Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Ey vaktine erişmeyen umut, sukut et unut…

Vaat edilen
umut niye aman vermiyor
Salıverdiğim nefesler
hicranımla hesapla bedelleşiyor

Ruhumun azadeliği
yüreğimi burkarak, sineme
hasreti yağdırıyor
Dil susuyor, kalp konuşuyor,
gözler mecalsiz ufka bakıyor

Her attığım
adımda gözüm kararıyor
Göçtüğüm mekânlar artık
nefesimi bırakarak ağlıyor

Bilmem ki geriye ne kalıyor,
ne bir ses ve ne de bir eser bağlıyor
Ruhumun bizarlığı korkutuyor,
hesap kalbimde başkalaşıyor

Yalnızlığıma
avdet eden yârin sesi
Ruhuma şevk bahşeden busesi,
edebiyle o aziz nefesi
Sanki kalbime vuslatın payesiydi,
fakirliğime hamiyeti eğledi

Çekildiğim
sessizliğimle onu andım
Bağrımın yangınlığında ve
hıçkıran umutlarımla ağladım

O an ve geçmeyen aşkı
zamanda bilmem ki
ne kadar dağlandım
Dalgındım, dalgaların serencamında
hicranımı yudumladım

Hüznün
feyziyle ellerimi sahibe açtım
Ağladım, durmadan yüreğimi
açarak yangında adımladım

Acizliğimle ve dilimin
sefilliğinde halimin fakirliğini
Rabbime anlattım
Gönlümü aç, çilede inkişafı
ruhuma kat nefesimi sürurlandır

Dinmiyor
elemin furyası kalbimde
Bilmem ki daha ne kadar refakat
edecek bu sefil halime

Hani o iştiyakla bıraktığım
kutlu umutlarım hala
nasibi hak seferinde
Ömür sahifemde, nefesin göçü
haşyetiyle, mizan hazin halimde

Bir nazar
eğleme artık nefes bitti
Sürur kalmayınca kalbimde
şevk tükendi ve sessiz gitti

Beyan edemediğim meramım
ve mısralara yazdığım
yangınlığım hissedildi
Gönül ummana yöneldi, derdi
gamını hicranıyla ona döktü

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yar ne bir ses ve ne de bir heves var…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x659px and 24KB.

Bir ehli dil
olmaktır muradım
Lakin senin naifliğinden
fevkalade uzaklardayım

Kalbi arzu halim,
aşkadır figanım, sevdanla
yanan sancıyım
Ruhumun serencamındandır
niyazım, şimdi sensiz bizarım

Artık
şafaklar bir kar etmiyor
Seherin buğusunda içim gidiyor,
hissiyatım titriyor
Mavera mefkûresi kalbime
neler söylüyor,
ah hasret acı veriyor
Göçen gönüller
halime çörekleniyor, şimdi
düşünmek çok zor geliyor

Ah hicran
yine mi sızı hicran
Hüzün kalbi sayfalarımda
şimdi ne müşkül bir nizam
Aşk halime derman,
ruhumda sürurlu zaman,
muvazenem elan
Ve ne kalmışsa nefesimde zaman,
hicranım nidamla anlaşılır sussam

Anlatma
Artık vakit çok geç
Sen durma artık kalan
Anılarından neyi diliyorsan seç
Halimde bıraktığın sancıları
Hissetmeden sessizliğin acısıyla geç
Aklım aşk için iradeden vazgeç
Ve kalbim dalgalar halinde hercümerç

Sessizliğimde
Hasretim aşkadır
Ne kadar muradım varsa,
Bahtım için sancılarda acıdır
Kalbim sürurun için duacıdır,
Ama aşk acısı ruhuma davacıdır
Neyi söylesem
Veya efkârımla meyletsem,
İçim sızılar kadrinde aşktır

Ey yar
Yeter ki sancı yaşama, halini
Merakın harıyla buğulama,
Aşkı kalbinde yaşa
Sevdanın türabında bizarlaşma,
Yeter ki sen aşkı hakkıyla anla
Ve ardımdan hiç ağlama,
Kalbinde elemi bulundurma,
Kaderdir yaşa

Bilirim ki
Sözüm kifayetsizdir
Lakin kalbinin sesi
Senin için hüccettir,
Ölüm diriliştir
Hevesler hakikat için şevktir,
Vicdan vuslata amade aşk iledir
Pişmanlık ibret için eşiktir,
İrfan hakka kul olabilmek için
Aklı şerhtir

İnsan
Bizatihi taltif edilmiştir
Gül niçin kulluk dirliğinde
Fevkalade naif bir ahenktir
Latif kokusu farktır,
Çiçekler su misali aktır,
Renkleri kalbidir
İşte aşk,
Letaifler babından zamandır,
Tefekkür ruhunda aşkı ahlaktır

Ne kadar
Hayıflansan kayıptır
Baht insan için kaydedilmiş
Cereyandır, iraden farktır
Aklın selamet için cenahtır,
İstişare farkı
Fark ettiren maslahattır
Kâinatta ne kadar
Nedamet varsa ve keşkeler
Kalbin sefilliğinde kimle

İşte vakit
İnsan için fevkaladeyse
Ve kul olabilmek idrakinle
Seninse, aşk esrarıyla kalpte
Zahirde resmettiğin meşkûk halinle,
Hani hukuk kimlerin derdinde
Gasplar sergileniyor kepazelikle
Ve bizzat yargıçların şevki marifetiyle

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ah Efendim, nerdeyim, aşksız şevksiz seferdeyim…

Orjinal boyutu icin tiklayin 720x511px and 33KB.

Bilmiyorum
yolun selametini, tevdi edilen şevki
Öylesine gidiyorum göçmelerin dirliğimde fevki

Ne şimal,
ne şark ve hatta dahi garp esin mevkii
Kaybolan ümmet kimliği, şura ahengi azimet mi

Arzın nidası
dinmiyor ve afat nefesleri götürüyor
Bela, musibet tükenmiyor, şirret hanelere giriyor

Evlatlar
kimi dinliyor, serzenişler kifayet etmiyor
Kul başını alıp gidiyor, beşerlik aşka hükmediyor

Oysa süreler
okunuyor, ayetler bir bir dile geliyor
Neden kalplerin sesi duyulmuyor, yürek burkuyor

Akıl sır ermiyor
vakit kime hakikati hikâye ediyor
Annem babam kabrinde bilsem ki hasreti demliyor

Kavuşmak
bilincin olmazsa niçin kefalete yetmiyor
Kim vefayı hakkıyla biliyor, sadakat ta uzaklaşıyor

Zülüm,
ümmeti muhammendin umutlarını yoruyor
Ne bir hal kalıyor, ne de taranan sayfalar okunuyor

Temaşa ettiğim
hasret gülü ne kadar güzel kokuyor
Hissiyatımı özlemle kuşatıyor, atimde şevk beliriyor

Kalbi umutlarım
harlaşıyor ve seninle anlamlaşıyor
İşte bu vakit hüzün halimden ayrılıyor sana erişiyor

Sadece bilmek
elvermiyor, azim zarureti kesp ediyor
İradem aklımla vicdanıma yöneliyor idrakte bekliyor

Sabır, kanaatle
kavilleşiyor, umut kalplerden uçuyor
Senin eksik etmediğin tebessümün halime haz veriyor

Seyyahın halinden
hancı bir başka anlar hasret kokar
Aşk, muhabbet bahtında açan ne letafetli bir ilkbahar

Sevgiden kim korkar,
sevda sağanağında edep bir har
Ah kalbim aşkın buğusunda ar var kim ararsa illa kar

Hali yazmak
ve melali merakla arza sunmakta evet fark
Ruhun sayfalarında solumak kalbi müşterekliği bulmak

Ecrin suhuletiyle
barışık olmak, fazilette hazla yarışmak
Ah efendim, bir şekliyle sana ulaşmak, yaşamaktır sanat

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Söyleyemedim, çaresiz sustum…

Orjinal boyutu icin tiklayin 701x500px and 64KB.

Evet çaresiz
Gizledim serdetmedim
Ruhumu okşayan
Sinemi kuşatan hicranı
Nefeslere ayan etmedim
Bir anlamda çaresizdim
hissiyatımın esiniyle
Meşk ederek
Serinledim geçtim
Yıllara sâri
Hüzünle bahtıma
Boyun büktüm
Sabrı nefeslendim
Öteyi terennüm ettim

Bilemezdin
Esin verdin veda ettin
Nerden bilecektin
Bahşettiğin asudeliği
Elbette bilemezdin naiftin
Gözlerini gizledikçe
Edebi önceleyince
Beklenmeyen ilham
Sinemi ihata ettikçe
Susuyordum
Bütün dikkatimle
Esinin ihtişamını dinliyordum
Sürura niye akıyordum

Yüreğin
Acizliğine hak veriyordum
Yalnızlığın sessizliğinde
Yol alırken sükût ederken
Karşıma çıktın
Fevkalade zarif ve bir
O kadarda naif halinizle
Özür dileyerek sual etmiştin
Nedense hayli
Şaşkınlık içindeydim
Beklemediğim duyguların
Sökünüyle karşılaştım

Edebi
Derinliğiniz ve içtenliğiniz
Kalbimi bizar ediyordu
Halimi alıp hasretin
Bağrında serinletiyordu
Kelimelerin gücünü
Nefesin kutsiyetini meramın
İnsicamını seninle keşfettim
İnşirahın o titreten ihtişamıyla
Nazarın manaya mukadder
Hazzıyla karşılaşmıştım

Ruhumun
Hicranını fark ettim
Kalbinizin ülfetini
Hamiyetperver letafetini
Nezaketi nefeslendim
Ne söylemişsem ne kadar
Meramı hasretmişsem
Kifayetsizdir itiraf ediyorum
Hal dilinden
Pek anlayamadığımı
Kal için sarfı nazar ettiğimi
Latifliğinizle anladım

Sanki
Ayılmıştım başkalaştım
Vaktin ne çabuk geçtiğini
Hiç fark etmedim
Ziyadesiyle sevinmiştim
Sinemde uhde olarak kalan
Ne kadar sızım varsa
Maksat
Duyguyu yaşamaksa
Her ne kadar
Aynı lisan konuşuluyor
Olsa da feragat ve
Feda olmak
Maksatta yoksa

Yaşamanın
Efkârıyla hayatta
Her neye
Vasıl olmak şartsızsa
İradi olmak azimet
Olsa da farkıyla
Nefesin latifliğini nazarın
İbretamiz yüceliğini
Halin hüznünü
Sürura erdirmektir
Kal için niyetin
Hal için sadakatin
Edep için nezaketin
Kaygısıyla yaşamak farktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Feryad eden umudum mu yoksa ben miyim…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x720px and 61KB.

Henüz sine-i efkarım
İçin sualler bitmedi
Suskun gönüller misali
Ne gözyaşları dindi
En gamla yetindi
Şikayetin fayda olacak
Nefsaniliğine tevessül etmedi
Bahtı için boyununu büktü,
Sabırla hihmetin sırrına iltica eğledi

Ağlayan kim
Söyleme derman olamam
Kanayan yarasını sarıp
Kalbine aşkı koyamam
Sevdanın hüzzam kokan şarkısını
Mırıldanıp umutlandıramam
Ufukların lahzasında,
Gülnihalin hülyasında
Aşkı inayete kandıramam

Bilirim ki
Serkeştir bu avare gönlüm
İhlasın lafzıyla sohbetin
Feyziyle sabahlasa
Divaneleşir bu bahtı ömrüm
Hamiyettir dileğim,
Fakirliğin ikametindeyim
Neyleyim köşkü sarayı,
Betbin halimle
Hülyalarda lafazanlık yapmayı

Yangınlığım
Hicranımın esrarı mealidir
Aşkın firakına yabancı gönül,
Efkarımı nasıl şehretmeye yönelir
Sevdanın zehrolunan mahcubiyeti
Ve ülfete amade olan kalbi letafeti
Kim görmezden gelir,
Nasıl izanına güvenir
Ve edebiyle söz verir

Söyleyin
Efrada kabrimi açmasınlar
Yalan yanlış bir itikatla
Yüreğimin hüznünü
Anıp ağlatmasınlar
Aşk için ruhun ilzamında
Gizlenen idraki ve irfanı
Hakkıyla anlasınlar
Ne varlık için ağlasınlar,
Ne yokluğum için
Bir burukluk yaşasınlar
Yalnızca kalbin sesiyle
Ve esiniyle temaşa
Etmenin yolunu bulsunlar

Ney ne söyler,
Aşkın figanından söz eder
Ne dünyanın bin bir hali için
Buğuz eder ne de ona meyleder
Alemi hakikatin
Meşkinden dem vurarak
Figanını gözlerden gizler
Aşk halin demindir der,
İnşirah için bahtın nöbetini gözler
İradeden vazgeçmenin
Ve gönlü aşka hasretmenin
Esininden söz eder

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ancak yad edip, boyun bükerim…

Bu resım kucultulmustur.Gercek boyuta donmek ıcın tıklayın.Orjınal boyut 960×603
Orjinal boyutu icin tiklayin 960x603px and 81KB.

Beklerim
Böyle her akşam
Yüreğim suskun,
Gözlerim sırılsıklam
Fecrin umutlarında
Hasreti ülfetle
Ve hüzünle ansam
Sinemden gitmiyor hicran,
Ruhum aşkın fırakına ağlarken

Hasrettiğin
Lütfun inayetine meftunum
Ne kadar çile
Yüreğimi kuşatsa da,
Aşkına ramın ve muhtacım
Geçti ömrüm,
Derdin devranında
Virane bir canım
Aşkın hakikatine ve
Latif izlerine hayranım,
Onun yolunda seyyahım

Böyle hicran
Eleminden bilmem ki
Niye inlerim
Bir lahza olsun feyzin
Bereketinde zadeyim
Ve umutla beklerim
Nefesin müddetine kefilim,
Mizan için halime
Şimdi bilmem ki ne söylerim
Kalbim için inşirah dilerim,
Gönül kapımın açılmasını
Murat eder, öyle göçerim

Sanmayın
Dile gelen kelamın
Akseden nidasını bir heves
Ne bir gün gördüm
Ve ne de hazanın hicranında
Umuttan vazgeçip ettim pes
Gönül bu ya,
Söz dinlemiyor evet,
Hakikat idrakim için
En kutsi bir ses
Gözyaşlarım sesleniyor,
Sinem hasretle inliyor,
Ey hüzün
Ruhumda durmadan es

Ne kadar
Senden ayrı yaşasam da
Hayat elbette ölümlüdür,
Sevda ve aşkın
Kalbimde yaşadıktan sonra
Ey yalnızlığım
Seslen şimdi hicrana,
Yüreğim artık bir rahat ver
Durma vicdanıma
Gecelerin suskunluğu
Hiç uyutmasa da,
Halim takati bıraksa da
Ey kalbim sen ağlama

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Çok görme…

Orjinal boyutu icin tiklayin 712x900px and 46KB.

Sızlayan
bir yaram var
Ta çocukluğumdan beri sızlar

Sual ederim
kime ne zararım var
Nefes müddetine akar,
üşüten an yakalar

Kime
baksam an korkar
Hangi çehrenin sahibidir
gam başlar

İçine düştüğüm
vehim yakar, samimiyet nerde yar
İtamat bu kadar hırpalanmış
bir şiar, edep kaçar

İman ettim
ve fakat mukallittim
Kültür dinine zarar vermemek
için direndim

Önyargılarıma
güvendim, yargılamaya özendim
Zan men edilmişken,
yıllardır içine gizlenip nefeslendim

Ne zaman
zarif bir insan görsem
Kelam etmek için vaktini
beklesem ve dinlesem

Bahşettiği naifliği
ruhumda hissetsem ve serinlesem
Gamın dinecektir,
hal edebe bürünecektir,
dil çekilecektir

Kenar
semtlerde büyüyüp, şekillendim
Bilgi ve irfandan nasipsiz
nefeslerle gün geçirdim

Edebi ve ilmi
yıllar sonra fark ettim,
baskı içinde esirdim
Yol yordam bilmeyen viran nefestim,
en yakınla hemhal olmaya hasrettim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir dram var, suizan yüreği hırpalar…

İnkar etmek
Neye yarar, iradi olmak
Azmine ve izanına endişe içinde bakar

Yılardır
Gizlediğin ve beslediğin
Önyargılarım umutları acımdan budar

Ne kadar
Heves etsen ve beklesen
Hak ve hakikatten uzak zan ruha zarar

Zannetme
Bir sıfat için halden geçme
Rızk, nasip imtihan sebebidir ihmal etme

Nefes
Vaktine koşarken sual et
Üşüten an gelmeden en yakına avdet et

Gönül
Ummandır, sırrı sevdadır
Aşk, ruhun ve gönlün dimağı, şevki arıdır

Aşk
Ne tenin ve ne de terin değil
Hali arıtmanın, kemale ermenin sırrıdır

Sevdası
Olmayan beşer, yaşayandır
İnsan ise muhatap alınmış bir deryadır

Hiçlik
İhsan ve inayette dirliktir
Varlık adına ne varsa O’na hasretmektir

Takva
İnsan olmanın şiarındandır
İkinci doğuma erişen can için ınkılaptır

Kalp
Ne kadar hassassiyet içindeyse
Zikir ve fikir o haşyetin şirazesindedir

İnsan
İrfana aç olursa perişandır
İlimsiz lafı güzarlık kalbi karartandır

Sukut
Halin edep şevkinde kalmasıdır
Vaktine erişmeyen tesir zan için hardır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hayali maksat saymak ve hükm koymak…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x601px and 89KB.

Ey can
Maruzatım var
Bilmem ki nasıl anlatayım, anlaşılayım

Kimi canlar
Kurallar için uyarırlar
Ve hatta kalbi hassasiyeti de bırakırlar

Bazı resimler
İçin ve özellikle nisa olunca
İslami hassasiyetleri aniden hatırlatırlar

Düşünüyorum
Her insan bizim için nedir
Muhatap alınması gereken değer değilmidir

Saçı açık olması
Tesettüre harfiyen uymaması
Yetiştiği şartlar bilinmeden yargılanması

Ve hatta
Muhatap alınmaması
Ne kadar hakkaniyete uygundur sorarım

Milletin
Efradının tercih hakkı var
Hak ve batıl adına bazen gel gitler yaşar

Ne vakit
Yüreğine seslenen olursa
Dikkat kesilir ve derin bir hisiyatla düşünür

Artık
Kandiyle başbaşadır
Bin hüzün içinde suallare cevap aramaktadır

O can
İzafi olarak topluma
Uymaktadır, genele nispet etmek durumundadır

Şayet
Uryan değilse anlaşılmalı
Makul bir zaman tanınarak hürmet edilmelidir

Sosyal
İlişkilerimizde, Pazar ve markette
Hangi insanı sorgularız ve sınırlara zorlarız

Yazmaktan
Men edemeyeceğinize göre
Kalbi bağları kopartmak adınadır kararınız

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yar, kim suizan içinde yargılarsa azap var…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x638px and 62KB.

Kalp
Hassasiyeti kazanılmalı
Haşyetin sadrında ki edeple arınmalı

Hal
Aşkla rfana sarılmalı
Ruh, bilinçte ki vasfı sevdaya sunmalı

En yakın
Dilden ziyade gönülde
Nefesin her lahzasında ki en de olmalı

Efendimiz
Hayat felsefemizde
En bariz ve kaim şekilde yerini almalı

Nazarımız
Hak ve hakikat adına
Nitelik adına adanmak için yanmalı

Nitelik
Kulluk şiarıyla taclanıp
İhsan ve inayetin hazzıyla korunmalı

Edep
İzafi olmaktan çıkıp
Halin serencamında erdemle buluşmalı

Kulluğun
Kemaliyet mertebesi
Azim ve şecaatle ilim, irfana adanmalı

O’nun rızası
Her amel ve keyfiyette
Ve hatta hevez ve hevanın çeşitlerinde

Vuslata
Amil olmak için aranmalı
Nefsin ilahlığına hiç kapı aralanmamalı

Sosyal hayatta
Azim ve merak sermayedir
Çile ve cefa en yakın tarafından ikramdır

Umut
Ancak niyet ve azimle
Şevk ve muhabbete duçar olarak anılmalı

Yeisin
Her vaktinde nisyan
Tetikte beklemektedir kat a unutulmamalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yar, dinmeyen sızım var, gönül ağlar…

Orjinal boyutu icin tiklayin 900x630px and 90KB.

Yar
Hangi sessiz geceyi anayım
Ruhuma acı zerk eden hicranı ne yapayım

Gün
Göçüp giderken içim burkulur
Melal lal olur, mecal loş olur, göz yaşarır

Son
Gördüğüm kuşlar umut adına
Bahtın sabır meramında kanaati hatırlatır

Ne
Söylesem, nasıl zikretsem boş
Gözlerim sanki sarhoş, arayışlarda berdoş

İnsan
Sevdasına kanmalı onu yaşamalı
Aşkın serap olmadığına azimle sarılmalı

Yar
Ruhumun sızısına yaban kalma
Gönlün firkatine nazar etmekten kaçınma

Aşk
Benlikten geçirdi, hali edep eyledi
Nefsin ilahlığına geçit vermedi, rızayı diledi

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yar, ruhumun hicran damlaları var…

Orjinal boyutu icin tiklayin 900x598px and 57KB.

Yıllara
Sâri yazılan bir kitap var
Her lahzasında hikmeti Hüda gizemi kokar

Bazen
Bilmeden ve bazen de kasten
Yapılan hata ve yanlışlar nefisten başlar

Her kim
Tevdi edilen emanetleri bilmez
Ve gerekçelerini öğrenmezse cehalet başlar

Beşer
Yaratıldığı üzere kalan candır
İnsan olmak adına talime muhtaç adaydır

İnsan
Yaratana kul olursa irade i muhataptır
Yoksa cennet hülyaları, serap hazzındadır

Mümin
Yaşayan Kur’an olmalıdır
Bidat, hurafe adına zafiyet yaşamamalıdır

Kul
Cennet ve cehennemden ziyade
O’nun rızasına müdrik olmaya bakmalıdır

Nefsi
İhtiyaçlar azimet nispetinde
Ruhi ihtiyaç kemaliyet vecdinde olmalıdır

Gönül
Sırra nail olmak için ceht etmeli
İrfan rızkından nasiplenmeyi azmetmelidir

Ateş
Aşk ve sevdanın bahtında feyzdir
Çile, cefaya adanmak ihsana hasredilmektir

Nefsin
İhya olduğu her neyse kalp zarardadır
Ruhun hicran içinde mahzun kalmaktadır

Hesapsız
Heyecan yaşamak insana göre değildir
Beşer düşlemeyen, düşünmeyen fikirsizdir

Kul
Mizana yabancı değildir
Berzah ve Arasat hangi vaktin tecellisidir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sinei sürurumdan kopan yapraklar…

Hangi
Lahzayı ansam
İçinde derdest olunan
Hicranı anlasam
Hüznün yüreğimde ki
Vecdini bir bilene sorsam
Ve rahatlasam

Nefes
Müddetine akıyor
Üşüten vakit
Her geçen an yaklaşıyor
O zaman hal
Bir başkalaşıyor,
Gözlerden yaşlar boşalıyor

Ölüm
Niçin korkutsun
Doğumun habercisi
Değil miydi sorulsun
Kundağa sarılan sabinin
Ağlaması hangi
Alemdendir duyulsun

Her düşen
Yaprak neler anlatır
Ruhumun
Hicran damlalarında
Dillenen sızı acıtır
Musalla taşı suskun
Vicdanlara neler hatırlatır,
Mevta ağlatır

O an ve
Akan bir zaman vardır
Can, canandan sessizce
Ayrılırken lal vakti ardır
Gönül ne kadar
Yakarışta olsa da
Yazılmış kitap okunacaktır

Kalan nefes
İşaret eyler sahibe
İdrak sahibi dikkat kesilir,
Ümit kırık döküktür
En yakına hasret,
Kalbi muhabbet sadakat
Ve teslimiyetin boynu büküktür

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İç sızısı nefsi olmaktan arınmalıdır…

Orjinal boyutu icin tiklayin 960x640px and 93KB.

Ey yar
İçimde ki hangi
Sızıdan bahsedeyim.

Nefes
Müddetine erişmeden
Sürur terennüm edeyim.

Melülleşen
Halimin hangi sayfasını
Aşikâr eyleyip, nefesleneyim…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Aşk, iştiyaka bakar, o gönülde yaşar…

Yar
Şimdi
Beni kurtar desem

Yıllara
Sâri umutları derleyip
Kuşlara emanet etsem

Kalan
Nefesle ücra köşemde
Sabırda dirilmeyi öğrensem

Suskun vicdanı
Ve aklımı sevdanın
Afakında yeniden inşa etsem…

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar