü tamamladınız
Şimdiki olağan üstü duruma uzatmaları yaşıyorsunuz dersek kırılmayınız
Nefes ve vaktin sahibi Rabbimdir, O’na kavuşmak en büyük özlem ve dileğimdir
Hatalarımla ve varsa sevaplarımla, sevgi ve muhabbeti ancak O’na inanarak öğrendim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

[IMG]http://aliaydin29.files.wordpress.com/2012/05/1213esrt0dz1.jpg?w=900[/IMG]

Artık kelam etmek için beklemeyeceğim
Acabalara tevessül etmeyeceğim, umut içinde sukut edeceğim
Her halin yazılmaya namzet bir kitabı vardır, melal ne kadar sızıya kanmıştır
Gün açsa, gecenin sessizliği kuşatsa, bin hüzün içinde gözyaşları aksa eyvallah ta kalacağım

Biliyorum ki sizde haklısınız
Onca güvenin tarumar edildiği bir hayatı taşıyansınız
Nereye baksan, insan diye münasebet kursan, dertsiz başına dert alsan
Ziyadesiyle düşüncelerinde taşısan, yeis içinde çırpınsan, hassasiyet taşıyan ansınız

Gel efkâr eyleme, zanna yenilme
Kalbinin gücüne zafiyet ekleme, basiretini heder etme
Aklın ve izanın, deruni bilgi ve tecrübe ikmalin, nefsi manada ki cehti kararın
Bir hayat felsefesi olmuş, muvazene içinde bulunmak şartı aranmış, hislerini incitme

Eğer akidemiz sağlam ve eminsek
Her hangi bir şekilde şek içinde değil ve azimliysek
Her söz ve nazarın maksadına kani olacak nispette duru ve itminan içindeysek
Mütereddit olmak, hak ve hukuku yerinde kullanmamak, en azından insandan kaçmak ne kadar makuldür

Sanki yorgun düşmüş bir savaşçı gibisin
Elbette ki sessizliğin suhuletine hasret kalmış bir kedersin
Yalnızlık içinde umut besleyen, cefa ve meşakkate kimi zaman boyun eğensin
Nihayetinde kul olmak için kalbi inşiraha ulaşmak dileyen bir nefessin ve bekleyensin

Bazen nasip gecikir, derin bir iç çekilir
Ne kadar rabbimize yakın isek, o nispette ümitler hesap edilir
Kul nevi şahsında hiçliğin ikliminde, nefsin tezkiyesinde, edebin ziyadesiyle
Kalbi hassasiyete erişmeli, kemali yet vasfı için dur dural bilmemelidir, ikbali düşünmeli

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar