Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Gaflet zafiyeti davet eder, kalbi öteler…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x540px and 62KB.

Bilsen
Ne kadar
Çok İsterdim
Keşke dememeyi
Kırıp dökmeden
Sinirlenip
Hiddetlenmeden
Söz söylemeyi
Derdi gamını dinlemeyi

Ama olmadı,
Başaramadım
Yine zafiyet gösterip
Senin suskun halini
Hırpalamak istedim

Sen
Sustukça
Kükredim, ağlarken
Daha sinelendim
Gözlerime
Bakarken görmedim

İnsan
Demek ki
Bu kadar farklı
Hale gelebiliyor
Ve hatta
Kalbi katılaıyor

Eğer
O anda
Bir şey söylesen
Daha fazla
Neler olurdu
Düşünmek
Dahi istemiyorum

O vakitler
İnsanın beynine
Kan sıçrıyor derler
Aslında zafiyettir
İtiraf etmek istemezler

Sen nasıl
Sabrediyorsan ,elbette
Bende edebilmeliyim
Sen ne için
Cefa çekiyorsan
Ben de en az
O kadar göğüslemeliyim

Yani
Nihayetinde
İnsan olduğumu
Yakine bilmeliyim
Hiddet ve şiddet
İçinde kalbi
Olunmayacağına
Kanaat getirmeliyim

Sukunetli
Olamak için
Gayret göstermeyi
Bilmeliyim, yoksa
Derdi kendim çekmeliyim

Bir başkasına
Yükleyip, nefretine
Denk gelmemeliyim
Sevmek ve sevilnek dururken
Nefsaniyet için canı
Heder etmemeyi öğrenmeliyim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Şair ve yazar zehabına kapılanları dinlerken…

Önce
Sabırla dinledim
Merakıma mucip
Olan sualler vardı
O nu öğrenmeliydim

Yazar
Ve şair adına
Kendine pay çıkartan
Yazınca öyle olduğunu
Sanan birçok insan var

Öyle ki
Kaprisleri var ki
Hadsiz herkezi emri
Altında görüyor
Ne söylerse
Yapılsın istiyor

Her ne
Yazdıysa
sponsor, bularak
Kırk kapı çalarak
Hatır için kitap bastırıyor

Birkaç
Televizyona çıkmayı
Nasılsa bir şekilde
Sağlayarak anlatıyor

O kadar
Çok havası varki
Selam vermek
Dahi güçleşiyor
Etrafımda ve
Şahit olduğum
İklim kuşağında
Böyle insanlar

Bilinçaltında
Baskıya maruz kalmış
İltifat ve başarıya
Susamış kanlardır
Bu hususta açlıkları
O kadar fazla
Ve bıtkınlık
Verecek noktalardadır

Birey önce
İnsanlaşmayı içinde
Yaşatması ve edeple
Sunması esastır
Tevazuu ve kalbi
Hassasiyet farktır
Egosunu öne
Çıkartanlar zavallıdır

Her
Ne kadar
Brokratlar sabretseler
Ve haklın huzurunda
Nezaket gösterseler
Bunu dahi suistimal
Edenler olacaktır
Bu bakımdan
Öncelikle insani davranış

Ve hasseten
Edeple barışık
Olmak elzemdir
Yoksa şair
Ve yazar dedirtmek
İçin çırpınmak
Kat a açlığını ve
Tamahkarlığını gidermeyecektir

S
anat
Erbabı ve sanatkar
En yüce sanatkarın
Kim olduğunu ve
O’na muhtaç bulunmayı
Kulluk bilinciyle
Bahşedileni
O’nun rızasına
Sunmayı ve mükafatı
O’ ndan beklemenin

Talimine
Ve nefsi tezkiye
Etmeyi öğrenmeliler
Evet, şair ve yazar
Olmak liyakatlı
Bir uğraştır
Millete mak olmak için
Gönül dili konuşmalıdır

Bireyin,
Toplumun, devletin,
Evrenin dertleri
Her nefsin anlayacağı
Dilden serdedilmelidir
Başarı ve taltif
Milletin gönlünden nükseder
Yoksa zan üzere
Şair ve yazarlık kepaze eyler

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Öfkeye kapıldığım an, yalnızlaştırdığın zamandır…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x720px and 68KB.

Bir anlık
Öfkeye kapılıp
Gönül diyarından
Sürgün eğleme

İnsan bazen
Zaaf gösterir
Hata ve yanlışa
Tevessül edebilir

Ve fakat
İçinde ki çocukluğu
Sevdiği ve emin
Olduğuna aktarır

Masum
Bir sevinç
İçin lirik duygular
Ansızın kimi
Vakit ağızdan çıkar

İnsan
Sevgi ve
Muhabbette karşı
Ne kadar
İhtiyaçlıysa yalnızlığa

O
Nispette de
Bazen ihtiyaç duyar
İfade edemediği
Kimi duygular vardır

Zira
Kırılganlık
Bir zamanda
Artık başlamıştır

En
Suhuletli anların
Üzerine perde çekilirken
Deruni hisler ve
Hevesler açıkta kalmıştır

Bir kez
Ukdeleşemeye
Yüz tutmuşsa
Boyun büktüren
Sızıysa ilk nazarda farktır

İçinde
Bulunduğun
Durumdan
çekip çıkartan
Yıllara sâri
Suskunluğu
Coşkuya bıraktıran

Zamanla
Yıpranmış
Ve dökülen
Hissiyatı güncelleyen

Bir
Meram bir nasip
Bir fırsat olarak
Görülmeye
Kapı aralayacak

Ve içine
Alacaktır, işte
Akıl ve bilgi,
Azim ve irade,
Hesap ve mizan
İlk yüreğe Düşen
İtminanlık olmalıdır,

Yoksa
Alıp götüren ve
Kendinden geçiren
Haz narı lahzadır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Artık evet, ne sözüm ne de özüm kaldı!

Kuytu bir
Kızıllığın kederindeyim
Neyi ne vakit düşüneceğimi
Dahi bilememekteyim
Neden hüzün içinde
Nefeslenmekteyim, hicran
İçinde umut etmekteyim
Ömrün göçen
Sahnesinde titremekteyim,
Vuslat için kalbime yöneleceğim
Her zaman üşüdüğümde
Sinemi açacağım ve sessiz
Çığlığımı da arza bırakacağım

Ey hak, adalet
Senin hükmündedir
Lakin masun gönüller hala
Hercümerç edilmektedir
Arz talan edilmektedir,
Vakit sinemde esaret için
Fevktir, ceht şevktir
Cemaatler neyi beklemektedir,
Tezkiyeler nefsime
Kederdir, izan nerdedir
Maslahatlar sergisi cihanşümuldur
Ve verilen fetvalar
Niçin tefekkür için ötelenir

Ayrışmalar
Acımasızca törpülenir
Ümmeti Muhammet neye
Teslim olacağında acizdir
Maksatlı fetvalar aşkı
Muhabbet için zillettir,
Muhabbet nerededir
Hukuk neden bizzat
Yargıçlar tarafından
İhlal edilmektedir,
Güven yitmektedir
Kaybolmak
İnsan kimliğinde züldür,
Zülüm ise hakkı gasp
Edenlere göre görevdir

Hani bir
Kuvvetler ayrılığı vardı
Mütemadiyen hakir görülenler
Neden dışlanmaktaydı
Toprağın kutsiyeti
Vatan için bayraktı,
Özgürlüğü alınan
Candan şimdi kaldı
İnancı yaşamak
Suç sayılmaktaydı,
Emir komuta efkârı
Umum için bir sultaydı
Saltanat ne kadar
Kaldırılmış olsa da,
Dikta edilen
Kepazelikler halimde efkârdı

Ey rabbim
Kalbimle iltica ederim
Neden mülteci kimliğimle
Hala hukukun peşindeyim
Ruhi andıçlarımı
Kimlerle istişare edeyim, şura
Şuurunun hasretini çekerim
Artık ne kelam edecek
Bir sözüm ve ne de kalbi sürur
İçinde hazzı özüm kaldı
Yalnızca sana nazlanırım,
Sızılarımla bedbin bir hicranım,
Sabır için sancılıyım

Ah tevdi edilen
Mühlet ne cömert
Rahmetin banisindedir
Yalnızca hareket ve kuvvet
Kim umut içinde ve
Muhabbetle aşkın
Hasretini yaşıyorsa,
Hayatı bir edep
İnsan için tasnif edilen
Nice anlamlı dert, bazen
Keder ve bazen de dirilişe sebep
Ne zaman hakkıyla düşünsem
Ve kalbi ahengimle yönelsem,
Rahmetin karşımda

Evet, kalbi
Fakirliğim işte ortada
Ömrümün kalanında her
Ne hicran varsa aşk tadında
Umutlarım bir tohum misali
Ufukların sürurunda,
Yakarışlarım elbette sana
Sahibimsin, sebebim sensin,
Ne beklediğini öğütlersin,
Mühleti onun için verensin
Muhakkak ki sen
Bizatihi aşkın banisisin,
Eşikler için vesileler halk eden Rabsin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir umut içinde aşk olmalı, sevdasına adanmalı…

Orjinal boyutu icin tiklayin 928x960px and 50KB.

Ey can
O naif kalbine sahip çık
Muarız hissiyattan koru
Yoksa birgün viran olur sonu

Hak
Her vakit içinde yaşamalı
Ruhun sahibine adanmalı
Hakikat aşkı durdurmamalı

Aşk
Ne zandır ve ne de hezeyan
Mecazilik adına konu olan
Nefsi arzudur, ter kokusudur

Habis
Olan bir amel gerekçesizdir
Nefsin köleliliğine icabettir
Sekilerlik adına garabettir

Mefkure
Sesi sana bırakmayan hazdır
Bahta tekabül eden çile nazdır
İkram ediken ise muhataplıktır

Korku
Akidenden ve muhabbetten
Hali, azmi uzaklaştırıyorsa
Asla icabet etme, kalbi dinle

Haşyet
Rabbe olan sevginin tazimidir
Muhabbet nispetinde elzemdir
O nu korumak için hassasiyettir

İnşirah
Yegane sahibin senin kalbinde
Huzur ve suhuleti bahşetmesidir
Bu bakımdan genişlik ve feyzdir

Asla
Rızk endişesi taşıma ve yanılma
İşsiz kalınca umudunu kurutma
Üşüten vakit vardır yeise bürünme

Azim
Acziyeti ve miskinliği reddeder
Hudutlar dahilinde çaba bekler
Umut ihsan ve samimiyet ister

Şayet
Kalbinde beslediğin umudun
Hissiyatını titretmiyorsa arın
Gereksiz vehimler senin sancın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönül umutla bahardır, yeisle hazandır…

Ey can
Niçin düşlemezsin
Düşünmenin şevkine
Erişmek için azmetmetsin

Ümit
Beşeri zaaflar için
Nefsi hülyalarına
Nail olmak için değildir

Beşeri hal
Muvazeneye ihtiyaçlı
Vakti iradeye bağlanmış
Bilgi ikmali
Şart olan zamandır

İnsan ise
Madeni ve
Sini bakımdan
Nitelik ve liyakata
Haiz candır
Yaratılan olarak
Muhatap imtihandır

Ne kadar
Boş verirsen,
O nispette hüzne
Kahır içinde
Yalnızlığa ve hicrana
Umuttan uzaklaşma
Izdırabına

Kalbi
Boşluk içinde
çırpınan badirede
Acziyeti ve miskinliğe
Sığmış halde
Dramatik bir vaziyette
Hüzünle billiktedir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İnsani zafiyet ne kadar acı zerk eden andı…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x718px and 55KB.

Kızma
Baktığın aynaya
İçine düştüğün
Girdabın farkında değilken

Bir
Heves uğruna
Kimseyi dinlemezken
Saatlerini aynanın
Karşısında geçirirken

Hiç
Anlamıyordun
Siz beni anlamıyorsunuz
Diyerek kapıyı çarpıp
Çıkıyordun, bizzat istiyordun

Sabaha
Kadar mesajlar
Edepsiz davranışlar
Kimseyi dikkate almayışlar

Senin
Vahim durumundu
Ne kadar gözlerine baksan
Ve sessizce
Anlatmaya çalışsam

O kadar
Kararlıydın ki anlatılmaz
Sanki yıllara sari ukdelerini
Yaşamak için çırpınıyordun

O anı ve
Geçen zamanı kurtuluş
Bir olarak görmeye çalışman
Ne kadar manidar ve acıydı

Çaresizlik
Bize kalmış vakitti
Sabrettik, nihayetini bekledik
Bir müddet sonra sakinleşmiştin

Sualler
İçinde nefeslenen nefestin
Sukut halinde
Seni dinliyordum
Ve sonra
Hislerine yenilmiştin

Sinirlerin
Boşaldı, ağlamak haktı
Fakat geçen lekesi
Söyle ne olacaktı
Derin bir iç sısızı
Duymaya başladın

Sığınmak
Vaktine adanmak
İçin aktın
Artık kimseyle
Konuşmaz olurken
Kendinle hesaplaşman
Halini viran ederken
İnsani zafiyet ne kadar
Acı zerk eden hataydı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Söyle kimin kulusun, yoksa nefsinin soluğumusun…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x697px and 50KB.

Geçip
Giden nefesi düşünüyorum
Hangi lahzayı hatırlayım
Bahtımın sayfalarına baksam
Derin bir hüzün baş gösteriyor

Sual
Etmem yetmiyor, düşündürüyor
Neden karamsarlık önceleniyor
Umut solgunluğu dillendiriliyor
Boyun büktüren an çok etkiliyor

Kime
Baksam ve bir müddet konuşsam
Bir fırsatta sinesini o an aralıyor
Bazen gözleri sulanıyor ve susuyor
Kalbin telleri titrerken acı veriyor

Niçin
Bu kadar hamiyetsizlik, vefasızlık
En yakınken, gücten düşünce kapıyı
Gösteren, kahvaltıyı dahi çok gören
Komşularım gelecek diye hiddetlenen

Nerde
Hata, yanlışa düştük ki bunu gördük
Ruhsuz, kalpsiz bedenler misaliydik
Susmak ve boyun bükmek çareyken
İçinin acıması ve yalnızlık refakatçi

Olur ya
Bir meramın olsa ve gözlerine baksan
Şefkat ve muhabbet terek etmiş kalbini
Yine ne diyeceksin söyle diye azarlaması
Yaşamayı ne müşkül ve zor hale getiriyor

Vefa
Bu kadar hor ve zalimce katledilmamali
İnsan her şartta ne yaptığını hissetmeli
Nefsi köleliğini başkasında denememeli
Kin ve nefreti sineye zerk edip gitmemeli

Atayken
Çalışan ve ememliliğe hak kazanmışken
Kalan sayılı günler böyle cezalandırılacak
Senin emeğin başkalarının tasarru olacak
Geçinmek, huzur için sana susmak kalacak

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Beklemek yetmiyor yar, kalpte umut sönüyor…

Evet,
Belki de hakkıyla
İfade etmem mükildir
Hissiyatı şehr etmek
Ne kadar mümkündür

Kalp
Makus talihim der
İzan azimet bekler
İrade çareye bakar
Umut ihlasla yanar

Yar
Sabrında bir vakti var
Her lahzada sızı yaşar
Hasretin bağrında ağlar
Firkat sevdasıyla yanar

Sana
Can olan kalp unutulur
Canan bilmem ki hangi
Dem meşkine konuktur
Sırra erişmek ne zordur

Ey umut
Yorma artık sinei efkarı
Yıllar yeşertmedi umudu
Yaram ardır, aşkı beladır
Süsür kalbi olan duadadır

Aşk
Gönlün efkarında ki vecttir
Ecre hasreden muhabbettir
Nefsi heveslerden arileştirir
Rızaya eriştiren sakavettir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sessizliğe çekildin ve yıllardır sukut ettin…

Orjinal boyutu icin tiklayin 927x960px and 237KB.

Ey yar
Dinmeyen
Bir hicranım var
Nereye baksam
Ne vakit seni ansam
Hüzün kalbimde artar

Niçin
Bu kadar
Sessiz ve suskunsun
Hangi umuda tutunursun
Sinende hiç bırakmazmısın
Hep dağlayan mı olacaksın

Söyle
Bir çare sun
Kalbi kırıklığın varsa
Anlat ki haklı bulayım
Kendimi suçlayayım
Sukuta ömrümü adayım

Bilmem ki
Nerdesin, hangi haldesin
Kalbin telleri sızlarken
Nasıl bir kederin elindesin
Yoksa unutmuş haldemisin

Artık
Çok yorgunum
Nefesim daralırken
Kalp ritmini bırakırken
Umutlar hazanlaşırken
Ben de sessiz ve çaresizim

Unutmak
Her kim anarsa
Kalbi değildir, zan iledir
Sevgi dilinden uzak biçaredir
Muhabbeti bilmeyen nefestir
Feda olmaktan uzak hevestir

Seven
Can olur, imdat olur
Varlığını hiçlikte bulur
Kul olmayan nadan olur
Nefsine boyun eğen viran olur
Ruhu ve kalbi perişan olur

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kahretmek kaybettirir, kalbi sefilleştirir…

Bana
Kahrından
Ve isyanından
Bahsedip yorma
Yüreğim daralırken
Tahammül bekleme

Seni
Ne kadar
Anlamak istesem
Mümkün olmuyor
Her nefesin isyan
Kokuyor ve yoruyor

Niçin
Bu kadar kahır
Yalnız sen mi ezilensin
Ezen yanında sukut eden
Hataları hiç düşünmeyen
Zafiyet gösteren nefessin

Sanki
Rızk endişen vardır
Elinde ki imkana sarılır
Başka fırsata bakmazsın
Bu kadar miskinlik için
Kahır ve isyan çok lüks

Hergün
Hislerini hırpalayan
O şarkıları dinlerken
Nasıl umut besleyip
Yeniden dirileceksin
Azmi pasif edeceksin

Sen bilirsin
Çünkü irade sahibisin
Akıl ve vicdan seninle
Ruhuni kalbin kiminle
Nefes vaktine koşarken
Kalbin hala çalışırken
Nedense sualler benimle

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yol kardeşliği, bel kardeşliğinden daha evladır…

Orjinal boyutu icin tiklayin 900x613px and 148KB.

İnsan
Davasına gönül vermiş nefestir
Her lahzasında hizmet değerdir
Zaaf ve zandan arileşmiş haldir
Şacaat ehil bir yürektir, mecaldir

Doğu
Tarih boyunca mananın mekanı
Garbın ise olmuştu madde zehabı
Ve din adına tapınak adanmışlığı
Tahtrif edilmiş akide tutarsızlığı

Doğu
İnsanı merttir, kadirşinas sevgidir
Batı insanı çıkarlarına endekslidir
Tarihi yapılarında azamet vardır
Ve fakat ruhsuz hissiyatsız anıttır

Yol
Mefkureye adanmışlığın hikayesidir
Ötelerin ikliminden nükseden feyzdir
Aşkı ve sevdası ancak kemaliyetledir
İrfan ehline vuslatı aralayan değerdir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir nazar ve bir kelam tanımak için yetmişti…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x720px and 69KB.

Ey can
En azından
Gıpta ettiğimi
İfade etmeliym
Genç yaşınıza rağmen

Fevkalade
Zarif ve naif
Bir mefkurenin hizmetkarı
Olmanız ve adanmanız
Şahsen beni
çok duygulandırdı

Sizi dinlerken
Yeniden gençliğim
Gözlerimin önünden
geçip gitti
Oysa şimdiki gençler
Daha ziyade
günü gün etmek

Zevki
Sefa içinde ders geçmek
Arkadaşlarıyla eğlenmek
Bazen yanlış içine girmek
Özgürlük diye lekelenmek
Hiç umurlarında olmuyordu

Gözlerine
Bakarken itminanlık vardı
Şecaat ehli olmanız manidardı
Hukuk öğrencisi bulunmanız
Ve gençlik üzerine kafa yormanız
Vahdet için can ile çalışmanız
Gün içinde en büyük lütüftu

Halizde ki
Bu kararlılık anlık değildi
Yıllara sari bir öğütün iziydi
Anne ve babanızı yad ettim
Ve onlar için niyaz eğledim
Milletin nesli heba olmuyor
İmanlı yürekler şakıyor diye
Minnet sana ve bahtiyar olmak banadır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

En yakına ne kadar yakınsan, umuda kanansın…

Orjinal boyutu icin tiklayin 950x663px and 180KB.

Acaba deme
Ve tereddüt içinde nefeslenme
Nefes vaktine koşarken,
Umutların solarken kahretme
Aklını ve azmini kul olmak,
Sahibe adanmak, hiçlikte
Yol bulmak için hasretmelisin

Dini hassasiyet
Zan üzere ikame
Edilerek yaşanmaz
Dibi görünmeyen kuyudan
Su almak için
Derinliğine sarkılmaz
Akıl ve bilgi olmadan, azim
Ve idrak suskun bırakılarak
Hakikate yakın olunmaz

Geleneksellik
Alim ve abitlerin,
Arif ve zakirlerin
Varlığını hakka adanmış
Hak ehli mürşitlerin
Sevdasında ki tariktir
Mavera şevkinin
Ve suhuletinin fanilikte
Anlam kazandığı
Zindelik ve dirliktir

Kültür dini ise
Hertürlü
Emperyalist emellerin
Kulu ve kölesi olmuş
Sefil nefeslerin
Ve beşeri temayüllerin
Zan üzere inşa etmeye
Çalıştıkları bidat ve
Hurafeler üzerine yaşama biçimidir

Rabbe adanmışlık
O’nun rızasına ram
Olmak için yaşamaktır
Kurban olmanın
En latif halidir,
Vecdin ve cehtin
İnhisarında ki şevktir
İman etmek,
Varlığı vakfetmek,
İnsani zafiyetleri
Meşruiyet içine ikame
Etmenin farkındalığıdır

(Bu vesileyle tüm dostların ve hanif yürekli canların kurban bayramlarının hayırlara vesile olmanı niyaz eder, huzur ve saddetler dilerim)

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey yar gönül niye hicrana kanar, melal susar…

Orjinal boyutu icin tiklayin 686x454px and 65KB.

Bazen yazmak
Kifayet etmiyor,
Sine hakkıyla
Ayan edilemiyor
Ne zaman hüzün
İkliminde nefeslensen,
Gözyaşlarımı silsem yetmiyor
Sinem yanarken,
Umutlar hazanlaşırken,
Sabır halimin sefilliği
İçin zaruretken şevk bitiyor

Bir lahza dahi olsa
Ruhumun hicran damlaları
Yüreğimi vurmasa
Gönlüm
Firkatin ah uzarında
Kalmaktan kurtulsa,
Umut gün yüzüne çıksa
Ufkum bahar olur,
Sürur yüreğimde ki
Ümitleri korusa,
Hasretim sevince gark olsa

Yürek
Yanarsa yanıyor
Yazmak adına
Vakte ihtiyaç
Duymuyor, aranıyor
Bir çare adına,
Ümitelere nail
Olabilmek muradıyla
Gayrete soyunuyor
Sinede ne kadar
Bekleyen ve demlenen
Eessiz çığlık varsa,
En yakına edeple arz olunuyor

Kalbin
Gözyaşlarıdır
Nazargah bilen
Rab için niyazdır,
Arzı aşktır
Sevdasına meftun olan
Gönül nefsanilikten
Ve hevesten ıraktır
Feda olmak için
Yanan cenahtır,
Adanmış ruhların
Sadrından nükseden farktır

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar