Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Vakti şahit tutmalı, vahdeti anlamalıyım!

Ehliyetsiz bir aklın sahibi olmamalıyım
Kalbini ihmal eden, ruhunun ahdini merak etmeyen halimi yaşamalıyım
İdraki neden ziyadesiyle önemini kavramalıyım, fikretmeyen firakı ne yapmalıyım
Hak için cehdettirmeyen, ecire meyletirmeyen furkanı, anlamadan mı okumalıyım

Neden zühtü hep yanlış anlarım
Etkisiz kul olmanın bizarlığını mütemadiyen yaşarım, bu halden nasıl çıkarım
Neden girdabın içinde anlamlaşan bir canım, esaret içimde niye çok farklı anlarım
Manazsızlıktan, aşktan nasiplenmeyen candan, acziyet içinde ki o merak sıkılırım

Dünyayı “ben” sanmamalıyım
Yıllardır içine düştüğüm esaretten silkinip kurtulmak için adanmalıyım
Aşkın senasında uyanmalıyım, sevdalaşan vicdanımı sahibi için anlamalıyım
Hakikatin sadır olmadığı hiçbir mekanda oyalanmadan müddeti iyi tanımalıyım

Vicdan neden masum bir aşktır
Sahibinden nasipsiz kalmayan sultandır, ruhun aidiyle alakalı bir sanattır
Akıl anlamak ve ayırt etmek için farktır, irade hakikate adanmış bir iştiyaktır
Ömür ne muazzam bir fırsattır, hesabın içinde ki tufandır, ölüme adanmış candır

Ruhum hakikatimdir,kimindir
Kalbim sahipsiz olan bir kölemidir, neden nazargah için tertip edilen ülfettir
Hisssiyar aslında pek latiftir, onu kirleten ise nefsi telakkilarde ki gizli esarettir
Feraset ne için çok önemlidir, ihsan üzre olmak idrakin güzeliğinde ki bir payedir

Yanmayı sadece sen murat edersin
Ruhunu ve kalbini ihmal ettikçe savrulan bir nefessin, nefsinin hala esirrisin
Ne kadar onu ezersen bil ki o nispette özgür ve manası içinde anlam bulan nefessin
Yoksa saklı bir zamanın içinde var olmaya gayret eden bir dilencimisin veya nesin

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ruhumda bir neşe var, ar sinemi yakar!

Ne kadar söylemek istesem
Ruhumu hicrana gark eden nazarlarından çekinmeyi bir yenebilsem
Bakışlarında ki cevaptan kalbi yakarışlarımı azat edip, sürur içinde sevinsem
Hiç kederlenmesem, derd-i gamıma yenilmesem, elemin eşiğinde gözyaşı dökmesem

Şimdi kalbime ne söylerim
Yadeden ahımı hangi nefese anlatırım, neden bir ömür hasretinle ağlarım
Yüreğime taş basarak, sabır sahrasında yalnızlığıma kanarak niye yakarırım
Gönül görmek ister, hal, kalin için nöbet bekler, hicran ruhumdan heran sönn eder

Gel dedim, hiç gelmedin
Sesimi duy dedim,fırsat vermedin,her vakit içimden kara trenleri geçirdin
Firkatine erdirmedin, ram olan kalbi hislerimi bir nebze olsun duymak istemedin
Bu kadar mı lanetliydim, hastalık zerkeden bir nefestim, ahımı sen hiç düşünmedin

Mevsimler suskun ne söylüyor
Sineme sökün eden hazanı kimse şehredemiyor, sessiz çığlığım figan ediyor
Artık beklemek yüreğimi dağlıyor, işittiğim ses bir ürpeti veriyor, umut dinmiyor
Göçüp gitmek kimi vakit çok yakın geliyor, düşen yağrak sanki halimi resmediyor

Toprak şimdi çok çekiyor
Kuşlar kanatlandıkça içim gidiyor, yerde gezine karınca ruhuma sesleniyor
Antik hülyalar, terk edilmiş duygular, kopup giden yakarışlar çok yakın geliyor
Vakit hesaplaşma vaktini önceliyor, saklı umutlar niye edebin suhuletine sığınıyor

Sessizce avuçladım toprağı
Halimin fakirliğine mütebessim bir şekilde yağan ibretli kar’ı ve esen fırtanayı
Hissettiğim samimi duyguları, latifleşen ruhumda ki firkat anını sukut eden o yarı
Yüreğimde dinmeyen narı, alıp götüren hicranı ve sessizce hüzün zerkeden hissiyatı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

…..

[Anonim]

Nasıl yakarsam ve hakkıyla ansam!

Ne oldum delisi olmasam
Benliğin içinde kaybolup, esaretle nefesi müddet-i içinde bırakmasam
Aşkın gönül kapısın açan bir nar olduğunu kavrasam ve zandan kurtulsam
Her anımı, ruhumu bizar eden figanımı, kalbimi burkan hicranımdan kurtulsam

Akılım kifayet etmiyor
İdrakim hakikatim için vecdime şevk vermiyor,bahaneler alıp götürüyor
Yolun selameti neden irademle kesişmiyor, azmim neden bezginliğimi önceliyor
İşaret taşkarı, aşk korkuları, gamsız nazarları bir bir ayan ediyor, neleri söylüyor

Bir korku var sinemde
Sanki bilinmeyen bir nedenin emrinde, nefsim ne kadarda hiç dert edinmese
Edep neden halimde tebarüz etmiyor,pişkinlik hangi gamıma devayı işaret eyliyor
Neden açmazlar her vakit gönül kapımda bekliyor, zihnim ahval üzere eza çekiyor

Yar diye kime baktımsa
Hislerimi kirleten marazlardan kurtulmadıkça, aşkı hakikat halini yaşamadıkça
Kitab-ı celili beslendiğim ve istikametin yegane adresini kalbimden çıkartmadıkça
Fakir kalırım, melülleşen bir nazar ile etrafıma balınırım ve gerekçesiz de ağlarım

Kul olmak ne büyük farktır
Hidayet üzre manalaşan sırattır, azmin ve cehdin ile alakadar olan ihsandır
Nasip senin umut içinde ki intikalindir, bahtını kazaya dönüştüren insicamındır
Eminsen korkma, tağuta,müstekbire, sekülerliğe, paganlığa açıksan hiç durma ağla

Allahın indirdiği hükümlere mukabil olmak üzre
Akıl vezandan,kaygı ve tasadan, her maslahatın insan kaynaklı olmasından
Şek ve şüpheyi içinde barındırmasından, ruhunu ve kalbini esaret tabi kılmasından
Çekinmeyen, tefrikalar içinde nesilleri perişan eyleyen ve kendinden geçiren hardan

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Yanmaktır efendim, biricik çaresi aşkın!

Ne olur hal-i perişanlığıma bakma
Ruhumdan tebarüz eden ve dinmek bilmeyen figanımı aşkınla yargıla
Hiç acıma, mahzun olursam aldırma, gönlümün mağdurluğunda ki sevdayı anla
Gözyaşlarımı kurutma, yüreğimde esen fırtınayı dindirme, irademe bir geçit verme

Yak sinemi, ateşlerden kurtarma
Hiç sönmeyecek aşk-ı imanıma ve ahvalimin bizarlığına pranga vurma
Gönül kapımı kapatma, kalbimi inşirahın hasretiyle yorma ve takatsiz bırakma
Umudum firkattir, ruhum vecdine hasredilen idraktir, eşikte bekleyen aşk kimindir

Ne vakit kendime saklansam
Kör bıçağın merhametine sığınmayı göze alsam,ufkum kararır bırakma
Kalbimin farkını, yüreğimin vicdanıyla ağlatma,ihsan senin inayetindir korkutma
İçimde gam olsun, gözpınarlarım sel misali ruhumda manalaşsın, rızandan ayırma

Mahlukatın teslimiyetini yaşat
Hilkatin masumluğunu kalbime anlat, ne kadar acizliğim varsa aşkınla kuşat
Kulunum, bazen anlamını kaybetmiş yoksulum,zafiyetler içinde neden sarhoşum
Hangi meyi içsem, gözlerin aradığı sakiyi umutla beklesem ki sensiz evet berdeşum

Saklı zamandan geriye ne kaldı
Ömür yumağı hangi sahranın sukutuyla lahzalarda senin vadinle anlamlaştı
Umut niye cehti ruhumun didarında manalaşmadı, kim bu kardar ucuz kandırdı
Nefsime ram eğledikçe muhtaçlığım ziyadesiyle arttı,ihsan sadece dilde olan hardı

Sen ki meliksin ve sahibimsin
En yakınımda bulunan sadakatimsin, vadinden dönmeyen aşk-ı celalsin
Neden anlamakta ve kul olmakta sıkıntı duyarız, secdene kapanmaktan kaçarız
Nefsin hizmet etmesinden, talim ve terbiye edilmesinden sakınırız,aşkı tanımayız

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Söyle dualar hangi dilden feyz-i ümittir!

Kalbim hicran içindedir
Halime geçit vetmeyen azap bilmem ki hangi vadinin dileğidir
Ah u figan ettiren günler dinecek midir, ruhum firkatine ne vakit erişecektir
Kalbim şikayet etse de, burukluğum hiç dinmese de, ömrüm maşukuna amededir

Çektiğim çileler niyedir
Nefsim ve aklım bu hal üzre bedelleşen zademidir, kalbim edebindir
Ruhumun hüznü, kalbimin solukları halim kale dönüştüğü vakit niye bitecektir
Aşk; kalbin nar-ı payesi, nizam ettiren ilham-ı aynası secdenin aşklaşan sancısıdır

Ne zaman keder varsa
Ar etmek için kalbim niyaza o nispetle uzaksa, bahaneler tuzaksa
Esir eden emellere ruhum ramsa, iraden acziyet içince acizliğine soyununca
Aklım kıyametime, fikrim arafta ki halime, idrakim düşkünlüğüme acımayacaktır

Kamış ne güzel terbiye ediliyor
Ahengin kollarına teslim olmuş bir abit misali aşk ile bedelleşiyor
Yanıklık derinliğimden neşet ediyor, ahitlerim yaşlı gözlerimin önüne geliyor
İhmal etmek nasıl bir hesabın içinde zühtümle kavilleşiyor, miskinlik acı veriyor

İmanımda itminan olmalıyım
Seyr-i sülukum için aklımı veizanım kullana bilmeyi başarmalıyım
Lüzumsuzluklarla lahzaları boğmamalıyım,halin dilinden aşk için yanmalıyım
Kınayan ve ayıplayanları dikkate almamalıyım varlığımı hak aşkına adamalıyım

Şikayet etmeyen bir kalbin sahibi olmalıyım
Hareket ve kuvvetin,tevhiti izhar eden ayetlerin,hanif olanı bulmalıyım
Tağutu reddeden,müstekbire itaet ettirmeyen, akla ve rızay-ıaşka kavuşmalıyım
Yanan yüreğimi, hicrana gark eden melalimi şehretmeyi öğrenerek yol almalıyım

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Esarete sevk eden ne varsa yakın durma!

Olur olmaz herşeye yakınlaşma
Vakıf olmadığın bir bedelin macerası için ruhunu bizar bırakma
Hayyır ve şer nedir diye tahkik etmeyi unutma, sinsilik en yakınında aldanma
Ki kulu olduğun, iman ettiğini sandığın, yakarışlarında andığın aşka yaban kalma

Vakit hesabı kalbin içindir
Akıl kalp ve ruhunla idrakin içinde anlamlaşan hikayedir,unutma
Mizan aklındır, iraden azmin içinde saklanan vuslattır, edep hal içinde nardır
İhlas ve inşirah vecdinle ilintili olan bir makamdır,hal ehli olmak itibarlı sanattır

Seni senden edene vakit ayırma
Tuğyan içinde bedelleşen kim varsa,şayet en yakının olsa da korkma
Sabır sultanlığı, kanaat hanedanlığı aşkın ilham şiarıdır, sakın bir alaya alma
kapını çalan kim varsa, ihsan nazarı kalbidir, halinde ki insicamına yaban kalma

İnsan, ancak aşkıyla sancaktır
Vecdiyle ummanları yaşayan,Hak rızası için gönüllerde yaşayan candır
Lazanın bir hali vardır, nasibin resmedilen melalidir,yoksa sevda ne için vuslattır
Azgın denizlerin dramını anla, efkara kapı aralamış dağın, melalinden uzaklaşma

İbrahim’i ve İsmail’i yoldan kaçma
Ne derlerin içinde kaobolarak nefsine sakın bir itibar kazandırma
Aşk kimi zaman hizmet vecdinin, kimi vakit hal ehlinin tasarrufundadır anla
Kim ne söylüyorsa, kalbinin lisanıyla haline nazar ediyorsa yaban kalma, kaçma

Ecdadının niyazınıdan uzaklaşma
Annenin şefkat hissiyatını sakın yok sayma ve hiç aşındırma
Gönül kıramanın ne kadar bedeli vardır, merakını ada, ne me lazımcı olma
Suskun yüreklerin, gözü yaşlı melallerin bir tebessümüne ihtiyacı vardır, unuıtma

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Kalbim ey aşk der, ruhum boyun büker!

Ne vakit iklimleri ansam
Hazanın rahlesinde nefe nefese kalmanın hüznüyle dağlansam
Saklı umutları günyüzüne çıkartmak için vecdin didarında ki lahzaya adansam
Göyaşlarımın bu hicranını, kalbimin sahibine anlatmanın süruruyla anlamlaşsam

Niçin korkulara sığınırız
Tahkik etmek için azmi ihmale alırız, merakı lüzumsuzluğa bırakırız
Henüz vakit var diye bahaneye uzanırız,nakti olmayanın itibarı olmaz anlamayız
Sonra keşkelerle avunuruz, tedbirsiz yaşamayı her ne hikmetse bir marifet yaparız

Gönül yarsız olu mu
Çöl suyun hasretiyle kavrulur, aşkın vecdiyle ağladığı hiç duyulur mu
Zerresine tevdi edilen muhabbet ve vazife ehl-i hal olmadıkça söyle anlaşılır mı
Vakit niye vardır, ar nefesin sahibine en ülfet edilecek nazardır,sinsilik kime kardır

Can içinde can yaşar
Ne zaman saz ahenksiz çalar, neyin hicranı niye gönül sahibini dağlar
Kar neden suhuletiyle yağar, yağmur hangi firkat ilzamında rahmete aşk ile bakar
Ateş niye yakar, ten ve beden maksadına binaen akıl ve idrak için aşka kapı aralar

Burukluktan korkma
Ram olduğun ne varsa, aşkın sadrından şayet uzaksa zaman ayırma
Nefsaniliği aşk sanma, köşe bucak kaçan, salkın saçak olan aşkı anlar mı sorgula
Annenin o iç çekişini babanın sessizlik içinde boyun büküşünden an be an kaçınma

Nazlanmak hamlıktır
Zorlamak haddi aşındırmaktır, hevesin serencamıyla yol olmak buhrandır
İstikameti henüz belli olmayan bir canla dost olmak ise korkuya kapı aralamaktır
Akıl ve izan niye vardır emniyetsiz yol almaksa teslimiyetten arileşen ahmaklıktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Firkatinle yetindim,hiç şikayet etmedim!

Nasibin tecellisi dedim
Lahzaların sadrında sabırla beslendim, kanaat etmeyi şiar edindim
Kalbimin şikayetlenmesine fırsat vermeyi, ruhumun ahdine hiç tediremedim
Tebessüm etmeyi öğrendim, hayır ve şer’in şehnine malik olmak için ehli aşk dedim

Alıp götürmesini bekledim
Vecdimin inhisarıyla yetinmenin mahçubiyetiyle boynumu büktüm
Zafiyetlerime nazar ettim, irademde ki acziyetime nasıl bir anlam verirdim
Rab dedim, aşksız terennümlerle müteredditlik içindeydim, neden tahkik etmedim

Niyet etmedikçe an durur
Haşyet duvarları ruhuma mütemadiyen acı bir tebessümle gam vurur
Akıl hangi manada sürur,aşk hakikat ilmiyle mümeyyiz olmazsa nasıl okunur
Can suyun ar eder, vakit’i haline dar eyler, aşk hangi vecdin himmetine davet eder

Ruhum sema etsin istiyorum
Kalbim nazargah olmaktan bitap kalsın diliyorum,sende var olmak istiyorum
Kifayetsiz ecrimin, takatsiz bedenimin, fersizleşen gözlerimin ihtiyacını biliyorum
Senin lahzanda, hilkatimin bakir toprağında ecelin vuslat olduğu aşkını diliyorum

Bilmek neye kifayet ediyor
Halim, kale dönüşmedikçe, aşkın lisanımda sudur etmekten haya ediyor
Vecdin neden alıp götürmüyor,niyazım ziyadesiyle kalbime aşkını ilga eylemiyor
Ömür tükeniyor, an vaktini bekliyor, ölümün latifliği halime mütebissim ettiriyor

Temaşa ettiğim ayetlerin
Nazar eylediğim ve bahşettiğin, müddet-i nefes diye rahmet ettiğin nefeslerin
Vaktini bekleyen ümitlerin, kazasına delalet edecek tercihlerin azmeden iradelerin
Aşkına erişiyor, mefkure adına ne varsa adresi yalnızca sensin ki alenen gösteriyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Niye susmalıyım,hali anlamalıyım!

Bir sabinin, hisleriyle söz edenin
Düşünnebilmeyi önemsemeyenin,hesabı öteleyenin, nefsiyle kal eyleyenin
Sarf-ı nazar ederken hiç dikkat etmeyenin,kırıp dökerken gönül nedir bilmeyenin
Bağnazlığı ve tecessüsü marifet telakki edenin, manasız bir zühtlüğe rağbet edenin

Kim kalbiyle konuşur, hallenir
Ehliyet sahibi olmak ,akıl için ne kadar yeterlidir, idrak kimin emrindedir
Neden hesapsızlık bir hesabın içinde derlenen icmal kıymetinde, vaat edilen nedir
Tefekkür izanın ve irfanın için en nadide meşguliyetin ve mizanın için gerekçendir

Kamışı kırmak, uçurtma yapmak
Kuşun kanatsız uçamayacağını hesaba katmamak,ney’in şiarını anlamamak
Sezgi nedir kayırsız kalmak,ihsan ve ihlasın ruha ilga ettiği vecdi neden yadsımak
Kara günlerin nefesi olmak, şer işle refiklik kurmak, öteyi umursamadan yaşamak

Az bir paha karşılığında uyumak
Kitab-ı celilin hakikatinden ilzam eden gayesinden dem almadan solumak
Bel’ama rağbet etmek, tağuta boyun eğmek, müstekbir için nafile gayret göstermek
Ruhun ve gönlün lisanına muhalefet etmek, nefsi teraneler içinde neden sefilleşmek

Aşk; nardır, nurdur,hardır, ardır
Sevdasına adanılan furkandır, sultan olan efendinin kölesi olmak için vardır
İklimlerin kitabıdır, hissiyatın tercümenıdır, ruhun cenahı ve kalbinin devadıdır
Niye müddet-i nefes anlıktır, sacsız kız nasıl farktır, sağır can meraka adanmıştır

Her vakit çoçuk misali saf ol
Önyargılarından kurtulmak için, aşkın vecdine gir ve hakikat adına ram ol
Korkunun eşiğinde kul olma, gönül sultanlığı vakitlidir, tevazuu ile kanaatkar ol
Ne derler zehabından kurtul, sadece kendin ve aidiyetin için var ol ve haşrol kurtul

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Divane eyleyen halin ve suskun melalin!

Meftun olayım sendeki halin aşkına
Neyleyim ki şevk yastadır cihanda
Sinemde ki baharlar sanki hazanda
Semadaki yıldızlar da artık niyazda

Kim bilecek süruru haz ile makûstur
Dareyn ne muazzam gayeyi lazımdır
Divaneyim ne düşüneyim aşk ahımdır
Sevdalar şavkım hal-i hazan ahtımdır

Ne saadettir haline sudur eden şevk
Kim bilir ki ne canlar istifade edecek
Şefkat serilecek rahmet serinletecek
Başaklar bitecek muratlar beklenecek

Sen, gülizarda açan ne güzel bir aksın
Beyazlar şahı rüyaların dergâhındasın
Nur-u kalbimde aşka yakın bir nazarsın
Sabırda kalansın, himmetle bahtiyarsın

Sukut edeeken gözyaşların sökün ediyor
Ah u zarın dinmiyor, ukteler ne söylüyor
Saklı umutların neyi bekilyor sabır diliyor
Ömrüm tükeniyor, hesap önüme seriliyor

Usandın mı, yadetmeyi kimlere bıraktım
Hasretin şadında suskun kaldım acımadın
Yanlış mı yaptım, vefayı kimlere bıraktın
Issız sokaklar ki anladı, sen hiç anlamadın

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Nasıl yakarıp, halimi anlatayım!

Aşkına ram olmayan vecdimle
İtminan olmamı engelleyen zafiyetlerimle, sefillik sinemin pencerelerinde
Kalbim mahçubiyet içinde, kollarımdan takat çekiliyor, şevk içimde yeşermiyor
Umutlarım hazanı resmediyor,ruhum firkatine erişmek için hangi nefesini bekliyor

Vesileler neden şehredilemiyor
Her lahzada ruhuma seslenen irşadın, kalbimi beslemiyor,figan ettiriyor
Yanmak mı ürkütüyor, ölüm mü, nefsime tesir etmiyor, akıl ne için fırsat vermiyor
Vakit neyi bekliyor, nasip olması için ruhum vecdine kanmayı diliyor, niye inliyor

Ne vakit secde etsem gidiyorum
Alıp götüren düşlerin peşinden sürükleniyorum, hülyalarla mı yetiniyorum
Hangi hesabı hakkıyla bilemiyorum, edebin rahlesinde nefsi terbiye edemiyorum
Bu kadar acizken hangi hakla merhamet diliyorum gözyaşlarını sana bırakıyorum

Menfaatim için dilenirken
Her bir hesabıniçinden çıkmayı önemserken, keyfiyetim için gayret ederken
Heveslerimi bir bir yaşamak için heyecanla beklerken,akıl, izan ve idrakim derken
Nerdeydim, nasıl bir halin içindeydim, körkuyular misali zühte soyunan fakirdim

Ne zamandır kayboldum
Yolun yolcusu olduğumu mu unuttum, nefesi müddetinden mi kurtardım
Aşkı nefsim için vesile telakki ettim, ter kokan her meziyetten neden çekinmedim
Kendime gelmek için hangi yolu seçtim, bade içip, sakiye seslenmeye mi imrendim

Dinlediğim ney içimi acıtıyor
Hangi vaktin hesabından söz ediyor, ruhumu kulşatan prangalar inliyor
Kalbim sukut etmek için, idrakim fikrettiğim açmalim,sinemde bir gam büyüyor
Hıçkırıklarım kifayet etmiyor, saklandığım bahaneler durmadan hali ayan eyliyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gel vur dedim, birgün karşı mı geldim!

Ne kadar hıncın içinde yol aldın
Hiçsöz hakkı vermeden zan içinde sorgulamayı bir marifet saydın
Mizan sanki sadece senin için mi var addettin, neden huhukunu çok zorladın
İnsan olmanın hassasiyetini bıraktın, nisa kimliğini hangi vadiye emanet bıraktın

Her ne yaptımsa, azımsadın
Hakir görmeyi ne sandın, etrafımda ki emeller peşinde koşanlara adandın
Her fırsatta azarladın, ben sustukça ziyadesiyle densizliğe kadar heran uzattın
Kadın kimliğini, nefsi telakkilerini, önyargı gerekçeni hiç arlanmadan ruha akıttın

Deli mi olmalıydım,yoksa
Bir velinin desturuyla sukutumu sinemde tutmalıydım, söyle ne yapmalıydım
Oysa kalbi latifliği, ruhi hassasiyeti var olan bir nefestin,hırs ve zannına yenildin
Her nasılsa acziyete sevk etmeyi marifet bildin,esareti neden sinemde hidssettirdin

İnsan konuşarak halleşir
Önyargıların sözcüsü ve savunanı değildir, o gaye ve azzim için erktir
Düşünmek niye fikir isteyen fazilettir,bilmeden,anlamadan yaşamak fakirliktir
Nefsini öncelemek, heva ve hevesinin istikametinde o sefilleşen halini serdetmektir

Her türlü tasarruf elindeydi
Evin resisliğine soyunmak demek ki emelin içinde ki ziyadeliğindi
Kırmak istemedim, talan etmeyi kendime yediremedim fakat sen, düşünemedin
Uysal halimi, suskunlaşan melalimi mizacım zannettin,ben çekildikçe sen geldin

Korkar oldum,anmaktan
Ruhumda beslediğim nisa kimliğinin suhuletini ve vecdini yeniden tanımaktan
Bizar bıraktıran soluktan,kendiyle barışık olmayan sanıktan ve o acımasızlıktan
El açıyorum, sahi,bime sığınıyorum, sabrın demiyle dirilişim için aşkı bekliyorum

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Hatırla…kime söz verdin…unutma!

Ne vakit hasret serzenişi duysan
Ben dedirten o kafasten kurtulmak için durmadan sancıyla çırpısan
Sahraların vicdanıyla çırpınsan, rüzgarın hatırlatmasıyla gözyalarına kansan
Hıçkırıklarına hiç engel olamasan, ruhumun figanıyla başbaşa kalmayı yaşarsan

Sezginin sessizliğinde uyansan
Farsatın farkını aşkın sadrıyla anlasan,lahzanın bahtına sunduğu ne varsa
Teslim olmayı, kanaat için sabırla yanmayı,vesilelerin nasip vecdiyle yakarsan
Yaptığın secdelerde, kıayma dururken sor kendine aşk hangi iklimin serzenişlerinde

Şayet vakit mukadder eden şan ise
Bahtın açılan sayfalarında, aklın ve idrakin gönül kapını kapatıyor ise
Tahkikin nasıl bir mevkide, azıkların neden halini irfana taşıyacak takatte seğilse
Suyun aşkına bak,yaprağın teslimiyetindedir fark,iraden azmin için vuslatan uzak

Rehberin kimdir,istikametin nedir
Zaman neden senin kalbinde gerekçelerinden uzak bir seyr-i seferdir
Fikirden ari isen sual etmek nasıl mümkündür,miskinliğin cazibesi kim içindir
Neden malayanilik sinende vucut buluyor, aşk-ı zaman haşyeti hiç hatırlatmıyor

Ölüm içinde yaşayan ibret-i haktır
Nasıl bir durakta duracağın ancak kalbin ve ruhunun feyzinde ki sevdadır
Vicdan nasıl bir inşirahtır, firkat neden seni senden alan en nadide bir hissiyattır
Akıl niçin bilgisizliğe gark eden, izanın iradene rağbet ettiren fer değil, ne meraktır

Geldin ki gideceksin, bilmeden mi düşüneceksin
Nefsini neden mütemadiyen taltif eden bir zadesin, heveslerine kefilmisin
Gün niye doğar, rüzgar neden vuslatın hasretiyle melül melül içine aşkı koyar
Kar münbit bir feyz misali gönlünde ki umuda yağar, fırtına ise nefsin gibi boğar

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Mütebessim bir eda ile nazar ettim!

Bilme ki nasıl anlamalıydım
Yaşadığını sanan ve fakat toplumdan kopuk olan hissiyatların ahını
Nereye gitsem, karşıma çıkan gariplikleri anlamak için gayret sarfetsem boşuna
Gencecik bedenler, macera için şekillenen zihinler,arlanmayı bırakmış bir haldeler

Bilinç ve irfandan habersizler
Kulaklık takıp kendi heveslerinin içine çekiliyor ve toplumdan arileşiyor
Her ne hikmetse fevkalade umursamaz bir eda içinde, menziline doğru ilerliyor
Aile terbiyesi, özgürlük abidesi, insanı tarumar eden anlaşılmaz halleri de üzüyor

Sapkınlığın izahı hiç olur mu
Sırnaşıklığın izahı bahtsız bulunur ve mezarlık haya ya böyle uzak bırakılır mı
Bazen muvazenem daralıyor, anne ve babaların bu elim hali de ruhuma acı veriyor
Üniversiteli olmak, özgürlüğün beşiği olarak anlamlandırmak adına, izah ediliyor

Cumhuriyet meydanındayım
Bin bir insanın koşturmasına, elinedürüm alan canın nefes nefese kalmasına
Özellikle bayanların ve hatta her kesimden varsıyılan nisaların dumanlanmasıda
Enteresan bir farklılık olarak karşıma çıkıyor,düşünmek tekavüt edilmek isteniyor

Bürüngüz caminin etrafında bekleyen
Birkaç ekmek ve kılık kıyafet için erken vakitlerde pürdikkat bekleşenler
Ezan okunurken,dilenciler kapısının önünü parsellerken, düşünmeden geçilmiyor
Ekabirler, mimariye görselliğe önem verdikleri kadar, bilinçlenmeyi gözardı ediyor

Ortaöğretim adına heyecan dile geliyor
Aile neden bu kadar ihmal ediliyor, eğitim ve öğretim sanki asimile ediyor
Şehirleşme adına ve modernizm yaftasıyla ruh ve kalpler adeda sünileştiriliyor
Farkı fark etmek, kazanmak adına kıymet buluyor, ahde vefa nedense unutuluyor

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar