Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Kimseyi yargılama, hayatına kıyıp azarlama…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x612px and 74KB.

Ey can,
Mahkum
Dört duvar arasına
Hapsedilen değildir
Hüküm giymiş
Ve gün almış emsalde
Can da değildir
Mahküm, hiçbir
Hüküm giymediği halde
Zanlar içince
Bizar bırakılan insandır

İnsan,
Beşeri zafiyetlerin
Nefsi temayüle
Kapı aralayan cahillerin
Önyargılarıyla hükmeden
Sefillerin girdabında boğulan
Sabrı ve metaneti
O an ve üşüten zamanda
Cefa olan vicdandır,
Edebi nazardır

Kadının
En büyük hasmı
Kendi cinsinden olan
Nisadır, gözü karadır
İktidar hırsına boğulan
En zaaf içinde ki fırsattır,
Acımasızdır
Kendi saltanat ve
İktidarına kim rakipse
Her hukuku çiğneyen
Bir hük mü zandır

Bir kadına
Kerhen bakmak
İçinde bulunduğu
Durum için suçlamak
Ona en bariz kötülüktür
Yaşamak
Fırsatını veren
Ve müddetine sabreden
Sahip varken gönülden
Sürgün etmek,
Rahmeti ve mağfireti
Hakkıyla anlayamamanın
En acı hakikatidir

Kul,
Yaşatmak için vardır
O’nun rızasına boyanmak
İçin ceht eden farktır
Aşkı ve sevdası
Olmayan gönüller
İhlas ve hassasiyet
Adına sıkıntılıdır
Varlığın sahibinden
Uzak nefeslenen,
Zan içinde payeler edinen,
Sıfatına güvenen dirkilsizdir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bayram, adanmışlık adına sevdasına sahip çıkan…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x540px and 73KB.

Bazen
Düşler ve
Düşünürüm,
Yaşanmışlara
Sessizce nazar eder
Ve o sahneleri
Yüreğimde hissederim
Sonra kendi kendime
Sual ederim,
O teslimiyetin hangi
Vechesindeyim derim

Bir
Korku başlar
Sanal bir kimlik
Ve nitelik esaretinde
Ne derlerin
Baskın saikliğinde,
Takiye içinde ki ümitlerde
Derin bir
Yalnızlık hissederim,
Aldanmışlığın zafiyetinde
Gözyaşımla kalkarım

Dini
İnanç böyle
Her nefesin
Hükmettiği ölçüler
Ve telakkiler esaretinde
Keyfi ve nefsi
mMaslahat üreten
Makam ve mevki sahibi
Kişilerin hükümlerinde
Özünden ve amaçından
Saptırılmış, uyuşturan,
Pasifize kılan,
Dünyaya daldıran haliyle

Kuluk
Bilinci nasıl olmalı
Ruh ve dimağdan
Kültür dini
Olgusu çıkartılmalı
Aktif akıl ve aktif
Vicdanın şuuruyla
Yaşayan Kur’an
Olmanın sevdasıyla
Her varlık ve sıfattan,
Beşeri zaaflardan arınarak,
En yakına kul
Olmanın aşkı kuşatmalı

Dünyayı
Mamur ederek
Nefsi temayüllere
Geçit verip,
Keyfiyet sürerek
Varlık adına gösterilen
Hassasiyet ve azmi,
Kulluk noktasından
Sarfı nazar ederek
Kul olunmaz,
Kemaliyete ulaşılmaz,
Gönülde ikinci
Bir doğum yaşanmaz,
Sevdası bulunmaz

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İster dinle, istersen kalbi hassasiyetini esirge…

Beşer
Akıl ve bilgiye muhtaçtır
Adap ve edebe ihtiyaçlı
Bulunan inhisardır
Muaşeret eğitimin
Alması gereken candır,
İnsanlaşması aslolandır

Kul
Olmak ve
Farkınlığa ulaşmak
Ruhun ve kalbin
Her lahzasında
Umutla yol almaktır
Umut, en yakın olana
Ne kadar yakınsan,
Ve adanmışsan
Umut anlam bulacaktır

İnsan
İmtihan
Halinde ki neseptir
Azim ve iradi
Bulunduğu kadar
İrfanada talip olan ferdir
Şek ve şerikten uzaktır,
Yalnızca yaratana kuldur,
Aracı kabul etmeyen sadıktır

İnsan
Ruhi ve kalbi
Vechesini eğitmelidir
Ruha ve kalbe
Sıkıntı zerk eden
Heveslerden arileşmelidir
Cennet ve şefaat için
Dillendirilen tuhaflıktan
Vaçgeçmeli,
İtibar etmemelidir

Herşeyi bilen
Ve vaziyet eden
Yalnızca cenabı Haktır
Birilerini öyle gören
Ve görmek isteyen
Hezeyan eden marazdır
Her kim bu gibi nefeslere
İtibar eder ve kalben
Tastik ederse
Şirke girmiş kederdir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönül sevdasına kanmalı, melal lal olmalı…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x640px and 34KB.

İnsan
Ne kadar sabretse
Şevk ve endişe içinde
Nefeslenip hamt etse
Nasip eden en yakına
Muhabbetini ikame edip
Ümitlerini hasretse asumandır

Yar
Her an ona
Yakın olandır
Kulun kalbi nazargahtır,
Vecdi aşktır, cehti
Sevdasına adanmışlıktır
El hak bedensel
İhtiyaçlara azimet
Noktasında sadıktır, nefsi
İhya etmek kalbi katılıktır

Hiç
Bir insan
Bilgiye haiz olmadan
Azmini ve merakını
Hakikate ram
Olmak için kullanmadan
Bilinç ve izana
Muktedir bulunmadan,
Hak ve hakikati
Ne kadar anlar ve yaşar

Muhakkak ki
Akıl, bilgiye ulaşmalı
Ve irfana iştiyak duymalı
Ehli hal ve ehli iman
Sahibi olmak için
Zanlardan
Kurtulmayı başarmalı
Sabır ve ihsan üzerine
Edebiyle hemhal olup,
Beşeri münasepetlerini
Hakça yapmalı

Kimseyi
Yargılamadan
Hata ve yanlışlarını
Araştırmadan
Uzak bulunmalı
Eğer, mü’münlik
Sıfatına layıksa,
İçinde bulunduğu hal,
Melallere ulaşmalı
Her niyet ve amelinde
Hakkın rızasına uygun
Yaşamaya bel bağlayıp,
Kat a avunmamalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem ki niçin sesin duyulmaz, kelamın okunmaz…

Yar sinemde
Dinmeyen bir hüzün
Beslenen
Bir hicran var
Bilsen kalbim
Ne kadar bizar
Hasret şarkısı ki
İçimi yakar
Nasıl bir firkatin
Ahındayım yar

Kaç
Zaman oldu
Ne ses ve ne de
Kelamın okundu
Beklemek benim için
Ömürlük oldu
Ne çığlığım duyuldu,
Ne gözyaşım kurudu
Söyle senin
Ahını mı aldım,
Umudu bıraktın
Ruhundan nükseden
Sevdayı neden karartın

Bir ümit
Sun halime
Yıllara meftun olmuş
Ve suskun melalime
Ölüm içimde kol gezerken
Dert söyle kiminle
Mahzun yüreğin
Mecali kalmaz,
Ahı duyulmaz mı söyle
Bir lakza olsun içimde,
Düşümde, zihnimde görünsene
İçim burkulmasın,
Boynum bükük kalmasın,
Yürek daralmasın

Artık
Neyleyim
Kime nasıl sırrımı
Ayan edip üzüleyim
Bir ömür beslediğim
Sevdamdan
Niçin vazgeçeyim
Olsun
Umut içinde öleyim,
Her lahzada bekleyim
Gönlüme küsmekten
Bir medet beklemeyip seveyim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey düşleyen, düşünen ve fikir üreten aziz kardeşim…

Zatıâlinize
şükranlarımı arz ederken,
bir damla kabilinden de olsa…
Bir mıhın nala, nalın ata, atın adama,
adamın savaşa katkısındaki, gerçekliği hatırlattı…

Biliyoruz ki,
zor günlerde, yarenlerin
bir el uzatması, asla unutulmaz!
Bu alaka, muhabbet ikliminde filizlenen, fidelerin yansımasıdır!

Aslında,
günleri zor kılan, takvadan
ve teslimiyetten uzaklaşan ahvalimizdir!
Kanaat gibi, fevkalade değerli bir hazinemiz
mevcut iken, içtimai bünyemizin hadsizliğidir!

Asimile
olan ahlakımız, yozlaşan
mihenk ölçümüz, idrake ulaşmayan bilgilerimiz…
Alalamayı becerdiğimiz enaniyetimiz, ne derler diyen,
akideden yoksun haletiruhiyemiz… Asla, anlaşılabilir değil, tabiî ki!

Efrada, sözümüzün
tesir etmemesi, duruşumuzun, ahvalimizin,
tutarsızlığımızın, göstergesi olduğuna kâiniyim…

Siz her zaman,
şefkat gösteren, dinlemesini bilen, efkârı paylaşan,
akilâne öğütleri, destur edinmiş bir kimlik sahibi cansınız!

Bizde mevcut
bulunan bedevilik, sizdeki medeniliğe yetişmesi,
sabır, sebat ve metanette göstereceğimiz, gayretle orantılıdır!

Sabrın kaynağı,
“Hayrın ve şerrin, Allahtan olduğuna”, kesinlikle
inanan ve itminan olan, bir inancın suhuletidir… Tezahürüdür!

Terbiyeden mahrum
bir nefs, bazen dalıyor, unutuyor ve avunuyor…
İnsanın hayatında terbiyenin, ne kadar önemli olduğunu, ihmal ediyor!
Bir hiç olduğunu, maalesef fark edemiyor!

Öyle ki,
hareket ve kuvvetin,
kendisine ait olduğuna inanıyor!
Mağrurlanıyor, tekebbüre yöneliyor, enaniyetine güveniyor!
Oysaki her zerrenin asıl sahibi, Cenabı Haktır…

Her gün mezarlar
açılıyor, bir gün sıranın, bize de
geleceğini, her nedense bilmek istemiyor…

Oysaki
mezardan sonra bizleri, ne makam
ve ne de hadsizliğimiz kurtaramayacak!

İnsanlık adına yaptıklarımız,
kulluk bilincimiz, zerrelerin sahibine olan teslimiyetimiz…
Fedakârlığımız, sahavetimiz, efendimize olan hasretimiz ve amellerimiz kurtaracak…

Sizde, fevkalade
bol bulunan, şefkat ve
fedakârlığa, muhtaç ahvalimin, bir beyanıdır…
Kabul buyurmanızı istirham ediyorum…

Sizlere,
bu hasletleri verenlere,
Cenabı Hak, rahmetini esirgemesin…
Zatınızı, efradıyla payidar olan, zümrelerden eylesin…

Arzı mekânda,
hayatınızı idame ederken,
her halinizde bir ahenk oluştursun!

İnsan ancak,
Cenabı Hakkı, saydığı ve sevdiği oranda,
insanlar tarafından, saygıyı hak eder!
Sevgilerin hası, aşkların müptelası, şekliyeti kesinlikle reddeder!

Filistin, Irak,
Afganistan, Bosna hersek, Pakistan,
Etiyopya, Afrika, Sudan ve benzeri birçok
dünya mazlumlarının, feryadını duyarak yaşamayı başarmak…
Sekülerle şen, kimliğimizin tedavisinde ki katkılarınızı bilerek teşekkür etmek istedim…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey irfan sahibi suskun kalan muhterenm hocam…

Ey sevgili
saygı değer sabır ehli hocam;

Biliyor musunuz
bu günlerde bir mahzunluk çöktü üstüme…

Arzı mekân kan ağlıyor.

Yeryüzünün
taltif edilen, en şerefli insanları
çaresiz, kalb tekliyor, zihinler havale geçiriyor…

Yaşamak artık
bir şeref bahşetmiyor,
zillet her tarafı sarıyor…

Dinimübin yabancılaştı,
âdemi beşer artık anlayamaz oldu…

Dil unutuldu,
saadet asrı maziye gömüldü…

Peygamberimiz,
rahmet deryanız, gülümüz
efendimiz burnumuz da tütüyor.

Gözyaşlarımızı
süslüyor. Dilimizi güzelleştiriyor…

Ey sevgili
mürebbiyem değerli hocam;

Ha ne olurdu zatınız,
ayaliniz, öğrencileriniz en çok hasretini
çektiğimiz sevgili efendimizi,

Kur’anı kerim
hakikatlerini, mekânın geçici
sakinlerine, biraz daha gayretli anlatsalar…

Yılmasalar… Yorulmasalar…

Eğer bir ihmalleri
bulunuyorsa şayet, bu boşluğu lafazan ve
şekliyeti önceleyen, belamlar dolduruyorlar…

Ben’i önceliyorlar,
teganniyi kaçıyorlar,
onu bir marifet telakki ediyorlar…

Ey sabrımın
sembolü, metanetimin
özensi sevgili Hayrettin Hocam;

Biliyorum zatınızın
gayreti asla azımsanmaz.

Fedakârlığınız
katiyen örtülemez,
şefkatiniz gizlenemez…

Fakat siz
bu dini ve efendimizi ve
yüce Kur’anı, herkesten daha başka,

Ve daha
derinlikli ve bir ahengin
meşkiyle terennüm ediyorsunuz…

Siz bu bakımdan,
bizlerden çok daha farklısınız…

Siz
Cemal’e âşıksınız,
kişiliğinizin mayası ancak bununla kaimdir.

Ne olur
sevgili hocam,
mekânları geziniz, hazıruna çıkınız,

Hiç olmazsa
sık sık ekranlara çıkınız…

Siz
bir duruşun, vakarın
temsilcisiniz, edeb müdavimisiniz…

Gönüller hasret,
efrat çaresiz, ümmet pür melal…
Sevgili hocam siz bilirsiniz, nasıl isterseniz…

Efendim, kusurumu
lütfen bağışlayın, hislendim,
ellerinizden saygı ve muhabbetle öpüyorum…

Cenabı Hak
ve Tekaddes hazretleri,
zatınızı ve ayalinizi payidar eylesin…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Seven idrak etmişse vefaya ramdır, hırsı ardır…

Sevmek
Gönülde bilmek
Ümit içinde
Nüvelenmek
Ufkun derinliğine
Nüfus etmek
Hayatın hesabında

Ahdi bilmek
Kanmaya itibar etmek,
Kahretmemek
Çilesinde ve cefasında
Sabırla nefeslenmek
En yakınla
Hemhal ederek
Kanaat göstermektir

Sevmek
Hırsın ve asabın
Tamahkarlığın
Ve kabalığın
Edepsiz ve hayasız
Davranış bozukluğunun
Had ve hudut tanımamak
Adına pervasızlığın

Sevdayı karartmak
Maksadıyla
Kalın kafalılığın
Bağnazlık ve tecessüsün,
Zan içinde ki hoyratlığın
Cesamasi olamaz,
Bu marazlar içinde
Kat a anılamaz

Sevmek
Ruhun ve kalbin
En müstesna halinde ki
Süruru muhabbet
Ruhun yücelmesine
Delalat eden hakikat

Sırra matuf kılan
Aşkı saadet, ecri sadakat
Teslimiyeti adap
Ve edebi hassasiyette rikkat
Her halin lahzasında
Arınmışlığın letafetidir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kim bilir neler anlatıyor…

Bu resim
Kim bilir neler anlatıyor
Bir sabinin gözyaşlarına bakan annenin
Acziyet içinde bulunmanın bedelini çok acı hisseden nefesin
Sanki çok kayıtsızmış gibi görünen karenin anlattığı mezalim, duymayan
Varlık ve servet adına ruhsuz ve kalpsizliği tercih eden hırsın ve tamahın en bariz örnekleridir…
[TABLE=”class: ncode_imageresizer_warning”]
[TR]
[TD=”class: td1, width: 20″][/TD]
[TD=”class: td2″]Resmin orjinal boyutu için tıklayın.[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

[Anonim]

Kim beni…

Kim beni
Korku ve kaygıya sevk ediyorsa
Emelleri uğruna köle olmamı umuyorsa
İnsani hasletleri umursamadan hadsizlik yapıyorsa
Temet hak ve özgürlükleri kendi çıkarı için yok sayıyorsa
Sadece acırım, beşer kalmakta ki ısrarına veririm, asla ortak nokta bulamam…
[TABLE=”class: ncode_imageresizer_warning”]
[TR]
[TD=”class: td1, width: 20″][/TD]
[TD=”class: td2″]Resmin orjinal boyutu için tıklayın.[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

[Anonim]

Neyse sen zaten anlamışsındır…

Bilmem ki
Sana hangi dinden bahsedeyim
Miskinliğe davet eden, vicdanı ve aklı pasip eyleyen
Her şer ve zülme karşı kayıtsız kalmayı öğütleyen, köşeye mahkum eden
Sayısal tesbihat ve rutiellerle kolay cennet vaad eden, zan içinde hükümihsad eden
Asabiyet ve tefrikatı maslahat gözeterek zorunluluk gören, kendinden olmayanı tekfir eden… Neyse sen zaten anlamışsındır…

[Anonim]

Hangi hatanın bedelini ödemekteyim…

Bir fidandım
Ümit içinde ki vicdanıdım
Güven duyan nefestim, sevgiyle nazar edendim
Kimseye kahretmeyen neşeydim, sürur içinde bir kaderdim
Silkelendim, üzerime sıçrayan lekelerle sendeledim, güvenmemeyi öğrendim
Yıkık duvarlar gibiyim, nereye nazar etsem kaygılanan biçareyim, hangi hatanın bedelini ödemekteyim…

[Anonim]

Yazmak istiyorum…

Yazmak istiyorum
Ellerimi açıp en yakına anlatıyorum
Ruhumun hicran damlalarını sessizce bırakıyorum
Akan gözyaşının, sukut ettiren lahzanın, irfana imrendiren seda için umutlanıyorum…

[Anonim]

Sen muhatap alınmış bir iftiharsın…

Evet, seni de içine alan
Derin deryaların ufkuna bırakan lahzaların eşiğindesin
Hangi hesabın zehabındasın, cevapsız kalan suallerle başbaşasın
Yılma, yıkılma, yeis edip naif kalbini bulandırma, sen muhatap alınmış bir iftiharsın…

[Anonim]

Kalbini dinlemeyen arlansın…

Niçin
Bu kadar bizarsın
Hangi kahrın insicamında ki hicransın
Umutlarına Eylül mahzunluğu çökmüş şimdi dağınıksın
Sen değil, seni bu hale koyan utansın, kalbini dinlemeyen arlansın…

[Yazar]

Yazılar