Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Hakkıyla vakıf olsam, hiç ağlamasam!

Belki de gülüp geçiyorsun
Gönlümün meskûn mahallinde ki firkati hiç önemsemiyorsun
Şehre dilmeye amade olan sessiz melalimi dinlemek istemiyorsun, sitem ediyorsun
Gönle haz bahşeden, umudu sürura dönüştüren, hicrana refakat ettireni bilmiyorsun

Bilme ki ne söyleyeyim
Yüreğimin figanını ummanın müsamahasına sığınıp dökeyim
Bir ömür sukut edeyim, hıçkırıklarımı kuytu köşelerde dile getirip inleyeyim
Hasretin feryadını, umudun şiarını sabırla derleyeyim ve nasibime kanaat edeyim

Ne sabahın kuşatan ahı
Ne gecenin halimi tarumar eden ilgası, ruhumu sızlatan firakı
Nazarlarım hazana yöneliyor, burukluk sineme acı veriyor, fark ettiren sancı
Boynum bükük, hicran bir ömür refakat etti halime sessiz çığlığım dinmeyen acı

Kalbi ihsana erişmeliyim
Arifin taliminden geçmeyi ve eşiğinde nefeslenmeyi bilmeliyim
Ne kadar gün yüzüne hasret umudum varsa, hikmet-i sebebini sual etmeliyim
Bahtım hangi vaktin lahzasında vuzuha erişecek, ümitle niyaz edip, beklemeliyim

Elbet bir gün dinecek ahım
Ruhuma sancı veren derin sızım, kalbi inşiraha niye açım
Bilmeden ve halin rahlesinde aşkın esiniyle derunileşmeden asla kaçamam
Bekleyen vaktin, tevdi edilen ehliyetin hesabını görmez ve bilmezden vazgeçemem

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

İçine attığın ne varsa, serdetmeyi unutma!

Ne vakit ümitlenip tebessüm etsem
Hemhal olduğum nazarların meramlarını dinleyim,ibrete yönelsem
Fifanlaşan hissiyatıları, ah çektiren derd-i gamlarını hüzün içinde dinlesem
Sessizce boyun büküm, sebeb-i hikmetin esrar-ı akıbetiyle korkmadan yüzleşsem

Nedenlerini hulisi kalple hasretsem
İçinden çıkılamayan zamanın vaadinde ki hikmetleri aşkla derlesem
Sabrın ve vecdin, aklın ve iradenin, ihlasa muhtaç olan kalbin meramını zerketsem
Bedelsiz üzülmek, keşkelerle nefeslenmek ve tedbirsizce sürüklenmek cefadır desem

Lisan-ı halim acziyet içinde
Sine-i ahvalim edebin özleminde, yaban olan hadsizliğim hangi beklenti içinde
Şayet yaşamak, nefes almak ve hesapsızca serilmek mahsadına ulaşırsa ar kimde
Fikir sahibi olmak, nitelik noktay-ı nazarından idrakle vuzuha akmak bir çareyse

İnsan aklı ve irfanıyla farktır
Hadiseler ve sosyal nedenler mecrasında şekillenen ve anlamlaşan hasattır
Ruhi ve kalbi oldukça, aşk ve sevdayı hakikat sahrasında yaşadıkça ne ferahtır
Arzın misafirleri hesapsızmıdır, eza ve cefa edenler, desilelere meyledenler tuhaftır

Hayrın ve şerrin ne olduğu
Kader ve kazanın akıl ve ihsan üzre anlaşılmasında ki farklılığı
Azim ve tercihin, iradey -i istikamet için meylin, maksadını aşan hevesin acılığı
Hırçın ve bedbin bir mizac ne kadar caziptir, suhulet ve ülfetin o haz veren taçlığı

Çiçekler içinde gül farklıdır
Ne kadar latif bir kokusu vardır, insan ruhuyle fevkalade kıvamlıdır
Kalp elhak sahibinin nazargahıdır, vekil idrake eriştikçe hal-i aşkla anlamlıdır
Fikretmek, akıl,izan sahibi olarak tefekküre miskinliğin ötesinde bürünmek farktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönül aşkın serabında, umut sabrın şadında!

Ağlatma artık nefesin maliki yar
Figanım mahzun,ruhum bizar, halim de sanki an be an kabir var
Hangi şafağın eşiğinde ümitleneceğim,yüreğimin feryadını sevinçle dökeceğim
Açılan ellerimi muhabbetle arzu halime refakat ettireceğim, niye içimde gam var

Lahzalar sünnetullahındır
Rekabet etmek, azimle kalbi inşiraha erişmek ruhuma vaadindir
Akıl nimeti, idrak ülfeti, farkı fark ettiren ihlas letafeti tercih-i cenahımdır
İrademden vazgeçiren, zafiyetleri nefsimden tebarüz ettiren peşirşanlığım, ahımdır

Gözlerimden yaşlar boşalırken
Sessiz ve kimsesiz bir sabi misali boynum bükülürken ve dertlenirken
Yegane sığınağımsın, gönül tacımsın, melalimin manasısın, nefesimin sahibisin
Neden hicran içindeyim, hüzün ikliminde sanki çaresizim, dinmeyecektir acizliğim

Ne zaman ansam yanımdasın
Ruhumun hesabında muhakkak ki bir başkasın, Rabbımsın, Halıkımsın
Seni hakkıyla andıkça içim doluyor, bedenim titriyor, nefesim kifayet etmiyor
Kalbimde marazlarım var, hissiyatım bazen galebe çalar, umutlarım hazanı yaşar

Kulunun ey yar, zafiyetlerim var
Lütfettiğin rahmetin ve mağfiretin, bahşettiğin nimetlerin neden ahımı aralar
Sabır, kanaat iradem için sineme edebin hazzını koyar, hesabın aşkın için ey yar
Ruhumun lisanından, kalbimin niyazından emin ol,elhak yok senden gayri bir yol

Ömür yumağm sendelendi
Vakit ruhumun serencamda ki lahzasında an be an neler söylesi
Akıl ve izanım neden halime şimdi refakat etmedi, gönül sessizliğine çekildi
Teffekkür etmek, mahcubiyetimle huzurunda umutla yeşermek yüreğime ağır geldi

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalp sezgiden, ruh firkatten kal eyler!

Ne vakit susmuşsam
Sessiz çığluğımı yudumlamak zorunda bırakılmışsam
Bir maslahat adına yeri ve zamanı için sabrın vecdine sığınmışsam
kanaatin sahrasında soluk soluğa kalmak adına gözlerimden yaşları bırakmışsam

Yeter artık demeden
Ruhumu bizar eden bahaneleri vesileler görmeden
Kalbi lahzaları aşkın şiarına sunup, nefsi tuğyanların içinde belenmeden
Ömür denen ihsanı, can denen heyecanı, aklın cebreden fırsatını, idrake erdirmeden
Ölümün diriliş anını deruhte etmek, aşk iksirini halin bendinde kal’e dönüştürmek

Uzvun ne günahı var
Bi hakkın ehliyet sahibi olman vaktine kadar emanet edilen sadıklar
Ne vakit mükellefiyetin kalkar, akıl ve idrakin sakıt olup hali terk eylediği anlar
Kalp ağlar, ruh kendi mecrasına akar, gözlerin şaşkın birşekilde habersizce bakar

Ne kadar korkarsan kork
Ürpertilere idrak ve kalbin ruhunun refakatinde tok, hani bekleyen ok
Narı sen davet edersin, kar’ın latifliğinden ne kadar habersizsin, aşkını göremezsin
Feryadın neye yarar nefesin saikleri şaşkın bir biçimde aczine manidar halde bakar

Ne haşyet ve ne hayret
Rahmetin ve mağfiretin kadrini, aşkın azizliğini, say’ın naifliğini izah eder
Keder, bihaber olan, halinin bendinde anlamlaşmayan, nefsine tabi olana meyleder
Dert bin hüzün ile ruhunu işşad eder,rahmetin banisi kimdir diye kalbine sual eyler

Neye iman ediyorsan iyi tanı
İçinde yatan bin bir şüphe uyandıran ve nefsi hergelelik yaptıran nazarı
Sesi senden alan, intizara salan, aklında tutukluk yaşatan, kalbini yoran belaları
Başkalarından sanma, şahit olduğun eşkallerin maksadını hakikat nazarıyla anla

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmem ne vakit duyacaksın sesimi!

Artık içim sızlıyor
Dinmeyen figanım halime geçit vermiyor, sabrım niye titretiyor
Kanaat etmek neden acı veriyor, gözlerim mecalsiz birşekilde hala bekliyor
Ah etmek, yeis içinde sürüklenmek ağrıma gidiyor, bilmem ki hasret ne söylüyor

Nerden tutunsam
Dizlerimin bağı çözülüyor, gam sinemde nekadar büyüyor
Hüzün akşam sabah halime refakat ediyor, ruhum sessizce temaşa eyliyor
Yarab sen bilirsin, sahibimsin, tek adresimsin, takat ver, sabır ver, dırayet ver

Nereye gitsem ahım içimde
Firkatle anılan yar bilmem ki şimdi hangi halin dirliğinde
Alıp götüren merakım hala benimle,aklım ve itminanım gam ile bedelleşmekte
Bilmem ki nerdesin, hasretin izanımıkuşattığı bir şahesermisin, yoksa kedermisin

Yıllardır fidan dikerim
Her birinin filizlerini toprapa gömerken seni anar ve arzularım
Suya bakarım, sinemin kuraklığını sensiz yadeder ve bu dramınma anlamlaşırım
Sokakta sessiz ve çaresiz bir nefes misali salınır, yaprakları koklarım ve ağlarım

Hangi çiçeği koklasam
Taş yastığımın üzerinde takatsiz bir şekilde hüzünle uyuya kalsam
Düşlerimde karşıma çıksan,bit tebessüm ederek baksan ve selamını saklamasan
Ruhumun figanını birlikte yaşamayı bari göze alsan, ıstırabımı hakkıyla anlasan

Halimde sürur yaşatsan
Bir nebze haz bıraksan, hasreti içimden çıkarıp alsan ve ağlasan
Ömrümün kalan sayfalarında hazanın vakarıyla ve şevkiyle şaduman olsan
Ölmeden ölebilmeyi, umut içinde sabırla beklemeyi ve vaktini derlemeyi anlasan

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne vakit hicranı ansam, ruhum sızlar!

Sinemi yakan narın firakındatım
Henüz anlamaya vakıf olamadığım bir sevdanın didarında yanığım
Davetlerin, ruhuma tevdi edilen emanetlerin, unutulmaya yüz tutan ahitlerin
Şehrine malik olamadığım yaratılış hilkatinin, aidiyetimde ki üzen belirsizliklerin

Hangi saiklerin tutsağıyım
içinden çıkmaya kadir olamadığım hücrenin ahıyla umuda bakmaktayım
Yıllara sari akan gözyaşlarımı niçin saklamaktayım ve niye içime akıtmaktayım
Nasıl bir gailinen etrafında tavaf yapmaktayım, derd-i gamımla an be an bezirganım

Susmak halime kar etmiyor
Sinemden çıkmak isteyem melal, nasıl bir kalin refakatine nazar ediyor
Niçin an zihnimde farklılaşıyor, kalbi umutlarım için sabr-ı kanaatin aşkını diliyor
Sineme iltica eden halleri kim biliyor her lahzası ruhumda firkatin inşirahını bekliyor

Ey kalbimin sahibi efendim
Rumunun hasrtetiyle bitap olduğu malikim, sen bilirsin, sen Rabbimsin
Kalbime inşirahı nasip eyle, ruhumun insicamında anlamlaşan idraki mi ar eyle
Edebin senasında ki tevazuu zihnime ilhak eyle, azmimi ve irademi aşkına ram eyle

Sen yarattın, hesabı hatırlattın
Talim ve terbiyem için rahmetin şadından nebilerini heran müjdeci kıldın
Kitab-ı celilini bizzat sen emin kıldın, insanlığın serencamından hikaye anlattın
İbret almamızı, akıl sahibi olduğumuzu her bir vesileyle an be an ruhumda yaşattın

Niye bu kadar duyarsızım
Ne müthiş bir sancıyım, kalbi ve ruhi telakkilere ne kadar uzağım ve açım
Evet, yarattın ve vesileleri yakın kıldın, merakın şubesi olan ilmi her vakit hatırlattın
İtminan olmayı, sinsilikten kaçınmayı ve ihlas üzre yaşamayı halin didarına anlattın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hangi halin ikliminde nefes nefeseyim!

Nazar ettiğim herşeye şahidim
Lakin farkı fark etmeyecek kadar bir acziyet içinde sürüklenmekteyim
İrfan meclislerinin şerabını içmeden nefeslenen bir zadeyim, ah u zar içindeyim
Kimseye bir sözüm yok, her nefesin kendine göre elbette ki gailesi ziyadesiyle çok

Nefsim hizmet etmeme taraf değil
Aklım, izanıma kefil olmaya muktedir değil, iradem aşkın firkane amade değil
Kalbim inşirah için vecdin insicanımda azimle gayret gösteren bir feceran da değil
Hangi vaktin prangasındayım içinde ki lahzalara taraf olan bizar nefes farkında değil

Hüzün bağında yine yalnızım
Ne kadar ıssız ve şevkten azede olmuş bir can olarak hazanlaşır umudum
Gönül kapım ne zaman açılacak, ruhumum figanı sürur ile hakikatte şahlanacak
Kalbim işte o vakit bir fark yaşatacak ihsan ve inayetin aşk vecdini tekrar hatırlatacak

Sukut eden ağaçlara bakıyorum
Yapraklar halleşiyor, kuşlar aşkın lisanıyle muhabbet içinde meşk ediyor
Rüzgar ne kadar zarif esiyor, susuzluğum aklıma şimdi geliyor, yutkunmak istiyor
Göçüp giden nefeslerin lalleşen bedenleri hangi vakti bekliyor, ölüm hüznü öğretiyor

Yaşlar sessizce akmaya başlıyor
İçim an be an burkuluyor, gözlerim önüme düşüyor, halim takatime elvermiyor
Hangi derdin figanıyla hemhal oldum, nefsi taranelerimi unuttum diye sual ediyor
Demek ki yüzleşmek çok ağır geliyor, hesabın sahneleşen feryadı ruhuma sesleniyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhumun figanı artık kar eylemez oldu!

Kimi vakit nutkum durdu
Gözlerim yaşla yol alarak, hicranın inhisarında sabra koyuldu
Aklıma ne oldu, idrakim neden kalbime itminan olmam için inşirah sunmuyor
Umutlarım lahzalarda her nedense yeşermiyor, hazan yine sineme sökün ediyor

Kalbimi şehredebilmeliyim
Ruhumun tevdi edilmesinde ki saiklerinin gerekçelerini öğrenmeliyim
Kime nasıl sual etmeliyim, hal ehli nefesin izlerini muhakkak ziyaret etmeliyim
Neden kifayet etmeyen bilgilerle ve rivayetlerle, amel etmeye iltifat etmemeliyim

Muhakemem niye miskindir
Bilmem ki bu halime muhtaç eden hangi nefesler ve bahaneler içinde ki erkdir
Kimsesizlik ne çetin bir kederdir,sahibinden habersiz kalmak aşka yetmeyecektir
Ömür değirmeni, vaktin hakikati için aklınla ilintili kılınan gerekçe kılan bedeldir

Sahipsizlerin hamisi olmalıyım
Sokak aralarında umutla bakan nefeslerin yardımına ihsanla koşmalıyım
Kapısı kapanan, umutları hazanlaşan kim varsa, aşkın şerabından bahsetmeliyim
Gönlümün hicran damlalarını, hüzün içinde yakarışımı yakinen hissettirmeliyim

Dillenen alışkanlıkları bilmeliyim
İman ettiğim, ruhumla cüretine yeltendiğim, kalbimi sahibine ram eylediğim
Suskun umutların vakti için kanaat eylediğim, bahtımın kazasına elhak dediğim
İrademin ve kıt aklımın aidiyetine olan ihtiyacını an be an iliklerimde hissettiğim

İnsan kalbi ve aklıyla bir nazardır
Aşkın ve hakikate olan muhtaçlığına amede bulunan ardır, edep içinde hardır
Azim ve ihsanıyla farktır, ecir ve inayetiyle ihsandır, vuslat için sabr-ı hasattır
Aşk için vardır, ceht ile vicdandır, hal içinde manalaşan fermandır furkan-ı şiardır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nefsinle konuşma, hırsınla yol alma!

Oysa yıllar önce ne kadar masumdun
Nazarlarında ürkek bakışlar, edebin güzelliğini akseden sıkılmalar vardı
Bir dileğini beyan etmek için vaktini beklerdin, nefesin azizliğini çok iyi bilirdin
Kırmadan ve dökmeden kalbi latifliğini etrafına hasreden bir suhuletin ve nefestin

Yıllardır bu halini çok özlüyorum
Kimi zaman çaresiz sezsizliğime çekiliyorum, neden değiştiğini düşünüyorum
Halinin kale dönüşmesi için umut içinde niyaz ediyorum,bizarlığımı gizliyorum
Her ne hikmetse üzülmeni istemiyorum,belki zamanla düzelir diye ümitleniyorum

Bir vakitle bir ailenin kızıydın
Kısmetin açılana kadar belkide nazdın, şefkatin inhisarında ki kanaatin
Hamiyeti hasreden babanın endamıydın, masumluğun şiarın olması için ahittin
Sabır ve kanaatin içinde yol almıştın, nice ukterlerin adına burukluğu yaşamıştın

Nasibin çıktı ve vaktin gelmişti
Vesilerin sahrasında ki merakın kavilleşmişti, heyecan haline tebarüz etmişti
Babanı ziyaret etmek için kapınızda beklerken, siz çıkmıştınız karşıma müthişti
Yüzünüz pempeleşmiş, mahçup bakışınız güzelleşmiş olarak içimi anbean ısıtmıştı

Sanırım birçok talipliniz vardı
Demek ki vakit henüz kemale erişmemiş sanıktı, yoksa nasip nasıl anlaşılacaktır
Ki ruhuma aşlina gelen melaliniz ve o vakitler henüz ram olmadığım haliniz farktı
Allahın lütfu ve inayeti bakımından ihsan eylediği kalbi latifliğiniz çok manidardı

Hatayı kendimde bulmalıyım
Hangi zamanlarda ihmal ettiğim hissiyatını hakikatin şiarıyla okumalıyım
Meylin ve vuslata olan talebini, sabır içinde ziyadeleşen hizmetlerini görmeliyim
Yargılamanın ne kadar haddim olmadığını, halimin sahillerinde talim eylemeliyim

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hicran içinde, kalbim bilmem ki hangi firkatte!

Zihnim…
Abluka altında inlerken,
Kalbim dirliğe hasret çekerken…

Ruhum…
Hicran içine nazar iken,
Uyanmak, kalbi olmak ve ne zor!

Canın…
Canana tevessülü olunca,
Aşk kendi ikliminde anılmayınca…

Hilkat…
Yozluğunda solumak varsa,
Hüznü hıçkırıklar, şimdi yanımda!

Beşer…
Nefesi tedaviye muhtaçken,
Âdemlikten maksat, adamlık iken…

Âdeme…
Mahkûmiyet konuşulurken,
Kimlik sekülerliğe şimdi aşikârken…

Sevda…
Tohumlarına ne oldu kurudu,
Hizmet, mazi sahifesinden okunda…

Nur…
Kayıp mı oldu, feyz kimi sordu,
Ecir hiç aranmaz oldu kalp yoruldu…

Artık…
Ne âdemden ve ne de demden,
Hiç ayılmayacağım mı ben badireden…

Bir…
Yorgunluk zuhur ediyor yürekten,
Anlamaz oldum, ne hazin dertlerden…

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hiç bakıp aldanma, ruhumun aç yanma!

Almış başını gidiyorum
Neye şahit olmuşsam, hangi nefesin tesirinde kalmışsam hayıflanıyorum
Kalbi boşluğum için bir yol arıyorum, aşk ve sevda adına anlamsızlaşıyorum
İçimin burukluğunu Hiçbir nefesle paylaşamıyorum sessizliğin kadrinde ağlıyorum

Karıncaya bakıyorum
Kuşun umut içine kanatlandığını nazar ediyorum, sukut edip hıçkırıyorum
Arzın sakinlerini düşünüyorum, kaçan ve göçenin meramını hüzünle anıyorum
Şakınlığın lahzasında kalıyorum,neden bu hal üzerine içimde bir korku yaşıyorum

Neden süruru ararım
Şevki melalime haz vermesinin hasretiyle yalnızlığın sokaklarında yanarım
İnşirah için neden perişanlık yaşarım, ihlasın vecdini kalbi lahzamda bulamam
İtikadım fersiz, taklit ettiğim saikler demek ki mesnetsiz, hissiz aşkına kanamam

Yakarmak kar etmiyor
İdrakim kifayetsiz sinemde ki hüznü, sürurun kadrine hiç dönüştürmüyor
Ruhumun hicran damlaları dinmek bilmiyor, dert edindiğim ne varsa hak etmiyor
Vakit içimde büyüyen haşyete işaret ediyor, yaşadığım panikler de geçit vermiyor

Nefesin feyzini yaşamalıyım
Umudun ruhuma kal eylediği insicamla, halimde ki basireti bulmalıyım
Bir derdin firkatiyle yazmamalıyım, rızay-ı bari için kalbimle barışık olmalıyım
Öncelikle halimi sefilliğinden arındırmak için çarelere başvurmayı sağlamalıyım

Bir gönülü kırmadan
Anlamaya muktedir olmayı başarmak için sabırla yol almalıya alışmalıyım
Yargılamak hiç haddim değil bu gerçeği idrakime ve kalbime aşkla yaşatmalıyım
İnsana yaratılan bir nefes olarak laltif etmeye başlamalıyım ve onu anlamalıyım

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Tevhid eden deli olmaz, kalbi zelil olmaz!

Bir sual eyle kalbine
Şehrine malik olduğun ruhunun deruniliğinde ki aşk-ı ahidine
Vicdan payesinde ki enginliğe, kanaat vecdinde yatan suhulete, sabır denizine
Hiç korkuyla aşk barışık olur mu,inşirahın firkati ruhun didarında mana bulur mu

Neden aklın saltanatın
İdrakin yol aldığın sahrada ki cenahın ve ne vakit dinecektir bu ahın
Kitab-ı celile niçin uzaktır merakın, bitecek mi hakikat iklimine olan muhtaçlığın
Nefsi tareneler içinde harap olan hissiyatın, kalbi lahsalarda ki vicdanı yanıkların

Bu hal üzre niye ağlarsın
Tedbir-i talimineden halinden uzak kılarsın, acziyet içinde nefesini yorarsın
Melulleşen bir nazarla etrafını tararsın, edebin marifetinden hiç sürur duymazsın
Sineni dağlayan nedir içinden çıkamadığın gaileler nefsi taraneler niye anlamazsın

Mahlukatı bir düşün
Arının azminde, karıncanın durmayan vecdinde, okyanusun derinliğinde ki şevke
Niye bir tefekkür nazarıyla yakınlaşmazsın, kainatın o lisanından hiç anlamazsın
Vaktin şahit olduğu hesabı hatırlamazsın, nazargakh olan kalbine ne için uzaksın

Ruhunu ve kalbini tanı
Seni sen yapan aşkın insicamında ki anlamlaşan sevda hazzını ve farkını
Akıl ruhsatını,akide tacını, taklit etmeye amade kaldığın onca hüsran nazarını
Ne olur merak et, tahkikin için hiç durma sual et, hakikatın o aşk şadına iltica et

Halini böyle yoran nedir
İçinden çıkmaya muktedir olmadığın dertler bizzat senin davet ettiğin kederdir
Kalbin aşk ve inşirah içindir, ruhun hakikatin mecrasına ilhak eyleyen idrakindir
Haşyet bilinçin kabul etmediği elemdir,şehrine malik olmadığın hikmet feyzindir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Aşk; ardır, edeptir, feyz-i anberdir,kirletme!

Şayet ruhundan habersizsen
Kalbinin lisanını şehretmeye muktedir olmak için talim olmaya haiz değilsen
Akıl ve idrak ülfetinden anlamayan bir tutsak isen,prangalarını fark edemiyor isen
Bir sual etmeye tevessül etmemişin, mukallit olmakla iktifa etmişsin,niye kedersin

İrfan meclislerine nazar eyle
Arifin halinden ilzam olan kalinden ibret al, nefsini nizam etmeye çaba sarfeyle
Vakit sahiplidir, nefesinin sahibi kimdir,hesapsız bir hilkat varmıdır, merak eyle
Masum nefesin, mazlumlaşan milletin,tecavüz edilen bedenlerin dramını dert eyle

Kendin için istemediğini
Sakın ola ki başka nefeslere reva görerek herhangi bir maceraya sürüklenme
İşte ne olacak deme, benim suç işleme özgürlüğüm var diyerek kalbini inkar etme
İnsan aklı ve edebiyle anlamlaşan nazardır, ihsan ve ihlasıyla var olan bir candır

Aşk; ruhun en tabi feyzidir
Nara ram olan payedir, edebi manasa eşiktir,hali kale dönüştüren seyr-i serfedir
Akıl ve izan bunun için fevkalade önemlidir, şuur ve vecdin terakkisinde ki ecirdir
Rastgelelik içinde değildir hareket ve kuvvetin malikine itibar ettiren bir ferasettir

Sen ne kadar kaçarsan kaç
Yine de vaktin şahitliğinde ki bir senasın, niye rahmetin unutmadığı anlamsın
Kimin elinden tuttarsan tut fakat sakın bir aldatan olma, pak vicdanını şaşırtma
Ne olur nedemek istediğimi bir nebze olsun anla, bilimediğim lisan diyerek kaçma

Birgün ziyadesiyle gül kokla
Dikeni var diye ürkekerek yaklaşma,halinde salındığı o deruniliği iyice anla
Ötelerden bahseder,suhuletiyle ne kadar ibretli ve edpli bir değer, meramını kokla
Ne olur aldırmaz ve gamsız bir nefes olma,aklını, irfanını bahaneler için kullanma

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Cahiliye zuhur ediyor,ruhum kederleniyor!

Öncelikle kelimelerle oynadılar
Aynı hissiyatı yaşamaktan ve kaynağından dem almaktan koparttılar
Alalel üsül sözcükler çıkarttılar,manasından ayıkladılar,ızdırabı anlamadılar
Neden insana ve hassaten müslümana zülmetmekten bıkmadılar ve hep ağlattılar

Yoksa fedretti niye hatırlattılar
Tufanın en müstenasını sinelerde başlattılar, esir kaplarında ezip bunalttılar
Tesim olan, hukukundan feragat eden, korkunun kadresinde inleyen cana kıydılar
Neden hor ve hakitr görmeyi medeniyet sandılar, sinsi iblisleşmeyi niye sakladılar

Nasıl bir hesabın eşiğinde kaldılar
Yoksa hiç güneş doğmayacak mı sandılar, garbın afakında fazilet mi bıraktılar
İşgal etmeyi, gasp ederek nefeslerin umutlarını kesmeyi,kan dökmeyi ne sandılar
Emperyalizmin her bahanesini sinemelerize zerk etmeyi evet, bir marifet saydılar

Ruhumun şevkini niye kırdılar
Ufkumu karartmak için binbir bahaneyle şart koştular, kimi zaman zorladılar
Ne olmuştu imanıma, derbeder olan vaadıma, akitleşen ruhum firkat için ağıdına
Neyi ihmal ettim, niçin tahkik etmeyi klabim için önemsemedim,neden aldandım

Ezan okunurken, sala verilirken
Nerdeydim ve hangi halin çıkmaz saiklarinde viraneliğimle yüzyüzeydim
Ne kadar imanımdan emindip, şek ve şüpheden arileştirmeyi neden beceremedim
Eğlenmeyi, macera için yaşamayı, nefsi meyilimle yol almayı kimseye bırakmadım

Aziz kitabı neden ihmale aldım
Lisanını bilmiyorum diye yıllarca hiç arlanmadan kaçtım, neyle avundum
Çekiştirmeyi ne şey sandım, aman ha derinlerde gezme diyenlere koşulsuz inandım
Yıllardır sessizlik içinde bizarlığı sinemde yaşattım, yanımda kimseyi bulamadım

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nefsine esir olmadığın nispette hürsün!

Çünkü aklın ve idrakinle yükümlüsün
Ruhunu esir eden ne varsa, bizarlık kapındaysa, acziyet kalbini yormuşsa
İzanın bir mefkure etrafında yoğunlaşmamaışsa,irfanın haline sürur sunmuyorsa
Ne kadar ehliyet ve mükellefiyetinin farkındasın, yoksa ihmal edegelen nazarmısın

Çirkin hissiyattan sevgi neşet etmez
Akıl ne kadar farkı fark ettirse de, iraden zafiyetler içinde kalbine bırakmaz
Feraset halinde anlamlaşmaz,ihsan meyli sinende oluşmaz,aşk maşuka kandırmaz
Yol asla yolcusuz kalmaz, tahkik eden bir kul hakikat menbaında niye kaybolmaz

Pasif kul olma,kalbini iyi yokla
Ruhunun ah u zarını, sevdanın serencamını yaşamaktan hiçbir vakit korkma
Halini ilgilendirmeyen, merakını celbetmeyen lafazanlıktan arileş ve hiç hazlanma
Müddet-i nefesin edebini vicdanının didarında kokla, pişkinlik aline ardır unutma

Çöplük içinde büyüyen gülü koklama
Eşkalinde ki cazibeye asla kapılma, halinde barındırdığı kokuya hiç bulaşma
Mağdur nefesin, hanif bir halin hissiyatında korkma,vecdinin halisliğini iyice anla
Tekebür edip, takiye içine girip, taraneleri seçip kahkaha atmak içinde hiç aranma

Kalbin hastadır, ruhun perişandır
Nefsi telakkilerin sinene taht kuran sultandır,yoksa o korkukarın niye vardır
Akşam sabah kaçmak hesaptan kurtulmak mıdır, ölüm sana benden daha yakındır
Ağlamak bedelleşmeyi gerektiren fırsattır, tefekkür etmek içinde,aklına hacet ardır

Nardan ve ardan hiç korkma
Haline südur eden bahanelerden arileşmeyi unutma, iman leke kabul etmez anla
Tefrika için parçalanmış yüreklerin ızdırabına kayıtsız kalma, ecrin ihsandır yaşa
Nasıl ki o an sondurak çıkacaktır karşına, tedbir almadan göçmeyi sakın unutma

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar