Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Artık anma
Ve ne olursun ağlama
Bitsin bu aşk kalbim yeter ki sen solma

Ve hiç solma
Halini kuşatan bitecekse bitsin
Kuraklığın ikliminde heves tükenip gitsin

Sevmek
Neye kifayet ediyor söyle
Kederle meşk etmek hale yetmiyor nedense

Sinem
Hazanı zikredip inliyor
Yüreğim hıçkırıklara, hicrana refakat ediyor

Bir kez daha
Umut içinde açılan şu bahara
Gönül kapını bir kez olsun aralayıp anlasana

Neye çare ki
Hüsran kime kaldı dönüp baksana
Bu kez kanaatini ertelemeyi idrakime sorsana

Yürek bu
Kalbin güdümünde değil mi
Gönlün nazar eden sürur penceresinde kiminle

Sevilensin
Aşk için terennüm edilensin
Sevgiyi hak eden, düşüncede filizlenen nefesin

Gel yorma artık
Bahaneler içinde bu kadar yorulma
Ömrün bu sayfalarında gel sen sararıp soldurma

Şayet
Kesin kararın bu olacaksa
Başka hiçbir seçenek halime hak tanınmıyorsa

Yolun açık olsun
Uğurlar ola, kalbin hüzün yaşamasın
Bir nedamet soluma, aşkın şu kuraklığında ağlama

Sen kendi yoluna git
Ben ise sefilliğin yurduna avdet edeyim
Hederliğimin kalan umuduyla yolculuğuma ne deyim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbi olmak, luzüm etmedikçe konuşmamak!

Kabullenmektir

Habersiz gelen için acıyı hissetmek

Her ne kadar haklıysan da çaresiz boyun bükmektir

Zamana

Hasretmektir, vakti beklemektir

Hakkın yerde kalmayacağını bilerek tevekkül etmektir

Kelimeleri

Bilerek düğümlemektir

Hissiyatı törpüleyip sabırla güneşlenmenin zarifliğidir

Dinlemenin

Tarifsiz naifliği ve hazzıdır

Hırçın düşüncelerin nizamı için vesiledeki tek adrestir

Halin devranında

Bekleyen gözyaşlarını

Hüznün refakatiyle içe akıtmaktır, benliği dokumaktır

İsmini andığı kişiyi

Zikretmek için demlenmektir

Aşkın safhalarındaki edebin faziletini deruhte etmektir

Kim bilir bazen

Kasten ödün vermektir

Nihayetin nöbetindeki serinliği keşfetmek keyfiyetidir

Hicranı anlamaktır

Yüreğin dağlanmasında adımdır

Direniş için sabır sukut ile yeşeren fevkalade dirliktir

Zülfün yâre inhisarını

Görmesin diye örtmektir yüreği

Sessizliğin dehlizlerinde nefeslenmeyi becerebilmektir

Mesnetsiz nefesi

Kalp için zikri, zihin için fikri

Derlemeyi bilmek merhalesidir, zaman için çok gereklidir

Gülün dikenine

Örümceğin zarafetine

Mezarın esrarında ki mevcut hikmetine tevessülü sanattır

Bazen yaşamak için

Ve bazen de ölüm yolculuğunda

Cehti seferber etmek adına, derinliği uzanarak koklamaktır

Dostun zaaflarına

Düşmanın çığırtkanlığına

Sübyanın hoyratlığına adım adım muhabbetle meyletmektir

Fevriliğin

Âdemi erdem kimliğinde

Kemaliyetin her cümlesinde tasvip görmediğinin şahididir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhun figanı niye dinmez, sineler huzura erişemez!

Bizler

Ne kadar diren sekte

Bazen huzursuzluk bekler bizi eşikte

Nedense

Hazırsızlık yakalanırız

Her ne sebepse bilinmeyen dile gelse

Ruhun

Safiliğinde, kalbim

Ürperti içinde nefes nefese hissedince

Hâsılı

Mütemadiyen düşünsek te,

Ya nasip desek te, hüzün yudumlamak

Kısmet

Oluyor işte, hiç rağbet

Etmesek te, sessizliğimize çekilsek te

Düşen

Yaprağı düşünsek te,

O vakit serzeniş başlıyor sukutu halimizde

Yaşamak

Şayet bir sevinçse,

Haz ile filizlenmekse, marazlar rasgeleyse

Metanet

Bizimle, kanat kavlince,

Kalp sahibini hissedince, huzur geliyor işte

Sevsek te

Hak etmek için niyetlensek te

Niyetin safiliği ruhun izlerinde ve kalbinde

Hasretmek

Vefayı bilmiyorsan nafile

Fedakârlığı nefeslenmek Hak rızasında vakise

Neden

Hicran öyleyse, düşünsene

Nefesin renksizse, solgunluk tercihinse oysa

Müddeti

Nefes, ömürde dinmez heves

Bereketi sevinç tasası hüzün öyle değimli sence

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Cevap veremedim içim burkuldu, gönül an be an sordu!

Billahi

Hep dertli gönül seni sordu

Yıllardır hüzün soludu, yoruldu bizar oldu

Bir çare adına

Mütemadiyen Hakka yakardı

Hiçbir zaman yılmadı, umut sofrasına kandı

Sevmekten

Söz ediyorum anlık hazdan değil

Aşkın pervazlarına tutunuyorum korku değil

Ha ne olur

Bir haline eğil, gözlerinde meyil

Kalbin vuzuhundan hakikatin deryasına seyir

Mevsimler

Gelip geçiyor, laleler renkleniyor

Ruhum hicranın kadrinde seni hasretle bekliyor

Gelen geliyor

Selam vermeden çekip gidiyor

Bir tutam olsun kulağıma yıllardır haber gelmiyor

Nesiller büyüyor

Ekinler hasat ediliyor lakin sen

Mezarın sessiz sizliğinde, kalbimin köşesinde eriyor

Ömür tükeniyor

Yaşamak umut olmaktan çıkıyor

Aşkın toprağı sahibini bekliyor, seni özlemle anıyor

Çaresiz kalıyor

Halsizlik çöküyor, çırpınış bitiyor

Dil kuruyor, kalp tekliyor, diz çekmiyor, el terliyor

Sana gelmeyi

Bir ömrü çileyle örerek nefesleniyor

Halinde rengârenk büyüttüğü çiçeklerle aşk diliyor

Halinde filizlenmeyi

Nefesinde erimeyi, aşkına erişmeyi

Zamana hasrederek güfteleştiriyor, nakşetsin diyor

Hasretin aşkını

Naaşların serencamında demliyor

Ey Hak diyor, yegânesin idrak ediliyor ruhum geliyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İnşirah kalbin olmadıkça, ruh aşkına figan eder!

Neler etmedim

Neleri terk etmedim ki

Kendimden mi geçmedim

Mekânı mı bırakıp ta gitmedim

Yıllara niye küstüm

An’a hiç ses vermedim

Halime rasgeleliği seçtim

Sineme çekildim öyle demlendim

Çaresiz nefestim

Kime ne diyebilirdim

Kendi halinde seven biriydim

Aşk için divaneydim ve bir fakirdim

Çileyi seçmiştim

Çünkü seven bendim

Sevildiğimden habersizdim

Üzmek ve üzülmek istemedim eridim

Ne diyebilirdim

Haliyle müsavi değildim

Seslensem, nazar etsem çekindim

Sefilliğimle şenlendim, hederliği seçtim

Olsun yinede ben

Sevmeyi öğrenmiştim

Hissiyatın renginde nefeslendim

Asla reddedilmeyi düşünmedim, acizdim

Sevmem yetmiyordu

Vaat etmek ne ifade ediyordu

Hüsranı yaşatmak çok ağır geliyordu

Yokluğun neler yaptıracağı korkutuyordu

İki gönül bir olsa da

İmtihan her vakit olacaksa

Kalbim ruhun nizamında olmayınca

Hışımla alacağım nefesler çok yakınımda

Selvi boylum solunca

Muhabbetimiz zail olacaksa

Sevda manasından uzaklaşacaksa

Aşk, anılık olarak anlaşılacaksa hazanım işte

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne vakit hak olacak yaşamak ve idrakte anlaşılmak!

Hiç bilmediğim

Ve şahit olmadığım hıçkırık sesleri

Beni alıp uzaklara, hazanın solgunluğuna davet diyordu

Öyle bir sağanak ki

Gök kubbeden sudur eden aşkın

Sinelerde mahzun kalan hissiyatın, haksız soluk almanın

Meramı anlatamamanın

Hakkı tespit, yanlışı ret hakkının tanınmadığı

Hilkatin gereği olan edebin hiçlendiği bir yozluğa doğru

Adım adım yaklaşırken

Ulu orta kan gölü her yanda görülürken

İnsan, manasından soyutlanan can, adamlıktan anlamayan

İhata ettiği savlarıyla

Mütemadiyen kustuğu salyasıyla

Şayet yaşamak bir hak olarak anlam bulacaksa ama anlaşılsa

Varlığım hak adına solsa

Hissiyatım hakkı teslim nefesiyle donsa da

Ayazlar kaftanım, geceler çarığım, halim toprağımla koksa da

Nur zifiri karanlığa yıllarca

Sorgusuz ve sualsiz mahkûm kalacaksa

Tahakküm adına, soysuz nefesler ne kadar yasalar çıkartsa da

Çile bu uğurda

Aşkla koklanacaksa hayırlar ola

Ne kadar safahat göz önünde iştahı kabartsa da, nur olmayınca

Ecir maksadı haksa

Rıza için aranmak vuslat olacaksa

Rahatlık kimin umurunda, geceler hasret uykusuz nazarlarına

Kitabı celil bu uğurda

Hissedilerek okunan evrensel beyansa

Ayetler mütemadiyen hakkı aydınlatınca, kalp sancısı karşımda

Kuşatan itminanlık yanımda

Nefesim, her zerresinde titreyen hissim

Başucumda, nöbet tutuyor ayakta, seher anlamlı bir an olunca

Ezanlar kulağa gelince

Ruhum kendi ikliminde şevklenince

İşte o vakit kalbim sahibiyle, emin olmak benimle aşk dilenince

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Umut sinede hicrandır, aşikar olunca aşka ramdır!

O kadar kolay mı?

Akşamdan sabaha bir aşk var mı?

Zaman anlatacak mı, nedametler başlayacak mı?

Kim kimi anar?

Yürekte dinmeyen hazin sancılar,

Aklar ve karalar, bir bir tükeniyor solgun umutlar!

Kimler, hangi nefesler

Geçmedi söyler misin bu yoldan,

Şayet sende aranan bir soluksan, korkuyla umutlan!

Ruhi lekelere,

Kalbi serzenişlerin hecelerine,

Dinmeyen gözyaşlarında ki enginliğe sadece hüzünle!

Ne dalganın,

Ve nede denizde ki sağanağın,

Akşamın kızıl ışıklarının, sinede yangın umutların acısı!

Şafak eğer varsa,

Kalbin için fevkalade inşirahsa,

Nasibin halkasında, halde demlenen umutla ve hayrola!

Her nefesin anı,

Gençliğin devranında nükseden baharı,

Sabır toprağındaki bereketlenen ufki sancıları bir düşün!

Hayıflanmanın,

Kime ne faydası olmuş sanki sökün,

Her halin sahibi belliyse ve nasibince şekillenecekse sevin!

Kaçamakların,

Letafetlerinden bahsederler lakin

Kalbin sahibinden habersiz nefesler bir hüccet değil sefiller!

Emanetin rüknünken,

Kalbi itminanlıktaki güzellikten azadeler,

Ne kadar serilseler, bir o kadarda geğirseler yinede hederler!

Çünkü nedensizler,

Sadakatten fevkalade habersizler,

Sadece sosyallikten söz ederler, oysaki ne kadar çok fakirler!

Ne hazindir ki,

Saçılmayı marifet telakki ederler,

Utanmayı öteleyerek birde hilkatlerinde değişikliğe giderler!

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Solmaya ram mıdır o ruhun, halinle anlamlaşacaktır!

Sen sen ol, sıcaktan gocunma

Serinlik için, hiçbir yer arama

Kalbi itminanlığın şayet yoksa

O vakit dayan, başın ağrıyınca

Sancılar, senin için hakkı afaktır

Bilinmez ki o an vakti sunacaktır

Kara aktandır kan senin namındır

Haysiyet niye vardır, onur haktır

Cihan, insan için müddeti hazdır

Nefesin idrakinle anlamlaşacaktır

Hesap, kime vuslatı hak olacaktır

Mizan kurulacak ruh yoğrulacaktır

Vakit senin için şahlanacak kırattır

Nal, arpa olmazsa, nasıl anılacaktır

Seyis mahir olmalıdır aklı hakikattir

Nazar bir vaktin zuhur eden halidir

Kul, hali dem ile aşkını soluyacaktır

Nazarlarından kınamayı unutacaktır

Suç sahibinindir, kalp kimin eseridir

Hakkı tespit batılı ret insan elzemdir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Görünmeyen bir sinsilik, talan ediyor serserilik!

Derken, yeter artık usandık kaldık
Mazi denen her şeyden uzaklaştık
Bidatlere tabi olduk takıldık kaldık
Ne aradık, kimi bulduk bakakaldık

Tasallut, milletin büyük belası saydık
Yıllar geçtiği halde niye kurtulamadık
Diktalara kala kaldık ve mayohoşlaştık
Atimizden uzaklaştık, emellere bulaştık

Milleti millet yapan o unsurlar nelerdi
Evet kültür birliği, dil, din, örf ve adetti
Bir sekülerliğe abandık, neyi anlamadık
Kimlerin kursağın da, takılıp nara attık

Her yerde bir bayrak, fakat idraki yasak
Tarihini dışlayan efradın fikri, pis pasak
Pravakatörler, gizli tuzak, efrat uyuyacak
Zavallı millet hicranı mıu yudumlayacak

Sen, sana biat eden uşakların alanlardasın
Bir cahiliye kültürü vardı işte o zamandasın
Ladini naraları ayyuka çıkmıştı o panayırda
Lat, Menat, Uzza adına ve helvanın tadında

Unutma ki gafil, cahil, karanlıklar prensisin
Hareket ve kuvvetin malikinden, habersizsin
Silikonlar vadisi, zilletin, rezaletin prensisin
Elbette sen hesaplayamasın nihayeti, acizsin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Dilden düşmeyen ve hali ehilleşrieren aşk!

Aşk…
Bir bakış
Belki de kaçış
Kimbilir belki de inanış
Yürekte yanıştır, halden haykırıştır

Aşk…
Bir başlangıç
Kalbi farkla aralayış
Bilinmeyenlere doğru yol alış
Her an hakikate yaklaşış ve uyanıştır

Aşk…
Gönül açlığının
Serdedilen saçmalığın
İnsaana yakışmayan gamsızlığın
Nihayetidir, dirilmek için gerekçesin aslıdır

Aşk…
Muhtaç nefsin
Hasredilen zevkin
Nizam tanımayan bir midenin
Bedenin, dinmeyen hevesin ahıdır
Kalbi nizam ettiren bir hakikat mürebbiyesidir

Aşk…
Bahşedilen canı
Uğruna ram olunan cananı
Dünyayı, yalan sayılan her anlamı
Ukbayı, vuslatı taçlandıran fikriyat nazarını
Hakını vermektir, ahseni takvim e eriştiren fırsattır

Aşk…
Her cana
Akan o kana
Bazen maliki olduğun ihsana
Yakıştırılan bir enaniyet değildir
İdrak lekeyi kabul etmez, irfan aşk ile asla dalga geçmez

Aşk…
Bir anlamda nur
Ve hatta bir onurdur
Nefsani zilletten iradeyi korur
Manayla buluşur, zafiyetleri ise kurutur

Aşk…
Hakikat arında haldir
Melaldir, firkati yaşatan ferdir
İradeden vazgeçmektir, uğrunda ölmektir
Hakın nazarında dirilmektir, umut içinde beslenmektir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sual etki söyleyeyim, nedenlerden bir kelam edeyim!

Dilersen ne sen sor nede ben söyleyeyim
Bırakalım şimdi, kendi sinemle yüzleşeyim
Düşüneyim afakı kaybolan anbean zamanı
Ruhuma olan bu yabancılığı niye unutayım

Hastayım, yasların karasınadır, tüm ahım
Hangi yaştayım, şuur içinde mi ne harabım
Gamlıyım kalpren habersiz olan bir nazarım
Ne arsızım, atiyi hiç anlamayan duyarsızım

An ve zaman, neler anlatıyor eğer anlarsan
Halin serencamında, o muvazeneyi bulursan
Hilkatin vuzuhunda hisleri aşkla yudumlarsan
Aklını kullanıp idrakin içinde aşkına bakarsan

Mevt anlatır hükmünce, can soluyan manaydı
Damarlar içinde ki halinde deveran eden kandı
Ahde vefa ruh için en elzem olan ne anlaşmaydı
Mizan vardı, nefsi itminanlık kalbinin nizamıydı

Aşk; hakikat nazarında alaşımlayınca bühtandır
İnsan için izan niye vardır, hevesler hezeyandır
Vermeden muttali olmak, ona ulaşmak, suizandır
Cahillik kul için ar olan ve alaşımlayan feverandır

Yalnız bilmek neye kifayet edecek aşk olmasaydı
Hakkın rızasına ram olmadan, vecdiyle solumadan
Kul için tanzim edilen rahmetin farkına ulaşmadan
Hak rızasını ummadan, idrakin şadıyla uyanmadan

Ne denir, şimdi kime ne söylenir tefekkürün yoksa
O emeller, niyazla kefenlenmeyi hiç anlamayacaksa
Canın için kalbi itminanlık senden çok uzaklardaysa
Hal ayazlarda, kalp hıçkırıklarda ve ruhun hicranda

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Meftun eden bir naif nefesin kalbi edep yadıyla!

Zarafetine
Gizlediğin nefesine
Nisa kimliğinde ki edebi haline

Sabrın
Dirliğinde ki çilene
Seni sende alan zalimin çarkına

Çıkar
Uğruna solgunluğa
Çaresiz kalışına sessiz soluğuna

Naifsin
Sen payeler şevkisin
Özelsin, hususen yetiştirişmişsin

Annenin
Dilinde özlemsin
Babanın en müstesna varlığısın

Sakinsiz
Hiddet nedir bilmezsin
Hükmün sahibine iltica edensin

Anlamazlar
Senin halinden
Annesi dibindeyken vehimlerden

Doğan
Bebek ikliminden
Edebin derinliğinde ki tefekkürden

Hilkattir
Senin varlığın aşktır
Lafügüzaflar içinde ibretlik sanattır

Ak aktır
Kara beyazın aksıdır
Kebir günah için taliplisini bulacaktır

Maslahat
Kimlerin işidir
Müçtehit nefesleri çok derilerdedir

Fukaha
Şekliyet için midir
Mizan düşünen için hükmü verecektir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nefesin müddetini bilmek ve sahibine aşkla yönelmek!

Bahşedilen gücümün serencamında
Hakkı tespit, batılı ret olgusu vardır
İnsan, âdem kemaliyetinde manadır
Ölüm haktır nefsin nizamı hakikattir

Hareket ve gücün kullanılan manası
Hayrı tavsiye edip, kötülüğü mendir
Umudun seyrinde, şer bir çoraklıktır
Akıl ulviyet için vardır kalp hakkındır

Hattizatında, akli nazar kalbi olandır
Zira ihsan, onun nezaretinde adımdır
Kanlar şahadet için akacaksa felahtır
İnsan kul olmalıdır, aşkla susamalıdır

Kendi nefsimde hâkimiyetim zaferdir
Bunun için irademde demim fazilettir
Dirayet bilgiyledir cehalet vehimindir
Akide birliği muhabbet içinde sevgidir

Dikkat et husumetler hiddet nedenidir
Hiddet dirlik için nöbetleşen hazinliktir
Şecaat rızada aranmalıdır zaaf zarardır
Düşünmek bilmenin aynası bir sanattır

Kendi halinde habersizse insan hamdır
Olgunlaşmak merakın gayrete adımıdır
Hissetmek, ruhun vuzuhunda kalmaktır
Aşkın tefekkürü umutların haz baharıdır

En kadirşinas sanatçı haddini bilecektir
Çünkü kendiside bahşedilen bir sağlıktır
Ancak kulsa vuslatın hazzına ulaşacaktır
Hakk rızasında manalaşıp haşr olacaktır

Evlatlar, neslin teminatıdır ancak şartla
Mefkûrede hakkın aşkı idrakte olacaksa
Yaşamak sanatı ruhi nizama ulaşacaksa
Edebin hazzı nefisle yarışıp kurtulacaksa

Her can sınırlı bir hukukun sahibi olandır
Yarışmak için rekabet gerekçesi elzemdir
Rıza’nın maslahatı azimeti ötelemeyendir
Kendi içinde çürümeden şevki solumaktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yazmak ve anlatmak isterdim, fakat!

Kaç kez başına geçtimse
Ruhumun dinmeyen figanını hasretmek istemdimse
Kalbimin hicran damlalarını ve hüzün yakarışlarını akıtmayı diledimse
Olmadı, başarmaya ramak kaldığını düşündükçe, olur ya dedim ve geriye çekildim

Katmerleniyordu ruhumda hicran
Sessizlik içinde nereye temaşa ettimde. İçim gidiyordu her an
Gözyaşlarımı bırakmak istiyordum, kimsenin görmesini hiç istemiyordum
Çekiliyordum, kalabalıklardan uzaklaşıyordum, nerdeydin söyle ey anılan o can

İsimsiz mektup yazmak istedim
Biraz kaygılanmanı diledim ve yadedebilmen için neden merak içindeydim
Ne kadar kıymeti harbiyesi olan bir nefestim, hiç söylemedin, ne sancılar ektin
Niçin bir sual eylemedin, hissiyatımı derbeder eyledin, niye sessizce çekilip gittin

Bir acaba demeden ve üzmeden
Ram olduğum edebin derin izlerini refakatinle sürmeyi nasıl arzu ettim
Lakin hangi lisan-ı hal ile söylemeliydim, çaresiz bir sessizlik içine çekildim
Bilsen ne kadar beklemiştim, bir kelam etmeni ve yılların umuduyla kederlendim

Sana evet,bir şey söyleyemem
Serdewtmediğin hissiyatını asla deruhte edemem ve kalbi inşirahını bilemem
Gönül bu, sanki hissiyat çağlayan bir su, merak alıyor içine, aşk nasıl bir korku
Beni benden alıp götüren, bir efkarın meyline gark eden ve kendine çeken söyle ne

Umut sanki yıllara gebe kaldı
Ruhumu içinden çılıkamaz bir hicran kuşattı, kalbim nasıl burukluk yaşadı
Kim nefesimin suskunluğunu anladı, hüznümle başbaşa kalarak hıçkırıkla ağladı
Susmalıyım artık vakit çok geç, firkatine bağlandığım bilmeyecek kalp gülmeyecek

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Dirliği unutturdun, bizar bırakmayı bilmem ki ne sandın!

Bıraktım artık yeter be yeter artık
Dursan da, baksan da, gitsen kapı açık
Ne yapsan asla ilgilenmeyeceğim bilesin
Kalbimi terk etmeyeceğimi elan düşünesin

Sabrettim yıılardır dayandım, yılmadım
Seni tanımayı, zamana bıraktım, kızmadım
Kahırlanmadım, hiç aldırmadım, sabırla yaşadım
Hep inandım, arkama bakmadım, niye anlamadın

Her geçen gün neden farklılaşıyorsun hadi söyle
Kanaati dışlıyorsun, asılıyorsun, hala kıskanıyorsun
Şekliyeti, her daim önceliyorsun, tutukluk yaşıyorsun
Neden kendinden uzaklaştırıyor, ruhumu boğuyorsun

Her şeye özenme, belki olur diye de deneyim deme
Hilkatinde ki, hakikati öğrenip düşünmeyi öncelesene
Mana buharlaştı, senin benliğinde, emeller bir hal aldı
Çaresiz bırakmayı marifet saydım, sanki esaretine aldın

Kendin olmalısın cazibenin değil, müddeti nefes niye var
Kalbiişiliğini bulmalısın, ruhunla bir yol almayı anlamalısın
Kayboldun bir ömür, durmalısın, suali kendine sormalısın
Sen kendin değilsin,böyle olamazsın, öncelikle arınmalısın

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar