Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Vaktin müddetini bekleyen umutlar aşk-ı sürur iksiridir!

!

Sarf ettiğin nefesin nedametinde
Hissiyatın sağanağında boynun bükülmüşse
Hasret sineni hicran deminde dağlayan kederse yinede üzülme
Henüz zaman geçmiş değil ömür sayfaları bitmiş değil gönül sönmüş değil
Halimde kalmışsa bir heyecan ram olacaktır ona sevdalı can aşk şevkine inan

Ey süzülen hüzün halimde fevksin
Ne kadar nida etsem de sükûtumla bütünsün
Neden içimde feyizsin tefekkürümde ülfetsin muvazenemdesin
Aşk suhuletinde iffetsin edebin senasında serinsin bahtın bahsinde badesin
Terennüm ettiğim yudumlar gözlerden boşalan yaşlar henüz geçmediğini söyler

Nasıl bir sevdadır bu ey yarabbi
Her deminde sen varsın ilkbahar misali nazsın
Aşk ferahlığında davamsın ruhun adımlarında var olan aşksın
Umman için serapsın umudun kavlinde farksın sen biçare gönlün sağanısın
Kim dönerse kalbin derinliğinden eğlediğim mukabelemle hüzünle anılan ramsın

Ruhum göçebeliğinde mahzun
Kalbim aşkın letafetiyle şimdilerde hazza doygun
Attığım adımlar ve sarf ettiğim soluklar mefkûrem için solgun
Aklım kifayet etmiyor iradem zafiyet içinde çöküyor idrak kalbime aşk diyor
Lakin gözlerim fersiz dizlerim takatsiz sözlerim edep için kifayetsiz vakit istiyor

Ah ederek halini her anışımda
Bir âşık misali her yanışımda gözyaşlarım dinmiyor
Yıllar unutturamadı edebin kalbime sürur kattı hasretim kat be kat arttı
Hali kuşatan sevdan neleri hatırlattı aşk kalbin sağanağında ölümle arkadaştı
Issız sokaklar ufkumda seninle arkadaştı sakin köşeler düşüncelerime seni anlattı

Ömrün kalanında bahar şevktir
Vaktin müddetinde umutlar sürur ilkiyle letafettir
Bahtım senin sessizliğinde fevkalade gariptir aşk kutsiyeti kalbime şereftir
Kime ne anlatsam elbette ki sancı çekilecektir lakin aşkı ancak yaşayan bilecektir
Ömür bitse de kalbim inlese de şayet aşk ruhuma refakat etmeyince kabrim fakirdir

Yıllara borçluluğum aşk acısıdır
Hasretin sılasına yolculuğum hep kalbimde sancıdır
Nihayetinde ne bir kış ve ne de bir naaş kalacaktır insanaşkla bir başkadır
Kim darda koyuyorsa kulun halini anlamadan nara atıyorsa aşka muhtaçtır
Aşk kulluk letafetinde fevkalade farktır ve tensellik bakımından hayli bir uzaktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hiç bilmese ve hissetmeseler de yazıyorum işte kalbimle!

Ne söyledimse
Ve işittiklerim hissiyatımla muvazenemde
Maksat muhabbete ram olmak için kadrin bereketinde
Dert insan içinse elbette ki bir kulum bende acizliğin sefilliğinde
Bazen yâre seslensem de ve bazen kalbi hüznümü teslim etsem de demiyle

Hicran halimde
Ruhum her ne kadar sukut etse de kederde
Dilim kelimelerde sinem yâd ellerde hasrette içimde
Kime ne söyledimse kem sözler halime övgülerde aziz nefeslere
Nerdeyim ve hangi hal içindeyim hiç bilmeseler de yazıyorum işte kalbimle

Dinlediğim tambur
Öyle elemli feryat ediyor ki hicran ahengiyle
Bestelediğim çileler güftelerimde yazılan şiirler âlemde
Sarf ettiğim gayretim hamiyetin ellerinde hissiyatım hüzün içinde
İşte mezar halimi meftun edince ruhum kalbimi titretiyor aşkın nefesleriyle

Belki susmam gerekiyor
Ne kadar yazsam da yanmak içimden geliyor
Melalim devran ediyor ruhum sema halinde meşk ediyor
Derdim halime sürur bahşediyor sabır aşkta dur durak bilmiyor
Baht sendeleniyor zihnim feveran ediyor lakin aşk ziyadesiyle esin veriyor

Aşinayım hilali yâre
Ey çilem artık ne bekliyorsun aşk feri ile halde
Sevda harıyla haz veriyor kalbime aşk nidasıyla sancılar içinde
Ne kadar çektiğim elem varsa yalnızlığımda hasret kilim oldu nazıyla
Ey şark beklide garp sakinleri anlayın artık aşkı sahibinin izniyle kalbimde

Ne badı sabahlar
Ve kalbimden fırlayan umutlar halime acı veriyor
Gözlerim boşaldıkça ruhum kadre eriyor dil coşku içinde dönüyor
Ruhumun sancakları atiden neler bekliyor mazi mütemadiyen derliyor
Kim ne söylerse elbet hesabı biliyor ölüm vaat edilen dirilişle ahenkleşiyor

Yağmur nur olarak iniyor
Kar letafetiyle sukutun ziyadesini aşk ile müjdeliyor
Kalbim sürurun mefkûresinden hamiyet bekliyor gülün şevkine eriyor
Melalim bu vakit durmuyor hissiyat ahenge bürünüyor kalbim zikrediyor
Dil şad olunca kalp aşkın lisanına erişiyor ve huzur ruhuma refakat ediyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Aşkın vecdiyle hasrete kansam, kendimi unutsam!

Bülbülün sesin ülfetiyle feryat diyor
Mahzun kuşlar kanatlarını çırparak umuda yöneliyor
Nasip bahtı felah için çiyli serdediyor, içim gidiyor, gönlüm ağlıyor
Göçüp giden şu virane gönlüm sessizliğe gömülüyor, uzletin aşkıyla nefesleniyor

Ne vakit bir musalla taşını görsem
Çıktığım ve ram olduğum efkârın süruruyla ağlasam
Yüreğimin yangınlığını hiçbir gönle aktarmadan çığlığımı yudumlasam
Hiç uyumadan seherin ahengini ruhuma taşısam ve aşkın vecdiyle hasrete kansam

Nereye yaslansam sinem bir avare
Sevda dilim için sanki edebi bir bahane, aşktan azade
Başlıyor yine serabın ülfetine yakışan ve yağarak anlamlaşan her kadre
Ruhum bigane, halim divan, zihnim merdane, nefesin hicranı duyulmuyor ah paye

Bin hüzün çökse de bu fakir gönlüme
Haykırdığım melalim çaresiz çekiliyor acı sessizliğine
Hani takat ve şevk nerede, sürur kalbimden arî derinliğinde ve kederiyle
Ruhumdan sadır olan ve sinemi daraltan yalnızlığımla abat olarak göçer giderim

Sine-i sürurumdan kopan yaprakları
Ruhumun baki olan hicran damlalarını terennüm ederim
Bir yudum suya hasret nefes gibi kuytu derinliğe meylederim, çile benim
Ne kaldıysa ve bıraktığım çaresiz nefesimle, hali fakirliğimde uçuk bir sazendeyim

Kim hangi cüretle nazar edebilirim
Kalbi çöküntüleri ayan olan ve fevkalade biçare sefilim
Kalmayan gücüm, fersizleşen ve boşluğu anan iki gözüm ve edepten arî dilim
Bu viraneliğimde aşkın namütenahi dirliğini ve birliğini nasıl deruhte ederek giderim

Ben hali fakirliğimde ikamet edenim
Adamlığın adımlarında metanetini koruyanlara gıpta ederim
Ah biganeleşen hüzünlü nefesim, ömür sahifesini tüketen hicrani defterim
Sessizliğime çekilerek, aziz nefesler için niyaz ederim, selamı önceleyip sürur dilerim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sensiz terennüm ettiğim nefesler hüzünle akar!

Kaç zaman oldu kim bilir
Sinemin yaşadığı elim sancılara ne derim
Kalbimi hasretin sızısıyla demlediğim kederim ah çekerim
Kime ne söylerim sukutumla seyirdeyim evet hala nefesinle beklemekteyim

Ha ne olur bir ses ver hale
Mütemadiyen hicran için derlediğim melale
Halime garipçe bakan kimselere özlemim yar ellerde avare
Ne yazsam ve her ne yapsam boynum büküktür her hale aşk ruhuma pervane

Ah yar gelmesen neyleyim
Kalbi fakirliğimle Rabbime yönelir arz ederim
İtminanlık dilerim sabrın süruruyla eririm boyun bükerim
Hazanı nefeslenirim şevksiz idraki neyleyim şimdiki kıt aklımla ne sefilim

Kime gitsem hal elvermiyor
Ah rabbim neden bu yangınlığım sukuta ermiyor
Kalbi sancılar peşimi bırakmıyor ömrümde tükenip gidiyor
Ne hazzım var ve ne de halimde açan baharlara sessizce yağıyor tipiyle kar

Şimdi arkamda kim var yar
Sensiz terennüm ettiğim nefesler hüzünle akar
Zihnimde ne harman var ve ne de hasattan arta kalan har
Ey yar denizlerde dalga var gönlümde ki hasretin ziyadesiyle dirliğime kar

Şimdi ufuklara hasretle nazar
Derlediğim anılar mısralar hüzün veriyor ey yar
Dinlediğim nağmelerde içtiğim özleminle ruhumda yara var
Çık gel artık yar vaktin müddeti har vuslat ikram edilen bahar aşkla var

Ne gün ve ne de göçen ömrüm
Gecelerin mateminde sürgünüm hicranlaştı özüm
Kalmışsa bir çift sözüm umutlar solmasın aşk kalple anlaşsın
Mavera bu anlamda manalaşsın hasret dağlasın haz edebi varlığa adansın

Yar halimin bedbinliğini duymasın
Ne ağlasın ve ne de keş kelere bulansın aşkı unutmasın
Rabbine niyazla ulaşsın kulluğun farkıyla masumlaşıp yaşasın
Yazdığım nameler bana kalsın mısralar hisseden yüreklerle selamlaşıp aksın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhum ah u zar eder, kalbim sessizce dinler!

Dinmiyor yılların hicranı
Sinemi kuşatan firkat sancılar, yalnızlığımın sessiz çığlıkları
Umut beslediğim şafakları, nazar ettiğim sabır lahzaları, kanaat dileyen acıları
Hangi eşikte nefeslenmeliyim ve kapanan o kapıların yeniden açılmasını beklemeliyim

Yüreğim sessizce ağlıyor
Hazanlaşan soluklarım takatsizce kanatlarını çırpıyor
Gözler umutla yakarıyor, fersizliği şevkine geçit vermiyor, boyun büktürüyor
Ruhum suskun, kalbim kırgın, onca kalabalıklar için de yalnızlığım içimi sızlatıyor

Neden bu halin içindeyim
Sanki ummalar özlemindeyim, sahraların nazarında ne kadar biçareyim
Ellerimi açıyorum, kalbimi yokluyorum, zihnim,i vermeye çalışıyorum, ağlıyorum
Sanki yolunu kaybetmiş bir nefesim,haşyetin eşiklerinde büyümüşüm, dayanamıyorum

Heveslerim yorgun,argın
Umüt beslediğim lahzalar sanki en büyük korkum, zemheriyi anıyorum
Nereye baksam, kalabalıkların meramını hakkıyla anlasam ve bizarlık yaşamasam
Hüzün halinden ümitle çıksam, hicranın vahasından sürurla nurlu aydınlığıma ulaşsam

Her nefesin bir derdi var
Peki, sahipsiz olan hangi nefes felahı arzular, yeis içinde bulunmak ar mıdır yar
Hasretin ruhuma bahşettiği bir asudelik var, içinden çıkılnmayan zamanın şadı ne har
Nar, korkutmuyor, biçare olmak yıldırmıyor, gönül maşukuna umut besliyor , yakarıyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Arif’in o sezgisi olmazsa söyle bahaneler ne yapacaktır!

Ne yol biter, ne umut yeter
Sinemde dirlik olmayınca söyle hüzün mü diner
Yüreğim vurdukça, bu dil sustukça, gözler kanatlanmış umutta
Ne söylerim, vaktini beklerim, efkârımı terennüm ederek yokuşlarda adımlarım

Yalnızım, bak yine yalnızım
Etrafımı kuşatan nefeslerin varlığından uzakta sızım
Çaldığım sazım, dile geliyor hicranım, ıssız köşelerde ne bizarım
Ne beste bilirim ve ne de nefesten sudur olan acıyı güftelerim, ben çileyle yarenim

Her solukta maksat kokar
Hasret yüreğimde zuhur etmeseydi, niye sancılar akar
Yar ülfetin bağrında açar, ar kalbim için ne iffetli kar, aşk kokar
Sine titremeyince, harlaşıp kükremeyince, sel olup ummana yönelmeyince naz kar

Ne annemden kalan anılar
Ve ne de babamdan başlayan ve mahzunlaşan farklar
Hatta dost ve tanıdıklar, onlardan arta kalan, hicrana boğanlar
Nazar ettiğim resimden halime yansıyanlar, yüreğimi sızlatan o hüzünlü soluklar

Ne vakit bir şeye niyetlensem
Önüm ve arkamdan sudur olacakları düşünsem sabır
Çünkü ne kahrın itibarı var ve ne de vah çekmenin bir yararı kar
Tefekkürün elzemliğinde inkişaf har, akıl etmek kul için ne büyük yar, esas kalp ar

İlmi siyaset hal ikliminde aktır
Arifin sezgisi olmazsa bahaneler politik sebeptir, hiçtir
Her zafiyetin türlü bahaneleri, kalp bakımından silinmeyecek izdir
Ruh şahittir, nefes müddeti vakittir, beşer kalmak tercih işidir, kalbi inşirah yücedir

Aşk; kalbin en naif bir hasretidir
İnsan, niyetine tabiidir, vuslat niye iradidir, onu kul bilir
Lafazanlık rüsvadır, kadere asilik bühtandır, hınç öte için hasımdır
İlim idrak ile akıl iradeyle, izan rahlede sine-i melalinde ve vicdan bakir sahifesinde

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gün ağarmadan!

Nefes nefese kalmıştım
Mecalimin iflas edeceğinin farkındaydım
Kalbim daralıyor,ter sanki halin suskunluğunu fırsat biliyordu
Lahza sessizce ima ediyordu, nedenlere ne vakit ineceksin diye sual eyliyordu

Ruhumun farkındamıyım
O hal üzere ne kadar anlamlıyım, sanki yitik saikim
Kalbimin sahifelerinden neden habersizim, nazargah der geçerim
Bin hüzün içinde yaptığım secdelerim, kıyama dururken bırakmayan kederim

Sevginin lisanını öğrenmeliyim
Ne derlere göre şekillenmeyi muhakkak ki ötelemeliyim
Aidiyetimin ve hilkatimin ne olduğunu iliklerime kadar talim etmeliyim
Hangi sözü verdimse, sadakat göstermeyi ve bu anlam üzre gözmeyi bilmeliyim

Hoyrat bir hal nefsin tabiatıdır
Neme lazımcılığın lahzasında ki ne acı bir gam-ı bühtandır
Hizmet ehli olmak, sakinin gönül sahrasında ki hilmini anlamak haktır
Edep kalbi ve ruhi manada firkattir, gönül ehli olmak insanlığın kulluk nişanıdır

Ehliyetimi elhak bilmeliyim
Mükellefliğime tebarüz eden ilimlerle iştigal etmeyi telakki etmeliyim
Hal bilgisinden, emri mağruf için seberlikten ictinap etmemeyi öğrenmeliyim
Her türlü asabiyeti terbiye etmeyi becermek için meşk ehlinin vecdine girmeliyim

Aşk ve ölümün ihsan şadını
Halimin derinliğinde kuşanmalı ve süruruyla yaşamalıyım
Korkunun bir bedeli var, hangi surkun duvarların ızrırbı var öğrenmeliyim
Nefesin azizliğinde, gönlün hakikate açılan sahnelerinde ihlasa bürünmeliyim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Özründe büyük kabahat etme!

Hemen savunmaya geçme
Anlamadan ve farkına nail olmasdan asabiyeti seçme
Bağnazlık ve tecessüs kalbin için marızdır, ruhuna yabancıdır önemse
İnsandır muhatabın, önyargıların neden sığınağın evet,korkun var yüksünme

İnsan yaratılan candır
Kainat üzerinde en muhterem kandır, Rabbi için vardır
Kalbinin farkında olmayan, ruhunun figanını önemsemeyen nasıl bir insandır
Her lahzanın ahında arbede içinde bulunmak ne büyük vebaldir ve ezay-ı cafadır

Kime kulsun bilmelisin
Bahanelerin bir önemi kalmadığını artık sende öğrenmelisin
Kime biat ediyorsun ve hangi istikamet üzre yol alıyorsun tahkik etmelisin
Kalbinin ve ruhunun sahibi kimse, onun Rahmetine iltica ederek nefeslenmelisin

Nefes elhak kimindir
Hangi umdeler için ruhuna tevdi edilen latif güzelliktir
Yürek ve kalp müsavimidir, beynine kan pompalayan ise yüreğindir
Kalbin sahibinin nazar ettiği aşk-ı vecdir, akıl nimetinin adresidir, irfan saikidir

Nerde garip görsen
Ve hatta mahzun nefesinin refiki isen, ülfet et, haline ram ol, yüz çevirme
Sıhhatin zamanidir, nasip umulan gibi değildir, imtihan söyle hangi vakittir
Emel ömürlüktür, umut aynel yakınlıktır, niyatin halisliği duanın vazgeçilmezidir

Evhamı bırak, uğraşma
Haline en yakın olan Rabbinin kelamı kadirini ne olur hakkıyla anla
Sakın bir kaygıya kapılma, derinliğinde kaybolursun diyen yaftalara sığınma
Seni var eden ve halk eden rabbindir, en yakının olan aşkındır korkuyla sığınma

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hal ikliminden nazar niye sinemi yakar!

!

Uzak diyarlar

Sineme hasret kokusunu katar

Özlem bunun için var, hissiyat solgun bakar

Gözler yakar

Hal ikliminde görmek için yanar

Kalp buruk kalır ruh sancılarla sürekli uğraşır

Sessizce akar

Sağanak, sukuta merak salar

Umut nasibin tecellisine akar, sabır ise yakar

Sevmeye uzanmak

Onun hasretiyle yanmayı anmak

Aşk için nelere katlanabilineceğini sorgulamak

Kelamda muvazene bulmak

Anlaşılmak için gayrete sarılmak

Sebebini unutmadan, kalbin sahibinde kalmak

Gülü tanımak

Kokusuna yaslanarak okumak

Umudun filizlerini kurutmadan nesle devretmek

Zalimin zulmünü

Kitabı celil içindeki hükmünü

Mazlum için serdedilen o mukaddes değeri anmak

Nefesi niteliğe ulaştırmak

Nefsin nizamında mihengi bulmak

Ve cehtin ikliminde, vefanın seyrinde aşka ulaşmak

Halini tanımıyorsan

Kalbin sahibinden uzaklaşıyorsan

Ruhunla barışık olmuyorsan, beşer olarak kalıyorsun

Aklın hakkını vermiyorsun

İdrake gerekçelerle bağlanmıyorsun

Bilgi hamallığı yapıyorsun, zamanı sorgulamıyorsun

Hesabı bilmeden

Nefesin kadrine erişmeden

Tefekkürü öncelemeden sevmek ne kadar bilinçlidir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Onu anlatmak ve hakkıyla renginde solmak!

Bilirim…

Kelam etmek haddim değil!

Halin deruniliğinde anlamlaşmak hiç değil!

Fakirliğimin…

Ve belagatleşen acizliğimin izi,

Kalbimin kireçlenen çeperleri yeterli değil!

Gülü anmak…

Onu anlatmak, renginde solmak,

Hissiyatın titremelerine maruz kalmak uzak!

Hasır olmak…

Kilim misali sabırla dokunmak,

Minder olmayı başarmak divanda emin olmak!

Haşyeti anmak…

Sürurun saadetine erişmek,

Edebin diyarında muvazene bularak koklamak!

Kokusunda,

La mekân olmayı başarmak,

Kalbi ferahlığa ulaşmak, vicdan sancısını anmak!

Suhuletle yaklaşmak,

İşaret taşlarında emaneti solumak,

Zarafetinde ülfetle buluşmak zamanı hesaplamak!

Haline nüfus eden,

Rüzgârı anmak, toprağı koklamak,

Dikenin hamiyetinde yeksan olmak zannı bırakmak!

Kalan nefesleri,

Ömrün sahifelerinde eşsizliğini,

Ruhun ekseninde ki ebediyete muhabbetle uzanmak!

Hiddet ve kinin,

Husumetin içindeki zelilliğin,

Sevgiyi kurutan cahilliğin, şefkatsiz alınan her nefesin!

Mihenksiz vaktin,

Vuslatı düşlemeyen abdi acizin

Sakıt olmayan ecelin ve ölüm için vaat edilen güzelliğin!

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Vakit ruhuma şahitlik eder, ahım ne söyler!

Bir karar vermeliyim
Nerden nereye geldiğimi hesap ederek, halimi vuzuha erdirmeliyim
Neden bir seçimin tevdi edilen zorunluluklar olduğuna kanaat etmeliyim
Hangi minval üzre irademi kullanıp, partilerin taleplerine geçit verebilmeliyim

Terfrikayı önceleyeni elemeliyim
Huzur ve sükünu bozan, hukuk tanımayan, canları yakanları tespit etmeliyim
İktidar olmak için,ruhunun ve kalbinin sesini dinlemeyeni yakinen denetlemeliyim
Milletin sesi ve nefesi olmayanı ve böyle bir meramı bulunmayanı ayırt etmeliyim

Elhak, hakikat üzre nefeslenen
Milletim ali menfaaatları için canhıraş çalışan,mazlumları hiç unutmayanları
Müstekbirlere baş kaldıran, zülum ve tuğyanı milletine aşkla anlatanı görmeliyim
Bağnazlığa ve tecessüse geçit veren, mütemadiyen talan edenleri saf dışı etmeliyim

Redd-i miras yapmayanları
Kulluğun farkında olanları, hizmet etmek için gece gündüz çalışanlar demeliyim
Ulufe dağıtanları, aslı astarı olmayan vaad verenin amaçlarını neden sesmeliyim
Aldatan ve yıllardır uyutan hizipleri milleti acizliğe düşüren densize ne demeliyim

Partiler tefrika nedenleridir
Lakin demokrasi adına vazgeçilmezler guruhundan tercih edilen gerekçelerdir
Bu bakımdan milletin her nasıl olursa olsun ki tercih haklarına saygı duymalıyız
İnsani değerler üzerinden ve musamaha gerekçesinden tahammüllü bulunmalıyız

Sünetullar rekabeti önceler
Ve fakar hak üzre olmasını işare eder,hukuk kimler içindir diye sual eyler
Akıl sahiplerine seslenerek hiç düşünmez misiniz der, hikayeleri neden hasreder
İnsan, aklı ve izanıyla, ruh ve kalbiyle anlamlı olan nazardır, ihsan için vardır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hayretim ne vakit dinecek,sinem gülecek!

Aşk, kalbi latifliği bekler
Ruh sessizce refakat eder, verdiği söz üzre edebiyle nazar eyler
Kal, hale dönüşmedikçe, nefes müddetini hesağ etmeyince, hicran ne söyler
Hüzün gönül payesinde, iradem zafiyetler içinde, aklım hakka erişmeyince ah eder

Yarab, ne söylesem az gelir
Bahşettiğin nimetler, emanet ettiğin tahkikke ki gerçekler hasret çeker
İhlas ve ihsan üzere, zan ve şüphelerden arınmayınca, nevsim ruhumu ihata eder
Gam kabahatsizdir, çile bizzat davet ettiğim kederdir peki söyle istikametim nedir

Ahvalim niye hazan iledir
Tefekkür etsem, bin hüzün ile aşkın demiyle feyizlensem, yük mü geririr
Aklıma geleni söylemem, düşünmeden nefeslenmeyi öncelemem niye elem verir
Ruhumu firkatine erdirecek hangi ve ehliyetli eşiktir, nefsi lekelerim niye ağır gelir

Umut etmek ve fakat
Ehliyetten ve mükellifiyetten hadsizce azade olmamı mı gerekiriyor
Bahaneler hiç dinmiyor, avuntular neden irademe geçit veriyor, aklım mı ermiyor
Neden zafiyetlerim hala esaret içinde kalmamı önceliyor, kul olmak zor mu geliyor

Ruhuma aşkın vedini ver
Kalbimi inşirahın lahzasında manalaşmasını halime an be an göster
Hadsiz ve futursuzluğuma ne olur vesileler kıl ve bedbin ve bizarlığımı kaldır
İdrak, ruhumdan tebarüz ediyor, kalbim neden çilenin rahmet ilgasında zorlanıyor

Ömür yumağım ah ediyor
Ne vakit el acsam, ruhumun sahibi olarak kapına yüz sürsem yaşlar gelir
Acizliğim ve kanaatsizliğim ve hatta hadsizliğim cefamı tazeler ve de günceller
Sahibimsin, zafiyet içinde olduğumu bilensin,kalbime takat ve irademe azim ver

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Söyle gülşen-i hüssüne kimler varıyor!

Zor geliyor
Yadetmek kifayet etmiyor,feryadım niye dinmiyor
Her lahzada gözlerim seğeriyor, acabalar an be an sinemde şekilleniyor
Gözlerim bizar birşekilde hazana tevessül ediyor, zemheriyi içimde yaşıtıyor

Hasret sinemde
Figan ettiren firkatin ruhumun sessiz derinliğinde
Kalbim umut için şevke gelince,kale dönüşen bu melalim sevinince
Gözlerim boşalıyor, yüreğimde fırtınalar başlıyor, ah u feryadım yetmiyor

Ne oldu bu kalbime
Alıp göteren feyzin serdettiği kederli deruniliğine
Hüznün dilimi lal ettiren burukluğuna,içimi açıtan solgunluğuma
Nerdesin, hangi umudun eşiğinde yanarsın, yar dedirten sevdanın şiarısın

Yazamaz oldum artık
Evet, kolum kanadımda bir takat kalmadı sanki kırık
Ümitlenmek,nasibin kadrinde tefekküre çekilmek acziyetime açılan aralık
Yoksa aklım mı tutukluk yaşıyor, sevda karalara davet ediyor, halim sanki sanık

Güneş çekiliyor
Şevk-i umudum fersiz birşekilde hala nefes nefes kalıyor
Bu içinden çıkılmayan feryadımı kimseler bilmiyor, gözlerim ey Hak diyor
Sessizlik kendi içine çekiyor, kalan nefesim solgun bir yağrak misali sürükleniyor

Bilmem ki ne ettim
Devasına muhtaç olduğum elemi sinemde filizlendirdim
Hangi vecdin inhisarında bu kadar samimi olarak dirilmek için can çektim
Hevesler için mi bir gama girdim, emellerin girdabında ömrümü hebaya yöneldim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Halin kal’ine dönüşsün, gamın dinsin!

Kaç zamandır yazışırız
Gönül dilinden olması için aslında yoktu birbirimizden farkımız
Akıl ve izan üzereydi hesabımız, bir macara peşinde değildi meşkuliyetimiz
An ve vesileleri izah eden zamana, nefesi burkan hicrana,alıp götüren furkana

Şehrime malik olamadığımız
Ukteleşen hevesleri kader muvazenesinde bir yer bulamadığımız
Firar eden bir can misali içimizi sızlatan feryadımız,anlaşılmayı bekliyordu
Yoksa neden sürüklenelim, ömür yolculuğunda bir gam ile hoyratça seyredelim

İnsan, aklı ve idrakiyle anlamlıdır
Cehdi ve vecdi için mefkuresi istikametinde ki aşkla yol alır
Zan ve gam kalbin sahifelerinin lekelenmelerine vesile olur,izan bizar kalır
Aşk, ruhun ve kalbin riyaya girmesinden korur,sevda bereketi halinde sadır olur

Kalbin sahibi ve maliki kimdir
Neden nazargah olarak taltif edilen en latif ve de ülfettir
Aklın ve hesabın vuslatın için vazgeçilmezindir, hesağsızlık nefsi telakkilerdir
Vakit niçin tevdi edilmiştir, yaratan hangi maksada binaen seni tanzim eylemiştir

Düşünmek fikirle mümkündür
Yefekkür etmek kalbi temayüldür, muhayyilen için müracaat ettiğin sığınaktır
Lahzalar lal olan ikramdır,insan akıl ve azmiyle meraka baş vuran bir vicdandır
Gerekçesiz yanmak, hissiyat harıyla dağlanmak, yeis içinde umuda sarılmak ardır

Her ne yapıyorsan yap
Ve fakat bir bedeli olacağını unutma, hadsiz özgürüm diyerek kendini avutma
Edep ve adap insan içindir, bedelsiz nefeslenmek mahlukat için asla değildir anla
Kim çıkarsa çıksın karşına, öncelikle ne yaptığını ve amellerini sorgula ve unutma

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sus, hiddete bürünüp hırsla nefeslenme!

Ey can haddini bilmelisin
Nefesin azizliğine itibar ederek, sevginin diliyle bütünleşmelisin
Mütemadiyen asileşmemelisin, he vakit bahane için ruhunu bizar etmemelisin
Müddet-i nefes nedir, rahmet kimin tasarrufunda bulunan itibar edilen cenahtır

Her an yargıç mı olmalısın
Ne zaman sanığın ah u figanını anlamaya azimle çalışacaksın
Mağdur ve mahzun olmak nedir, halinin derinliğinde yaşamaya başlayacaksın
Sabrın ve irfanın, ihsan ve izanın aşkla zerk olunan manasından haberdar olacaksın

Hüküm sahibi olmak liyakat ister
Ehliyet sahibi olmak söyle hadi, halin için ne kadar kifayet eder
İnsan zafiyetleriyle insandır, hata ve tercihlerle hesaba çekilecek candır, bekler
Her vakit korku ve kaygıyı yaşatacaksan, esaret etmeyi başarman ne büyük keder

Ne vakit seni düşünmüşsem
Eziyet vermeni sinemin her lahzasında derinden hissetmişsem içim acır
Her zaman bir bahane aramaya başlarım, feryadımı bir gün anlayacağını umarım
Göçüp gitmeden, suskun halimin serinliğine gizlediğim figanımı hissetmeni anarım

Bakışlarım niye kaçkındır
Ruhumu firar ettiren çığlığın ne vakit duracaktır, sürur başlayacaktır
Tebessüm etmeyi unutturdun, gam içinde bir ömür tüketmemi sağladın, acıdır
Kırıp dökmeden, hiddeti öncelemeden, gazabı halinde görmeden göçmem sancıdır

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar