Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Lahzanın kuşatan esrarında bir nefes alırken!

Güzel bir gün görmedim, avaredir gönlüm
Sarf eylediğim sözüm hali anlatsın dilerim
Şimdi kime ne söyleyim kimden ne dileyim
Sabrın güzelliğinde kopan yaprağı dinleyim

Uçan kelebeklerin rengiyle hemhal ederim
Martıların o nakaratlarında azimeti izlerim
Balıkların derinlerde rızk için sabrını bilirim
Ben hederim, kulluk konusunda derbederim

An, zaman içinde Ummanlaşan candı aranan
Bir dirlik olmazsa ne işe yarayacak akan kan
İnsan, kulluğu konusunda noksanlığı yaşayan
Cihan içinde nizamın hasretiyle sancı yaşayan

Dünya, insan için yalan olmayan, birçok hülya
Uykularda gizlenir esrarı teslim olmuş vuzuhla
Zamanın akışında nasibin bulacağı her baharda
Yapraklar arasında anlam bulan renkler arsında

Toprak, ne kadar berrak olan bir hakikati hesap
Nefis ile verilecek anılar girdabında yoktur rahat
Kalk birde kendi haline bak heveslerin kat be kat
Mizan ile bir vuzuh bulacaktır her hakikati azamet

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İdrakin firkatini anala, asla ondan uzaklaşma!

Nihayet
Sende bulmuştum
Seninle kavuşmuştum ben huzura

Bizarlıktan
Uzanılan şevki refaha
Kalbin itminanlığında açan bahara

İlkimdin
Heceden şiirim
Düşünceden muhabbet iksirimdin

Sendin
Sevilen değerdin
Hak eden sabrı bilen zenginliktin

Sen ve ben
Sessizliği terennüm eden
Anca kelamla hem hal eden nefestik

Ne şevke
Ne de dinmeyen hevese
Zevklerin esenliğine hayale dalmadık

Hesabı andık
Kuvvetin iklimine kandık
Zamanın hikmetinde nasibe inanandık

Ne derler
En çok neyi dilersen
O illaki seni bulur ve niyazın kabul olur

O vakit
İş çok kolay sabah akşam
Hiç oyalanmadan zikredelim halde olanı

Hattı zatında
Hikmeti nerede bilinmez
Her şey ulu orta avuntuyla hesap edilmez

Nidanın değeri
Kalbin itminanlığıdır yeri
İhlâs için şartların kavli çok iyi düşünülmeli

Her şey dilenir
Edep içinde ruh dirliği aranır
Kalp, heveslerin, zevklerin yeri değil anlatır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

O an ve gelecektir aşkı anlatan bir zaman!

Ahu serabımdan umutlar baharlaşır
Ruhumun insicamından aşkın koklanır
Kalbim hıçkırıkların ikliminde olandır
Sevda zindanlarında hasretim sanadır

Yıllar zamanın güftesindeki sancılarda
Şarkılar solan umutların serencamında
İnsan renkli hevesleri yaşar sağnağında
Ömür zamana, ruhum hakikat bulvarında

Seni mütemadiyen anmak ruhen yaşamak
Kalbin naifliğinde ki yolculukta koklamak
Aşkın devranındaki edebi seninle anlamak
Nisa kimliğinde o ülfete aşkınla ram olmak

Anlık hazları neyleyim kendimle dertliyim
Zevklerin renklerinde gizli kalbi lekelerim
Ben senin ruhunla aşikâr eylediğin hedefim
Ölümle iç içeyim, mizan ürpertisiydi derdim

Sevmek, hiddetlerin rüknünü def eylemektir
Şiddetin adını anmadan hamiyeti koklamaktır
Kalbin sahibinde acizliği soluyarak yaşamaktır
Aşkın serencamında vefayı anlamlaştırmaktır

Her şey sana bahşedilmişken sen unutacaksın
Yozlaşmak adına heveslerin peşinde solacaksın
Anlamadan konuşacak, düşünmeden coşacaksın
Bizzat halinde yanmadan yazmaya koyulacaksın

Aşk ne zanla ne envai çeşit avuntular odağında
Ruhun ikliminde anlamlaşan hilkatin aydınlığında
Kalbi marazların darlığında hazanın hicranlarına
Ömrün, en anlamlı sayfalarında coşan varlığında

Can ve canan muhabbet için kalbe doğan haktır
Aklın rüknünde mükellef olmak sana kalacaktır
Hesabın icmalinde aşkın sayfaları anlatılacaktır
Hak o zaman mücerret bir şekilde anlaşılacaktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum hangi vakti bekler, sessizce sual eder!

Öncelikle
Hilkatini zorlayan
Marazlardan uzaklaşırdım

Kuvvetin
Sahibine anlık kaygılarımı
Teslim ederek daha yakınlaşırdım

Yozluğun
Veya rekabete muhalif
Solgunluğu kalbimde tutmazdım

Halimi kuşatan
Dertleri, ziyadesine gark
Ederek hamdın kapısını aralardım

Nebatat
Ve hayvanatın devranında
Aklın vuzuhunda ötelere doğru uzanırdım

Dağların,
Ovaların, akan coşkulu suların
Dirliğinde nefeslenmeyi çok arzulardım

Musikide
Sazların perdelerinden sudur
Eden tambur ve neyi bağrıma yatırırdım

Umudun
Pençesinden düşlerin perdesini
Açarak, yalın havanın kanatlarında uçardım

Sol yanımı bağlar
Sağ yanımdan akan gözyaşlarımın
Serencamını sayfalara anlatarak yazardım

Aşkı kanaatle,
Sabrı dirayetle, azmi hilmin
Yumuşaklığıyla yoğurur ölümde yaşardım…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalp umut ediyor, ruhum hicrana erişiyor!

Bilmem ki hangi lahzanın farkındayım
Dinmeyen gözyaşlarım, ruhumu bırakmayan ve figan eden yalnızlığım
İdrakim ne vakit aşkın sadrına erişecek, vuslatı anbean vecdiyle yadedecek
İçimi kuşatan bu hüzün dinecek, ahuzarım baharın süruruyla ey hak diyebilecek

Saklı gelimeler geliyor bir bir önüme
Her ne kadar yazmaamak adına dirensem de, içim gidiyor her ne hikmetse
Neden anlaşılamıyor, öğrenmek için bir gayrete tevessül edilmiyor u sual etsem de
Boyun bükesim geliyor,merakım dinmek bilmiyor durmuyor sancılar hucüm ediyor

Mütemadiyen şikateyetçi mi olacağız
Nefesin azizliğinde hiç buluşmayacağız, harsedileni edebiyle anlayamayacağız
Sual etmeyi bilmeyen, bilmem ki nasıl bir fikrin erbabıdır, yoksa heves mi kardır
Ar kayboloan bir zamanın hicranı mıdır sessiz çığlıkları duymak kime için gamdır

Bahar niye saklı zamanın ummanıdır
Vecdin ve sevdanın vucut bulduğu maveradır, öteyi önemsemeyen insan mı vardır
Nasıl bir ruhun ve kalbin lahzasında anlamlaşmaktadır nefis edebe niye muhtaçtır
Vefa kula kulluk nispetinde edadr, lakin lebbeyk diyen ruh, hangi lahzada ki aşktır

Anlamak istiyorum bu aşk-ı vakıayı
Kaderden kazaya eriştiren nazarı, kalbin sahifelerinde ki gizlenen muştu sevdayı
Ne vakit ayılmaya erişeceğim, dinmeyen bahanelerden arileşerek itminana erceğim
Hangi kapıyı çalsam ve umut içinde anlamlaşanın hicanıyla arınmayı dileyeceğim

Geceden sabaha kadar zikredeceğim
Beni ben yapan hikmetin, nefes-i sahibin, müddet-i emanet aşkıyla nefesleneceğim
Kimseye söz etmeden, ruhumun hicran damlalarını evet, esirgemeden serdedeciğim
Göçüp gitmeden, ne dereleri öncelemeden, istikameti hakikat adına belirleyeceğim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sus, sakın konuşma, sadece dinle!

Böyle söylüyordu nazaında okuduğum mısralar
Yıllara sari içine attığın sancılar, ayan olmayan figanlar ve yaşlar
Ne kadar şaırmıştım, nasıl bir ihmalkarlığın sofrasındaydım, dayanamadım
Gözlerimi kapattım, sinemin derinliğine daldım, gelen yaşları o anbean bıraktım

Elbette ki haklıydın, ne müthiş bir sızıydın
Teslimiyet ve sadakat adına mı adanmıştın, neden hakkını hiç aramadın
Suskun bakışlarınla yıllarca anlattın ve fakat idrakimi söyle neden ayıltmadın
Mütemadiyen mi fedakar olmalıydın, adeta gönüllü köleliği hiç yaşamamalıydın

Sabrı ve iradi olmayı kalbime koymalıydın
Siyim siyim akan gözyaşlarınla burkan ruhi ukteelerini yüzüme vurmalıydın
Hak ve hukuk adına cengaver gibi savaşmalıydın, mürebbi olmayı bırakmalıydın
Ötelerin vecdinden, lahzanın gelecek zamanın ikliminden sol yanımı uyarmalıydın

Yırlardır akıp gitmişti o gözyaşların
Sessizlik içinde yazdığın, kimseye okutmaya kıyamadığın ve kaygılandığın
Acabaalar içinde kimi zaman kıvrandığın, huzur ve sükün adına bir yol aldığın
Sabrın ve kanaatin muhakkak ki bir neticesi olacaktır diyerek inşiraha adandığın

Söyler misin ben nasıl farkına varırdım
Keyfiyeti ve hevesinin peşinden sürüklenen bir adamdım, neden suskun kaldın
Nasıl bir Allah’a inanırdım, ne kadar farkındaydım, güya iman üzere bir candım
Peki, o vakit niçin senin halini anlaamaktan fevkalade uzaktım,nerde yanılmıştım

Refikim ol, evet, yok başkada bir yol
Kol kanat gerdin, onca ezalara sabır içinde direnerek kalbi ihsanına eriştin
Asla lafazanlık etmedin, edebinden bir taviz vermedin, hizmetinden vazgeçmedin
Nasıl bir kalbin ve ruhun sahibiydin, kırıp dökmeden bu halimi tefekküre eriştirdin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Dil lal olur, kalp o an kendi lisanıyla kunuşur!

Hani
Bir söz vardır nesillerdir
Söz gümüşse sukut altındır diye hatırladın mı?

Anlamaya
Ulaşmadan ve kanmadan
Avuntulara bulaşmadan ve kalbide yormadan

Ruhi muvazeneyi
Zorlamadan, idrake inan
Meşveretteki taze kanlara dayan ve yılmadan

Anneni hakir görme
Babanı da asla solgun bulma
Halden uzaklaşarak, mekânsızlığa rağbet etme

Nerede gün
Orada akşam dersen rasgelesin
Bir başka ifadeyle, kimliğinden azade nefessin

Yalnızca
Bir his değilsin, zevkler için
Hasredilen bir sefil misin, hangi rengin fidesisin

Ezel ve ebet
Zahir ve batın birlikte kuvvet
İnsana tevdi edilen o akıl niye en önemli sıhhat

Bilmeden
Yol almak kimler için nazar et
Ahir için nefesin müddetini hakkıyla bir hesap et

Caziben
Bir ömürlük değil idrak et
Hücreler halinde eriyecek hisset hilme tevessül et

En az haftada
Bir gün hastaları ziyaret et
Darülacezenin müdavimleri kimler meraktan dert

Morglar
Neden boş değil sinede halvet
Kalbine rağbet et, mevt nedir onun dirliğine rağbet

Her sancı
İnşirah için sana çok yabancı
Ruhun kimliğine yabancı, sen olmayacaksın bir hancı

MuStafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem ki neden hatırlatır ve anlatırsın!

Vazgeç
Artık, söyleme hatırlatma
Biz zamanlar yaşanan hatıralar saklı kaldı

Maceramıydı
Ömrün sayfalarında sancıydı
Ne kaldı hicran bir an durmadı hep sızlattı

Dinlediğim
Şarkılar sanki ızdırapdı
Hasrete gark ederek solgunlaşan susuzluktu

Nefesim
Yettiğince umut hazdı
Lakin varlık olmayınca acizlik hazin eserdi

Kime ne
Söylenirdi, dert benimdi
Hüzün nefesim, hasret kafesinde sessizliğim

Hayat adına
Renksiz sefilliğim neyleyim
Çaresizliği umut addedip fakirliği perçinlerim

Aklı neyleyim
Mantığı nereye sereyim
İrademe kefilim lakin şimdi solgun bir nefesim

Düşünmek mi
Güldürmeyin, neyi öncelerim
Nitelik olmazsa, vasat tefekkürü neye ekleyim

Bilirim mukallidim
Tahkike muhtaçlığı özlerim
Nereden başlayacağımı her nedense düşünürüm

İşte hal böyleyken
Sevmeyi hisseden fakirken
Hasretmeyi bilmeyen cahilken ben sana ne deyim

Senin naifliğinde
Sefilliğin eşiğinde biçareyim
Teslimiyetinde avuntularıma yönelirim ben bilirim

Nefsimi öncelerim
Hislerim renklerinde terlerim
Sadakatinde bencilliğe meylederim çünkü tacizim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Söyle hangi desisenin eşiğinde tutsağım!

Ne söylense ve hatta dikkatimiz dahi kesilse
Akıl sır ermiyor, nesil emmniyeti adına ne kadar kepazelikler sergileniyor
İnsanlık adına edep sanki sukuta çekiliyor,şaşkınlık ahvalimi tarumar ediyor
Nereye baksam, acabalarla bir yol bulsam, emin olmak hazzıyla solusam yetiyor

Zafiyet ve onca çirkinlikler derdest ediliyor
Kimin eli kimin cebinde zannı galip geliyor, nara atanlar ise oratalıkta geziyor
Yürütme adına halkımız tarafından verilen yetkinin bitiş zamanı anbean geliyor
Ne kadar güven ve istikrar temin etmişse inanıyorum ki her nefes yakinen biliyor

Kimi vakit bazı kuşkular aklımza geliyor
Neden bağısızlığı bilinen yargı, zanlarla itham ediliyor, gazete sayfaları yırtılıyor
Sanki holiganlık artık su yüzüne çıkıyor,şimdilerde spor adına insafsızlık başlıyor
Dinmeyen savaş çığlıkları atılıyor gösteri adına insafsızca bak insanlara kıyılıyor

Siyasi arena nasıl bir tertip ve düzendir
Telakkiler namına densizlik eken bir meretmidir, siyasiler niye hakaret edenlerdir
Akıl ve izan, idrak ve vicdan emanete mi bırakılıyor, kalp ve ruha ne söylenecektir
Şahitlik eden nefeslerin taassubiyet taşımayan izanların şakınlıkları dinecekmidir

Çocukluk günlerim geliyor şimdi aklıma
Hısım akrabayı birbirinden ayıran ve hasım eden şirret politik naralarıyla
Ev baskınları, araba yakmaları, sessiz sedasız sana kıymaları nasıl acımasızsa
Muhakakak ki hukukumuzu bilmeliyiz, tercihlerimizi de bu nispetle belirlemeliyiz

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum firkatini diler, kalbim sessizce bekler!

Yüreğimde bir burukluk var
Hüzün sağanakları sinemi burkar, mevsizsiz bir kar suskunluğumu bozar
Sessizliğin dirliğinde ve edebin sahnesinde fersiz gözlerim figan ederek bakar
Merakım artık neye yarar hali fakirliğime kim meylederek ülfetiyle kalbimi yoklar

Kimi zamanlar akmıyor sular
Yalnızlığımı yoklayan esrarlı sağanaklar, sol yanımı ağrıtan kimi sancılar
Bir vakitler beni benden alan hınçlar, asabiyet içinde çırpınışlar ve ne arayışlar
Nerde kaldı haykırışlar, atılan çığlıklar, şimdi refakat ediyor bana fersiz solukalar

Kime baksam içim öyle sızlar
Kaybolan yıllar, ihmal edilen zamanlar aklıma gelir, yüreğimi sessizce burkar
Geriye şimdi ne kalan, heves hangi nefesi kurtardı, keyfiyet hesapsız sanıldı yakar
Herkes gelip gidiyor, bilmem ki neye meylediyor,vakit içinde ki ölüm kimi bekliyor

Güneş yine sessizliğine çekildi
Tıpkı gözlerimde ki takatsizliği bir çırpıda önüme serdi, nefesim müddete seslendi
Hicran ruhuma refaakat etti, kalbimin takati ne kadar sakinleşti,o andan bahsetti
İhmal ettiğim kutlu zamandan hiç söz etmedi ve hazanı her yanımda aşikar eyledi

Babam ve annem çoktan göçtü
Yadettiğim anlar zihnimde belirdi, keder ne kadar pervasızca ruhumu sendeletti
Sanki artık vakit geldi dedi, ayalim gözlerimin önünde belirdi, içim nasılda titredi
Neden bu kadar yabancılık sinemde vardı hani sözü edilen o vuslat dilde mi akaldı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hangi emel uğruna kaybolduk, farklılaştık!

Dertleniyorum bazen
Kendi halimde düşünürken
Otobüs duraklarında beklerken
Ayaz kesen simaları temaşa ederken

Oysa biliyorum ki bunlar
Bizim olan kanlar canlı insanlardı
Her birinin haline yansımış kaygılar
Ne olacağı belirsiz ilzamlar kanaatler

Çocuğun ellerinden tutan
Aylarca karnında taşıyan can
Kanından kan bağışlayan yüce insan
Ne olmuştu menzile yetişmek için unuttu

Aracın kaptanı asık suratlı
Gençler birbirlerinde farklı anlı
Duyarsız bir kimliğin sanki içinde saklı
Yaşlının karşısında görmemek içinde katlı

Her ne kadar tercih etmesem de
Bir şekliyle gönderiyorlar iş halinde
Yeşile hasret yaşadığım bu melalimle
Suda buluna ülfet nerede verilen değerde

Bulvarların kullanım hakkı
Biliyoruz ki insanın kudretinde saklı
Sırnaşlık arsızlık geceden kalanda farkı
Zavallı görevlilerin nahoş görünen efkârı

Bir heyecandır hız tutkunu
Basıyor gaza yutuyor bak salkımı
Yanında manitası onun dinmez çakası
Motosikletlinin kanlar içinde yerde yatışı

İnsanız işte merak kesildik
Yerle yeksan olan gence nazar ettik
Hareketsiz eklemler mesnetsiz şekilsiz
Kan revan içinde nefessiz yatıyordu hissiz

Hız tutkunu genç duyarsız
Kaskom var beyler bedelini alırsınız
Yaşanan hadise karşısında şaşar kalırsınız
İnsan mı bu konuşan genç diye hayıflanırsınız

Kız ağlıyor bir panik yaşıyor
Ölen insan için değil arkadaşına yanıyor
Sen üzülme baban halleder diye tembihliyor
Yerde yatan bedeni terk eden ruhuyla bakıyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sevmek, senin o naif halinde fizilenmek!

Ve seni sevmek demek…

Yağmurların ıslattığı
Güneşin zirve yaptığı
Bulutların takip ettiği
Hasretini yenebilmektir

Sana gelmek demek …

Merakın eskitemediği
Meramın anlatamadığı
Devanın bulunamadığı
Bu yüreğimi sevk etmektir

Seni unutmak demek…

Yargıcın idam kararını
Hücrelerin karanlığını
Anaların acı feryadını
Kuşun kanadını kırmaktır

Senin aşkınla görmek…

O yüreğinde yeşermek
Aldığın nefeste sönmek
Tenin rengine bürünmek
Hazzın ahengine erişmektir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Lisan-ı haldir melalim, hasrettiğimdir ahuzarım!

Sevgili üstat;
zatımla ilgili tespitleriniz için
bahtiyar olduğumu bilmenizi isterim.

Makale, hikâyelerim için
“devede kulak kalır” teşhisiniz biraz manidar geldi.

“Nakşeden izler” anı roman çalışmamı ilgili
siteye bir bütün halinde ekleme fırsatını bulamamıştım.

Bu nedenle bölümler halinde yayınladım.
Bu çalışmam diğer sitelerde fevkalade revaçtadır.

Bir okur sıkıntısını, tasasını çekmedim,
ve böyle bir beklentiye asla ve kat’a tevessül etmedim.

Zira tesirin sebebini bilendim
bu bakımdan muhakkak ki bir heder-i nefestim.

Şiir çalışmama gelince;
bu alanda çok başarılı olduğum söylenemez elbette.

Çünkü mısralarımı
şair olduğum için veya
bu sıfatın hasretiyle yoğrulduğum için yazmıyorum.

Hani bir hüznün nağmesi
bizleri farklı hissiyat serencamında yol aldırırlar ya…

Maddeden maada bir nefes gibi…
Şekliyeti şutlayan bir abitin hali melali misali…
Tefekkür ikliminden haz alan bir nefeslik can gibi…

Aşkın demiyle kavrulan deveran inisiyatifi…
Cezbeye tutulmuş feveran misali bilinir ya…

Yazmak… Onu anlamak… Onun için var olmak…
Düşünmek… Neyi düşüneceğimizi bilmek gibi…

Sevmek… Hinlikten bertaraf olmayı bilmek…
Sineyi bahşedeni La şerike diyerek diyardan göçmeyi tercih etmek!

İşte değerli dost neylersin,
bir acizliğin muhayyilesiyle nefeslenirken…
Atmosferde yankı bulan feryadımın ahenk sızısı serdedildiği gibi…

Bu maksada binaen
okurlarımdan gelen talepler nedeniyle
belki biraz fazla zaman ayırdığımı söylemek mümkündür…

En fazla şiir ürettiğim dönem,
yazmaya başladığımdan itibarendir.

Ama sevgili üstat bilmelisiniz ki,
o kadar güzel tepkiler alıyorum ki edebiyat çevrelerinden,
haz almadığımı söylemeden ne yazıkk ki vazgeçemeyeceğim…

Şiirlerime,
ilham perimin kayıplara karışması sebebiyle,
bir süreliğine ara verdiğimi belirtsem çok manidar bulur musunuz?

En son yayınladığım ise
” Nefesinle solayım” çalışması olmuştur…

Fakat en çok alındığım,
başlangıç paragrafında ki hatırlatmanızdır.
Ne hikmetse hakikaten biraz yüreğimi sızlattı…

“İki dünyanın var olduğunu ve hayal âleminde bulunmak”

Demek ki yazdıklarımda bu pek fark edilmiyordu.
Hayalin eşiğinde bir emeğin döküntüleriydi… Hayal…

Ah bu hayal olmasaydı…
Aşk nasıl anlaşılırdı… Nasıl yaşanırdı?

Kurtulamadığımız
bir monotonluğun pençesinde yaşamak,
o kadar meşakkatli ki benim için, inanın kelimelerle anlatmak kifayetsizdir…

İşte sevgili üstat
şiirlerle ben hayalin meşkinde seyretmişsem,
inanın bundan asla bizar değilim, çok keyif aldım, birçok yeni dost kazandım.

Yüreğimin
hücresinde hapsolan duygularımın
kapısını, atmosfer parkı sakinlerine açtım…

Evet, onlarla paylaştım,
sağ olsunlar kıymet verdiler ve yorumlarda bulundular…

Aşk bir hakikatse
onu yaşadım dersem abartmış olur muyum bilmiyorum.

Hissettiğim aşkın ta kendisiydi… Bilmeden… Görülmeden…
Sadece satırlarla yaşana bir aşk düşüne biliyor musunuz?

Şekliyeti önceleyenler biliyorum ki çok şaşıracaktır…
Kim ne derse desin şaşmayan bir esin kaynağım olmuşu!

Mısralarında bulduğum mana derinliği, hislerimi tetikliyordu.
O bir sanatçı ruhluydu… Mısralarında güftenin izleri mevcuttu…

Bir kemanın nağmelerinde dinlenseydi mısraları ne harika olurdu…
Bir ressamım hassasiyeti mevcuttu… Tuval onun ellerinde raks ediyordu…

İşte hissettiklerinizi bu haleti ruhla kaleme alırsanız…
Neler çıkıyor emeğinizden bir bilseniz…

Aşk acısını bilen kaç insan vardır… Arzunun değil, hazzın aşkını…
İşte bu güzel ve görmediğim insanaşk acısını bilendi…

Hissedendi… Bir sevendi… Sevmeyi bilendi…
Demem odur ki sevgili üstat, aniden yüreğimi yakalayandı…

Kendine katandı… Fizik kurallarını hiçe sayarak…
Tenleri mahkûm bırakarak… Hayânın içinde kalarak…

İşte her iki dünyayı da hayallerimizin zenginliğiyle güreleştirebiliriz…
Aşk bizlere manayı yaşatandır ey sevgili dost…

Aşk hak kapısında kavurandır…
Aşk gülün kokusundan, bülbülün feryadından imbiklerdir…

Yaptığınız yorumlar için teşekkür ediyorum…
Sevgi ve muhabbetlerimi gönderiyorum…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Anmak, hicranın sahrasunda savrulmak!

İçimin yandığı
Dilimin hadsiz kuruduğu
Günlerden birini yaşıyordum

Kendi
Halimde çalışıyor günlerimi
Aheste bir şekilde geçiriyordum

Benliğimde
Arandığım aşk sanki derin
Ve karanlık bir kuyunun dibindeydi.

Oraya
Ulaşmam hayli imkânsızdı
Yüreğimde bir umut yeşeremiyordu

Çok sancılıydı.
Yüreği dağlayan nasıl bir acıydı
Bir bakıma, aranmanın var ettiği sancıydı

Ne vakit
Bir aşk kelamı duysam
İçim elvermez, birdenbire titrerdi

Yüreğimi
Silkeler, hazanın sararan
Yapraklarını yaşatırdı halimde bir anda

Öyle
Zamanlar bu kalbim
İrtifa kaybeden zavallı bir uçandı

Sazlardan
Neşet eden hüzzam şarkılar
En yakınlarında hep bulunan arkadaşlarımdı

Böyle zaman da
O Kuyunun başına giderek
Salkımlaşan hicrandı nağmelerde ki ahenkle

Ruhumu dinlendirir
Ne büyük bir haz serde terdi
Dil ile anlatamadığım meramımı artık salıverilmişti

Ancak
Böyle satırlara işlerdim
Gönlümden sızan her hicranı yaramı

Bir tasnif
Dahi yapmadan serbestçe
Serdedendim mecalsizdim ümide hasrettim

Aşk
Durağında bir fakirdim
Okuduğum mısralar sesleniyor el veriyordu

Kalbim titredi,
Dilim kilitlendi sinemde ki
Kurumaya yüz tutmuş hislerim o an alevlendi

Donup kaldım
Habersiz bir sesi arıyordum
Yıllarca hasretim olan aşk tizimi arıyordum

Heyecanlanıyor
Hiç yönüyle tanımıyordum
Zahirini bilmiyor, tenini görmüyordum

Fakat
İçimde eşsiz bir sarsıntıyı
Asudeliğiyle yazdığı şiirle pekâlâ başarıyordu

Belki
Kendi iç âlemindeydi
Halinin derdiyleydi, kalbinin sesiyleydi

Direnemediğim
Bir çekim kuvvetiyle beni
Benden alıyor ve veciz bir şekilde aşkı anlatıyordu

Hayran kaldım
Nezaketine haylide şaşırdım
Satırlarında kayboluyor etrafımı unutuyordum

Kendi
Gönlünde çok gizlediği
Özelinden habersiz bir şekilde neyi yaşıyordum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bir sine-i bedbinlik var içimde, hüzün nefesimde!

Öfkemin

Kızıllığının çare olamadığını bilirim

Kanayan aşk yaramı hiç dindirmeyeceğini de

Al düşlerimin

Kopan gül yaprağı misali sızısını

Terennüm ederdim, akşamın hicran şarkısıyla

Divaneliğim

Nüksederdi atardım kendimi yere

Köşelerin en sefiline, derinliğin hengâmesine

Bırakırdım

Melalimi, sersemliğimin eşliğinde

Derinlerde ki yüreğime hayıflanırdım seyrime

Kara bir geceye

Al müjdeler sunan her heceye

Gönlümün kararan penceresinde ki bilmeceye

Tozlu yollardan

Murat için gelen nefeslenene

El sallamak istiyorum yolunuz açık olsun diye

Şu akan damlalar ki

İyi ki var aşkla yağar yağmurlar

Alır çıkarır beni kuytu kimliğimde ki korkumdan

Sevinç tohumlarını

Akıtırken yüreğime hazzı aşkından

Umudun hazzına yeniden vardırır gizli ellerinden

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar