Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Neyleyim kokmayan gülü, feryad eden bülbülü!!

Ne kadar ruhumu
Latif kalbinin düşkünlüğünden
Azat etmeye çalışsam, uğraşsam da
Ne hikmetse muvaffak olamıyorum

Sizi düşünmek zorunda
Kalıyorum çaresizce düşünüyorum
Adımlarımla
Terk ettiğim patikalar refakatiyle

Melalime
Saldığın soyut iklimin
Serencamında sadece bakışların vardı

Sinemi
Delercesine geçip giden,
Beni benden ötelere sevk eden bir zamandı

Her türlü pişmanlığı
Öteleyen, bir merak kavlinde
Seyri âlem ettiren bir duyguyu yaşatmıştın nedense

Bedenin
Ahenginde nizam edilen
Gözlerden dem vurmuyorum şaşkın bir şekilde ben

Hissiyatın
İtminanlığında var olan an ve o zaman
Dirliğin güzelliğinde düşünceleri sürurra gark ediyordu

Deşifre edilecek
Bir netlikte yazdığınız ve anlattığınız
Satırlarınızdan bahsediyorum size, siz hiç seslenmeseniz de

Siz karşımda bana
Hitaben yazıyordunuz, dikkatimi celbediyordunuz
Sarfettiğiniz nefesinizle edebi önceleyen bir yolcuydunuz

Böyle bir duyguya
Kendimi kaptırmaktan korkuyordum
Her nasılsa bir türlü kurtaramıyordum, sancılar yaşıyordum

Yazılanların
Genele hitap etmesi ziyadesiyle bellidir
Biliyorum ki aslolan bir kanaattir ve niyetin azizliğidir

Lakin
Bu gerçeği gönlüme her ne hikmetse
Anlatamıyorum, bir türlü başaramıyorum mahcubiyetimle

Mısralarınızda
İşlediğiniz yalnızlığın dramını hissettikçe
Mananın engin ikliminde bu vesileyle kendimi buluyorum

Yozlaşmışlığın
Her türlüsüne seninle
Aynı ölçekten bakıyorum

Sadece
Sevgi için ebede ötelenen
Definenin sancısıyla yaşıyorum

Senin
Zahirin senindir
Benim için
Cazip olan ruhi kimliğindir

Melalimi
Ötelerden nefeslenerek
Hissettirme erkine erdirmendir

Düşünmenin
Keyfiyle terennüm ettirmendir
Bu güzelliğin karşısında teslim olmamak

Ne kadar
Mümkündür bilemiyorum sadece
İçimden geçenleri satırlara döküyorum

Güllerin
Çeşidini neyleyim
Ben onun öznesiyle kaimim

Ruhum
Müddeti içinde anlam ararken
Mana muhayyilesinde ahenk bulduğum

Senden
Hâsıl olan mısralarınla
Nefes almanın şevkini yaşamaktayım

Aşk eğer bir nursa
Ve hatta bilakis verilen onursa

Nefsimi zilletten koruyorsa
Halimi manayla buluşturmasına talibim

Siz habersizce
Satırlarınızla ruhumu işlerken
Lütfeder misiniz artık hangi aşkı arayım

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nasıl bir duyguydu ki hissettiklerim
Bir ömür dinlediklerim, merak içinde acaba dediklerim
Yalnızlığımda her vakit yâd ettiğim, firkati için vaktini sabırla beklediğim
Meczup bir nefes olan rahmetlik Cemil babadan dinlediğim ve kendimden geçtiğim

Kelam kifayet etmiyor seni anmak için
Ruhumu kuşatan hicran bilmem ki hangi vakti bekliyordu kim rehin
Aşk kalbe nasip olmazsa, inşirah için gece gündüz demeyip yakarmazsa kimin
Niyetin asliyesi hakikatim için, ruhumdan tebarüz eden idrak farkı fark ettirmek için

Düşünmek yetmiyor, gerekçeler istiyor
Ar ruhun kemali yeti için kimden medet bekliyor, kalbim ne söylüyor
Derya, denizleri ihata ediyor, lahza zamanın esrarından söz ediyor, kim dinliyor
Ne tekdir yetiyor, ne de takdir ibret almam için aklımı hakikat için çeliyor, ne bekliyor

Okunan salalar neden içimi titretiyor
Nasıl bir dünyadan bahsediyor, umutlarım sendeleşip sersemleşiyor
Neden bu kadar yabancılık sinemi kemiriyor, öğrenmek için söyle neyi bekliyor
Bu kadar kayıtsızlığa akıl sır kifayet etmiyor, ten ve bedenin figanı hakkından gelmiyor

Efendim dedim, ne kadar kalbimdeydin
Getirilen salavatlar için ne söylerdin, sefilliğime bilmem ki güler miydin
Tevdi ettiğin emanetleri bir ömür görmezden geldim, hikâye misali safça dinledim
Ne kadar hayatıma dâhil ettim, bitmeyen heva ve heveslerimi mütemadiyen önceledim

Nasıl olsa şefaat edecek değil mi dedim
Lakin ümmetin olabilmeyi asla beceremedim, neden bu kadar hoyratlığı seçtim
Geçim derdi dedim, meşgale içinde kaybolup gittim, efrada şefkatini hasredemedim
Kimi zaman ah ettim, demek ki çekilecek çilemiz varmış dedim, sessiz halde nefeslendim

Ne vakit gül görsem tebessümle anarım
Naçar bir ömrün müntesibi olmaktan fevkalade utanarak, acizliğime yanarım
Kuytu bir köşeye çekilir gözyaşlarımı sessizce bırakırım, anlamadan inanmaya şaşarım
Bir bağnazlık içinde, tefrika selinde, ümmet bilmem ki nasıl bir hesabın derdinde, anarım

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hak ve hakikat adına her şey bu kadar aşikârken!

Her geçen günü gönderirken
Tayin edilen bir merhalenin basamaklarında
Ne gönderen ve ne de giden ne kadar birbirini anlıyorlardı!

Zamanı anlamayan can
Akışın anlarındaki fevkalade önemli olan “ritmi”
Algılama ve bu manada yakınlaşma mefkûresini bulamayacaktı.

Kalbin sahibinden habersizken
Kalplerin emanetçilerine ne kadar duyarlı kalınırdı
Onlar adına zan ve ön yargılardan ne vakit bir felaha ermek vardı.

Toprağın himmetinde ki berekettin
Suyun letafetinde gizlenen namütenahi değerin
İnsan için tanzim edilen arzın nimetlerinin veriliş serüveni bilinirken!

Nebatata ve havana ta bu denli
Yozlaşan duyarsızlığı her geçen gün tırmandırırken
İçtiğimiz suları hoyratça harcarken kazanç için onları dahi kirletirken!

Mazlumu, mahzunu, masumu
Korumayacak kadar, durumlarına bigane kalarak
Gözyaşlarını görmezden gelerek ahu figanları kulak ardı ettiğimizdir!

Her zerre bir hesap dâhilinde
Yaratılmışken, yapraklar dallarını hazanda terk ederken
Kuşlar iklimlerden sıcak olanı seçerken mekânı terk ederek göçerlerdi!

Ay her zaman ki güzelliğiyle
Her zerreyi hakikati temaşa ederken sunduğu
Semadaki mevcut yıldızlarla güzelliğin estetiğinde ki hikmeti anlatırdı!

Varlık ve yoklukta ki dirliğin
Mekânsal bakımdan bir öneminin olmadığını
Her gün yenilenen ve bir iştiyakla melallerimizde nakşedenler değimliydi!

Tenlerden nüfus eden kokuların
Kalplerde anlam bulan korkuların, nasipteki mananın
Teslimiyette göstereceğimiz gayretin, sevgimizde ki müşahhas gerçeğindi!

Sevmeden, ona erişmeden
Aşkı dileyerek çileler mefkûresiyle sabırla bilenmeden
Nisalar rahmetin mübelliği olan aşk elçileriyken manaya hasret ahval anlar mı?

Ruhun her gün uyurken beklediği
Tenin hissizleştiği, varlığın o an hali terk ettiği bilinirken
Revanlar bizzat senin için her zerrelerini seferber ederlerken sen bilir miydin?

Efendiler efendisi gülün sezgisi
En güzide olan bir ölçüyken, emanetleri için şefkatliyken
Sen sinende Med ceziri yaşadın, ona bir damla, yaprak ve toprak gibi bakmadın!

Sadece zevklerin için ona sarıldın
Sen onu var edildiği manada anlamaktan uzaktın
Elinde mevcut olan varlığın ve seni mahveden hamasi duygularındı!

Sen yalnızlığın içinde kalan
Dili kullanmayan kulağı asla duymayan
Varlığının hükmünün gereği sana sabırla tahammül eden gülistandı!

Sen bilmiyordun ki çiçekler
Onlar için var edilen, aşk için tanzim edilen
Kelebeklerin serencamında zikreden, fikreden ne hoş asudelerdir!

Hissetmek onu becermek
Aşk için gönülleri seferber ederek nefeslenmek
Sevgililer için hak ettiği değeri teslim ederek onu gereğince yüceltmek!

Bilmek onun için tahkik etmek
Neden gerekliliğini idrak ederek tercihi yönlendirmek
Sevgiyi bahşedeni bilerek, hak eden sevgililerden katiyen esirgememek!

En sessiz anlatışı sevginin
Gül içinde gizlenen her nasib olacak zenginliğin
Gönüllerde dirliğin birlik içinde nefeslenmenin zaruretindeki güzelliğidir!

Sen giderken gün terk ediyor
Hazanda yapraklar dalsız yerlerde sürükleniyor
Kanatsız kuşlar dahi şefkat beklerken, sevgilin senden anlayış bekliyor!

Çiçeği kurutursan arı anlamazsan
Rahmetin sebebini bilmeden varlığına meyledersen
Nefsin densizliğiyle heveslerinde ahirin mertliğinde bir hesap yapamazsın!

Sen ancak ruhun ahengini
Vicdanın itminanlığında var olacak her bilincini
Mizanın mezardan geçerek tenin bir hükmü kalmadan manayı bulmalısın!

Sen ancak o vakitte bir saadeti
Dareyni bularak, hilkatin üzere anlam bulan seslere
Asla bigane kalmayacaksın, aşkı ölümün dirliğinde her an buluştur aksın!

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Düşünerek yazan can, şekliyetten ibretle kaçınan kan!!

Ey meçhulümden
Seyri temaşa eden nefes
Merakın ülfetinde ki aziz can, güzelinsan

Sizin için
Elbette ki biliyorum
Hayli kıymetlidir an ve aşkına akan zaman

Ayan oluyor elbette
Niteliklerinizde görülüyor
Sessiz ve sakinlik içince kalbi kelamınız okununca

Mısralarınızda
Aşk sanki bir başka işleniyor
Habersizce geçen bu zaman eşiklerinden sesleniyor

Sizin ruhi
Serencanımızda şekillenen
Ve kalbin açılan sayfalarında okunan melal hayli ibretli

Mananın
Ahengiyle yaşadığınız güzlliktir
Size özel kılacak her an, elbette hesabiliktir geçen zaman

Sizi o kadar
Cazip kılıyor ki bu esları lahza
Tefekkürde ki bu an bambaşka şekilleniyor, tefekkür edince

Kim bilir şimdi
Ne halde ve hangi ahvaldesiniz
Nasıl bir tahayyüldesiniz, sessizlik içindesiniz, kanaat edince

Dilerim ki
Yaratan haktan, ve o aşkı umuttan
Dilekleriniz nail olur, kalbinize sürur gark olur inşa

Huzur ve
İtminanlık her daim
Sizlere çok yakın bulunur, gözyaşlarınız da durulur

Evet, mesruriyettir
Sabır ve sebat peden paydanız
Suskun melaliniz sürurla bahtınız için payidar olur

Edebi kimliğiniz
Mısralarda ki derinliğiniz
Okuyanlar indinde esini damla olur, öyle anlamlaşılır

Anlayanlarla
En kısa bir zaman da buluşur
Bir ibret vesilesi olur ve işaret taşlarıyla buluşturur

Mana muhayyilesiyle
Yazdığınız güzel mısralarınız
Sinelerin sayfasında şaheser olur, niyaza sebep olur

İlgi ve Teveccühünüz için
Size elbette ki kalbi müteşekkirim
En derin saygılarımla hürmet eder,selam eğlerim efendim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nasıl bir hicran, hasreti çekilen an ve burkan zaman!

Yaslanırdım
Şöyle kendimce
Anılarımın gölgesinde ki deruni bir hüzne

Dinlenirdi
Hicran şarkıları sessizce
Özellikle ud ve tamburdan dinlediğim ahenkte

Mızrabı
Vuran sazendenin
Yansıyan yüz hatlarından okunuyordu nedense

Kalbi sayfalarımı
O an bir bir açardım ve hislenirdim
Anılar katresinden, yaşadığım bir başka heyecan

Hüznün
Mekân tuttuğu yıllara sari suskun gönlüm
Yeniden filizlenirdi, ümit içinde ne muazzam bir güzellikti

Artık
Kaybolmaya yüz tutmuştu
O ana kadar ne yaşandı hicran ziyazesiyle sinemde başka

İçimi
Kıpırdatan o mısraları okuyunca
Aniden atıldım, eski bir zamandan bahsediyordu hatırladım

Henüz yaşadığımı
Hüzünlü tebessümle hatırladım, göçüp gideni ne yapmalıydım

O kadar
Yumuşak ve naif
Bir hitabet sahibiydi ki nefesini hasreden edip, acziyette kaldım

Okunuldukça
Mısralar beni içine alıyordu
Hiç fark etmeden kuşatıyordu, sanki sessizce ruhuma sesleniyorsu

Bir hesabı
Dranatik birşekilde yaşatıyordu
Kişiliğiniz buharlaşıyordu, ne kadar hoyrat an varsa acıyla anılıyordu

Onun
Haleti ruhuyesinde
Hayata yeniden bakıyordunuz,hadiseleri şehrediyorsunuz manidarca

Bu kadar
Etkili olabilirdi ancak bir nefes
Yazılan mısralar meraka arzedilen lbir ehçeyle ne kadar enfes

Etkisinden
Hayli kurtulamıyorsunuz
Satırlardan uzaklaştığınız an, akıp geçen zaman hatırlatıyordu

Sanki
Bir akarın girdabındasınız
Kapıldınız şiddetine, manalaşan esinine, encamdan uzaklaşırken

Farkında mıdır yazan
Sinede dinmeyen bir hasreti yaşatan
Gözyaşlarının yolunu açan, yılların firkatini ruhuma aşkla yaşatan

Nice
Gönülleri bu kadar zaman
Kendine bağlar mıydı, bir sevdanın hakikatini bizzat yaşatırmıydı

Elbette farkında
Değilmiş gibi davranamazdı, yapamazdı
Nihayetinde bir gönül sahibi olduğunu yok sayamazdı, nefesi candı

Hissedilenlere karşı
Bu nispette duyarsız kalamazdı, anlayandı
Lakin aklagelen herşey muhakkak ki dahtın olamazdı, esrar-ı sanattı

Bıraktı öylece
Melaline sevdalının hiç bir umut vermedi
Nihayeti bilinmeyen bir aşk zira buun için asla heveslenmedi, vadetmedi

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey hak bir çare zerk edip, kalbime nazar et!

Bilmem ki nasıl bir firkatteyim
Ruhumu ve kalbimi ihsan eden hakkın, lahzasında ki bir yerdeyim
Nasıl bir girdabın içindeyim, hangi asabiyetin derdindeyim, bir aczi yet içindeyim
Ruhumu esir eden emelin seyrinde miyim, kalbimi niçin bu kadar ihmal etmekteyim

Anlamadan, idrake kavuşmadan
Heyecan ve hevesin serencamında boğulmadan, zan ve gama dalmadan
Akıl nimetini, izanın ülfetini, nefsin hergeleliliğine ve hoyratlığına bulaştırmadan
Lahzanın kadrini, nefesi edebini, halin deruniliğini, aşkın hakikatini meraka sunmadan

Yaşamak adına taklidin içindeyim
Ne derleri dert edinen, utanmayı bilmeyen, serkeşlik içinde geçinenim
Şefkatin ve rahmetin hasredildiği nispette derbederim, bilmem ki ne den bu haldeyim
Yalnızlığa itilen nefes miyim, sessiz ve sakin mekânları niye severim,ben ahenksiz miyim

Suallerin içinden niye çıkamıyorum
Malumat sahibi olmadan mı düşünmeye çalışıyorum, çelişki yaşıyorum
Niçin nazar ettiğim insanları yakine tanımaya çekiniyorum, takiye yi hiç sevmiyorum
Aldatılmak istemiyorum, sadık olmak adına yabancılaşmıyorum, aşkı çok arzuluyorum

Kul olabilmek, o aşk ile nefeslenmek
Hakikatin uğrunda iradeden vazgeçerek hakkın sevdasında köleleşmek
Canı ve cananı, varlığın adına senin olanı, nefesin her katresinde ki ahu zarı vermek
Bir nedamet hissine kapılmadan, zan v kaygı yaşamadan vecdinde solacak kadar gitmek

Her lahzasında esrarını koruyan adına
Kanı ve canı murat eden, evvel emirde ruhu yaratan ve söz alan aşk namına
Ahdin ve hesabın, mizanın ve arafın, mahşerin ve kıyamın, mühlet veren sevda şadına
Feda olmak, dilediği nispette kul olmayı başarmak, ihsan ve ihlâs üzere coşmak adımsa

Bilmem ki neden tereddüt ederim
Bir ömür nefsimi dikkate alarak sürünürüm, itibar ve rahata mı düşkünüm
Varlık adına prangalarda mıyım, ruhumu dikkate almaz bir durumdayım, hüzünlüyüm
Ruhumun hicran ahını aşikâr mı eylerim, sine-i sürurumdan kopan yapraklara üzgünüm

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ey hak bir çare zerk edip, kalbime nazar et!

Bilmem ki nasıl bir firkatteyim
Ruhumu ve kalbimi ihsan eden hakkın, lahzasında ki bir yerdeyim
Nasıl bir girdabın içindeyim, hangi asabiyetin derdindeyim, bir aczi yet içindeyim
Ruhumu esir eden emelin seyrinde miyim, kalbimi niçin bu kadar ihmal etmekteyim

Anlamadan, idrake kavuşmadan
Heyecan ve hevesin serencamında boğulmadan, zan ve gama dalmadan
Akıl nimetini, izanın ülfetini, nefsin hergeleliliğine ve hoyratlığına bulaştırmadan
Lahzanın kadrini, nefesi edebini, halin deruniliğini, aşkın hakikatini meraka sunmadan

Yaşamak adına taklidin içindeyim
Ne derleri dert edinen, utanmayı bilmeyen, serkeşlik içinde geçinenim
Şefkatin ve rahmetin hasredildiği nispette derbederim, bilmem ki ne den bu haldeyim
Yalnızlığa itilen nefes miyim, sessiz ve sakin mekânları niye severim,ben ahenksiz miyim

Suallerin içinden niye çıkamıyorum
Malumat sahibi olmadan mı düşünmeye çalışıyorum, çelişki yaşıyorum
Niçin nazar ettiğim insanları yakine tanımaya çekiniyorum, takiye yi hiç sevmiyorum
Aldatılmak istemiyorum, sadık olmak adına yabancılaşmıyorum, aşkı çok arzuluyorum

Kul olabilmek, o aşk ile nefeslenmek
Hakikatin uğrunda iradeden vazgeçerek hakkın sevdasında köleleşmek
Canı ve cananı, varlığın adına senin olanı, nefesin her katresinde ki ahu zarı vermek
Bir nedamet hissine kapılmadan, zan v kaygı yaşamadan vecdinde solacak kadar gitmek

Her lahzasında esrarını koruyan adına
Kanı ve canı murat eden, evvel emirde ruhu yaratan ve söz alan aşk namına
Ahdin ve hesabın, mizanın ve arafın, mahşerin ve kıyamın, mühlet veren sevda şadına
Feda olmak, dilediği nispette kul olmayı başarmak, ihsan ve ihlâs üzere coşmak adımsa

Bilmem ki neden tereddüt ederim
Bir ömür nefsimi dikkate alarak sürünürüm, itibar ve rahata mı düşkünüm
Varlık adına prangalarda mıyım, ruhumu dikkate almaz bir durumdayım, hüzünlüyüm
Ruhumun hicran ahını aşikâr mı eylerim, sine-i sürurumdan kopan yapraklara üzgünüm

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem ki nerdesin, nasıl bir kalbin firkatindesin!

Yine sensiz
Nefeslenirken ürperti içinde
Bir kahır geçiyor içimden
Sensizlik yaşadığım hasretimde

Yeter dön artık
Halimi yönsüzlüğe bıraktın
Mefkûrem daraldı
Sensiz umutlarım ayazı yaşadı

Ne gece
Ne de temaşa eden mah
Yıldızlarda artık benden uzak
Dön bir kez de sokak lambalarına bak

Anlaşılır olmak
Bu kadar mı benden uzak
Bu kez ön yargıyı bir kez bırak
Muhabbetle şefkatle bu kez olsun bak

O kadar meşgalede
Varsa yanlış tahammül etme
Sen yeter ki gerilme vehimleşme
Hoş görülü olmayı sen asla terk etme

Hatırlarsın o günleri
Kaç kez özür dilemiştin oysaki
Sevdiğini söyleyerek umut vermiştin
Sonra bir kızgınlıkla çekip yine gitmiştin

Suçluyum ki sevdim
Nisa diye gönlümü verdim
Senin için sadakat yemini ettim
Ama sen hırsından şimdi çekip gittin

Olsun tutkunum sana
Yeter ki dön hasrette bırakma
Özlem içinde son demlerimi yaşatma
Mezarımın başında sen sakın ağıtlar yakma

Artık umutlarım
Tükenmeye yüz tuttu
Kaç bahar sensizlikte beni kuruttu
Sularım çekildi sana olan sevgim kurudu

Kızgınlığım çok arttı
Hasretin yerini hiddet aldı
Özlem sevgi dilini unutmayanla anıldı
Gönlüm sensiz ne hazanlar yaşadı ağladı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbime firkat yaşatmayan an ve meftun edenbir hicran!

Gözlerin nazarı
Uzaklardan süsülürken
Sevdamın kefeninin biçildiğini
Hissediyorum onu hiçbir an unutamıyorum

Sen yüreğinde
Onmaz fırtınaların dalgasında
Bizar kalıyordun, hiç bir umut bulamıyordun

Yüreğimi
Yoluna serdiğimi hissettiğin halde
Hala direniyorsun ve sevmediğini bildiriyorsun

Hasret çeken
Ruhumun mecaline tınmıyorsun
Ağıtlar yaksam
Garip bir eda ile gülüyorsun, sen delisin diyorsun

Salınırım
Bir sevdanın Dinmeyen
Salıncaklarında
Bir umutla beklerim, gönlümün hicran pınarında

Yalnız senin
Melaline gömülürüm
Güneşin suskun ışığında
Senden uzak kalınca bitap kaldığıma inanır mısın

Bir kez olsun
Çıldıran duygularımı
Bağrına basmasan ve ağlamasan, sana asla kırılmam

O sevgini
Dilenmek için asla
Gönül kapına dadanmam ve seni mahzun bırakamam

Hatta diliyorsan
Seni ömrümce Anmam
Yazdığın mısralarını, bundan sonra katiyen okumam

Sen yeter ki
Bir kahır içine girme
Nedametle nefeslenme, bir sitemle kalbini hiç burkma

Senin
Sevdanla kanmak
Şayet nasibimse, elbette hazırım kor içinde yanmaya

Seni
Sensizliğinde hıçkırık
Ve gözyaşlarınla solumaya, umutlara hüzünle sarılmaya

Mana içinde ki
O aşkında kalmaya, mısralarında
Yorulamaya, sevginle konuşmaya tüm kalbimle hazırdım

Sen ise
Hala niye kaçıyorsun
Hicran kakgılarını halime yaşatıyorsun, haz yaşatmıyorsun

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Demek ki Sende Unuttun, An be an Yaşamaktan Kurtuldun!

Nice muratlar
İlkbahar ilk ışıklarıyla
İçime dolan umutları sual eder ve onu dinler

Uyku tutmaz
Gecelerin kuşatan esrarı dinmez
Hülyalar geçit vermez, düşler zihnimden silinmez

Yüreğimin
En mütenahi hücresinde
Zuhur eden ve hazzı salan bir aşktı zikrettiğim

Savurur halini
Harman eder bırakır sanki
Bir hardal tanesi kudretinde bulunan aşkı başak

İnce bir sızı
Kuşatır her yanımı
Hiç acımayarak kıvrandırır, sarkıtır insanlığımdan

Uzaklaştırır
kendinden, dile gelen heveslerin illetinden
Ağlatarak, hazin bir nedameti sineme yaşatarak

Ey dertlerin hengâmesinde
Seyre dalan bir mağrurluğu yaşayan yüce dağ
Sen ne olur hiç acımadan bir kez olsun bak Allahaşkına

Dilekler sana olsun
Onca muratlara aşkı zaman mühlet verse ne olacak
Aşksız bir gönül’e mahkûm kalan söyle neyi bulacak

Seninle başlıyor
Kuşlar iştiyakla şakımaya
Gül yüzünü teklifsizce açmaya, karanfiller kokmaya

Yaseminler
Büsesini sürurla sana sunmaya
Her sabah başlıyor atlar dörtnala koşmaya

Kuzular da koklaşmaya
Kelebekler aşk koklamaya
Arılar bekleyen çiçekler için var güçleriyle coşmaya

Ey Merhamet
Bilmem ki niye beni unutursun
Yalnızlığın hicranını ahıma hüzünle sancıyla bırakırsın

Aşkın masumluğunu
Kalbime sessizce yaşatırsın
İliklerime kadar sızlatırsın, acımadan içimi kanatırsın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nasıl sual edip, hicranıyla bedelleşmeliyim!

Suskun olmayı hal edinen bir seferdeyim
Ne dertliyim ve ne de bir kederin demiyle eğleşmekteyim, ey hak demeliyim
Nefesin bir gayesi olmalı hesap etmeliyim, an ve zamanı şehretmeye erişmeliyim
Her kazanın ahıyla feryat etmeden, sabrı ve kanaati ruhumla terennüm etmeliyim

Ne sazendeyim, ne derviş olmayı beceririm
Her nasılsa bir ahenksizlik içindeyim, talim ve terbiyeye elhak ihtiyaçlıyım
Neden bu kadar huysuz ve arsızım, edebi kalbimde hissetmeye pek çok muhtacım
Peki, niçin hadiseler karşısında kayıtsızım, hiç umursamayan, sarsılmayan acıyım

Her nedense dağlara, nehirlere imreniyorum
Gitmiş oldukları sılaya bakıyorum, hiçbir kaygı ve nedameti bulamıyorum
Asırlara sâri suskunluklarına şaşıyorum, ne kadar sabır, kanaat varmış anlıyorum
Neden melallerine vakıf olamıyorum demek ki gönül kapım kapalı aşkı anıyorum

Suya hasret kalan kimdir, hangi nefestir
Kulağıma gelen ahenksiz sesler kimindir, o sessiz çığlıklar hangi vadidedir
Dertlenmeyi bilmeyen bir kalp yoksa sadece yürek midir, ruhun yetisi idrak midir
Düşündükçe sancılarım artıyor, ne hal kalıyor ve ne de takatten bir haber, vaktidir

Resim karelerini sessizce nazar ediyordum
Karışık görüyordum, net bir şekilde fark edemiyordum, demek ki diyordum
Göçüp giden zamana, bir ömrü hoyratça yaşadığım hevesin ahına ne söylüyordum
Kendi kendimi suçluyordum, güya akıl ve fikir sahibi olduğumu ifade ediyordum

Neden hiç düş görmüyordum, ölüyor muydum
Bu kadar bahanesiz bir uykunun serkeşliğinden niçin hiç kurtulmuyordum
Bir bakıma ölüyordum, hesabı ruhunda hissetmeyen nefsi arsızlık sergiliyordum
Peki, kalbim için niçin gaye gütmüyordum, aşkın firkatini halde hissetmiyordum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nasıl sual edip, hicranıyla bedelleşmeliyim!

Suskun olmayı hal edinen bir seferdeyim
Ne dertliyim ve ne de bir kederin demiyle eğleşmekteyim, ey hak demeliyim
Nefesin bir gayesi olmalı hesap etmeliyim, an ve zamanı şehretmeye erişmeliyim
Her kazanın ahıyla feryat etmeden, sabrı ve kanaati ruhumla terennüm etmeliyim

Ne sazendeyim, ne derviş olmayı beceririm
Her nasılsa bir ahenksizlik içindeyim, talim ve terbiyeye elhak ihtiyaçlıyım
Neden bu kadar huysuz ve arsızım, edebi kalbimde hissetmeye pek çok muhtacım
Peki, niçin hadiseler karşısında kayıtsızım, hiç umursamayan, sarsılmayan acıyım

Her nedense dağlara, nehirlere imreniyorum
Gitmiş oldukları sılaya bakıyorum, hiçbir kaygı ve nedameti bulamıyorum
Asırlara sâri suskunluklarına şaşıyorum, ne kadar sabır, kanaat varmış anlıyorum
Neden melallerine vakıf olamıyorum demek ki gönül kapım kapalı aşkı anıyorum

Suya hasret kalan kimdir, hangi nefestir
Kulağıma gelen ahenksiz sesler kimindir, o sessiz çığlıklar hangi vadidedir
Dertlenmeyi bilmeyen bir kalp yoksa sadece yürek midir, ruhun yetisi idrak midir
Düşündükçe sancılarım artıyor, ne hal kalıyor ve ne de takatten bir haber, vaktidir

Resim karelerini sessizce nazar ediyordum
Karışık görüyordum, net bir şekilde fark edemiyordum, demek ki diyordum
Göçüp giden zamana, bir ömrü hoyratça yaşadığım hevesin ahına ne söylüyordum
Kendi kendimi suçluyordum, güya akıl ve fikir sahibi olduğumu ifade ediyordum

Neden hiç düş görmüyordum, ölüyor muydum
Bu kadar bahanesiz bir uykunun serkeşliğinden niçin hiç kurtulmuyordum
Bir bakıma ölüyordum, hesabı ruhunda hissetmeyen nefsi arsızlık sergiliyordum
Peki, kalbim için niçin gaye gütmüyordum, aşkın firkatini halde hissetmiyordum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum bir gün nihayet bulacak, lahza anacaktır!

Bir hüzün var yine sinemde
Her ne kadar sirayetinden kurtulmaya gayret göstersem de
Yapraklar sararıp solarken, takatten arîleşerek sessizlik iklimine doğru düşerken
O an ve vaat edilen zaman zihnime bir geçit vermezken, gözyaşlarım ahu figan ederken

Bilmem ki bu vakitten sonra
Kime seslenmeliyim, başımı ellerimin arasına alarak düşünmeliyim
Nerde yanlış yaptım, neden ihmalkârlık içinde hoyratça yaşadım, bir hicran içindeyim
Hazana nazar eden kalbime hangi hakla söz geçirmeliyim nazar gâh olduğunu bilmeliyim

İhsanı, ihlâsı nedir öğrenmeliyim
İnşirah niçin kalbin ihtiyacıdır merak etmenin farkını öncelemeliyim
İdrak için nasıl bir yol izlemeliyim, ruhumdan tebarüz ettiğini neden geç öğrenmeliydim
Nar ‘ı zikrederken edebi terennüm etmeliydim, aşkı halde hissetmeyi fikir edinmeliydim

Neden suskun bağrım yanıyor
Kan kendi istikametinde damarlarımda dolaşıyor, gözlerim ağlıyor
İşittiğim ezanlar hangi manada sesleniyor, verilen salalar niçin ruhumu gam zerkediyor
Geceden sabaha saklı umutlar nerede filizleniyor ve niyetin niye kalbi olması isteniyor

Aşk, ruhun firkati ve şadıdır
Kalbin zikrettiği sevdasıdır, hakikat adına vardır, kul olmak için esini gül-i nihale abattır
Nefsi ve hissi manada ilk adımdır, tefekkür ve inşirah ile farkına erişilen bir ar-ı sevdadır
Yaşamak ve ölüm arasında tevdi edilen en ulvi manadır, vecdin ve cehtin ile orantılıdır

Hırsının kölesi olmayı kim diler
Lakin her emel hakikate eriştiren mefkûre olmadıkça, esir eden esrar-ı prangadır
Ne sırlar saklıdır, işaret taşları niye vardır, kitabı celilin her zikrinde ibretler başkadır
Kalbin muhtaçlığı sadece sahibine olan sevdasındadır, yoksa yaratan seni niye yaratmıştır

Sakın utanıp, mahcup olmayasın
Canın bahtı için nasip nedir ve nasıl bir gizem içinde zikredilen güzelliktir, unutmayasın
Akıl ve izan hak hakikati talim etmek, bu manada merakı öncelemektir, gocunmayasın
Ne derleri amaç edinme, kalbinin sahibinin sana tevdi ettikleri ne varsa aşkla anlayasın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sensizliğin hüznüyle latif olan kalbini anarken!

Mademki
Seni hiç göremeden
Nefesinin kudretinde ömür tüketmeden

Gıyabında
Mütemadiyen serinlerken
Hasretinle yaprakları okşayarak giderken

Gülün
Renginde dikeniyle
Gözyaşlarımın hengâmesinde seyrederken

Kuşlara
Aşiyandan anlatırken
Muhabbetin girdabında kuraklığı yaşarken

Seni
Vicdanımla koklarken
Yüreğimin çırpınışında çaresizliği anlarken

Şarkılar
Ömrümün son demi
Böyle mi esecekti son deminde bu rüzgârı

Hissettirirken
Kendi mahzunluğumda
Yalnızlığımın hıçkırıklarıyla seni anarken

Bir selamı
Kelamı hali anlatamazken
Her şey yakınken sen uzaklarda yaşarken

Ömür
Zamana hüzünle yaslanırken
Sevda bağrımda kor halinde bakir beklerken

Sessizliğimle
Mısralardaki ahengimle
Sana ulaşması umulur bir gün nasibin hükmüyle

Gözyaşların
Halinden sudur ederken
Üzülmeyesin kabilinden edep içinde beklerken

Seni
Hasret kalınan sevgini
Toprağın vahametinde ki ürpertiyle soluyacağım

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Lal olan dilim ve inleyen yüreğimle!

Söyleyemem
Sakladığım gözyaşlarımı
Sana hissettiremem seni ben üzemem

Bilemem
Sana karşı hislerimin
Yüreğimin mümtaz köşesinde ki sevgin

Her gün
Seninle uyandığım düşlerim
Kalbimde sessizliğimde yalnız nefeslenirim

Ayalin için
Gösterdiğin gayretin
Çaresizliği sen kendini vakfederek önledin

Hamiyettin
Hizmet için sevk edilen güldün
Kurak iklimleri şefkate gark eden nadideydin

Ötelediğin
Duyguların vakti bekliyor
Nasib olacak hükmün hikmetini sabırla diliyor

Hak için
Nefesler feveran ediyor
Aşk için hevesler manada zarafete bürünüyor

Tevhidin
Yiğit nefeslerle sessizliğin
Muhasebesi icmal ediliyor rıza için sabrediliyor

Hanenin
Annenin, kardeşlerinin
Nafakası için yaşamayı yüksünmeden azmi seçiyor

Okumak için
Zaman şimdilik seni daraltıyor
Her yana koşmak yetmiyor gözyaşların nasıl geliyor

Dişlerini sıkman
Çare adına müşkülatı yudumlaman
Bir duruşun, sessiz haykırışın, çileyi aşkla sarışın

Saygımı
Sana olan hürmet kaygımı
Sessizliğimde mütemadiyen kalmamı icbar ediyordu

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar