Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Şayet şek ve şüpheden azade olabilirsen sev…

Eğer
Canım, cananım olacaksan gel
Halimin perişanlığında
Hata aramayacaksan sev

Ruhunun
Ve kalbinin pervazlarında
Uçmak ve yücelmek
İstiyorsan geri dur

Beden dilin
Henüz kemale ermemiş
Halinin umutlarında açlık var
Emel için hırçınlaşmanın
Kime ne yararı var

Dile
Getirdiğin aşka layık değilim
Sevdasına kalben
Ve ruhen cevap veremem

Hiçliğin
Sevdasına meftun bir nefesim
Heva ve hevesi neyleyim,
Yeterince viraneyim

Bulvarda
Gezenler şikâyet ediyor
Gözlerimizin içine giriyor, nefsimiz istiyor
Huri gibi kızlar raks ediyor, içimiz gidiyor diyorlar

Bilmiyorlar,
Cezbeden ten olmayacak
Bedenin raksı nefsini aptallaştırmayacak

Rakkasenin de
Bir ruhu ve kalbi yok mudur?
Hangi emel ve sosyal şartlar
Buna icbar etmektedir

Sana
Pas verse ne yapacaksın
Bir müddet sonra şaşkınlığın
İçinde bocalayacaksın

Hangi hesabın
Vecdinde mizan yoktur
An vaktine koşarken,
Suya hasret gönüller suskundur

Neden beşer
Kalmakta ısrar edersin
Bu kadar gafil ve bencil olmayı
Nasıl izah edersin

Küflü rahimler
Niçin seni senden alıyor
Nesebin şerefi ve onuru
Seni hiç mi bağlamıyor

Bir anlık
Zevk için neye talipsin
Had ve hududu
Bilemeyecek kadar cahilsin

Hiç
Nesebini merak ettin mi?
Nasibi ve umudu hakkıyla öğrendin mi?
Nereye gidersin, adresi
Belli olmayan keder misin?

Ne hakkı
Ve ne de hukuku tanıyorsun
Elde etmek için her yola başvuruyorsun

Anne adayını
Her zaman aldatıyorsun
Zevkin için yalanlardan
Şatolar kuruyorsun

Baskı altında
Yetişen yürekleri avlıyorsun
İnsanlık adına arlanmayıp,
Canavarlaşıyorsun

Sakın namus
Tellallığı yapma, asabiyete kapılma
Senin yaptıkların, anne ve
Kardeşine yapılınca afallama

Şer ve
Şedit içinde koşan bir sen değilsin
Şek içinde yoldan sapan cehalete imrenirsin

Avladığın kızı
Zevkin için köle yapsan ne olacak
Mazlum ve masumun hakkı
Ortalarda mı kalacak

Her kim
Nefsine adanmış bir köle istiyorsa
İnsan olduğunu asla söylemesin
Ve sevinmesin

Nefsi emmare
İçinde bulunan can kimdir öğrenilsin
Nefs terbiye edildikçe
İtaat eder ve tabi olur

Ancak azimet
Miktarınca kanaat etmekle soğutulur
Ter nefsi ve keyfi manada
Ne pis kokudur

Alın teri
Ve helal kazançta emsalsiz sonuçtur
Hesapsız yapılan her iş ne korkunç umuttur
An mizana, nefes zamana,
Üşüten vakit hicrana tutunur

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey yar sen bana bakma, umutlarına sahip çık bizarlaşma…

Orjinal boyutu icin tiklayin 802x543px and 56KB.

Bekletme beni
Bir idam mahkûmunun
Dört duvar arasında
Hüzün yudumlayan umudun
Düşlerinde korkutan
Uykuların kucağına bırakma

Istırabım sonsuzdur
Kolları kesik insanın,
Sacı dökük gelinlik kızların
Hasrete teslim olmuş
Ağıtların figanından kurtar beni

Kader
Mahkûmuyum
Hakkı savunmak için
Kurban olmuş bir soluğum
Belanın ne olduğunu iyi bilirim,
Hak karşısında
Sessiz kalmayan bir korkuyum

Rüzgâr
Bana çok şey anlatır
Hülyasında nefes aldığım
Umutları yaşatır
İçime acı veren kahırların
Kirlerinden arındırır,
Hakka yakınlaştırır

Ne vakit
Uçan bir kuş görsem
Sinemde mavera heyecanı uyanır,
Kalbim sürurla başkadır
Ömrümden kopup giden yıllar
Ne kadar cefalıdır,
Çile ağız tadımdır

Garip
Ve sefil bir dünyam var
Kimseye yük olmayan,
Bir beklenti içinde bulunmayan
Melalim hak için yanar
En yakınıma her şey ayan iken
Kaygı ve kasvetten ne çıkar

Bir gün
Kapım çalınacak yar
Firkatim olan huzur ve
Sükûnet iklimleri başlayacak
İşte o vakit gönlüm hürriyetin
Ne demek olduğunu
Daha iyi anlayacak

Dört
Duvar arasında
Şafaklar ne kadar sökün ederek
Hicran yaşatsa
İpe gidenlerin hali bambaşka,
Gözler boşlukta,
Ayaklar sarhoş gibi muğlâkta

Kaç zamandır
Name yazamadım
İçinde bulunduğum hüznümü
Sana da yaşatmaya kıyamazdım
Ben mahkûmum bari sen olma,
Sen kanatlanıp uç,
Umutlarını soldurma

Biliyorum
Göçüp gidenler var
Söz etmezsin üzülmeyim diye,
Düşüme girenden habersizsin
Her göçenle bende göçerim,
Kurtulduğuna kani gelirim,
Gam etmem bilesin

Yeter ki
Senin canın sağ olsun
Hiç değilse hatırlayan,
Kaygısını taşıyan bir yar bulunsun
Bahtım için
Kurumayan umut olsun,
Feryadıma şahit olsun

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem nedendir bana hor bakıyor, yakıyorsun…

Git
Diyorsan giderim
Boynumu büker yine
Umut içinde beklerim

Senin
Sitemine hazır değilim,
Evet, parçalanır yüreğim

Kabahat mi işledim
Varsa bir suçum
Söylemeni beklerim

İyi
Ve kötü gün için
Değil midir dostluk,
Nasıl gücendirdim

Bir ömür
Sessizliği seçerim,
Nazarından yoksun
Kalmaya razı değilim

Hani
Sevendin
Vefa ve feda adına
Gönül veren serdin

Ne çabuk tükendin,
Yoksa bilmeden
Sıkıntımı zerk ettim

Söyle,
Söyle be güzelim
Niçin yanımdayken,
Böyle birden terk ettin

Biliyorum
Artık iç âleminden uzaklaştım
Sanki başka
Diyarlardan gelmiş
Ve lisanı
Şehre dilmemiş insandım

Sen susarken,
Gözlerini kaçırırken,
Hüzün yüreğimi kuşatırken
Beni hiç anlamadın

Çaresiz bıraktın
İki yabancı insan,
Farklı lisan
İnsicamını yaşadık

Heyecanımız kayboldu,
Umutlarımız evet,
Her nasılsa soldu alıştık

Zemheride
Soğuk bir duşun
Serencamında titrerken,
Bomboş bakarken ne anladık

Sevgi
Ve muhabbetin
Kıymetini bilmez,
İmtina ve ihmal edersen

Kalbi niyetin
Nedir söylemezsen,
Yılgın ve solgun kalmaya
Devam edersen

Beni de
Öldürürsün,
Katlime cevaz vermiş olursun,
Bilmem ki o zaman
Kurtulur musun?

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hatırlatma o günleri, silinmeyen derin lekeleri…

Ne
Kara günlerdi
Nefes almak,
Umut taşımak bile zordu
Sığınmak için tutunduğumuz
Ne varsa mosmordu
Nereye baksak,
Semaya bakıp ağlasak,
Acımız katlanırdı,
Gün batarken panik başlardı

İçimizde
Korku vardı
O kadar
İçimize işlemiz ki,
Haykırmak bile imkânsızdı
Kol kanat gerecek kim vardı,
En yakın gördüğün
Suiistimal eden kandı
Sanki her yan,
Göz batan,
Ruhu daraltan,
Umudu kurutan bühtandı,
Ağlamak ne faydaydı

Güvenmek
Ama nasıl
Yaptıklarına şahit olunca,
Nefsi için
Sınır tanımayınca
Din, iman adına
Şekliye tin içinde aptallaşınca,
Afallamak dursun bir tarafta
Kadını, erkeği, cahil olunca,
Kıtlıktan çıkmış gibi sınırsızlık
Baş tacı yapılınca acı var her tarafta

Allah
Kimseyi cahillerle
Eş etmesin, aczi yetin
İçine sürüklemesin,
Gözlerden kan getirtmesin,
Bir lokma ekmek uğruna
Kölelik ettirmesin
Temizliğe giden nisalar,
Evde çocuğa bakan babalar,
Mütecaviz olan kansızlara
Fırsat verdirmesin

Nisa
Çaresiz kalmışsa
Aczi yet içinde bırakılıp,
Simsarlara bırakılınca
Tehdit ve şantajla
Hakkı gasp edilip,
Emeller için
Tatmin aracı yapılırsa
Birey, toplum, millet suçludur,
Onun hak ve hukukuna
Duyarsız kalan her nefes
Hak karşısında mahkûmdur

Nisanın
Edepsiz ve arsızına
Ne kadar karşı ve katıysam
Ve asla
Karşılaşmak istemiyorsam
En azından onun kadar
Yüreksiz ve beceriksiz
Bağnaz ve yobaz erkeğe
Tahammüllü değilim,
Asla şahidi olamam
Her beşerle değil,
Düşünmeyi becerebilenlerle
Muhabbet etmek isterim,
Yoksa yalnızlığı seçenim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey yay rüzgâr şebboy kokulu zülfünü öpüp incitmesin…

Bilmiyorum
Sabretmeyi beceremiyorum
İçimde akan pınara
Dur diyemiyorum
Direniyorum, başka şeylerle
Meşgul olmaya çalışıyorum
Fakat hakkıyla başaramıyorum

İçimde
Dinmeyen fırtınaya
Ve dalgaya
Her lahzada ibret
Zerk eden hicrana
Gözlerden yaş getiren çaresizliğe
Mahkûm edilen merama,
Hasret kokan umutlara
Çare bulamıyorum

Aczi yetim aşikâr
Ve fakat hissiyatım
Sanki ağlayan pınar
Ne bir haber,
Ne de bir umut görülmez,
Duyulmaz oldu yar
Yaşarken öldüren,
Gülerken ağlatan,
Suskunken gözlerden
Kan getiren
Firkatin neye yarar

Nerdeysen
Hangi melalin
İkmalinde ki hedersen
Mesut ve saadet içinde,
Kalbi sürur refakatiyle
İhya içindeysen
Huzur duyarım,
Mutlu olurum,
Gam etmekten kurtulurum,
Elemi bir kenara bırakır,
Yaşamak için umutlanırım

Evet, haklıydın
Yıllardır vefasızlığıma
Sabredip kandın
Ömrünü hasır ettin,
Bir tebessüm için
Ne çileler çektin,
Lakin anlaşılmadın
Umutlarına küstün,
Belki canından bezdin,
Uzak diyarlara gitmek istedin,
Gözlerden ırak olmayı benimsedin,
Çaresizdin

Sen ki
Edebin timsali
Sabrın sancaktarı,
Umutlarım medarı iftiharıydın
Kalbi hassasiyetten uzak olanlar,
Anlamaktan kaçanlar,
İrfanı unutanlarla yaşadın
Sana kıyan,
Katline sebep olan,
Hülyalarını kurutan,
Ufkunu karartan
Her kim ve kimlerse
Rabbim yargılasın inşallah…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Mülki viran, sinesi üryan olan aşktan bihaber midir?

Her
Nazar
Ettiğine
Kahretme,
Nefes alıyorsa zan etme

Bir
Lahzada
yargılayıp
Ömür boyu mahkûm eğleme

Sen
Başkalarının değil,
İcbar edilen,
Taklit üzere
Fayda beklenenle değil,

Kalp
Gözünle
Tefekkür edip,
Rahmetin vaktini düşünsene

Düşün
Bataklığı
Kim sever
Bizzat ve kasten
Tercih eden
Nasıl bir beşer

Aklı kararmış,
Kalbi taşlaşmış,
Hınç ve mizacın
Nazarına kim itibar eder

Beklenir ki
Ümit var olmak,
Her türlü şirretin içinde
Ömür tüketmiş
Benciliyle uğraşmak,

Her
Nefesin değil,
Gönül ehlinin işi
Ve ikram olunan çilesidir

Rabbim
İkinci kez öldürmesin
Hak ve haki katlardan
Uzak eğlemesin

İlim
Ve irfandan,
Ruhi ve zihni bakımdan
Perişan etmesin,

Ümit içinde
Nefesi tüketmeye
Fırsatlar versin,
Kulluğundan
Sarfı nazar eğlemesin

Sabiler
Fırsatçılar
Ve sadistler
Tarafından kandırılmışlardır

Hazindir ki
Sahipsiz yavrular,
Muhafaza ve hamiyetten
Yoksun bırakılanlar,
Sığınmak isterler

Evet,
Bir sıcaklık
Ve tebessümü
En güzel ikram bilirler,

Masum
Bir şekilde
İcabet eder ve güvenirler,
Sonra nedamet etse de
Sefilleşmişlerdir

Yazık ki
Varlığından
Ve mukaddesatından
Habersiz olan bir nefes viran

Hayâ ve
Edepten yoksun,
Terbiye ve görgüden
Nasipsiz olan
Kimseler üryandır

Ne kadar
Aynaya baksa,
Ayna artık
Eski halinden kal eylemez,

Hala
Gölgesiyle sevinenler
Seviye ve itibardan
Uzak beşerlerdir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Eğer kalp hissetmezse söylenmek kar etmez…

Sen
Ne kadar saklı kalırsan
Ve hatta
Terden sırılsıklam olsan
Her daim gözyaşlarını akıtsan

Arlanmadan
Bahane bulsan
Kimseyi inandıramazsın
Yüzüne gülenlerin,
İnandıklarını sanırsın

Söylesem
Bilmem ki tesiri olacak mı?
Onca geçip giden zaman
Seni haklı çıkartacak mı?

Bilmem ki
Ne yapayım
Demen seni kurtaracak mı?
Sinen için gün doğacak,
Umutlar solmayacak mı?

Ne bir ne iki
Hangi birini saysam
Ne fark edecek ki
Yüzün mü kızaracak,

Halin mi
Utanacak bilmem ki
Ruhun ne vaziyettedir
Hiç sual ettin mi?

Yoksa
Gideceğin yer belli değil mi?
Araf kurtaracak sanki seni,
Bu kadar sefil olman yetmedi mi?

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sonra söylememiştin deme, zan ile hükmetme…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x540px and 54KB.

Deme,
Dişini sık sabreyle,
Hassasiyet kimde var söyle

Vakti
Gelecektir elbet
Seni sana bırakmayacak
Gönül sahibinde şafak açacak

Gönül
Gözü bir başkadır
Hissiyat anahtar ve irfandır

Kapın
Açık kalırsa
Hiç tereddüt etme
Merak eden
Bir can bulunacaktır

Evde
Dahi olsan
Hayâ ve edebe
Mugayir davranma
Kalbin nazar gâhtır unutma
Melaikeleri yok sayma

Sana
Ait olmayan
Hiçbir şey için
Kat a avuntuya kapılma
Nasıl olsa kimse yok
Zannına kapılma
İnsan olduğunu
Kalbin attıkça unutma

Seni
Çekiştiren
Her kimse aldırma
Gam edip, yeise kapılma
Hastalık illettir,
Ruh ve zihin için eceldir

Güzeli
Görünce salınıp, sarsılma
Bahşeden ve yaratan
Kimdir hatırla
Et ve kemikten
Müteşekkil olan nedir

Ne vakitten
Beri kaslara karşı ilgin arttı
Güç ve kuvvet kime aitti,
Basar sıfatı kimindi

Kelam etmek,
Konuşmak değildir bilesin
Ruhun ve kalbin
Ve zihnin muvazenesidir
Kemal sıfatı kim içindir,
İrfan hayvan için hiçtir

Aşktan
Söz etme,
Halin henüz bitamam değil
Sevda bahsine hiç girme,
İzahım nefsin için hoş değil

Hayvan
Sevmek güzeldir,
Peki necis olan nedir
Pür telaş içinde beslediğin
Köpeğin salyası caiz midir?

Sahiplenmek
Ve hükmetmek
Bu kadar cazip midir?
Hürriyete aç nefesler
Esaret içinde haktan
Ne beklemektedir

Tekke
Ve zaviyeye
Mesafeli durma, önemini anla
Âlemde hidayete muhtaç
O kadar beşer varken zan niye

Kolluk
Kuvvetlerine
Her şeyden ziyade itibar etme
İnsan olmalıdır,
Beşerlikten kurtulmalıdır,
Hakka vasıl bulunmalıdır es geçme

Refikan,
Evladın olsa bile
Bel bağlayıp dikilme
Her birinin heva ve hevesi
Baskı altına alınırsa irkilme

Duygusallık edip,
Edebi ve ehliyeti
Görmezden gelme
Hata ve yanlışlarında
Takdir hislerinle sarılıp gevşetme

İnsanla
Muhatap olduğunu unutma,
Neyi tercih ederse
Bir hakkı kullanmıştır
Yeis içinde tükenme

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İkaz ve ihtar hak edilmişse, edep içine girilmeli…

Haklıydın…
İçinde bulunduğum
Coşkunun uzağındaydın
İçimden geldiği gibi
Hitap ederken şaşkındın
Bazen mahcubiyetini
İfade etmekten sakındın

Görebilmeli…
En az kalbi hassasiyetinizi
Hissedebilmeliydim
Gafil miydim, gafletin
İçinde sürüklen endim
O an tatlı ve kati bir ikazla
Dikkati çekilendim

Nasıl utandım…
Yaşanan coşku ve esintiyi
Rahatça paylaşmaktan
O haz içinde konuşmaktan
Ve de hitabetinden
Sarfı nazar edebilmeye
Azmedip kaçınmalıydım

Kırıp dökmeden…
Hassasiyete matuf gönülleri
İncitmeden yürümeli
Nazar ederken, tanıdığın
Nispette temaşa edilmeli
Gözler ve sözler rikkat
Ölçeğinde hesabı sindirmeli

Evet, hakkı…
Teslim edip, haklılığını
İdrak ederken kırılmadan
Edep ve nezaketi dışlamadan,
Hayâyı bırakmadan
Kardeşlik serencamını
Sürdürmeye fırsat tanımalı

Kibir ve bencilliğin…
Kul ve hiçlik yarışında olan
Nefes için faydası yok
Aşka ve sevdaya gönül vermek
İsteyene acısı çok
Çile ve cefaya, zülüm ve
Ezaya tahammüllü hiç yok

Bu bakımdan…
Bilmeyerek ve kastetmeyerek
Kırdığım kalplerden
Daha naif ve edepli olmamı
Bekleyen gönüllerden
En kalbi manada özür diliyor
Ve selam eğliyorum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ümit beslerim, bir gün anlayan çıkar bizleri…

Kabahati yok
Hasrettiğim kelimelerin
Cümle içinde sarf ettiğim
Kelamı kaidelerin
İnsan, bildiğini yazar
Ve o nispette
Anlaşılmaya adaydır,
Bir anlamda kabulü hicrandır

Konuşulan lisanın
Eski ve ait olduğu yere
Atfederek, Osmanlıca,
Arapça, farsça diye
Kerçai bir edeple
Su al etmenin
Ehemmiyetinden
Bile nasipsiz olması
Üzen bir vakıadır

Merakını sadece
Keyfiyeti
Ve hevesi için serdeden
Ve hatta öğrenmeyi
Nefsi için
Önceleyen her nefes,
Beşer kalmakta ısrar eden
İrfan ve erdeme
Mesafeli duran bedendir,
Ruhu ve kalbinden
Habersiz olan bedbindir

Can sıkıntısını
Gidermek maksadı
Ve bahanesiyle
Arayış içine giren
Muvazenesizdir,
İnsan ne kadar
Hesabi olursa, o nispette
Azim ve ikbal için iradesini
Kullanmaya amade rehberdir,
Nedensiz yaşayan aklıselim midir?

Ummanın dalgası
Derya muvacehesindedir
Mazlum ve masum nefeslerin
Sessiz çığlıkları adına
Haykıran figandır
Kendi sevdasına meftun
Bir aşk insicamından
Nükseden abı şeraptır,
Nasibe adanmış firkattir

Kul
Kendini hesaba çekmeli
Sevgi dilini talim edip,
Kırıp dökmeden yol almalı
Hiçbir nefesten beklenti içinde
Bulunmamayı kavrayıp,
En yakından uzaklaşmamalı
O’nun yoluna
Can kurban olmalı,
Canan için aklı karartmamalı,
Umut içinde yaşayan
Yeise kapılmamalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yaşanmış ve acısı kalmış bazı zamanlar anılırken…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x639px and 92KB.

Artık
Size ne söylerim
Acizliğime ve
Sefilliğime veririm
Hangi kelamı etsem diye
Bin hüzün
İçinde düşünürüm
Yorgun kalbime
Bitap halime
Suskun olan dilime
Şevkten bahsedemem
Sürur adına
Bir söz söyleyemem

Hatalıydım
Duygulara sığınmıştım
Bir umut içinde olsa
Değer sanmıştım
Sinemden düşen kelimeleri
İçime işleyen özlemleri
Eylül ayının hüznüyle
Düşen yaprağı üşüten
Kimsesizliğe iten
Suallerin önünü kesen
Bir acı yaşanmıştı
Artık geçmişte kaldı
Yâd etmek bile acıydı

Ben ki yıllardır
Yetim ve öksüzdüm
Umut içinde büzüldüm
Nefes almak, neşe yaşamak
Sevinç duymak, haykırmak
Yaşadığımın farkına varmak
Halime ne kadar uzaktı
Kenar mahalleler yakındı
Ne de olsa benim gibi insanlardı
Her zaman üşüten an yakardı
Sıcak bir nefes, bir buse
Nerede vardı, hicran sadıktı

Çılgınca severken
Aşk bıkkınıyım derken
Sevda adına fırsat vermezken
Ben dinliyordum
Çok yabancılık çekiyordum
Anlamak, kavramak istiyordum
Merakın hazzına varıyordum
Sıcaklığı ve zindeliği tadıyordum
Anlatamazdım kimseye
Ve hatta hiçbir nefese
Utanırdım, eziklik duyardım
Vurgun yemiş yanlarımı
Nasıl ortaya çıkartırdım

Artık eski zaman değil
Bir ibret yetide arttı bile
Şayet ders almak marifetse
İçim acıyor her nedense
Her halde artık susmalıyım
Hüzzam bir şarkıyla
Kahvemi yudumlamalıyım
Kalan ah u zar adına
Hayıflanmadan yaşamalıyım
Her kez yerinde sağ olsun
Umutlarına nail olsun
Hüzün ve hicran
Benim yurdum olsun

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yaşandı, demek ki yaşanacakmış, acısı kalacakmış…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x475px and 52KB.

Gidersem
Bir daha
Geriye dönmem
Sır olur saklanırım bir köşeye

Sabreder
Kimseye
Hesap soramam
Artık hülyalara dalamam

Ufka
Baksam
Kaybolan
Umutları arasam
Düşlerin girdabın uyansam

Benim için
Asla üzülme,
Dertte edinme
Gam edip kederlenip erime

Yalnızlığın
Rıhtımında,
Martılar arasında
Lodosun üşüten acımasızlığında

Gün
Battığında
Etraf sakinleşip
Rahatladığında
Belki nefes almak için çıkarım ortaya

Ne
Ateşim
Ne de sigaram var,
Nedense için yanar
Ne kadar ahım varsa sıra ile ortaya çıkar

Sevemedim
Nasıl bir duygudur
Hazzına erişmedim
Bazen tebessüm ettim,
Sanki içindeydim

Söz
Ne acıymış
Her acıdan ziyade
Yakan bir afatmış
Geriye ne kaldı ki bir hal bırakmamış

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Çıkart gitsin hayatından ve hatta hafızandan…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x800px and 42KB.

Artık
Beni
Kimseye sorma
Merakına yenilip
Aramaya kalkma
Nafile bir uğraş için
Kendini yorma

An
Bazen açar,
Bezen kapanır anla
Her umut vaktine
Ramdır korkma
Solgun ve bezgin
Bir halde el açma

Sakin
Aynalar vardır,
Durgun deniz gibi
Gölgelerde gizlenmiş
Sukut u sezgi
Halime bakarsam
Yok, edep gayesi

Kim
Nazar etse,
Çehremden
Niye korkar
Asık suratlı olmanın
Kime faydası var
Ruhumun hicran
Damlaları hep akar

Şevksizim
Endişe içinde
Düşüncelerin bendiyim
Dil kal etmez, kalem
Yazmak istemez bilirim
Can sıkıntısı kimseye
Cazip gelmez neyleyim

Bir
Neşem vardı
Umutlarımı kanatlandıran
Süruru hazdı
Sabır adına kanatsızdı,
Kızdıran candı
Şimdi ne oldu,
Kapılar aniden kapandı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sen sensiz, ben sensiz umutlar bile ahenksiz…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x720px and 100KB.

Ey uzak
Diyarda ki
Sessiz yar
Gam etme
Bir gün
Seni duyan çıkar
Umudun solarsa,
Şevk ne işine yarar
En yakından başka
Yarenler can yakar

Kalbin
Neden katıdır
Nazarların fersiz
Ve de suratın asıktır
Sevgi ve muhabbetten
Arîleşen gönül
Kireçleşmiş bir kalp
Aşka mı erişecektir

Hislerin
Ziyadesiyle yıpranmış,
Hal zayıflamış
Ne kadar pencereden
Baksan acı yaşanmış
Bir zamanlar
Seni kimse anlamamış,
Güvenin azalmış

Aşk
Halin demidir
Ruhun muvazenesinden
Nükseden sezgidir
Sır mey anından ülfet
Bahşeden zindeliktir
Nefsin ihyası için değil,
Hakikat için afiyettir

Bikarar olma
Mütemadiyen kuşkular
İçinde cendereye girme
Şüphe et
Ama lakin bilgin,
Sezginle terbiye eyle
Umutların yeşermesi için
Kalbi teslimiyeti
İhmal etme

Her umut
Vaktin tecellisine
Amade olan ve nasiple
İlintili bulunan yakarıştır
Ruhun ve gönlün
Ne kadar en yakına
Yakınsa o nispette
Kabulü şayandır
Kalbinde sevgi
Ve muhabbet edebi yoksa
Zemheri ağıtlar
Kimin umurunda

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Evlat ne kul ve ne de köledir, irade sahibi bir değerdir…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x535px and 116KB.

Her
Anne ve baba
Çocuğunun selameti için
Azami gayret göstermekten
Sarfı nazar etmemelidir

Onlara
Reşit çağına gelene kadar
Rehberlik ve velilik etmelilerdir
Emniyetini temin için
Her türlü tedbirin azmindedir

Fakat
Örf ve adet
Töre ve el âlem ne der diye
Mecburiyete itmemeli ve
Bu konuda direnmemelilerdir

Onlarında
Aklı ve irfanı
Tercih edebilme sultanlığı
Hak kullanabilme haklılığı
Ne surette olursa olsun bilinmeli

Kınanmak
Ve hatta ayıplanmak
Zannıyla, önyargılarıyla
Tahakküm etmekten
Şiddetle ve en azami derecede
Kaçınmaları gerekmektedir

Allah (C.C)
Bizzat muhatap
Kabul etmek için aklı
Ve irade verdiği kuluna,
Hiçbir anne ve babanın
Din adına zulmetmesi
Kabullenilemez

Şayet
Bir evladımız
Akıl ve irade
Ehliyetine haizse
İtikat ve uhrevi
Dünyası için dikkatliyse,
O vakit korkular hangi saike

Evlat
Aklı ve bilgi
İkmalini hakkıyla
Yerine getirmişse
Azim ve iradesini sırf
Nefsi ve hevesi için
Sefilleştirmediyse
O vakit şüphe niye

Kız
Veya erkek
Hiç fark etmez, sevmişse
Gönül sesine icabet edip,
Bir tercihin içine girmişse
Genel kaideler bellidir,
Hükmetmek el âlemin
İşi de değildir, azimdedir

Anne
Ve baba da
Kendi sınırlarını
Ve hukukunu
Ne derlere göre değil,
İtikadı öneme
Haiz olduğundan
Fıkhi hak ve
Sorumluluklarını,
Efendimize karşı
Duyarlılıklarını korumalıdır

Yegâne
Hüküm ve yasa
Yüce Allah’ınsa
Kulu olabilmek
Ve ihsan üzere yaşamak
Farzı ayınsa
Evlatlara kul
Ve kölelik yaptırmamalı,
Onların tercihlerinde
Hassasiyetler korunmalı

Bir tercih
Sebebiyle reddetmek
Ve ya bu manada
Bir hüküm içine girmek
Ne haktır ve ne de
Hukuk adına
Geçerli bir kaidedir,
Sadece zan üzere şerdir

İnsanlar
Sevdikleriyle yaşamalılar
Ve sevebildikleriyle de
Hayatı paylaşmalılardır
Sureti irade değil,
Hakiki iradenin müntesibi
Ve hakkıyla
Yerine getireni olmalılar

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar