Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Nasıl bir devran içindedir bu aşkı zaman, sessiz ferman!

Etrafımda bakınırken
Göremediğim bazı gerçekler!

Kuşatıyordu terennüm ettiğim
Bir kederin salgısı yavaş yavaş…

Sanki çaresizdim,
Boş vermişliğin nedametiyle
Seyri halin takipçisi kesildim.

Neden bu duyguları
Yaşamak zorunda kaldığımı
Her nedense düşünmek dahi istemiyordum.

Ben işimi sağlam yapayımda
Kim yanlış yaparsa gözünün yaşına
Bakmam mı demeyi tercih etmeliydim.

Avutulan, aldatılan
Özellikle bir maksada binaen
Fırsatın zemini olarak kullanılmak!

Takiyyeler içinde hayatın
Konforunu artırmak ve bu uğurda
Bir engel tanımayı marifet telakki etmek!

Sırf merakın tatmini için
Denemek istemek! Kişilik görünürlüğünde
İnsanlık sıfatını taşıyarak bunu başardığına inanmak!

Sevgiyi özümsemeden,
Sebebini bilmeden, nedeniyle
Hiçbir şekilde ilgilenmeden bakmak!

Zannın karelerinde
Adımlayarak “ön” kararın
Etkisiyle yaşamaya çalışmak!

Hemen kızmak,
Hiddet için sebep aramak,
Şiddeti özgüven telakki etmek!

Hayatı mahcup
Olmamak kaygısıyla idame
Etmeye çalışarak yaşamak!

Kim ne der…
Önceleyerek ona göre
Konuşlanmak ve adam olmak için yarışmak!

İnanmak!
İnancın tahrip fitilleriyle
Tarumar edildiği bir zeminde
Bunu layıkıyla başarmaya çalışmak!

İnananlar üzerinde
Oynanan oyunların bir türlü
Farkına varamadan heveslere sarılmak!

Ferasetin iflasını başarmak!
İhlâsın sadece sözcülüğünde lafazan
Olmayı başarmak ve umursamaz kalmak!

Rahmetin sebebi
Hikmetinden bihaber olarak
Yaşamayı başarmak ne kadar kolay oysaki

Acıların ne kadar
Değerli olduğundan bir haz
Almadan uyumayı rahatlıkla başarmak!

Aşk için yarışmak!
Onu anlamadan bakışmak!

Ten kokusu
Sebebiyle kapışmak!
Sonra kokuşmak ve ayrılmak!

Saygıyı dışlayarak arsızlık
İkliminde yaşamaya çalışmak!

Nezaketin elzemliğini
Sadece merakın afakı için
Seferber ederek beğenilmek!

Suçlamayı marifet
Telakki ederek sığ bir tahayyülün
Sefilliğinde ülfetsiz ikamet etmek!

Kını, kızı, edebi,
Erkeği, merdi tamamen
Maddi ölçüsüyle değerlendirmek!

Kitabı kebiri sevap
Telakkisiyle sadece okumak,
Anlamadan yüzüne bakmak ve öyle kalmak!

Kutlu geceleri
Kurtuluşun terakkisiyle
Her bir şeyi o güne hasrederek serilmek!

İtibar ölçüsünü
Deşifre etmeden, temayülün
Esintisinde ne aradığını bilmemek!

Herkes nasıl olsa
Bir şekilde yaşıyor, bizde böyle
Yaşamalıyız diyecek kadar bir zillet!

Hukuk devleti varsa,
Yönetim biçimi demokrasi ise,
Cumhuriyet sadece birilerin tekelinde ise

Çözüm çok uzak diyarlarda
Seyredilen bir manzara telakkisidir!

Neden her şey insan içinse,
İnsanlar niye kararlarında ki tercihleri
Sebebiyle dışlanarak sıra dışı olmaya itilirler.

Severken neden sevdiğini bilmeyen!
Methüsena ederken çıkarını düşünen!

Kızarken hıncıyla hareket eden,
Meylederken hislerini bilmeyen nasıl bir insandır?

Bir nimeti yerken, bir yaratılmışı severken,
Nebatat ile serinlerken sebebi bilmez isek

Nedensiz zannedersek,
Asla düşünmeyi öncelemeden
Ömür tüketirsek bilmem ki ne demeli!

Kâinatın ve her zerrenin
Sahibi olan Cenabı hak en yakınımız da iken…

Bizim ona ne kadar
Uzaklarda kaldığımız tefekkür edilerek,
Bakışımızı ve manamızı netleştirmeliyiz.

İşte aşk o zaman
Manasında yaşanacak bir hazdır aşk…

Sevda bu uğurda
Sarf edilen yüceliğin tezahürüdür.

İnsanı insan yapan
Yaratılmış bulunduğu hilkatidir.

Canı canan ile anlamlı
Kılan ona hasredilen sevgidir.

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Dillenen aşk için sakın aranma ve kalbini zorlama!

Artık zamanı geldi son o demlerin
Dalları terk eden yaprakla bilirim
Mahzun sinede, sessizdir nefesim
Halin ikliminde kudretle ürperirim

Neyleyim geldim, o gün gideceğim
Müddeti nefeste, şaşkın haldeyim
Neyi bileceğim bahaneler tercihim
Ben idraki neyleyim ruhsuz biriyim

Ne gülden, ne hasredilen sevgiden
Gülizar içinde neşet eden sezgiden
Hicranın sinede açtığı güzelliğinden
Bihaberken dilenen bir edebi halden

Aşk ancak kendi ikliminde nakkaştır
Gayretin içinde gizlenen muazzamdır
Esrarlıdır, niyetin halisliğinde vardır
Kalbin muvazenesinde beklenen andır

Mısralar niye yazılır, hasreti anandır
Şiirlerde hissedilen muhabbet vardır
Canan sinede yaşayan unutulmayandır
Sevgi onunla dillenen bir aşkı sevdadır

Ne söyleseniz, neleri çok görürseniz
İnsan için kader hükmünü bilmezsiniz
O an ve bitecek zamanda çaresizsiniz
Sabrı biliniz çileye nedamet etmeyiniz

Bir zaman sonra dilenen vakit dolacak
Kim bilir kime ne olacak nasibi bulacak
Sevginin olmadığı gönülde aşk donacak
İnsan ruhuyla müsavi olmazsa ne olacak

Kim neyi öğretti, hakikatler görülmedi
Nesillerden çok net olan mazi gizlendi
Reddi miras içinde, ezberler kavilleşti
Aşk mahzunluğu seçti sinelere gizlendi

Ne toprağın ne sevdalandığım bir aşkın
Hasreti için terennüm ettiğim sevdanın
Nasip olmayacak olan muhabbet davanın
Geçen onca zaman, hesapsız bir hayatın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nedensiz ne var cihanda, nefes lahzaya muhtaç olunca!

İmdat edecek söyle kim var
Şahit olduğum zan etrafımı neden sarar evet, ruhum bizar
Emanetine sadık kalan, edebin lahzasında kendini bulan nefes, ne ülfetli bir ar
Sığındığın yaylalar, temaşa ettiğim suskun dağlar, yüreğimi burkan anılar, ağlatıyor yar

Ne bir gül kopardım, ne de koklamayı başardım
İçinden çıkılmaz figanları içime attım, bir tebessüm olsun hasretinde yaşadım
Sinemi kime kapattım, derdi gamımla nefeslenmeyi amaçladım, sancıdan kurtulamadım
Neden bu halvet üzere karar kıldım, hiç şikâyet etmeden boyun bükmeyi bir çare sandım

Görebilmek için bakıyorum, fakat şaşırıyorum
Farkı fark ettiren idrakin fukaralığını çok yaşıyorum, kalbi inşirahı anıyorum
Ruhumun sessiz sancılarından utanıyorum, aklıma gelen sualleri kimselere soramıyorum
Sessiz ve kuytu köşemde bilmem ki ne kadar anlamlı olacaktır kalbime düşeni yazıyorum

Bazen sıkıntı duyanları, rahatlıkla anlıyorum
İlgi ve yakınlık adına suçlanıyorum evet, hiç dikkate almamakla kınanıyorum
Kimi zaman kırılan, kimi vakit ikazıyla çalım satan nefeslere sadece tebessüm ediyorum
Asla alınmıyorum, tahammül etmekle iktifa ediyorum bekleyen canlara eyv diyorum

Elbette ki bir edip değilim, şair ise hiç değilim
Gönlüme düşün katreleri hasreden bir aciz nefesim, kendi halimle bedelleşirim
Hiç tanımadığım, aşina edayla anmadığım, temaşa etmeye fırsat bulamadığıma ne derim
Vefa adına nasıl bir yola çıkarım, yâd edemediğim o nefeslerin, figanlarını kime söylerim

Her halinde yavaş yavaş öteye giden biriyim
Hak ve hakikat sevdasıyla ağlamayı ne kadar isterdim, kurak bir gönül sahibiyim
Edebe muhtaç bir hal içindeyim, zarif olmayı nasıl becerir ve tevazuu ile hasrederim
Ne gönül zenginiyim ve ne de ehl-i hal zadeyim, her yâdımda niyaz ederek serinlerim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Farkına varmak ve senin halinde şevke kavuşmak!

Uzandım o ellerinde tuttuğun çiçeklere
Ne kadar hak ettiğim benliğin derdiyde
Seni halk eden Halikın hükmüyle o nefese
Bir aşk ikliminde çekilen hasret şevkiyle

Ne anam ve ne de babam, o aşka susayan
Günlük öğünü için nefes alan her türlü can
Damarlarda dolaşan kan, kalple anlamlaşan
İnsan suretinde anılan ruhuna bigane kalan

Çileler sabrın alyanslarıdır rızayı bari olursa
Nefesler çok anlamlaşır hakkaniyet aranırsa
Ne derler kaygısı, muvahhit kişiliği bırakırsa
Her halin şahitliğine bir idrak içinde bakılırsa

Ne geceler, nede hileler insandan arî değildir
İnsan, kalbiyle müsavi olursa o zaman kanidir
Canilik nefsin tasarrufunda olan iradi tercihtir
İmtihan, yaşla ilintili olmayan aşikâr gerçektir

İnsan, bu manada iradesiyle hesabını bilecektir
Ruh safidir vicdan hükmün sahibini bekleyendir
Kalp insanın en değerli olan yegâne hazinesidir
Duygular nizam edilmedikçe su mesabesindedir

Nisalar yaprak misali çok narindir çiçekle şevktir
Gülün emanetiyle arzı cihanın şefkat pınarlarıdır
Himmet için rahmet için kaçınılmaz olan varlıktır
İnsanlığın anası aşkların harikası bulunan sevdadır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Lahza çekilir o an, elden ne gelir ki ey zaman!

Düşüyor
Her ne kadar dilenmese de
El, ayak çekiliyor derman direniyor

Sevilen
Hasta yatağında uyutulurken
Bilinç kaybolup, hayatı merak edilirken

Doktor
Umut için uzatılan kol
Bir matlığın çetrefilliğinde verilen rapor

Sen ki
Onun gözlerinde aranırsın
İnsaniyet adına halinle derdini anlatırsın

Nitelik
Neden ihmal edilir ki hemşirelik
Bir damarda serum takmak için aranır delik

Pratisyen hekim
Tecrübeleri için sabredilir nitekim
Yarayı dikmek için ellerini titretir hastayı inletir

Hasta
Yakınına sığınıyor ona yalvarıyor
Ağrıdan duramıyorum bir iğne yapsınlar diyor

Hemşire
Refakatçiyi edepsizce azarlıyor
Birde ikide bir rahatsız etme diye kapıyı çarpıyor

Doktor
Çay bardağı elinde sessizce duruyor
Bıyık altından birde hemşirenin marifetine gülüyor

Ne yapsın
Kime anlatsın dersini hasta yatağında
Hastanenin odalarında bir şefkati rahmet olmayınca

Şaşıyorum
Şaşkınlığımla koridorları arşınlıyorum
Kudretin sahibi tercihin müsebbibine hali arz ediyorum

Sevmek istiyorum
Benim diye sahiplenmeyi diliyorum
Lakin anlaşılır olmak adına, onlar gibi düşünmüyorum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Azdır ne yapılsa, bir ömür muhabbet ve hürmetle anılsa!

Ey benim
Dirliğim, ahirin mürebbisi rehberim
Sen şimdi beklediğine elinle gidersin

Zaman
Değil mi can, içinde kayboluyor insan
İnsan için önemlidir, namütenahi olan

Anlatırdın
Pak yüreğinle melalime nakışlar işledin
Sanat adına varlığına inanan şaheserdin

Anaydın
Canlar için bulunmaz bir kandın, anıldın
Sen hilkatinle tarih sayfalarında yer aldın

Seni
Yaratan, seni insanlık adına hep koruyan
Nesilleri ihtar eden bir ulûhiyetin şanıydın

Farklıydın
Güzellikler, sevdalar, aşklar, yıldızlarlaydın
Sen Ummanların girizgâhı şefkatin bahtıydın

Gülün rengi
Kokusuyla etkilediği her mekânda sen vardın
Sen bir nisaydın, kitabı celilde sürekli anıldın

Zaman
Seni anlatır, bazen Asiye, bazen Meryem diye
Ve bazen de, Hatice, Fatıma, Rabia sesleriyle

Sensiz
Kâinat, yapraksız ağaç, suya hasret olan yürektir
İnsana, adamlığı anlatan ve öğreten bir mihenktin

Düşündükçe
Yaprağını teker teker bırakan bir dal gibi çaresizim
Vuku bulacak nasip karşısında elbet metinim derim

Lakin
Sen, dönüşü olacak bir itminanlıkla ameliyata yattın
Anlatmadın, vasiyet etmedin, sen şimdi hali kuşattın

Anasın
Yârsin, evlat için en vazgeçilmez bir hazinesin bilesin
Yokluğun bile varlığına kefil olup hasenatla anılacaksın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Akıl iradeye bakar, idrak ne yapar!

Her ne hikmetse suskun ve vefalı bir iklim arıyorum
Edebiyle hem hal olacağım, şevkiyle muhabbet bağrında açacağım bir hazan
İzanın, ihsanın iflas etmediği bir zaman, ruhun deruniliğinden gelen muazzam heyecan
Nihayetinde tevdi edilende bir can, hiç kusursuz olur mu insan, tekebbür ettirir feveran

Ne kadar saklı sadıklar varsa, sandıklar açılmalıdır
Umutlar bir bir kanatlanıp uçmalıdır, gün yüzüne hasret kalarak hiç anılmamalıdır
Bahtıma tekabül eden her lahzanın esrarında ki nazar fark edilmeli, kalp sahipsiz değildir
Ne vakit korksan, haşyetin akın ettiğini anlasan, bir an akıl tutulması yaşasan, ne söylenir

Dert nasıl bir kalp için illettir, kederdir, merettir
Oysaki aklın yolu birdir, elhak malumat sahibi olunmadan, edilen nazar beyhudedir
Neden idrak ruhunun vazgeçilmezidir, irfan perdesinden neşet eden bir aşk-ı ahenktir
Nasıl bir sevda gerekir ki, ulviyet şadından bahşedilen bir ülfet olduğu, fark edilmelidir

Nasıl ki kuş kanatsız uçamaz, kul yârsiz olamaz
Gönül, hakikatin sadrından beslenmedikçe, ihsan ve ihlâsı nefeslenemedikçe anlaşılmaz
Şekli yet için, ne derler vehmi bilmem ki nasıl bir seçim rızkın sahibi ki asla karıştırılmaz
Neden kaygı ve zanlar hiç peşini bırakmaz, teslimiyetinde ki sıkıntı, vuslat için yakışmaz

Belli ki sorup sual etmemeyi içime sindirmeliyim
Ruhumu ve kalbimi esareti içinde ve sessizliği bendinde kalmasını gam etmemeliyim
Hesap adına ne varsa, batın namına bir korku ve zan sinemde yaşıyorsa, kime gülmeliyim
Ömür dağını, içinde beslediği umut yumağını, ateşin yakmadığı aşk cenahını bilmeliyim

Kar’ın hafifliğine ve bir o kadar zarifliğine imrenmeliyim
Her anımda sessizlik içinde refakat eden ve amellerimin kaydını geçenleri hissetmeliyim
Nasıl bir akıbet olacaktır, ömür dağı buharlaşacaktır, irfan ahıyla tefekkür edebilmeliyim
Kimseye yük olmadan, yüzlerini astıracak bir talepte bulunmadan nasibime yetinmeliyim

Umut ve niyaz içinde, ceht ve ecir ikliminde nefeslenmeliyim
Göçüp gitmeden, ahu zarımla çürüyüp erimeden hoş seda nedir, yakından öğrenmeliyim
Temaşa ettiğim mezar taşlarına yazılanları şehretmeyi becermeli, öteye ne söylemeliyim
Her cümlenin sonunda bir işaret konuyor, lisanı bilmeyen ise melülleşerek öyle bakıyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Evet, artık ne fark edecek, gönül sukuta çekilecek!

Fark etmeyecekti artık aranman
Kederlerin hıncıyla bir acı duyman
Canından usanarak an’a saklanman
Çare etmeyecektir hasreti araman

Vaktiyle halimin hicranını arz ettim
Pak sevgimle yüreğimden seslendim
Cezbeden nazarınla sen ki alay ettin
Safahatın için ahımı sen ret etmiştin

Yıllar sevdirdi bana, sevgin hicranına
Halimde kuruttuğun kaldı baharlarımla
Hazanın sararan yaprakları acı şadına
Ömrün o anına ne kaldı ecel yakınımda

Toprağın öteleri kuşattığı o ufukta ağla
Hasretin halde bekâretini koruyan arıyla
Tenim anlamsızlık yozluğuna hicrana aksa
Şimdi çıkıyorum serden aşk canı unutsa da

Sen elbette alaylının o saltanatın bahtında
Ben kaldım, edebimin suskunluğu nazarımla
Kalbin hüznünü anlatan ağlatan dalgalarıyla
Ruhumun kalan bizarlığında, gönlün sızısıyla

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Neden anlatamadım sana ve susturan yalnızlığa!

Zaman
Hiç durmuyordu
Umutlarımı hicrana bırakarak

Sana
Saklayacağım
Halimin hüzünlü yokuşlarından

Kalbine
Yadımla akacağım
Düşlerimde bekleyen umutlarla

Sana
Ulaşacağım anın
Uykusuzluğunda ki sabahın ahıyla

Seherin
Sessizliğinde ki
Tarumar olan bahtımın gamı yaşıyla

Güneşin
Sakince kuşattığı
Al güllerimde ki hicranın salkımlayla

Aklımın
Dinmeyen efkârını
Kusan yalnızlığımın, korkutan harıyla

Teni
Kavuran sıcaklığın ayazıyla
Sukut eylemekten bizar oldum nasılsa

Sen
Benim yüreğimden
Gözlerimden akan katreler ahuzarısın

Yüreğimde
Sessizce kanayan yarasın
Umutlarımı kurutan efkârın muradısın

Bir türlü
Gelmedin, belki
Gelmeyi hiç düşünmedin fakat beklettin

Hissiyatını
Yıllarca nedense gizledin
Ser verip her sırrına halime kapalı eyledin

Söyle ne
Yapmalı ve anlamalıydım
Meraktan çıldırıyorum ve artık bilmiyorum

Dağların
Yamaçlarından hasreti
Elemnini besteleyerek, sessizliğe bırakıyorum

Kahır ve sitemin
Serzenişleriyle semaya bakıyorum
Solmayan umudumla ve korkumla hala bekliyorum…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yine bir bedbinlik var içimde, dinmeyen kederimle!

Yıllarca bekledim
Gelecektin bir ömre bedel
Hangisi, eridim ben şimdi akan zaman gibi

Lakin
Aldanmak kahrım olacaksa
Umutlar kararıyor semanın acı baharında

Candan
Geçtim ben sevginle
Kalbimde dinmez hazin hüzün hıçkırıklarıyla

Ben sana
Aşkının elim kuraklığında
Ruhun mahzunluğunda aşka ömrüm adansa

Hürriyetin bizarı
Nasıl bir zindanın dirliğinde
Karalar kabarır niye dalgalanan hasret ahıyle

Seni anlatan
Halinde sürurla açan umutsa
Perişanım geceden arta kalan uykusuzluğumda

Ne aklıma
Ne de akan şevksiz kanıma
Ben sana, kalbinde bulduğum sevda toprağında

Hem yargıç
Ve hem de çaresizim izanında
Zemheri yaşatan ayazlarda, takatsiz umutlarla

Ben sana
Yüreğimden kopan sessiz naza
Aşkın prangasındayım, fırtınaya duçar olan anda

Zamanda ki
Boşluğa amade kalan canımla
Sokaklarda yılmadan aradığım yadınla ağladığıma

Anılarında
Halimde yeşerttiğin aşkınla
Beni tenden eden esini hazzınla sensizliğe yanarım

Sabırla hale
İçinde kıymet sunulan saadete
Düşlerin muhayyilesiyle bıraktım artık ne kalır ahire

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nefes ki dilek ve temennilerin arefesinde ki vecdiyle!

Âmin efendim,

Kalbin yegâne sahibinden,

Ruhun nefeslerde ki müddetinden,

Ötelerin zarafetinde ki aşkın deminden istifade ederiz İnşa…

Gün doğarken

Gözler uykudan bizar kalırken

Seherler maziden ibretle bahsederken

Ömür geçip gidiyor, nefeslerin müddeti sessizce eriyerek gidiyor…

Aklın aşkın

İradesizlik içinde yaşayanın

Muhayyilesinde boşluk bulunan canın

Kalbin sahibinden azade, ruhun ikliminde biçare olarak yaşayanın…

Bedbini bizarlığı

Gayretsizlikte bulduğu açlığı

Bilgisizce serdedilen fakir uğraşı

Tebaalıkta kalmak için uğraş verdiği yarışı, hürriyet için yakarışı

Dört duvar

Değildir karanlık zindanlar

Karanlığı bizzat halinde yaşayanlar

Aklın, bilginin, tecrübenin, azmin, çile ile devran edememenin zafiyeti

İradedeki hali

Hevesler içinde ki tercihleri

Hesapsız, manasız, şartsız nefsi

Nizamsızlık içinde ki düşünceleri, açziyet içinde yüksünerek niyaz etmesi

Sünnetullahın

Açık ve sarih kuvveti bilinmeden

Timsahın dişlerinde acımasızca kilitlenmeden

Aslanın pençelerinde, bedeni telef etmeden, vagonu kaldırmayı dilemeden

Gücün içinde ki

Hazineleşen bilgi ve irfanın

Fevkalade yeterli olan idraki içinde aklın

Mefkûrende, hizmetinde, azminde, hedeflediğin uhdende meşki zamanın

Açık ve aleni olan

Mucizelere gerek duymadan anlatılan

Kitabı celilde ki ayetlerde seni ceddinle aydınlatan

Hakkın, sıratın, mizanın, mezarın ömür içinde ki anlaşılmayan anlamsızlığın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Erişmeliyim lahzanın lal olan lisanı haline!

Ne zaman bir mavzer sesiyle irkilsem
Uyku tutmayan gözlerimi hayret ederek sesin geldiği yöne diksem
Bomboş sokakların, ıssız kaldırımların, fersiz yanan lambanın sukutuna yönelsem
İçim sızlar, yâd ettiğim bir âlemin sancısı başlar, o an kalbim hangi manada atar, bilsem

Söyle kim ayrılmak ister ki yârinden
İnsanın ruhunu ihata eden ve anılan derinlikten, keder ikliminden
Bahtın beklenmeyen tesirinden, lahavle çektiren eleminden, yüreği burkan histen
Ne vakit yastığa başımı koysam, izanımın kayıp yıllarını ayıklasam, gamımıdır dedirten

Ey nefesin sahibi, emanetin banisi
Nedir bu karamsarlığım, umut sağanağımda artık solan kanaatim
Sabır saatim, edep hassasiyetim, iradi zafiyetim, bağnaz muhalefetim, niye böyleyim
Sanki hüzün mevsimindeyim, kalbimi hicranın ahengiyle teksin ederim ben azade miyim

Neden okuduğum kitaplar yetmiyor
Aklım ve izanım ruhuma geçit vermiyor, idrakim niye sukut ediyor
Hangi kapıları çalmalıyım, hiç yılmadan bir ömür harcamalıyım, aşka kapalı mıyım
Sevda sahrasından ne kadar uzaklardayım, suallerin mi hastasıyım, neden ben yastayım

Ne zaman yetişeceğim o huzura
Ruhumu ve kalbimi hiç yormayan bir yolculuğa, ahım yalnız kalsa da
Ruhumun hicran damlaları yakamı hiç bırakmasa da, gözyaşlarım kurumadan aksaya
Sineme vecdini bağışla, dirliğim için çile ile yol bulmama ne olur acıma, Rabsin bağışla

Yıllardır hasret kaldığım gül konuşsa
Ruhuma seslenen dikeni, esrarıyla kalbime yaklaşsa, yine de uyutma
An ve vadinde akan zaman senindir, aşk hakikatin için senden gelen ilham-ı halvetindir
Ne olur beni bana bırakma nefsi vesveselerimle buluşturma aczi yeti irademe yaklaştırma

Sen sahibimsin, yaratan Rabbimsin
Her türlü şerden, fark edemediğim akıbetten, yalan ve riya telkininden
Benlik adına tekebbüre girmekten, ihmal ettiğim ve ötelediğim heveslerin vehminden
Ruhumu ve kalbimi koru aklımı ve idrakimi beyhude vakit ayırmam için hiç fırsat verme

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

abi siirlerinzin linkini facebookta paylastım helal edin..herkez okusn istedim bn cok beyeniom Allah rzı olsun

[Anonim]

Hassaten memnun oldum ve onur duydum…
Bu bakımdan çok teşekkürler ediyor ve esenlikler diliyorum…
Elhak helal olsun diyerek, selam eyliyor, kalbiniz için sürur diliyorum efendim…

[Anonim]

Kalbizin sahibinin, umut içinde çoşan ruhun edebisiniz!

Sizler

Düşünmenin membaı,

Mefkûrenin sağanısınız…

Hayatın

Öznesi, mananın

Kitabesi, şefkatin elisiniz…

Sevgi

Bahşedilen, sevmek

İse öğretilen ödevlerdir…

Nisa

Kimliği, yağmur misali,

Gülün ahengiyle ancak keyiftir…

Mübarektir,

Serinliktir, dirliğin

Adresi olan kalbi kanaattir…

Aşkın

Mefkûresi, mananın

Gerekçesi sebebi hedeftir…

Dirliktir

Birliğin gerekçesidir

Muhabbetin vazgeçilmezidir…

Özlemin,

Mücerretliğinde

Müşahhas olan bir öznedir…

Düşlerin

Serinliğinde hazine

Güzlerin sıcaklığında yelpazedir…

Halin müdavimi

Kalbin seyrinde ki ayanı

Sevginin en anlamlı sunulan baharı…

Şefkatin

Cehdi gayretin

Umutlarda baharlaşan aşiyandır…

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar