Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

O an ve hissedilen bir zamandı bu hicran!

Tefekkür panayırının sakinleri
Çok farklılıklar oluşturuyorlardı

Bu farklılıklar tabidi
Hiç sarfı nazar
Etmeyeceğimiz zenginlikti

Argümanlar, söylemler
Örfler, net değildi
Sanki bir karmaşaydı

En’ler, ben’ler, latifeler
Taltifler, hüccetler, akıl danelerdi
Oysaki panayır bir çeşitlilikti

Tabilikti, hoş görüydü, sevgiydi
Panayırın müdavimleri akran değillerdi
Farklı yaşlardaydı

Ortak payda durumunda ki lisan
Azami dikkatten uzak kalmıştı
Nasıl anlaşılırdı… Anlaşılmalıydı

Zorlanmak kaçınılmazdı
Kitaplar mahzundu
Hakkıyla okunmuyorlardı
Yalnızdı

Kültürün bir hazine olduğu
Sadece birilerince söyleniyordu
Oysaki hiç aranmıyordu

Aslında banknotu
Metali her bir değeri ancak
Onun sayesinde bulabilirdik

Bu günlerde kültür
Sadece yarışma aracı
Gösteri merkezi oluyordu

Onsuz bir sevda
Onsuz bir aşk ne kadar
Manalı olurdu kim bilir belki

Kişinin kendini
Kimliğini, mazisini
Atisini bilmesi bir zarurettir

İşte anlayamadığım
Zaruret kelimesinin
Gereğince anlaşılmamasıydı

Aynı azimet ve ruhsat gibi
Madde ve mana gibi
Âlim ve cahil gibi

Adabı muaşeretin
Satın alınamaz olduğu
Kim bilir ne kadar biliniyordu

Edep artık aranır
Bir haslet olmaktan çıkmıştı
Arsızlık bir sosyallikti

Öyle anlaşılıyordu
Yapılar, mevhumlar
Kabul ve retler enteresandı

Parklar, mezarlar
Banklar artık düşüncenin değil
Zevklerin barınağı olmuştu

Akıl, nesil, din
Can ve mal emniyeti
Canın kuvvetine göreydi

Hak nerdeydi
Tüketim hat safhadaydı
Zevk doruktaydı

Aşk mı
Sadece bedendeydi
Tabiî ki onunla başlar

Manalaşır
Ahenkleşir
Meşkte netleşir

Anlaşılır olmak
Hasret kalmak
Manaya dalmak

Bir gün belki
İşte sizin farkınız
Hissiyatınızla buradaydı

Siz yazılarınızda
Uykusuz geceleri işlerken
Adeta manalaşıyordunuz

Tefekkür zenginliğiniz
Seçiciliğinizi önceliyordu
Siz tefekkür panayırın bir buketisiniz

Yüreğinizde neşet eden
Her hasret, sürura ve mesruriyete
Her daim sizinle kapı aralasın
Siz bir dareyn sevdalısınız

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Güneş uykunda doğmasın, kalbine adansın!

Gönül hasredilmeli cefaya, vefaya ve ilham-ı aşka
Nefes müddetliyse, ömür vakitliyse, ecel o an ve vasıl olacak zaman da hakikatse
Neden haşyet sinemde yol almalı, inşirah kalbime yabancı kalmalı, aklım bizar olmalı
İradem aczi yet içinde boğulmalı, ruhum prangaların girdabında bitap kalarak mı usanmalı

Hiç mey içmedim, sakinin derdini dinlemedim
Terk edilen hanların hengâmesinde nefesimi hicranın ah ettiren lisanına vermedim
O ağacın altında yıllarımı figan ederek geçirmedim, hüzün içindeydim, kalbimi dinledim
Gözyaşlarımla serinledim, kanatsız kuşları göründe nasıl irkilirdim, görmeyen göz gibiydim

Neden terk edilendim, muhabbeti talim etmedim
Ne derlere göre nefesimi nizam edemedim, önüme kim gelirse, sukut ederek eğilmedim
Neyin gayesindeydim, yoksa mefkûresiz nefes miydim, ötenin hikâyesini kimden dinledim
Neden takati kendimden bildim hareket ve kuvvetin malikini hakkıyla ve aşkla zikretmedim

Nasip, umudunda gizlidir, niyetinle eftaldır
İlim, merakın bir şubesidir, akıl ile nizam edilirse ne kadar asude bir gayey-i azimdir
Fikretmek için muhakkak ki ilmi talim gereklidir, ilimsiz tefekkür nasıl bir ülfettir, edeptir
Ehliyet sahibi olmak neyi gerektirir sosyolojik tekâmüller insan için muhakkak ki muteberdir

Geçmiş bizzat senindir, elhak hakikatindir
Ati sahibi olmak istiyorsan nasıl imtina edeceksin, hangi hak ve aşkınla vazgeçeceksin
Nefsini hakkıyla tanımadan, edebin ve sevdanın aşkıyla yoğrulmadan, kime nazar edeceksin
Aldanan kim, aldatan ne kadar vahim, istikameti müstakim olmayan an, kime zülüm edecek

Rıhtımlar ne kadar sakin, dalgalar ne salim
Hangi an ve saklanan zaman müddet-i nefesim için nasibe kapı aralayacak, umut kimin
Vecdim ah ediyor, nefesim takatine muhtaç bir vaziyette içini çekiyor, kalbim lekeli sefilim
Ruhumun firkati, ecrin adresi, zihnimin yegânesi niye bu kadar vahim bir ahvalin içindeyim

Sala verilirken, ezanlar okunurken nerdeydim
Kayıp olan bir zamanın içinde miydim, hangi karaları giysem, nasıl söz etsem dinler miydin
İnsan yapan esrarın vecdiyle kalbime ilhamı verir miydin, nefsinden emin ana getirir miydin
Vakit daraldıkça, ruhum içinden çıkılmaz bir hali yaşadıkça, kalbimi inşiraha erdirir miydin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Güneş uykunda doğmasın, kalbine adansın!

Gönül hasredilmeli cefaya, vefaya ve ilham-ı aşka
Nefes müddetliyse, ömür vakitliyse, ecel o an ve vasıl olacak zaman da hakikatse
Neden haşyet sinemde yol almalı, inşirah kalbime yabancı kalmalı, aklım bizar olmalı
İradem aczi yet içinde boğulmalı, ruhum prangaların girdabında bitap kalarak mı usanmalı

Hiç mey içmedim, sakinin derdini dinlemedim
Terk edilen hanların hengâmesinde nefesimi hicranın ah ettiren lisanına vermedim
O ağacın altında yıllarımı figan ederek geçirmedim, hüzün içindeydim, kalbimi dinledim
Gözyaşlarımla serinledim, kanatsız kuşları göründe nasıl irkilirdim, görmeyen göz gibiydim

Neden terk edilendim, muhabbeti talim etmedim
Ne derlere göre nefesimi nizam edemedim, önüme kim gelirse, sukut ederek eğilmedim
Neyin gayesindeydim, yoksa mefkûresiz nefes miydim, ötenin hikâyesini kimden dinledim
Neden takati kendimden bildim hareket ve kuvvetin malikini hakkıyla ve aşkla zikretmedim

Nasip, umudunda gizlidir, niyetinle eftaldır
İlim, merakın bir şubesidir, akıl ile nizam edilirse ne kadar asude bir gayey-i azimdir
Fikretmek için muhakkak ki ilmi talim gereklidir, ilimsiz tefekkür nasıl bir ülfettir, edeptir
Ehliyet sahibi olmak neyi gerektirir sosyolojik tekâmüller insan için muhakkak ki muteberdir

Geçmiş bizzat senindir, elhak hakikatindir
Ati sahibi olmak istiyorsan nasıl imtina edeceksin, hangi hak ve aşkınla vazgeçeceksin
Nefsini hakkıyla tanımadan, edebin ve sevdanın aşkıyla yoğrulmadan, kime nazar edeceksin
Aldanan kim, aldatan ne kadar vahim, istikameti müstakim olmayan an, kime zülüm edecek

Rıhtımlar ne kadar sakin, dalgalar ne salim
Hangi an ve saklanan zaman müddet-i nefesim için nasibe kapı aralayacak, umut kimin
Vecdim ah ediyor, nefesim takatine muhtaç bir vaziyette içini çekiyor, kalbim lekeli sefilim
Ruhumun firkati, ecrin adresi, zihnimin yegânesi niye bu kadar vahim bir ahvalin içindeyim

Sala verilirken, ezanlar okunurken nerdeydim
Kayıp olan bir zamanın içinde miydim, hangi karaları giysem, nasıl söz etsem dinler miydin
İnsan yapan esrarın vecdiyle kalbime ilhamı verir miydin, nefsinden emin ana getirir miydin
Vakit daraldıkça, ruhum içinden çıkılmaz bir hali yaşadıkça, kalbimi inşiraha erdirir miydin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Emenet-i nefes ki elbet sorulacak ve hesaplanacaktır!

Soluklanmak buna ihraçlı bulunmak
Anlamak içinde durmaksızın koşmak
Meramın erdemiyle hemhal bulunmak
Mana mevkiinde coşmak ona ulaşmak

Neyi seversek kimleri öncelersek sanki
Her hareketin kuvvetini idrak eden saki
Hedefsiz bir merakın için zekâ elzem mi
Halin sebebi niyetin bedeli çok mu afakî

Bilmelisin zorunda olan badiresin nefessin
Sen güzelliğin içinde tercih edilen zarifsin
Nerdesin nelerin demindesin sarf edilensin
Ne bilmecesin ne hecesin nasıl gideceksin

Derlerin vehmiyle hedefsizliğinde fevkinde
Sarih olamayan bir kaderin muhayyilesiyle
İradenin zafiyet kifayet edecek denkliğinde
Bilincin yetersizliğinde aktiflerin esenliğinde

Hissiyat muamelat maksat ayrışan denktir
Terbiye sebebi en elzem olan bir hakikattir
Lüzumsuz sarfiyat kime ne yarardır zarardır
Edep bunun için idraki mutlak olan sanattır

Kimde ne kadar vardır hal esenliğe doyacaktır
Tefekkür mesnetsizlik girdabında nasıl olacaktır
Mana kaybolacak anlamsızlık galebe çalacaktır
Asliyet unutulacak mukallitlik paye kazanacaktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne Gül ve Nede Bülbül, Yar artık güldür!!

Yine
Tazelendi yüreğimin yarası
Meğer bilsem ki yârin elinden olsa çaresi

Çok
Hasretlik çektim bağrım ezik
Ey bülbül sen olsun seslenme güle yazık

Didar
İle muhabbete doyum olur mu
Bu muhabbetten kaçan bir insan sayılır mı

Düştü
Yüreğimin içine bir kıvılcım
Ne çare ki yârin derdinden ben susuzum

Viran
İçinde sabahlayan bahtsızım
Dalları kırılmış bir ağaç misali muratsızım

Temine
Temas eden esen meltemde
Halime işlediğin en güzide olan nefeslerinle

Sana
Olan tükenmez bir hasretle
İlkbaharda hazan olurum sensiz mahzunlaşırım

Nefesler
Tükenecektir dinmez hevesler
Dirliğime sunduğun en mütekâmil olan güzellikler

Solsunlar
Güller, açmasın çiçekler
Laleyle dem bulan lahutiliği anlatan kıdemli sazlar

Her dem
Ancak ruhuyla olacaktır muhkem
Bizzat ötelerden sual edilirken aşk teneffüs edilirken

Ha yar
Bahtiyar, ha vicdanlar kanar
Aranmayınca idrak, insan olsa bilmem ki ne işe yarar

Kan
Karası olan haykırışlar
Nasipten uzak serzeniş vehmeden şimdiki sefiller

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sabrın aşkını anlamak ve birgün sana açılmak!

Bilsen ki yüreğimi
Sana açmayı
Ne kadar çok isterdim

Kirliliğinden dem vurduğum
Nedamet ışıklarıyla

Soluduğum bu hayata
Bigane kalınca kalanımla
Çırpınırdım işte

Devayı umut adına sancılarımla

Güneş ah
Gün içinde müşahede
Ettiğim nice leş

Aşktan nasipsiz serkeş
Kuvvetli görününce artık pes

Menfaat tellallığında
Yarışıyordu her nedense herkes

Ey hasret kaldığım
Kan içinde canı anlayan kardeş

Sende halimi
Anlamaktan uzaklaşırsan
Hep daim baka kalırsan

Tahkikin içinde nefes
Alamazsan merakı bırakırsan

Aşkı arasan ne çıkar
Onu hissetmekten uzaklaşırken
Sen ben içimizde ki her dem

Ruhumuzda öngörülen

Acımak ağlamak kanmak
Adanmak gayeyle yaşamak
Bir hesap dâhilinde
Anlamlı olmak gayesiyle çalışmak

Hadiseler bakmak
Maziyle fikri tefekkürü aşılamak
Nebatatı unutmamak

Mahlûkat ile barışıklığı bulmak

Farkında olmak
Dikkatimiz oranında
Vicdani solumak

İrademizdi tercihlerimizle
Kimseyi suçlamamak

Nasip olunanda
Asıl hikmeti aramak
Gayreti bırakmamak

Hayatımızı anlamlı
Kılmak adına yaşamaya sarılmak

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

O ülfet nasıl bilinse ve kalpten zikredilse!

Her ne kadar
Bir acı verse de biliyordum

Duyguların
Coşkusunda yaşanan
O eşsiz olan yegâne hazzı

Sinenin katresinde
Açılan nice bakir sayfaları

İnsanı
Bir tahkik için
Zorlayan hazin insicamı

Oysaki
Düşünmekle başlar
Masum olan nice tutkular

Hali
Öyle bir sarar ki
Mahzun sine ışıldar

Her bahar
Sanki bir ilkbahar
Sonsuz çiçekler açar

Hazan
O vakit çaresizdir
Artık sessizce ardından bakar

Bir sevda
Filizlenmeye yüz tutumu

Tüm nağmeler
Aniden hicran kokar
Ve etrafı sakince sarar

Haz
Bu vakit adeta
Bir zirve yapar, gönül ülfetle anar

O an ve vakitte
Hal o zaman sürurla rahatlar

Aşk
Zerrelerin refakatiyle
Sanki coşar, ruhunu şevkle sarar

Bir âlem
Senfonisi başlamıştır
Keder ibretle temaşa ederek bakar

Durmadan
Kendince çalar
Seni hazzın içine katar

Ahde
Vefanın olduğu
Her bir mekânda, vicdanında sorgular

Hinliğin
Hiç prim yapmadığı
Ve sadakatte ram melalin efkârında

Haddi müdafaa
Saygının sevgi ellerinde
Gönlün fazilet umdelerinde aşkı kanar

Pak sineler
Vicdanın esintileribahşettiği o yerde

Sevelim be yârim
Hiç değilse
Sevmeyi deneyelim, hakikat için var olalım

Sevgi zail ise
Söylermisin o zaman
Biz neden kenetlenmeyelim

Halin diliyle
Kemaliyet için şükretmeyelim

Hakk için sevelim
Mananın derinliğinde
Ahenk içinde hazzın erdemine erişlim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nasıl bir divana çıkıp nefes alacağım!

,

Metin olmak için çalışacağım
Ruhumun ve kalbimin farkına vasıl olmadan nasıl yaşayacağım
Hangi edep ile saiklarini bulacağım, hiçbir korku ve kuşkuya sığınmayacağım
Bedelsiz ne var, hesap hangi bahar için ruhumun serencamını aralar, kime soracağım

Baş arının meramını anlamalıyım
Nasıl bir sevdanın eşiğindedir, hilkati ve azminde aklanmalıyım
Yıllara sâri miskinliği kime bırakmalıyım, gözyaşlarımla sinemi ahdine sunmalıyım
Var olan aklımı, zafiyet içinde ki irademi, gerekçesiz merakımı artık bu an bırakmalıyım

İnsan tekâmül eden muhteremdir
Ulvilik içinde zindeliktir, ruhu ve kalbiyle ne kadar latiftir, ferasettir
Mühlet niye verilmiştir, devam eden rahmet niyedir, karamsarlık ne kadar elimdir
Gam olacaktır, lakin umutla arınacaktır, muhabbet ve aşkla yol alan ne güzel bir sadıktır

İlm-i siyaset amali ve niyeti tanzim eden niteliktir
Ne hamasete muteber edilir, ne de o tamahkârlığa edilen rağbet değerlidir
İnsan muhakkak ki sahipsiz ve nedensiz değildir, yoksa tefekkür etmek avare iştir
Elzem olan maksadı ve fırsatı hakikat cenahının firkatine sunmak en güzide olan şevktir

Zül addedilen politika ne için garabettir
Milleti asırlardır kandırmış ekâbirlere nasıl rahmet nazarıyla yâd edilecektir
Peki, satılmışlara ne söylenecektir, devlet-i âlinin malını devşirenlere ne söylenecektir
Gasp eden, hukuku çiğneyen, yetkisini tatmin aracı eyleyene nasıl bir hüküm verilecektir

Bu milleti tefrikaya ayıranlar kimlerdi
Fraksiyonları gayelerince her semtin meydanlarında yeşertti, sonra emretti
Bir neslin lider nefeslerini hunharca katletti, cezaevlerinde gönüllü köleler ne bekledi
Kendi öz evladına silah çektirildi, emre itaat şarttır dendi, peki, o palazlananlar kimlerdi

Seçen kim, seçtiren kim, akıl tutuklu mu kaldı
Onca cahillik ve garabet hangi hesaba bırakıldı, istikrar ve güven not aldı
Milletin evladı, emeklisi yaşlısı, fakir ve mağduru, neden itibar ederler, yoksa yanıldı mı
Dâhili ve harici anlamda dile gelen ne varsa, kıtalar arasında sayfalar aralandı, anlaşıldı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Tefekkürle an be an serinle, ahu figan etme!

Yok, işte be gülüm baksana çaresizim
Senden süzülen şu mısralarla halsizim
Gönül sende, tefekkür hep derinliğinde
Ben ancak seninle melülleşen avareyim

Sen bakma yazdıklarıma, anlattıklarıma
Kal melalinde ki eşiz bulunmaz sevginle
Fikir sizde, zikir halinizde, şevkte sizinle
Kalmasa bir şey bilere, sen hiç sevinme

Bugün bize olsa da, kim bilir yarın kime
Sen sakın ha sabredenleri hiç boş verme
Tevekküle mehleyle, enaniyete güvenme
Bilirsin iblis kimlerle, rahmet kimin elinde

Sen tefekkürle serinle, ahu figan hiç etme
Sakın ha keşke deme, kaderi sen öteleme
Bilinmeyenle sen asla, sakın ha alay etme
Hikmet kimin tekelinde, sen arifle zikir eyle

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Meğer ne gafletmiş, esireden bir halmiş!

Sevmiştim bir kere mana derinliğini
Mest ediyordu işleyerek halden içeri
Nutkum kesildi şevkim devrana girdi
Öğüttü sanki bir değirmen emsaliydi

Tutamadım kendimi serdettim halimi
Nereden bilirdim sevdanın hazin dilini
Gönül ne ki aşk manimi kim bilecek ki
Duymak ne yazar idrak kimilerin derdi

Ne kadar mutazarrır olmuştu halimden
Şaşkınlığı tuttu anlıyordum melalinden
Hiddet sermayesi haykırıyor ki sineden
Ne gelir ki elden arlanmak şu halimden

Ne büyük bir hata içine dalmıştım meğer
Aşk olsa ne çıkar gönül denkliğinde efkâr
Hazan ki melale ağlar yaprak hale bakar
Sevda nasip olacaksa akar sinem ki ağlar

Kapattım sayfayı halimden arta kalanları
Derledim işte ayalim için ibret halkalarını
Düştüğüm çukurları göremediğim fakları
Alay konusu aşkları acınan gönül yarasını

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum razı mı çarmıha, figanım duyulmasada!

Yarınların özlemin yaşarken
Tükenmişliğim önüme seriliyor
Görmediğim sevgili beliriyor
İçim doluyor, kalbim kükrüyor

Onda bulduğum mana bir sevda
Sevdiğim şarkı, kucakladığım arzu
Yarınımın ütopyası, uçan bir martı
Hülyam, rüyam dinlediğim bir şarkı

Elbet biliyor sevgili titriyor kalbi
Bir nebze süzülse vereceğim gülü
Her adım da bülbülü dünü, bugünü
Hatırladıkça, yaşanamayan yarınları

İstiyorum ki bilsin, sarfı nazar etmesin
Dilesin, dillensin, bir kelam etsin gülsün
Yarınların esrarını, hiç değilse bende görsün
Üzülsün, süzülsün, hiç solmayan bir gülsün

Ne olur kızma bana, anlatamam bu cana
Ürperen encamıma, hafızanda ki canana
Ne acı, ne hayıflan razıyım ben çarmıha
Her yanım dağlansa da, kanım hep aksa da

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sanki deniz içimde, ahımla birlikte!

Engel olamadığım dalgaların
Seyrettiğim asude martıların
Nasinini bekleyen o balıkların
Çaresizliğinde ki ahımı ararım

Deniz değildir gördüğüm elbette
İçimde ki denize kitlenmek ne ise
Sensiz alık melal, firkat hakikatse
An içime kasvet, aşk umut değilse

Aşiyanın olayım, niye gamı anayım
Sensiz dünyada süruru ne yapayım
Mecnunu anayım , o abrı anlayayım
Mevla’ya an be an niyeyakarıştayım

Ne vakit bitecek mi bu hasret fetret
Gönlümüzde yer etmez elbette nefret
Ahım ne olacaktır, kalbini aşka devret
Kanaat et, şükret, süruru ile secde et

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhun firkatini bulmak, aşkı anlamak!

Umut için hazırlık yapmak gerekiyor
Niyetin asliyesinde ki derinliğe sadık bulunmak hakikati öğretiyor
Mana neden kalbime sökün ediyor, aklım vaktin esrarında mahcubiyet yaşıyor
Yaratan aşikârken, hesap yakınken, ruhum hıçkırıklarına kanarken, sinem ah ediyor

Bülbülün ötüşünden, yaprağı düşerken
Yağmur vicdanımı serinletirken, kederim soluksuz kalırken, yol varken
Neden iradem boyun büküyor, nefsim kalbimi derdest ediyor, sinemi lekeliyor açken
Neden muştuya hakkıyla nazar etmiyor, vaatlerini hiç umursamıyor, iman kalbimdeyken

Yolun yolcusu, neye muhtaçtır, sancı ardır
Salahiyet sahibiyken, mükellef olduğunu bilirken, hesabın içindeyken aşk nardır
Hak olan sana tevdi edilenlere sadık kalman ve bu minval üzre yol almandır, an vuslattır
Ruhun yorulmazsa, kalbinin pınarları kurumamışsa, umut hazanlaşmamışsa hak sevdadır

Hasret umut, sürur içinde nefeslenmektir
Kanaati ruhunun derinliğinde terennüm eden ise edebin lahzasında eren kimliktir
Meşk, kalbin içindir, aklın esrar perdeleri ne kadar çetrefillidir, istişare ise zaruretindir
Selamı sakın esirgeme, seninle bir olan melekleri görmezden gelme, o lahza ki hakikattir

Vefasız olan bir nefesi kimseler sevmez
Sadakati ve hakikati hakkıyla kalbinde deruhte eyleyemez, nefsi terbiye edemez
İrfan meclislerini ihtiyacı bilemez, idrak için aşkı, sevdayı şehre dip feyziyle nefeslenmez
İllet nefsine mut olur, merak hizaya durur, akıl sairiyle buluşur, iraden tercihindir demez

An ve akan zaman bizzat kalbin içindir
Şayet tezkiye olmuşsa nefsin, ar kimindir, söyle mefkûre hangi vadinin derdidir
Gece, gündüz akıp gitmektedir, ruhun figan ederken, hangi gönül için ümit içindedir
Ölmek kata korku değildir, hesabı verilmedikçe sinede ne müthiş bir yüktür aşk gayendir

Rabbim derken, kalbin firkattedir
İltica ederken, muhtaçlığının farkındadır, sana ondan daha yakın başka kim vardır
Vaktinden evvel sararıp solma, bitap bir kalp ile tasattukta bulunma, şevk ve sürur ardır
İdrak ve nitelik şadından fakirsen, nefsini talim etmeyi önemsemezsen haşyet kapındadır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

hepsi harikaa masallah abi

[Anonim]

Vecdin ne vakit aşk olacak, ruhun ferahlayacak!

Nefesin firkatiyle anlamlaşmalısın
Yüreğinin derinliğinde ki hasrete aklın ve idrakinle kavuşmalısın
Ne kadar anlamsızlık varsa her fırsatta onun ikliminden uzaklaşmalısın
Gül-i nihalin kokusundan bir an bile ayrı kalmamalısın, lalenin asudeliğine kanmalısın

Tefekkür ruhunu dinlendirir, kalbini serinletir
İhsan ve ihlâsa kavuşmak için ne gerekmektedir, akıl etmek niyedir
Akıp giden zaman neler söylemektedir, ömür denilen kumaş ne çabuk eskimektedir
Edep halin, inşirah kalbin, idrak ruhun, izan aklın, iraden vuslatın olacaktır, istemektedir

Gökyüzünde neler var, hangi esrar kalbini anar
Zahir olmak, cezbeden halin emanetinde bulunmak, faniliği unutmak yakar
Bir lokma ekmeğe muhtaç nefes ne umar, safahat içinde yaşamak nasıl bir ar, aşkı boğar
Ülfetin, erdemin, nasib-i kanaatin, sabr-ı hakikatin feyzinden nasıl bir can korkarak kaçar

Kalbinin sahibine yabancı olmak, ne cehalettir
İlmin bir şubesi olan merak hangi maksudun derdindedir, insan aşk üzeredir
Hilkati ve mefkûresi bu minval üzre şekillenecektir, yoksa dosdoğru yol kimin içindir
Vasfi yet ve nitelik, azim ve öncelik nedenlere ulaşmaktır, saikleri aramaktır, tercihindir

Nazar etmek, temaşa etmekten çok farklıdır
Farkı fark ettiren ise muhakkak ki ruhun yetisi olan idraktir ve aşk-ı ihsandır
Her can ölümle bedellidir, her ne kadar dillendirmese de sinesinin derinliğinde ki nedir
Kayıp olan şahsiyet midir, yoksa kalbi ve ruhi esaret midir, zikretmeyen o gönül nicedir

Ahenk, aşktır, sevdadır, ram-ı esrardır
Dirlik ve birlik için kalbine ne lazımdır, yetim ve öksüzlere sahip çıkmak haktır
Ecir imanını bereketlendirir, fikir zikrini kenetlendirir, istişare aklın için ihtiyacındır
Kuvvetin banisi bellidir, emanetin sahibi kimdir, hesap nasıl bir günün aşk-ı eminidir

Kitab-ı celil akıl ve idraki olanlar içindir
Kul olabilmek, yaratan için secde etmek, iltica edip gönlünü aşkına erdirmek fevktir
Nedensiz bir ömür kim için gayedir, nihayetinde insan başıboş değildir, iraden senindir
Sual etmeyen, kıt kanat geçinen, tahkiki öncelemeyen, hukukunu önemsemeyen fakirdir

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar