Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Bir hüzün vadisine geldiğime inanırım…

Ne vakit
Voroş semtlere
yolum düşse
Bir hüzün vadisine
geldiğime inanırım
Ne kadar boynu bükük
ve mahzun nefesler varsa
Onlarla konuşmayı ve hemhal
içinde bulunmayı dilerim…
Pak olan yüreklerinde barındırdıkları
asabiyete ibretle nazar ederim
O kadar bizar ve masum
olmalarına rağmen misafirperverliklerine
hayran kalırım
O an ve akan zamanda
elimde olmadan düşününürüm,
ne yapılabilir diye sualler yamaçlarında gezinirim…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hangi yüzle el açayım…

Ey Rab
Hangi yüzle el açayım
Dinmeyen zaaflarım
Adına yakarayım
Dünyayı sahiplenmeye
Adanıp, gönlümü avutayım
Nefsin ilahlığına kapı aralayıp,
Senin mağfiretinden uzaklaşayım
Heves ve heva adına
Hakikatlerden kaçayım,
İbreti suskun bırakayım
Pasif akıl ve
Pasif bir vicdanla
Nasıl bir çehrenin emanetçisi
Olarak secdaye kapanayım
Ağlasam kar etmez,
Gam eylesem yarar getirmez,
Kul olamamanın hüznü
İçimden hiç gitmez
Bu kadar gaflet ve
Basiretsizliğe rağmen
Rahmet eder ve umut kapısında
Şefkatle sana dönmemi beklersin…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sanki esir olmuş bir nefessin…

Ey can
Sanki esir olmuş
bir nefessin
Bilmem ki hangi
Heveslerin lahzasında
Bizar kedersin
Neden ümitleri
Şehretmek için
Gayret etmezsin,
Arzular içinde ki çilesin
Sevdanın
Karası olmaz bilesin,
Aklı karartan
Emeldir bilmez misin,
Tutku adına
Heder olmak istermisin
Can, canana sevgi ve
Muhabbet vaadeden kalptir,
Sadakat ve feda
Olmak için namzettir,
Asla mahkum değildir
Akıl ve bilgi senin için vardır,
İradi olmak en makul davranıştır,
Kahır içinde
Eceli beklemek sefilliğin harcıdır…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilirse gönlü ummandır …

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x642px and 119KB.

İnsan
Bilirse gönlü
Ne asude bir ummandır
Hakikate adanmış
Ne latif bir vicdani aşktır
Sevdasının firkatine
Ram olmuş inşirahtır,
Yoksa aşk niye ardır
İnsan kemaliyete
Erişmek için farktır,
Yoksa beşer kalmak
Zaten sünnetullahtır
Akledip fikir edinmeyi,
Azmedip hakikat için
Hasredilmeyi bilmezse
Evet, sadece yaşayandır…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönül keşfetmeli, meşkine erişmeli…

Umut için
Ne kadar karamsarsan
En yakınada
O nispette uzaksın demektir
Gönül keşfetmeden
Meşk edemez
Akıl her bakımdan
Yanılabilir, basiret kesbeder
İlim hak ve hakikata
Vasıl olmak içindir,
Edeple zariftir
Her kim tekebbür eder
Ve ukalalığa
Tevessül ederse
Hikmet biter
Ruhun ne kadar yüceyse,
Gönlünde ona refakat edip
İrfanı deruhte etmeli

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir ideal ve mefkurenin ilzamıyla dertlenmeli…

Orjinal boyutu icin tiklayin 800x533px and 109KB.

İnsan
Her bakımdan
Kendine güvenmeyi öğrenmeli

Heran
Vehimler içinde
nefeslenmeyi reddetmeli

Kaygı
ve tasada
Gerekçeleriyle yönetilebilmeli

Her
akla gelen adına
Gönül kat a tarumar edilmemeli

İnsan
öncelikle kim ve
Ne olduğunun hesabıyla yüzleşmeli

İradesine
tevdi edilen ve bahşedilen
Sermayeyi asla heder etmemeli

Bir ideal
ve mefkurenin
İlzamıyla dertlenip,
Kulluk adına hiç olmayı bilmeli

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İnsanlığından vazgeçirmeyecek kadar sev…

Ey can
Neden dalarsın

Sanki
Deryalar içinde
Kalmış hicransın

Hazana
Niçin böyle ibretle
Bakarsın, yaprağı koklarsın

Yoksa
Toprak özlemi
Yaşayan bir imtihanmısın

Veya
Öteyi düşleyen
Sevdalı figanmısın

Hangi
Canan seni bu kadar
Bedbin kılar, umutlarını kırar,
Gözyaşlarını hissetmekten kaçar

Ey can,
Kendinden geçecek
Kadar asla kimseyi sevme

Canda
Akıl kararırsa izan
Daralır ve kahra yol açar

Bir ölçü
Dahilin de sev,
Nefret ettirmeyecek,
Kin güttürmeyecek,
İnsanlığından vazgeçirmeyecek kadar sev…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hiç koşulsuz söyleyebilseydim…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x540px and 113KB.

Keşke
Söyleyebilseydim
Seni çok seviyorum diyebilseydim

Artık
Yıllardır yakınlaştıkça
Değişen mizacın öne çıkan olunca

İktidar
Sahibi olmak için yarışınca
Bakışların rumumu sızlatan olunca

Ne kadar
Sabretsem, belki geçer desem
Hergün yeni bir ümitle heveslensem

Yine sen
Aynı nakaratı söylüyorsun
Gönlümü almak için bazen küçülüyorsun

Sevmek
Bu değil ve böyle değil be güzelim
Sevmek, kalbi hassasiyet içinde ki vefadır

Gönül
Kırılmaması konusunda ki ısrardır
Sabır içinde umutla barışık bir şekilde aşktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gel, eğer gelemeyeceksen de gönlüme hissettir…

Gel
Gel artık
Yüreğime kül düşmeden
Ümitler sönüp gitmeden

Ruhum
Henüz seni beklerken
Gönüm her halinde özlerken

Hasret
Bağrımda korlaşırken
Dil hal olup, vicdan sukut etmişken

Gel,viran
Olan halime bir fırsat ver
Ne hevesin, ne arzu denen meretin

Ne hevanın,
Ne de ter adına dileğin
Bedeni ve nefsi ihya eden herşeyin

Bir fanus
İçinde yaşamaya mahkum eden
Bağnaz ve şer kokan hırs ve tamahın

En sefil
Birşekilde etrafımı kuşatmışken
O suhuletli ve edebi meziyetli husisiyetlerin

Halimi
Cezbeden, ruhuma dirlik zerkeden
Melalin ve kalbi hassasiyetin fevkiindeyken

Beni bana
Bırakma, ufkumu daraltmadan gel
Ne vakit düşünsen ve hatta düşlesem içimde

İfade
Edemeyeceğim nispette bir surur doğar
Bazen kendi kendime gülerim ve neşelenirim

Hatıratımda
Ne kadar asudelik varsa alıp götüren
Şimdi ellerim bomboş ve gönlüm yalnızlığın kadrinde
Gel, eğer gelemeyeceksen de gönlüme hissettir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sual et kalp niye katılaşır ve taşlaşır…

Resmin orjinal boyutu için tıklayın.
Orjinal boyutu icin tiklayin 960x572px and 79KB.

Ey can
Uzun soluklu
Bir yürüşe çık ve sual et


Kimim
Nesebim, meşrebim
Beşeri reflekslerim nasıl de


Ruhun
Menşeine merak et
Hangi ahdin sahibiyim de


Kalbim
Kimin nazargahı olmalı
Yegane sahip varken yara almamalı


Sana
En yakın, yararat varken
Neden ondan uzaksın, sızı duymazsın


Kalp
Nasıl katılaşır ve taşlaşır
Hissetmekten uzaklaşır, et parçası kalır


Aklın
Bilgiye ulaşmadıkşa yanılır
Farkındalık ise ancak fikirle baki kalır



Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Aşk, gönlün meftun olduğu firkattir…

Ey can
Mazluma sahip çık
Garibe şefkatini hasret
Hamiyet ve himmet göster

İnsan
Kulluğu nispetinde
Vicdan, aklı ve irfanı olandır

Gönül
Hakikatinde ummandır
Tefekkür etmesini bilen için candır

Ruh
Bir ahdin nasibindendir
Sadık olursan hanifsin demektir

Zalim
Şecaat ehli münevverden korkar
Ve nefsinin ilahlığında ikamet kılar

Mü’min
Hak rızasına kanan candır
En ulvi heyacanı hakka ram olmaktır

Münafık
Vasfı ve niteliği olmayan mezattır
Nefsi adına kalpazanlık yapan ahmaktır

Ahiret
İman ehli için en ziyade ümittir
Berzah ve arasat ne güzide sezgidir

Mizan
Haşyete kapı aralayan vecdtir
Muhabbet ve tazim için şevki ekberdir

Ölüm
Ten adına yok oluş serencamıdır
Ruh adına tarifsiz ikramdır,aşkı sevdadır

Nefs
Ne kadar itibar edersen ilahındır
Terbiye edip, hakikate tabi edersen şiardır

Aşk
Gönlün meftun olduğu firkattir
Her hali muvazene eden en masum tariftir

Sevda
Feda olmayı hak sayan bir ihsandır
Hakikat iştiyakıyla yanan gönlün narıdır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem ki taşmıdır ki kalbin imdadıma gelmedin!

Bir ömür
Sessizliğin renginde bekledim
Bilsen ne kadar umut ettim,
Kimi vakit
Kendi kendimi teselli ettim
Sabrın devranında
Gözyaşlarımı derledim,
Nasip olmasını ne kadar diledim
Kalbimdeydi sanki
O naif nefesin
hissiyatımı kuşatan
Engin edebin ve temennilerin

Ne hicrandı
Firkatin, sukut ettiren halin
Hicran içinde
Nefes nefese kaldığım
Melalin,dinmiyordu hasretin
Kimseye söz edemedim,
Her lahzasında boyun büküp
Melülleştim, nerdeydin
Nasıl bir umudun vecdinde
Vaktini beklerdin, Taş mı
Kesilmişti ki o zarif yüreğin

Niçin hiç merak etmedin
ve gelmedin, bir an bile
Olsun gönlüme bir ferahlık
Hssettirmedin ve kederdin
Bu kadar mı sefildim,
Cezbinle bir ömür inledim,
Toprağa hasreti andıkça
Sevdim , neydi derdim,
Neden sinemin senasıyla
Vakit geçirdim
bedelsiz umudun içine girdim

Ne zaman ki
O kelebekleri görsem
Umutlarının vecdinde halinin
Derinliğini hissetsem ve ölsem
Edebinin sahifelerinde
Bu ömrümü hasretsem,
Nail olmak için sabırda erisem
Ruhumun figanıyla yüzleşsem,
Uykuya hasret gözlerimi
Sonsuzluğuna terk etsem

Ne kalmışsa
Geriye seni anlatan
Satırlarında kaybulduğum
Hicran ahının kitabını yazsam
Başucumda sakladığım
Ve bir vesileyle yazdığın
Namenin sancısını duysam
Akan zamana sorsam,
Sukut ettiren ahu gamımı
Satırlara son nefese kadar yazsam

Hıçkırıklarımı
Biran olsun duymasan
Halime malum olan hasretini
Sahit olduğum ayette bulsam
Kalbimin sahibine yakarsam,
Ruhumun hicran damlalarını
bir bir anlatsam ve ağlasam,
sessizliğin halinde kaybolsam,
Ruhumu cezbeden furkanın şadına kansan

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ölsem yare gam değil, ah etmek ar gelir…

Sükut etmişti
nefese müdrik olan canlar,
edebi terennüm eden şevk-i hicranlar

Neden dur
durak bilmiyor umutlar,
ruhumdan sudur eden figanlar ve nisyanlar

Hep böylemi
kalacaktı sinemden çıkmayan
hüzünlü sızılar, o bıktıran azaplar

Çaresiz bırakan
o sabrı yudumlar, boyun
büktüren bahtı karanlıklar ve ağıtlar

Aranırım, nerede
akıyor ruhuma aşina olacak
sebebi sürur inşirahlar ve umutlar

Mütemedayen
poyrazdamı solacak ve
mecalsiz kalacaktır bu feryadı çırpınışlar

Gönül ağlar,
dil çaresizliği yudumlar
kalbimde niye durmuyor figanı hıçkırıklar

Söylenmek
deva olmayacak sinemin
solgun yaprakları bir bir sükutumla kopacak

Ey yüreğimin sızısı,
gönlümün dinmeyen ağrısı,
umutlarımın furyası duy sesimi

Yılların
karanlığına bıraktığım
gün yüzü görmemiş ümitlerimi, çileli içlenişimi

Ruhumdan
tebarüz eden ve feryadın
sessizliğine rucu etmiş bulunan nağmelerimi

Bir şikayetin
ve hatta yeis içinde nefesi
teneffüs etmenin ızdırabında ki günlerimi

Gönlüm
niye bizar, hicran sessizliğin
ahenginde şu mezarımı nefsim için aralar

Heyhat ki
ahım kim için yüreğimden
bir hüzün ile gönülleri yad ederek ferahlar

Toprak
kalbim için ne ülfetli bahtiyar,
yar olmasaydı bu aşk-ı hayat neye yarar

Mahzun
çehreleri gördükçe, figan eden
nefesleri düşündükçe, utanmak bana yarar

Gel söylenme,
ruhunu esir alan bahanelerle
nefeslenme, aşk, benlikten temizliktir

Kalbi lekeleri,
nefsi hergelelikleri, nefesi
müddete bırakılan avarelikleri silmektir

Gönül gözüyle,
inşirahın vecdiyle sevda ile
yüzleşmektir, ne tendir nede bahenedir

Her adımın
ve nefese amade olan o canın
murakebesinde hali sabırla demlemektir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum firkatine ramdır, gönül sevdasındadır…

Orjinal boyutu icin tiklayin 952x596px and 59KB.

Yüreğimde
Bir burukluk var
Hüzün sağanakları sinemi burkar,
Mevsizsiz bir kar suskunluğumu bozar

Sessizliğin dirliğinde
Ve edebin sahnesinde fersiz gözlerim
Figan ederek bakar, merakım artık neye yarar
Hali fakirliğime kim meylederek ülfetiyle kalbimi yoklar

Kimi
Zamanlar akmıyor sular
Yalnızlığımı yoklayan esrarlı sağanaklar,
Sol yanımı ağrıtan kimi sancılar, bir vakitler

Beni benden
Alan hınçlar, asabiyet içinde çırpınışlar
Ve ne arayışlar, nerde kaldı haykırışlar, atılan
Çığlıklar, şimdi refakat ediyor bana fersiz solukalar

Kime baksam
İçim sızlar, kaybolan yıllar, ihmal edilen
Zamanlar aklıma gelir, yüreğimi sessizce burkar

Geriye
Şimdi ne kalan,
Heves hangi nefesi kurtardı,
Keyfiyet hesapsız sanıldı yakar

Herkes
Gelip gidiyor,
Bilmem ki neye meylediyor,
Vakit içinde ki ölüm kimi bekliyor

Güneş
Yine sessizliğine çekildi,
Tıpkı gözlerimde ki takatsizliği
Bir çırpıda önüme serdi, nefesim müddete seslendi

Hicran
Ruhuma refaakat etti, kalbimin
Takati ne kadar sakinleşti,o andan bahsetti

İhmal
Ettiğim kutlu zamandan hiç
Söz etmedi ve hazanı her yanımda aşikar eyledi

Babam
Ve annem çoktan göçtü
Yadettiğim anlar zihnimde belirdi,
Keder ne kadar pervasızca ruhumu sendeletti

Sanki
Artık vakit geldi dedi, ayalim
Gözlerimin önünde belirdi, içim nasılda titredi

Neden
Bu kadar yabancılık sinemde vardı
Hani sözü edilen o vuslat dilde mi akaldı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey gamlı hazan susma efkarım hicranına…

Bu resım kucultulmustur.Gercek boyuta donmek ıcın tıklayın.Orjınal boyut 960×552
Orjinal boyutu icin tiklayin 960x552px and 109KB.

Ne yol biter, ne umut yeter
Sinemde dirlik olmayınca söyle hüzün mü diner
Yüreğim vurdukça, bu dil sustukça, gözler kanatlanmış umutta
Ne söylerim, vaktini beklerim, efkârımı terennüm ederek yokuşlarda adımlarım

Yalnızım, bak yine yalnızım
Etrafımı kuşatan nefeslerin varlığından uzakta sızım
Çaldığım sazım, dile geliyor hicranım, ıssız köşelerde ne bizarım
Ne beste bilirim ve ne de nefesten sudur olan acıyı güftelerim, ben çileyle yarenim

Her solukta maksat kokar
Hasret yüreğimde zuhur etmeseydi, niye sancılar akar
Yar ülfetin bağrında açar, ar kalbim için ne iffetli kar, aşk kokar
Sine titremeyince, harlaşıp kükremeyince, sel olup ummana yönelmeyince naz kar

Ne annemden kalan anılar
Ve ne de babamdan başlayan ve mahzunlaşan farklar
Hatta dost ve tanıdıklar, onlardan arta kalan, hicrana boğanlar
Nazar ettiğim resimden halime yansıyanlar, yüreğimi sızlatan o hüzünlü soluklar

Ne vakit bir şeye niyetlensem
Önüm ve arkamdan sudur olacakları düşünsem sabır
Çünkü ne kahrın itibarı var ve ne de vah çekmenin bir yararı kar
Tefekkürün elzemliğinde inkişaf har, akıl etmek kul için ne büyük yar, esas kalp ar

İlmi siyaset hal ikliminde aktır
Arifin sezgisi olmazsa bahaneler politik sebeptir, hiçtir
Her zafiyetin türlü bahaneleri, kalp bakımından silinmeyecek izdir
Ruh şahittir, nefes müddeti vakittir, beşer kalmak tercih işidir, kalbi inşirah yücedir

Aşk; kalbin en naif bir hasretidir
İnsan, niyetine tabiidir, vuslat niye iradidir, onu kul bilir
Lafazanlık rüsvadır, kadere asilik bühtandır, hınç öte için hasımdır
İlim idrak ile akıl iradeyle, izan rahlede sine-i melalinde ve vicdan bakir sahifesinde

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar