Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Ne acı bir hikâyeydi, içimi dağlayan hançerdi…

Orjinal boyutu icin tiklayin 900x600px and 56KB.

Emine
Henüz on iki yaşlarındaydı
Saf bir babası
İki analık elinde yetişmiş
Bir annesi vardı

Emine
Çok küçük yaşına rağmen
Evin her türlü
Temizliğinden sorumlu olan candı
Seçme hakkı hiç tanınmadı

Annesi
Kimi zaman
Evlere temizliğe giden
Yıllardır kahır çeken
Pek yüzü gülmeyen nisaydı

Kim ne derse
Doğru kabul eden
Muhakeme yetisini öteleyen
Şefkat ve hamiyete aç nefesti
Hep hançerlendi ama yetmedi

İki kızı vardı
Emine ve Hayriye isminde
Her ikisi de perdeler kapalı yaşadı
Korumak, muhafaza etmek
İsterken, gönüllerinde ki umudu karattı

Kızların
Hiçbir çaresi yoktu
Ya çok kötü bir dayak
Ya da aç susuz bırakılmak
Kime ve nereye sığınırdı
Henüz bilmeyen bir aciz kuldu

Bazı komşular
Annesini ikna ettiler
Yirmi yaş büyük bir taş ustasına
Emine’yi vermeye heveslendirdiler
Hiç değilse kızın kurtulur diyerek
Emine’nin kanına girmek için azmettiler

Adam
Belki yaşlı ve zavallı biriydi
Hiç evlenmemiş aciz bir nefesti
Kaba ve hiçbir cazibesi olmayan kederdi
Zavallı Emine kollarına teslim edilecekti
Şahit olan varlıklar beklide sevinecekti

Emine
Ne kadar ağlasa ve yırtınsa
Başını taşlara vurup haykırsa
Kimse duymuyor ve dikkat kesilmiyordu
Ne de olsa kurban edilmek için bekleniyordu
Emine intihara teşebbüs etti yine engellendi

O yıllar
Asayiş ve emniyet
Ne kadar güvenli ve dakikti
İnsan hakları bakir ormanlar içinde yaşayan
İnsan ve mahlûkun farkında lığında değildi
Annenin tahakkümü, komşunun azmi, babanın sessizliği
Emine’nin sonu oldu, ne sevinç ve umut hayallerini kuruttu

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sen bilirsin, sen en yakınım olan sahibimsin…

Eylül vakti
Dökülüyor umutlar,
Benzi soldurmuş korkular
Sabır içinde nefesi
Bizar eden kanaatler
Bir ışık, bir esin zerk etmesini
Bekleyen kalpler
Bilmem ki ne vakit gülecek,
Sürur içinde
Edebi terennüm edeceklerdir

Ey Rabbim
Ne olur sesimi,
Sızı mı duy
En yakınımızsın, sahibim
Ve yegâne mabudumuzsun
Sabır tükenirken,
Kanaat artık kar etmezken
İçimi acıtan elem sineme
Hüzün vehmederken
Daraltma beni,
Vaktinde yetiş
Boynumu büktürme

Elbette biliyor
Ve iman ediyorum ki
Hikmetine ve vaktine
Vasıl olmadığımız nasipler
Hissiyatımıza ağır gelir,
Edep içinde beklemek
Kulluğun gereğidir
Fakat aczi yetim
Ve zaaflarım var, kaygı
Ve gam bırakmaz yar
Ruhum ve kalbim senindir,
Benim irademe tevdi ettiğin
Her ülfet bahşettiğin hakikattir

Nadan değilim
Bilgisizliğimle matuf
Bir nefesim
Liyakati ve münevverliği
Erdem bilirim,
İbretle nazar ederim
Ne kadar
Bedbinliğim varsa,
Azimet ve sureti irade
Olduğum için kabullenirim
Fani olan,
Hülyalara daldıran,
Her hakikatin
Eğitimini yaptıran
Dünyayı halime dar eğleme

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Anarken durmuyor, akıyor sessizce demlenen gözyaşı…

Unutmadım
Unutamazdım,
Nasıl silip atardım
Ruhum ve kalbime
Nakşeden nadide
Bir hicrandın
Bazen hüzün ihsan etse de
Vazgeçemeyeceğim
Bir edebi nefestin

Söyleme
Şu yaralı gönlümü
Avutmak için ne olur
Bahanelere girme
İçimi dağlayan
Hasretten imtina etme,
Gönül ağlarken,
Evet, gülme

Anlatılmıyor
Bazı hisler, gönle
Düşen hüzünler
Alıp götüren düşünceler,
İçimizi burkan kederler
Göz görünce,
Gönül temaşa vaktine erişince
Sıcak bir his kuşatır benliğimizi

İşte
O zaman
Bir başka andır
Ruhun ve yüreğin meşke
Eriştiği lahzalardan hazdır
Huzur ve muhabbet adına
Vazgeçilemeyen ikramdır,
Gönül dilinde hicrandır

Bilmem ki
O sayfaları ve
Resim karelerini
Yazılan name ve gönülden
Nükseden şiirleri
Nasıl halin ikliminde derlesem,
Bir anı roman olarak
Sayfalara hüzünle işlesem

Evet,
Böyle zamanlarda
Durmuyor, akıyor sessizce
Demlenen gözyaşı
Dinmeyen acısı,
Ukdeleşen derin sızısı anılırken,
Hıçkırık başucumda beklerken

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sinei ahumda bir matem var, sensiz neyleyim yar…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x600px and 148KB.

Yar
Beni benden
Alan bahar
İçimde dinmeyen
Bir hicran var
Hazanı ne vakit
Düşünsem yüreğim yanar

Sesin
Nefesinden
Nükseden hevesin
Hissiyatımı cezbeden
Naif halin
Gözlerimi kamaştıran
O cemalin gitmiyor yar

Edibe’ydin
Sanki onun
Bendinde büyümüştün
Bitmeyen hikâyelerin,
Buğulayan sesin
Alıp götüren buselerin,
İçimde kalan ukdelerdir yar

Yazdığın
Namelerde,
Düşündüren şiirlerinle
Bin bir hülyanın büyüsüyle
Salınan fikirlerinle
Seni senden alan
Ve ruhunun vecdini
Yaşatan hüznünle
Anıyorum yar

Güle baksam
Ona temaşa ettikçe
Tefekküre dalsam
Firkatin bağrında uyusam
Ve hiç uyanmasam
Bıraktığın izlerin
Süruruyla bir ömür ağlayıp,
Hicran yudumlasam

Artık
Gönlüm yas içinde,
Senin mateminle
Tutunduğum umutlarım
Solgun bir halde
Gün batıyor,
Vakit yaklaşıyor,
Hani ecel nerede,
Nefes gidiyor ahdine

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sinemde bir sessizlik var, hangi vakitten korkar…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x534px and 261KB.

Senden sonra
Hiç bir şey
Eskisi gibi olmadı
Yapabileceğime
Kani olmam dahi
Beni bana bırakmadı
Derin bir sessizlik ve
Hüzün hâkim oldu,
Yalnızlık kırılan
Umutları toparlayamadı

Demek ki yanılmışım
Zan içinde
İtham etmeye kanmıştım
Hiç dinlemeden,
Haklı olacağını
Düşünmeden kırmıştım
Gözlerin bakarken
Ve hatta sukut ettiren
Kanı görünürken
Sen sabırla sırlaşmıştın

Bir kelam etmedin
Asabiyet içinde
Nefeslendiğimi bilendin
Ne kadar yanlış
Ve hatalı yanlarımı
Görmezden gelmiştin
Ama ben demek ki
Çok bencil ve acizdim,
Nefsime uydum ve
Kalbini dinlemedim

Sen, sessizce gittin
Ben hala hiddet içinde
Etrafıma bakarken
Kırıp, parçalarken,
Sen gözyaşlarına
Refakat ettin, seslenmedin
Edebin ve nezaketin
Her veçhesi senden
Sudur ederken demek ki
Ben hiç göremedim

En çok içime işleyen
Henüz kapıdan
Çıkmamışken, dönüp
Bin hüzün içinde
Gözlerime bakmıştın,
Kim bilir o an
Neler anlatmıştın
Fakat kalp katılaşmıştı,
Hırsın ve hıncın
Esaretine boyun bükmüştü,
Sonra ayrılmıştın

O an ve sonra
İçime işleyen zaman
Neler anlatmıştı bana
Evet, beşeri ve bedevi
Yönlerim ne kadar aşikâr
Ve ayan olan kabalıktı
Şimdi yalnızlığın hüzün
Sokaklarında nefeslenirken,
Yalnızca kendime acıyor
Ve hayıflanıyorum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ümidi sarsma, en yakından kat a uzaklaşma…

Orjinal boyutu icin tiklayin 1920x1080px and 1011KB.

Niçin
Bu kadar
Kederlisiniz?

Neden
En yakın
Olanı üzersiniz?

Yoksa
Ona karşı
Mesafeli misiniz?

Gönlünüzde
Baş gösteren hüznü
Nasıl izah edersiniz?

Siz ki
Kalbi itminan
Olmuş bir nefessiniz.

Kalbinize
Fazla yüklenmeyiniz
Azimet içinde hisleniniz.

Tevekkül
Etmek için sabrınızı
Duygusallık için zedelemeyiniz

Nasip nedir
Umut vaktine
Ait değil midir?
Tecelli ettiren kimdir,
Yar değil midir?

Ya bu kadar
Sevip, yüreğini dağlama
Ya da karalar giymiş
Bir nisa gibi davranma

Neşe
Ve şevki
Bahşedeni unutma
İnsansın, muhabbet içinde
Yaşayacaksın unutma

Beterin
Beteri vardır, bilensin
Kara günler nasıldır,
Hisseden bir zarafetsin

Nedense
Sen gelince aklıma
Hüzün ve hicran
Akışı başlıyor
Sinei canımda

Sanki
Yalnızsın, derdini
Saklayan sırsın
Lakin şevk ve neşe
İçinde yaşamalısın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir düş, bir hayal lahzasında kalan mahperiydin…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x698px and 121KB.

Gittin
Zaman gibi
Işık veren ve eriyen
Mum misali
Sığınılan ve kaybolan
Gölgeler nerede şimdi

Sırdın
Kendi yağında kavrulan
Muhannete muhtaç
Olmaktan kaçan
Derdiyle bir ömür yol alan
İbreti cihandın

Edebin
Nezaketti ki hassasiyetin
Naif ve suhuletli kalbin
En yüce hasletindi
Kızmak, kırılmak derdinden
Ziyade ecir için azmederdin

Kim
Ne söylerse
Tebessümle
Mukabele ederdin
Sanki sinirlerinden arîleşmiş
Aziz bir nefestin
Yoktu bir dünya kederin,
Ne hasretin
Ve ne de eriten elemin

Her vakit
Hamt içinde olan serdin
Şikâyet ve yeis adına
Hiç taviz vermedin
Sabrı ve kanaati
Nasıl bu kadar
İkram bilerek
Hem hal içindeydin

Ne derler
Hiç umurunda olmadı
Muhakeme en yakınında
Olan dermandı
Yalan ve riya
Hiç hazlanmadığın
Meziyet ve huylardı,
Senden çok uzaktı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kimsenin kalbini dağlama, umutlarını bağlama…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x720px and 220KB.

Kem söz
Sahibine aittir
Oysa insan düşünebilen
Bu yetiye haiz olan
Bir nefestir
Yoksa akıl ve idrak
Niçin kalbi ehliyettir
Tefekkür etmek, onun için
Vakit ayırmak hassasiyettir

İnsanlar
Her biri bir âlem
Olarak farklılar
Sual etmek lazım
Ne kadarının farkındalar
Ne kadar manidardır
Yaşamak için yaşayanlar
Kul olmak,
Hiçlikte yol bulmak,
İşaret taşlarını okumak afaktır

Ruh kimin
Kalbin ne kadar senin,
Akıl ehliyetin
Nefes müddetin,
An gerekçelerin,
İrade hürriyetin
İrfan ve ihsan bereketin,
Kemali yet gayretin
Hepsi nasip illetinin
Azim ve merak etmek,
Hakikate erişmek için
Dur durak bilmemek
Haiz olacağın muhabbetin

Ümmi olmak
İrfandan soyutlanmak değildir
Hakkın ikramından ve
Rahmetinden
Uzaklaşmakta değildir
İnsan idraki
Ve irfanı nispetinde
İbretle bakılan ve dikkate
Alınan ecelli zamandır
Ne kadar edep ve kemal
Mertebesine haizse, o nispette
Gönüllerde yer alan Furkan’dır

Aşk kalbi
Gönül kılan,
Sırla buluşturan
Hikmetin vecdini yaşatan,
Sukutu ikram saydıran
Kanaati sevdalaştıran,
İhsana adanmış kılan,
O’nun rızası için yaşatan
Nasibi ihsandır,
İkramı rızıktır,
Bahtı bahtiyarlıktır,
Kulluk şiarını yaşatan abı şeraptır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Alıp götüren bir sır var, sevdası nasip olacak mıdır Yar…

Yüreğim
Ummanın en müstesna
Çığlığından nükseden
Sevdaya meftundur
Ne kadar hasret yaşasam
Sırrına vakıf olmadan ölsem
Nasibin bir ilahi
Taksim olduğuna
İman etsem de
Ruhumun hicran damlaları
Dinmek bilmez

Gözyaşı
Görülmemeli,
Nazarlar şahitlik etmemeli
Sinenin meftun olduğu
Hüznün ne anlattığı
İçini acıtan varlığı,
Anar olup hali demlemeli
Aczi yet ve zafiyet gösterip,
Hali aşikâr eğlememeli

Sevdası olmalı
Aklın, izanın, idrakin, vicdanın
Teni kuşatan her efkârın,
Canı candan eden ah u zarın
Semaya el veren muhteşem
Yemyeşil ağaçların
Koylarında sabahlattıran
Suhuleti aşiyanın, yakarışların
Korkudan emin kılan
İlim ve irfan inşirahlarının,
Kulluk sıfatının

Bir nida var
Hissedebilen kalp için
İşite bilecek kulak ve izan
Ne hikmetli bir seçim
Ten, cezbeden,
Nefsi davet eden,
Yasaklanmış menhiyat
Evet, o zilletin
Zafiyet ve zan,
Bağnazlık ve hesapsız heyecan
Açmaza götüren şer güçlerin
Kul, azim ve iradesiyle,
Bilgi ve irfan nasibiyle,
Merak gailesiyle
Duymak için can atmalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yaşayan beşer, edebi ve adabı idrak ile ram eğlemez…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x511px and 39KB.

Beşer
Edebi kalbinde hissetmez
Yalnızlığında onun
Hassasiyetini
İdrak edemez
Bilmek,
Talim etmek,
Hayâya erişmek
Noktayı nazarını fark edemez

Akıl
Bilgiye ulaşmadıkça
Kalp edebin deryasına
Dalıp arınmayınca
Ruh,
Sırrın tahayyülünü
İrfana bırakmadıkça,
Beden nasibi bilmeyecektir

Umut
Edep ve irfanın vecdinden
Sabır ve kanaatin sadrından
Zuhur eden murattır
Azmi yoksa
Niyet samimiyetten uzaksa,
Kalbi hassasiyet
Bulunmuyorsa zandır

Edep
Edepsiz nefesin edepsizliğine
Sırnaşık ve yılışık sefillerin
Cehaletine sabrettirir
Nefes vaktine koçarken,
Mizan her lahza da
Kalbe inşirah sunarken,
Hal meşk halindedir

Hayâ
İmanın ikamesinden
Neşet eder
Her nefes
Nasıl hidayete erer,
İmtihan kimi bekler
Aklını, bilgisini,
Azmini ve maksadını
O’na ram eyleyen
En tabidir ki nasibi
Dergâha icabet eder

Cahil
Bilgiden mahrum olan nefes
Pişkin ve arsız aklı
Evvelden daha itibarlıdır
Hiç değilse onun
Bedevi şekliyle de olsa
Utanıp, sıkılması esastır,
Yaşadığı şartlar gereği
Bilgiye açtır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hiç ses etme dinle…

halin
kitabından
söz edeceğim
derin bir sessizlik içinde
kalbin dilini azat edeceğim

senin
sinende var olan
yıllara sari içini burkan
kalbini sızlatan
gözyaşlarını akıtan
derdi gamından kal eğleyeceğim

ne kadar
ruhun ve kalbine
yakınlığın zannıyla coşsan
en yakına olan
uzaklığının farkındaysan
umutların için
figan etmeye başlamışsan
feryat ne ki,
durmadan çırpınsan az gelir

seni ben değil
bizzat sen tanıyacaksın
ne kadar nedametin varsa
yaşatmayacaksın
ukdeleşen heveslerin
ilzamında paslanmaktan
azmini ve iradeni kurtaracaksın

vakit
bazen titretir
kim bilir lahzalar içinde
ne sırlar gizlidir
hangi hayalerin
halin için ümittir
nasip müddetlidir,
umut içinde ki zindeliktir
ihsanın ve irfanın
sadrından nükseden güzelliktir

neden boynun
hemen bükülür,
sabır böylemidir
bizar bir kalp
sabrettiğini söylese
ne ifade edecektir
iman etmek, sadece
boyun bükmek değildir
iman etmek,
candan geçmek,
rızası için vecdiyle
aşkına erişmektir
sürur ve muhabbet
gönülde yoksa,
solmuşsa, tek çaresi,
en yakınla dertleşmektir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İnsan umut eder kul ise vaktini şevk içinde bekler…

Bazen
Kelam kar eğlemez
Halin içinde bulunduğu
Vaziyeti şehredemez
Solgun umudun
Kırılmış kalbin
Çileye gark olmuş bedenin
Şefkata susamış sinenin
Dinmeyen bir efkarı vardır,
Gözyaşlarıyla anlatılanlardır

Solgun
Bir hal içindesin
Bilmem ki
Nasıl bir cefanın derdindesin
Sukut edersin
Bin hüzün içinde beklersin
Yaşarken
Kefene bürünmüş ten misalisin
Bırakma kendini bukadar
Her sabahın bir akşamı var
Umut, kalbinde ki imanla yaşar

Kim bilir
Belki kandırıldın
Avutulmak için muhatap alındın
Bakir duran masumiyetin
Ayaklar altına alınan zarafetin
Onur ve haysiyetin heba edilirken
Ne kadar derin bir acı yaşadın
Bubu hak ettiğine hiç inanmadın
Lakin, imtihanın bahtında adaydın
Ecelle anlamlaşan, fani olan candın

Seni
Kırıp inciten
Nesebinden
Şüphe edilen illettir
Masum ve naif
Halini zedeleyen
Hassasiyetten ve
Edepten ari keştir
Bir anlık gafletin,
Tahkikten uzak halin
Bir ömürlük yüke duçar bıraktı
Nereye gitsen, kime baksan
İçini acıtan ve yüreğini dağlayan andı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Zehrolan bir şerabı neyleyim, sürurdur hasretim…

Orjinal boyutu icin tiklayin 900x600px and 56KB.

Yar
Ne yapsam
Hangi meşgaleye tutunsam
Ellerimi semaya açıp
Gözyaşlarımla umutlansam

İçimde
Dinmeyen sızıyı
Ah u zar ettiren
Kalbi yalnızlığı
İfade ederek anlatamam,
Vuran kederi dillendiremem

Çileyi
İkram bilen bir nefesim
Cefayı taç edinen
Sefili hicranım
Bilmem kine kadar kalbi
İtminanlık içindeyim, şevksiz canım

Özlem
Diyemem,
Ötesini hisseden
Hasretiyle sabrın
Sadrında demlenirken
Boyun büktüren,
Endişeye sevk eden, ümidi
Halsizleştiren an’adır hayretim

Firkat
Alıp götürürken
Şikayet etmek için dil
Sukutu seçerken
Gönül ağlıyor, can
Figan içinde aranıyor,
Hangi lahzaya baksa hazan oluyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne kadar dalgınsın, hangi efkarın hüznüyle aranırsın…

Orjinal boyutu icin tiklayin 696x545px and 53KB.

Sazende
Henüz perdeleri aralıyor
Her bir notada kalan izleri
Ayan ediyordu
Ruhi temayülleri
Bariz birşekilde
Okuyarak sezgiyi
Fark ettiriyordu

Yalnızlık
Kalabalıktan
Uzaklık değildir
Yalnızlık, ruhi ve kalbi
Bakımdan himayesizliktir
Kul, edep ve hizmete ram olursa,
Muhabbete taraf muhayyeledir

Mübelliğ
Kürsüden ahkam
Kesen değil
Gönülleri şehredip,
Kalbi temayülü
Cezbeden ahenktir
Edep ve hassaiyeti
Nispetinde itibarı ve tercih
Hakkı muhafaza edilen dirliktir

Din
Kimsenin
Sermayesi değildir
Özellikle fanus içinde
Yaşamaya azmeden
Nefes gericidir
Tehamül ve ilmin
Güncellenmesinden bihaber
Kalan her kimse iticidir

Azim
Yaşamak şartı
Ve hülasasıdır
Umudu içinde barındıran
Bahşedilmiş cehtin alasıdır
Hangi nefes
Ondan vazgeçerse,
Kalbine ve ruhuna
Bigane kalmış viranedir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sen yılların hasretinden bir sevinçtin, silinmeye izdin…

Vur
Hiç durma sende vur
Kalbinin bir köşesinden
Atta kurtul
Mahkum et, fırsat verme,
Dinlemek için kat a
Düşünme bile
Kim vurmadıki,
Yara almayan yer mi kaldı,
Cefa zaten başucumda
Bekleyen karardı

Aşk
Bize göre değil be güzelim
Sevda türküsü söylesek ne yazar,
Hüzün sinemden çıkmaz yar
Yıllardır sabırla beklerim,
Hangi umudum bahtımıN
Kapısını aralar ve sürur başlar

Bizler
Kenar mahallelerde büyüdük
Yokluk ve sefaleti an be an
İçimize nakşedip, boyun büktük
Heves ve arzularımızı
Hep içimize gömdük, kime
Nazar etsek kararmış küldük

Acınmak
Nasıl bir derin yaraydı
İçimize giren ve kan getiren
Hançerden farksızdı
Ağlayamazdık,
Sessiz çığlıklarımızı duyuramazdık,
Her gece umutla sabahlardık

Nazar ettin
Kalbin tellerini titrettin
Önce bakamadım,
Ne kadar şaşkındım,
Sonra çekindim
Son bir kez daha denedim,
Sen içime işlemiştin,
Yılların hasretinden bir sevinçtin

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar