Mustafa CİLASUN Şiirleri

[Anonim]

Sukut etmek zorundayım, ne yapayım!

Nereye gitsem, hiç seslenmesem
Dilegelenleri sabır içinde mütala etmeyi bir becere bilsem
Hiç kimseye nazar etmeyi dilemesem, kendi halimde ki lekeleri temizlesem
Fevkalade tuhaf gelen, günü geçirmek için yarış eden, keyfe keder diyeni işitmesem

Adamlara bakıyorum suskun
Nisalar niye yarış edercesine, edebi ötelercesine kuzgun
Derdine herkez mi vakıf olmalı, sattığın çalım nasıl anlaşılmalı gerekçesini bulsam
Akıl ve idrak ne anlatır, adap muaşeret neden ruh ve kalpten uzaklaşır unutmasam

Yorulan çocuğun kolunu kıvıran
Onun halini hiç anlamadan yarış atı gibi koşturan
Feryadını duymayan, adım atamaz duruma geldiği halde sinirlenip kızan
Şefkat ve merhametin naibi olduğu halde, hakikatin derinliğinde ki edebi bilmeyen

Genç kızlar sanki okul kaçkını
Kıyafetleri ne kadar garip, soytarılara meydan okur gibi
Telefon eden annesine yanlış adres veriyor, zavallı babası belli ki çok güveniyor
Sanki mimarsinen parkı safari misali ayan meyan mahlukatlar gibi herşey ortada

Neden kandırmak adına varlar
Flört etmek için yarışırlar, heyecan yaşamak adına köleleşen kullar
Kimbilir ne kadar sahipsizler, içinde ki ukteler için bahanelere serilen zavallıllar
Ekranların kurbanı, anne ve babanın artık ne müthiş dramı, yolundan şaşırmışlar

Nedensiz yaşayan kurbanlar
Akıl ve izanı öteleyen canlar, ruhunun ve kalbinin dilini bilmeyen anlar
Nesil emniyeti niye vardı, tımarlanan bedenler nasıl bakir kalmayı başarırlardı
Hayasını kaybeden nazar hiç itibara alınır mıydı, namus ve iffet yoksa hebanıydı

Bankta oturana selam verdim
Yaşlı bir amcaydı halini ve hatırını sormayı murat eyledim
Gözlerime baktı, mütebessim bir eda ile toparlanıp yer açtı ve selamımı aldı
Sual ettikçe ne derin bir yaraydı, sanki aç susuz kalan zavallı bir mazinin adıydı

Anlattıkça gözleri yaşarıyordu
Sahiplenmeyi bekliyor ve şefkat adına muhtaçlığını aşikar eyliyordu
Ah etmek adına çekiniyordu ve fakat her yanından, nefesinden açıkça okunuyordu
Refikası yıllar önce vefat etmiş, oğlu tüm varlığını kumarda kaybetmiş, titriyordu

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Günahı sen mi çekeceksin, nasıl ar edeceksin!

İlk zamanlar ne kadar masumdun
Sanki bir nazenin ve naifliğin en anlamlı sunumuydun
Nazarımda ne ahenkli bir kuldun, ürkek bakışlarınla içine alan ummandın
O an cezbine kapılmıştım, merakıma yenilmiştim, adeta sürüklenen bir çaresizdim

İçim kıpırdıyor, yılgınlığım bitiyordu
Yıllara sari içime sökün eden hazan durmuştu, bahar başlıyordu
Zemheriden geriye kalan ne varsa, umutlanan saklı melal gün yüzüne çıkıyordu
Önünü alamadığım şevk ve heyecan ne kadar da anlamlıydı,sanki gençklik aşısıydı

Yeniden demeye sessizce bir adımdı
Yıllara sari suskunluğumu bazan ne müthiş bir eda ve sürurdu
Her yanım kuşlar uçuyor, kelebekler iştirak ermek için sıralarını bekliyordu
Takatsiz nefesim, ritimsiz kalbim, ahensiz melalim azim için fırsatını kolluyordu

Artık heba olmayı asla istemiyordu
Bir ömür asabiyete gark eden, esiri olmam için çaba gösteren yoktu
Mütebessim bir eda ile nazar eden ne kadar suhuletli farktı, alıp götüren hicrandı
Hüznümü nihayete erdiren vicdandı,düşünceleri me ahenk getiren bir şevk-i sanattı

Asılında çok şey istemiyordum
Kıskançlık girdabında boğulan bir candım, korkuların dramıydım
Emanetçisi olduğum ne varsa, dünya her ne kadar yalan olsa da huzur için vardım
Yorgun ve bitkin bir ruh sahibi olmamalıydım,kalbi mahzunluk içinde yaşayandım

Yıllar haline neden anlatamadı
Zan içinde bulunmak ne kadar kalbin için ihlastı, kim yargıçtı
Senin halinde tutsak olacaksam, bir köşede inleyen abdiacizsem ruhum için ardı
Ne zaman nazar etsem karşımda husumetle bakan bir hakim vardı,niye açımasızdı

Demek ki kalbi letafetin kalmadı
Nefsin her vakit iraden adına kandığın mihraktı, ne karaydı
Etrafımda halime acıyanlar,suskunluğu mu kabul edemeyenler neden çoğaldı
Ruhumun ve kalbimin sahibi aşikarken, ona kulluğum kabul edilirken neyin kardı

Ne kadar tenim olsa, ruhum bizardı
Kalbim için anlaşılmayan bühtanlar seni bezirgan yaptı
Eza ettiğinin, kölen olamayacağımı bildiğin halde, sığındığım Rabbim sabrımdı
Kanaatim sadece onun rızası için var olan ardı, o halin ki hevesim varsa kurutandı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Beni sev, ruhumu sar,hasaretim ar, ey yar!

Çaresiz sessiz kalmalıyım
Hiç kimseyi bizar etmemek için firkatinle yanmalıyım
Ruhumun figanıyla hıçkırıklara kanmalıyım, feryadımın aczini anlatmalıyım
Bir ömür suskun kalmanın ahıyla gözlerimi kapatmalıyım, nar içinde kalmalıyım

Sevdanın çilesinedir ahım
Hiç yüksünmeden sabredecek bir nefes olmak içindir bahtım
Yazan kalemin kölesiyim, kul olmak adıma ne kadar sefgilim,irademe ağlarım
Ruhumu cezbeden halin aynasıyım, kararan kalbimle nasıl kelam etmeye adanırım

Lahzanın içinde bizardım
Sinemin hüznüyle hem hal olan bir candım, nefesinle farktım
Hissiyatımı vuran bir borandın, nazarınla durultan bir tavdın, geç anladım
Ne kadar merakım varsa içinde saikleşen meramdın, demek ki nasipte ki hicrandın

Halim sukutuna kandı
Ruhuma el uzatan ne asude bir vicdandı, kalbime açılandı
Alıp götüren bir hissayattı,sakin rıhtımlara nazar ettiren edebin halinde ki farktı
Bir ömür hicranıma kefil olan aşktı,ne kadar bizarlığım kaldıysa şehr eden cenahtı

Artık şevk var halimde
Her ne kadar hakkıyla dillendiremesem de, seviç heryerde
Umutlar baharın kavlinde, kanatlanmış nefeslerin vecdinden nükseden ahenkte
Dilim kal eyliyor kalbimden, ruhum refakat ediyor şevkimden, hicran sustururken

Nasıl bir hal ile yazayım
Kalıbımı bir kenara bırakıpta, yüreğimle mi haykıratım
Hasretin şadında bir ömür mü kalayım, içimi burkan sessizliğini nasıl anlayım
Ecelin vakti mi olur, şevk ruha hangi manada dokunur, kul olmak aşksız soldurur

Güle nazar et, kokusu ardır
Hissetmeyen bir gönül, bilmem ki nasıl bir ummandır
Aşk kul için vardır, sevda narın şehredilmesinde ki hakikat-i maslahattır
Hak yakmak için yaratmamıştır, ecrin ve ihlasın vecdi ruhunu kurtaran firkattir

Şekliyet kalbini karartır
Masumiyet ve halis niyet ruhunu umutlarınla buluşturur
Kalbin her manada aklındır, ruhundan tebarüz eden idrakin bu manada farktır
İraden ehliyet sahibi olduğun için hülasandır, tercihlerin ahirinde ki makamındır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gelmiyor bir haber, hasret kalbimi lal eyler!

Ey ruhunu şehreden
Kalbini inşiraha vakfederek, sessizliğine çekilen
Edebin halinde nefeslenen, kalemin dilinden kal eylemeyen
Nefesin irşadına gönül veren, nasibin ilgasına bel bağlayıp sabırla eğleşen
Duymayacak mısın ahımı, yüreği dağlayan figanımı,hevesleri buğulayan vicdanı

Aşk, hakkın zuhuratıdır
Ruhun hilkatinde var olan iştiyaktır, hakikatin ilacıdır
Azmin futuhatı, idrakin ihlas sancağı, iradenin vazgeçilmez şecaatıdır
Nar ı kar eyleyen, aklı inşiraha sevk eden, gönlü ecir sulukuna vakfeden tactır
Nefis dilegelir, talim için en makbul bir telebe misali onun emrindedir,niye farktır

Derya içinde var olmalı
Onsekizbinalemin hali idrakinde yakinen anlaşılmalı
Kıtab-ı celil sırat-ı müstakimine kefil olmalı, solmaya yüz tutan gül koklanmalı
Umut bir gönülde solarsa,iman için nasıl bir bahane bulunmalı,takiye unutulamalı
Kul, ruhunun ve kalbinin aşk-ı lisanı olmalı ve ihlas ve ecirle var olmaya adanmalı

Evvel emirde insan birdi
Hayıflanan kul olunca, dileği kabul edilen ahse-i takvimdi
Tenbih ve öğütler bir vakitten sonra ihmal edildi, ettiren saik zaten belliydi
Ziyana uğrayanlar kimdi, uryan birşekilde azarlanan biçarelerdi,irade sahibiydi
Akıl ve ehliyet sahibi bulunmanın mesuliyetiydi, zaaflar her vakit kaybettirenlerdi

Hor ve hakir gören nefisti
İnsanın katlini emreden ne esrarlı bir saikti, asdabiyet ne içindi
Hükümran olmak yaratılmış için ne kadar mümkündü, adaletin tesisi eza ile zuldü
Güneş hiç pes etmedi, mah her vakit nazar etti, akıl sahibi olanlar neden ziyan etti
Ruhundan ve kalbinden uzaklaşanlar,nefsinin emrinde ne kadar sefil hal içindeydi

Rahmet ve mağfiret
Nefesin sahibi olan ve aşikar bulunan Rabbimin tasarrufudur
Nefes müddelidir, teslim olduğun ve vecdin için sana dönecek olan kefaletindir
Ne kadar fefasız ve nankörsen, akılsız ve betbah olan bir nefessen ahir derdinmidir
Hesap her halin ve mevcudatın ibra edilmesi için fırsat verilen imtihan-ı asliyendir

Her iklim halinde yaşanmalı
Sevinç ve keder asla manasız kalmamalı, gerekçeleriyle yudumlanmalı
Kimi hakir görürsen, kendi nefsinden ziyade olmamalı, şek ve zan seni avutmamalı
Nefsi olan her hal, idrak ve irfanın sadrında dem bulmalı, aşk ruhunda yaşanmalı
Kalbin nazargah olduğu asla unutulmamalı, sahibinden başkasına mal olmamalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gönül boş, melalim loş,izanım sarhoş!

Buruk bir halin lahzasındayım
Suskun ve sakin köşeler sessizce cezbediyor
Hicranım dinmiyor, hüzün zerkediyor
Şehrine malik olmadığım her ne varsa önüme çıkıyor
Esrar perdesi hiç çözülmüyor, hangi saiklerse alalanmayı biliyor

Bu hazan yine kalbim kırık
Sararmış yapraklar nazar ediyor, mahzunluk veriyor
Umutlar güne hasret demek ki hala vaktini bekliyor
Hasret dinmiyor, heves külleniyor, şevk artık çekip gidiyor
Fersiz gözler sessizleşiyor, takatsiz dizler ah u figan ederek direniyor

Gönül boş, gözlerim yaşlı
Hıçkırıklarım duyulmaz oldu, vicdanlar mı karardı
Artık geriye renksiz bir halin libası kaldı, bir ömür hırpaladı
Yazacak kalem kalmadı, nutkumun durmasına ramak kaldı
Gözyaşları vicdanım için mağfiret sağanağıydı,sahibim başkaydı

Yeter artık bu hasret uzamasın
Kalan nefesim feryadıma bel bağlamasın, sabrımı taşırmasın
Kuytu köşem hiç aydınlanmasın, karanlık kabrim olsun,ağarmasın
Lal olan halim yarin kalbinde okunsun, ruhunda ki aşk bahtım olsun
Yazdığım figanlar günyüzüne çıksın, ibrete ram olup acılar yaşatmasın

Seven, sevdiğine kavuşsun
Ruhundan nükseden feryadı umutlarında ki aşk olsun
Hak ve hakikatin deryasında kalpleri sürura kavuşup, coşsun
Hüzün hiç burkmasın, hicran ded-i gam olup gözlerini yaşartmasın
Gülün lahzasında ki tebessüme kavuşsun, gönül kapıları şevkle açılsın

Bir lokma ekmek için bakınmasın
Kararan gözlerini umutsuzluğun iklimine teslim etmesin
İrade ve azmi, akıl ve idraki en faziletli bir ahkam olarak bilsin
İmanını taklite teslim ederek göçmesin, tahkik ile aşkın vecdine erişsin
İlimsiz amel etmesin, kati emirleri asla heveslerine kurban eyletmesin

Bilmek, anlamak değildir
Anlamak idrakine malik olmak adına bir sebepte değildir
Halin demine erişmek, edebin her halinde tevazuu ile refakat etmek meşktir
Aşk, halin demidir,ruhun ve kalbin inşirah halidir, ihlas adına vazgeçilmezidir
Nefsin esirliğinden azat halidir, aklın ve idrakin iradey-i vuslat için gerekçesidir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Bilmeliyim kalbi ağlayan, dili kuruyanı!

Haline müdrik olmadan
Dağlanan sinesinin ızdırabına bir deva için yorulmadan
Boşluğa akan gözlerinin insicamında ki derdi
Ruhumun derinliğinde yaşamadan
İman ettiğimi sanmam
Zan içinde oyalanmak kurtarmayacaktır azmimi
Derlenmeliyim, birlik adına bir şevk ile dirilmeye erişmeliyim
Ölmeden, ölenin halinde nefeslenmeliyim, gönül nedir i şehretmeliyim

Ne kadar acırsam coçuğa
Boğulacağım içinden çıkamadığım boşluğun hülyasıyla
Can kimin, mal, mülk bilmem ki nasıl kalbin
Ruhum çok bedbin, yıkık duvarların ahında inleyen bir sor kim
Vakit kim için rehbetdir, hangi davetin haşyetinde bekleyen erktir
Akıl niye senindir, vicdan peygamberi bir mihenktir, kim ne kadar bilir
Hergün göçen nefes niye lal halindedir, ruhunda ki korku nasıl kederdir

Saz, ne güzel dile gelir
Dirliğin ve birliğin sessizliğinde ki umut misalidir
Sinelerde ki gamı ancak ihlas ve ihsan sahibi olan arif bilir
Kalbi inşirak iledir, gönül kapısı açık bir hilimdir, sabrın içindedir
Kanaat etmeyi zül addetmeyi beceren salihtir, veren el ne güzel ve zariftir
Kalb ancak sahibiyle azizdir
Ruh aidiyeti içinde ki bakirlikte mahfuz olan edeptir

Aşk, nasibin muvacehesinde ki feydir
Ehliyet sabibi ne kadar vefalı ve fedarkarsa, çileyle erişecektir
Her nefesin derdiyle hemhal olmadıkça sadece hevestir
Hizmet ehli olmak, ziyadesiyle tavsiye edilen inceliktir ve dirliktir
Toprağın altında ne var,
Hangi nefes—i ar mahzunca bakar hissedilecektir
Yüksünmek, kime yakışır, küskünlük asabiyet ile barışıktır dillenecektir

Her can, ölüm ile refik olan nefestir
Ahiri için dertlenmeyen nasıl bir hesabın içinde gürleyecektir
Ne kadar figan etse, feryadıyla dağları inletse, bir hükün verilecektir
Merak, ilmin eşiği, idrak ruhun yetisidir, kalbinyle yol alan ihsan edecektir
Zihrin ve fikrin muteber olanı,
Şekliyetten arileşmiş ve ihlas ile ağlayanı bilecektir
Yağan kar yeryüzünün kefenidir, yağmur mukayesesidir, aşk ile rahmettir
Akıl ve izan sahibi olan hidayet üzre nefeslenen abittir, taktir Rabbindir

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ne zormuş, hissedilmeden meğerse hiç bilinmiyormuş!

Anladım ki senin yokluğunda
Bir yanım hicranın ellerinde çok çaresiz
Ne kadar sabrı denesem de olmuyor işte sen gelmeden

Her yer ve yanım bom boş
Sanki duvarlar üzerime yıkılmak istiyor
Bülbülden hiç ses çıkmıyor, kedide ortalıkta görünmüyor

Ne dinlediğim şarkıda
Ve ne de yudumladığım artanda bir tat var
Sineme sökün eden ızdırap har, ne zaman geleceksin yar

Hissiyatıma kar yağar
Takatim kendi yalnızlığında bir ihtiyar
Hiçbir yerde açmıyor bahar, gözyaşlarımda hicranla akar

Nisalar her yerde var
Halime işlediğin güzellikler hani kimde yar
Kalbimde ne bir şevk var ve ne de bir umudun sağanağı ar

Bedbin halimle
Baş başa kaldım ey edebiyle mücehhez hal
Bir daha söz etmem, dilin keyfiyetine itibar etmem ey yar

Ne kaldı ömrün anından
Nefeslerin kalan sayfalarından zarif gülizar
Nazarlarından akseden, tebessümünde gizlenen canı bahar

Gel artık yoruldum
Ne suyun ve ne de erzakın adını andım
Nefeslerimde her zaman sen vardın ve benim için başkaydın

Sokaklar mahzun
Ağaçlar masum, dallarda ki yaprak mahkûm
Senin yokluğunda kalbim daralıyor, halim sürekli solgunlaşıyor

Mezar bana yakın duruyor
Ölüm peşimde bekliyor heyhat ne korkutuyor
Toprak tavında avını bekliyor, hatıralarım yine benimle kalıyor

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gelmedin, gelmek istemeyi reddeden kalptin!

Artık çıkıp sana gelemem
Ruhumun hicranını hasredip, şevkinle sürura erişemem
Mütebessim haline nazar edemem, kalbimin hüznüyle göçmeyi hiç istemem
Gülmeye hasretim, burukluğu artık terk etmeliyim, vicdanını hali olmaya kefilim

Neden senden uzaktayım
Sensizliğin sürgününde ki bir şafakta yalnızlığa ağlarım
Dağlanan yüreğime çaresiz şifa sunamam,solan yaprağın firkatine ulaşamam
Hıçkırıklarımı hiç saklayamam, rıhtımların yalnızlığında nefes alıp ferahlayamam

Martılar çığlık atıyor
Nasdibine koşan azmin feryadıyla şakıyor, umutla yakarıyor
Sensizliğin zindanında hicran ne kadar acımasızca vuruyor, şakaklarım çatlıyor
Gözlerim kan çanağına dönüşüyor, dökülen yaşlar artık feryadıma kifayet etmiyor

Sensiz olmak ardır
Nazarlar sürgün misali korkular yaşamaktadır, nar farkıdır
Aşk nasıl bir ilham ki dağlayan, buğulayan, hicrana salan, hüzün katan sağanaktır
Ağlamak neye yarayacaktır, hissedilmeyen kalp artık duracaktır,gün kararacaktır

Niye sızlar bu yüreğim
Kapanan kapıları açmaya takatim yetmeyecek bilirim
Ruhunun firkatine ram olmuş bir divanenin vecdindeyim, sukut eder göçerim
Derdimin sahibine iltaca etmeyi, solan umutlarım için halleşmeyi hüznüme veririm

Gönül yasan affetmeli
Mağfiret ve rahmetim sahibi bu hakikat üzre dile gelmeli
Bahtın saiki kimdir yakinen bilinmeli, sabır ve kanaat içinde sukut edilmeli
Nasibin vakti var dikkat edilmeli,azmin ve niyetin ihlasınla bütünleşip serdedilmeli

Zan artık kalbinde dinmeli
Kaygıların ruhunu esir etmemeli, sevdanın karası şehredilmeli
Haline zerkedilen ne kadar gam varsa, kalbi inşirahınla ihsanına dönüşmeli
Gözyaşların ruhununh ve kalbinin vecdi için dillenmeli, nefsin aşkın alinde ölmeli

Kalan nefesin müddetli
Heba olan vakitlerin, nitelikten uzak halin için istiğfar edilmeli
Kalbinin nazargah olduğu gerçeği her amelinde hissedilmeli,nafile an terk edilmeli
Vuslatın mukadder olduğu, furkanın inhisarında aşkla bütünleşip tahkik eylenmeli

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Neyleyim nazı, aşksız nazarı, şevksiz baharı!

Gönül bağlanmak ister
İşvesinde firkat ruhunu şehreder, zerkedilen kederler o an biter
Gamın nefesini keser, acziyeti defeder, melülleşen hicranı sürura gark eder
Gülme bu bedbin halime, ne kadar hüzün varsa içimde, bahtım umudun niteliğinde

Zaman yarılandı, an durmadı
İçime doğan her vakit hicran ile yol aldı, hasret bırakmadı
Ne kadar kal etsem, sessizliğin içinde kederlensem demek ki çilem henüz dolmadı
Gün karardı, umam gönlümde yaşayan afaktı,şahit olduğum ne varsa deva olmadı

Suskun kalmayı diliyorum
İçimi sızlatan arımı kimseye anlatamıyorum, ağlıyorum
Öten kuşların seyrine dalıyorum, rüzgarın ahengiyle elemden uzaklaşıyorum
Ne varlığın, ne yokluğun sevdalısıyım, acziyetle yol alan garipliğe hayıflanıyorum

Saçlar ağardı, gözler karardı
Artık halimde bir takat kalmadı, hevesler mazide kaldı
Yadım yakamı hiç bırakmadı, içimde ki hicran her zaman ruhumda yaşayandı
Kalbim ne kadar sabretse, iradem akılımın emrine girse, hüzün ağlatan bir nardı

Ne zaman başımı yastığa koysam
Müddet-i nefes olan vaktimin tefekkürüyle yoğrulsam
Tilafet ettiğim furkanın içimi sızlatan manasında kaybolsam ve kurtulsam
Dinmeyen gözyaşlarımla uyumaya vakıf olup, düşlerimde sürurla bir yol bulsam

Öylece ayılsam ve aşkıyla yansam
Kalan zamanı onun vecdine hasrederek, aşkıyla ruhumu arındırsam
Kalbimin hicranını bıraksam, sabrın derinliğinde halimle barışsam ve yakarsam
Şehrine malik olmadığım ne varsa hiç üzüntüsünü duymasam, umudu iyi anlasam

Her heves umut değil, ayıklasam
Nefsimi celbeden , aklımı çelen, irademe zafiyet zerkeden için ayılsam
Kerih olan ne varsa hiç bulaşmasam, ruhumun ve kalbimin bakirliğiyle yaşasam
Haram ve helal olan için tahkiki hiç bırakmasam, idrakimle yol almaya kavuşsam

Canan için hiç yakınmasam
Yar edindiğimle vuslatın seyrinde muhabbet için yarışsam
Ukbanın kuşatan esrarından korkmasam, cennet ve cehennem, irademe anlatsam
Kalbimin hissettiğini, ruhumun firkatini bir lahza olsun hiç unutmasam ve kansam

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Ömrümde gün bitti, hicrana kanmaktan!

Gönül kimselere sevdalı değil
Ruhum heveslerin esareti altında işveleşen har-ı can değil
Nefsim felaha erişmek için azmeden edep değil, kalbim hüzün içinde kime kefil
Aşk, gönlüme inşirah sunan vecdin arefesinde bekleyen bir umut değil, vaatte değil

Ne vakit sıkıntıya düşsem
Hesapsızlığın akibetinde acziyetime kanıp hayıflansam
İçinden çıkamadığım bir hal için Allah kerimdir diye anlamsız tesilli arasam
İlla ki kerim olduğunu bildiğim halde nefsime paye çıkarsam,sonra da şakın olsam

Acınmak bana düşer bilirim
Ne kadar densizliğim varsa iradem için zafiyetlerimdir itiraf ederim
Kalbi lekekeri nasıl görmezden gelirim, ruhun firkatine erişmek için niyaz eylerim
Kimseye bir sözüm yok,boyun bükerim,aklımı kullanmadığım için mahcup nefesim

Her halin bir derdi vardır
İçinden geçilen zamanın hicranında ağlayan sessiz bir nazardır
İçinde gizlediği gam nasıl bir hardır,hissetmeyen gönüller kurak bir sahradır
Ruhumun insicamı bahtım için suskun bir vicdandır, keder nefsim için niye eftaldir

Yazdığım nameler kar etmiyor
Okunmayan meramlar şevkime refakat eylemiyor,niye üzüyor
Bıktırmak kime ne fayda veriyor, suskun kalmak mı gerekiyor, kim ne söylüyor
Neden bunca gayret sessizliğin akıbetinde inliyor, çekinceler acaba gayrete geliyor

Sus artık ey kalem, sırrınla göç
Ruhunun firkatine erişsin artık beklenen vech, gözyaşlarını seç
İçine akıt, lal olan halini sakla konuşma artık, nefesler usanıyor kimler üşengeç
Neden hasredersin melalini, hangi merakın niyazındadır akıbetin hülyalardan geç

Başını yasla ve sakince ağla
Ne kadar kalin kalmışsa düşen yaprakların halinde ki hicranda yaşa
Hazan her halin vicdanında, umutlar kanatlanıp bahtınla buluşmadıkça usanma
Ümitsizlik hüsrandır,yeis içinde nefeslenmek ne kadar vicdanın için manay-ı aşktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Titreyen bir halin kaliyim, aşkı neyleyim!

Ne kadar sukut etsem
Ruhumu celbeden ayetlerin icmaline erişsem
Hikaye edilen nefeslerin hallerinde sabırla kederlensem
Müddet-i nefes olan imtihanda dirilmeyi idrakime ram eylesem

Sevmek hiç yasak olur mu
Kalbi olan can, muğlak bir insan eşkaline soyunur mu
Bahis olan vecdir, sevdalaşan ardır, aşk ne muazzam bir nardır
Nefse ram etmenin bahenesi bulunur mu, nursuz haz hiç konuşulur mu

Hilkat ruhun alinde ki aktır
Farkı fark etmeyen nazar nasıl idrakiyle konuşacaktır
Aşk salt nefsin ve zevkin turabımıdır, tahkik edilmeden kim kavuşacaktır
Vakit, ömrün nefesi, halin muvacehesidir,aşka erişmeyen niye hicran içindedir

Bir etrafına bak, görmeye çalış
Bin hüzün içinde koşuşturanların derdi- gamı niye haykırış
Mahzun kalan, hukuku çalınan, insan olduğu unutulan her canla barış
Nihayete erecektir figanlar, feryad eden hicranlar, neyin arefesinde ecel-i kavrayış

Gün ağarıyor, gözlerim kamaşıyor
Uykusuzluk ne kadar acı veriyor, sancılar depreşiyor
Yazdığım meraklar hangi vakti mekliyor, nasıl bir dert ile hasrediliyor
Her nefesin azizliğine meylediliyor, mağgiret ve rahmetin sebebi teyit ediliyor

Kız evladı, merakın efkarındadır
Erkek olan ise nasıl bir heyecanın vaktine erişmek için çabalamaktadır
Oysa her ikiside bir candır, can içinde yaşamış baharlardır
Onların haline müdrik olmak nasıl bir sevdadır, hata zaten insan içinde hardır

Kul olmak için üşenme
Aşkın halinde filizlenmek adına hiç bir zaman direnme
Gönül kapının açılması için sakın fedakar olmak adına gücenme
Feda olmak aşktır, iradi bulunmak vuslattır, hakkın rızasında nur olan sevdadır

Hak ve ecir için yarış
Bahaneler içinde kaybolmak nasıl bir hüsrandır, idrakinledir kavrayış
Susamak, aç kalmak, uyku için sızlanmak, yorgunluk adına kaçınmak marazdır
Her halin lahzasında sabırla anılmak, kanaatle nasibin için yakarmak niye farktır

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gülmeliyim ve fakat haddine erişmeliyim!

Mahzun nefeslerin
Garipleşen hislerin, ağlayan gönüllerin,
Feryad eden sinelerin
Kadrinde ki edeple yetinmeliyim

Nasibin vecdinde
Sabrı hakkıyla ruhumda hissetmeliyim
Ne kadar vaktim varsa,
Umutlarım heveslerime kurban olsa da vazgeçmemeliyim

Kanatsız kuşu görsem
Aksayan Aslanın haline kederlenip yerinsem
Görmeyen nisanın sukutunda bir dem olup serinlesem
Aşkın sadrında ki şevkle kalbim için inşirah dilesem

Kuzunun postunda
Sırtlanın iştiyakında ki sabırsız harında
Melülleşen ceylanların samimi kanaatlarına
Erişmek için dilensem, gönül kapımın açılması adına ah etsem

Sevmek için, gönül hu olmalı
Ne kadar umudun varsa onun aşkıyla yıkanıp durulmalı
Bedenin lal olurken, kalbinin lisanı konuşmalı
Şek ve şüphesiz bir itminanla ruhun yol almalı, vuslata ulaşılmalı

Canı, canandan ayıran kim
Yar için hasredilen nefes hangi saikin ve esrar-ı bendin
Takkik etmeyi niye ertelersin
Duygusallığın kurbanı olmakta neden bu kadar kararlısın

İraden heveslerinde aşnmamalı
Zafiyet zerkeden her ne varsa, kalbinden şeran uzaklaşmalı
Hayır ve hasenat adına vaktin bulunmalı
Kurban olan ruhun ve kalbin olmadıkça nefsin nar için hazırlanmalı

Annen senden vazgeçer
Baban zaten hicranıyla dertli ve cefalı bir keder
Aile efradın hallerinde ki gaileler adına adeta seferber
Ruhun sessizce ne söyler, kalbin hüzün içinde hesaplaşan değer

Hangi sazı alsan eline
Çalmaya idrakin ve güçün bulunmalı
Talim edilmeyen herşey senin haline çok yabancı
İman ettiğin ne varsa nasıl anlaşılmalı, samimiyet eken kul olmalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gözlerim yaşlı, umutlar dinmeyen bir sancı!

Ayaklarım bağlı sanki
İçinden çıkılmaz bir ızdırabın derdindeyim
İçimi sızlatan müşkili çözmeye kudretim elvermiyor
Boğazım kuruyor, dilim lal oluyor, gözler kararmaktan başka işe yaramıyor

Dört yanımda hasret
Kalbimi titreten nasıl bir keder yarab bu illet
Sabır niye kifayet etmiyor, kanaat etmek zor geliyor, nasıl zillet
Ey tabip nerdesin, ruhumu teskin etmekten mi kaçarsın, neden haline mihnet

Hakim başını kaldırıp baktı
Bir el hareketiyle hiç sual sormadan kararına vardı
Şaşkınlık en yakınımdaydı, panik yaşamak demek ki böyle bir kaygıydı
Kolluk kuvvetleri göz işaretleriyle yol verdi, haydi cezaevine diye yüzüme söyledi

Dört duvar arasındayım
İçinden çıkamadığım bir muammanın yasındayım
Elhak vicdanen haklıyım, saldırıyı def etmek adına hakkımı kullandım
Demek ki hale hakkıyla anlaşılmadım, çekeceğim çileler için nasipteymiş farkım

Ne kadar çok mahkum var
Her birinin derd-i gamı bilmem ki nasıl bir nazar
Bahtın kazası nasibin içindeymiş ey yar, firkate erişmek demek ki nar
Ey kalbimin sahibi, umutlarımın adresi, düşlerimin hazinesi sen bilirsin, sahibsin

Candan sevmeli bir insan
Aşkın sadrını kirletmemeli,ruhunu asla lekelememeli
Samimiyetten taviz vermemeli, müddet-i nefesi hakkıyla tahkik etmeli
İçine düşen korkuları yenmek için hakikatle nefeslenmeli, yadıyla muhabbet etmeli

Seven sevdiğine erişmeli
Ruhunun ve kalbinin itminan olduğu bir sahrada ilerlemeli
Halin lisanıyle nefeslenmeli, aklı ve izanın farkıyle tercihlerinde direnmeli
Edebin vechesinde serinlemeli, umutlarını heba etmemeli, vicdanını iyi dinlemeli

Nefsi marazlardan temizlenmeli
Esiri olmadan, hissiyatına kapılmadan, zafiyetleri artırmadan
Sırat-ı müstakim üzre bulunmalı, ruhun ve kalbin sahibi hakkıyla anılmalı
Taat ve zikirlerde ihlas için çok yakınmalı, inşiraha erişmek için fedakar olunmalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Gün kararınken mahzundur nice umut!

Afederseniz diyerek yaklaştı
Mütereddit bir eda ile gözlerime bakıyor ve ürküyordu
Bir adres sormak için telaşlandı, yüzü çok kızaran bir edepli nisaydı
Lütfen sakin olun, telaşlanmayın dedimde de bir başka kaygının nezninde tutsaktı

Telefonu çaldı, korkuyla aldı
Dinlerken dahi derin bir korkunun izleri simasındaydı
Terlemeye başladı, nefesi farklılaştı, bir yere oturmak için arandı
Sonra yanımdan uzaklaştı,telefon edenin kim olduğu anlaşılmadı, nedense sakındı

İstemeden dikkat kesildim
Bir faiden olur mu diye içimden geçirirken de ürktüm
Çünki hiç bilmiyordum, hangi nedenlerin muhatabıydı kestiremiyordum
Ve fakat içim sızladı, gönlümün hicranı birden arttı, bir nisaya bu yapılmamalıydı

İnsan korkuların olmamalı
İçinde kahrolup asla yorulmamalı, ruhuyla yol almalı
Kalbiyle barışık olup, bir hukuku olduğu asla unutulmamalı, anlatılmalı
Toplumsal hastalıkları, töre ve asabiyetleri, kimseyide insanlıktan çıkartmamalı

Çekinerek nisaya yaklaştım
Yapabileceğim herhangi birşey olup olmadığını soracaktım
Usulca seslendim farketmedi, sessizliğin içinde kaybolmuştu sanki anladım
Bir müddet sonra yine seslendim ve telaşlı birşekilde yüzüme baktı, korku vardı

Tekrar ettim dileğimi
Yüzü solmuş, boşlukta kalan bir insan olmaya yüz tutmuştu
Güvenemiyordu, yeniledim meramımı, hayır teşekkür ederim dedi, yutkundu
Bir düşünce almıştı halimi,insan denen esrarın o tasarruflarından, neden virandı

Nisalar özgüvene kavuşmalı
Hiç kimse tarafından hor ve hakir olarak asla anılmamalı
Her amelin suç ortağı yapılmamalı, aldatan sadece onlar değil unutulmamalı
Ruhun ve kalbin sahibi kimdir iyi anlaşılmalı, hak ve hukuk niye vardır, anılmalı

İnsan, insana kul olmamalı
Ruhun esir eden ve kalbini öteleyen bir nefesin sahibi bulunmamalı
Sahibin ve malik olanın ancak Cenabı Hak olduğu hakikati idrakle kavranmalı
Kendinden emin olmayan bir canın ne kadar ehliyetine haiz olduğuda araştırılmalı

Mustafa CİLASUN

[Anonim]

Sessiz ve sakin iklimin izlerinde nefeslenirken!

Ah can ne ben yanayım, ne sen ağla
Bahtın dar boğazında bir çare arama
Umutsuzluğa kapılma, sabırla uyukla
Halin dirliğinde sen kalbini soldurma

Gülü koklama, dikeniyle bir çare ara
Cazibe karşısında heveslerine kapılma
Nihayeti idrak edemeden zevke dalma
Sen hilkatinle bizar olma, aşksız kalma

Düşün hissettiğin ülfetin kadrini düşün
Hükmün sahibine hamd olmazsa ne işin
Hazan içinde sararan yaprakları süzüşün
Toprağın dirliğinde seni bekleyen gidişin

Sukut eylesen ne çıkar, dil zaten avare
Ten sensizlikte aramaz hâlbuki bir çare
Nefsin seninle haşyet içinde olur kepaze
Sen bir yargıç olma, zulmünle korkutma

Hâkim, zerreler içinde verilir her hüküm
Belleğin boşsa sökün eder adavet höykün
Kitabı celil sana olur en muteber bir kefil
Güle hasret duyma, sen o emanetlere sarıl

Darlık yaşanır sinelerde bir mefkûre yoksa
Kan boşa mı akacak kalp sahibini anmazsa
Mahzun gözler çok yaş akıtır çaresiz kalırsa
Şifa için yatan hasta ihsan için kime sarılsa

Dertler yalnızlıkta öyle katlanır ki besbeter
Takat ne yapsın olmaz ise muhabbeti bedel
Can ruhuna bigane kalp onsuz bulur mu çare
Ey Hak senin bahşettiğin rahmetin hükmünce

Bir kıvılcım yanmalara sebeptir sineler boşsa
Halin esenliğinde bir aşk yoksa bulunmuyorsa
Varlık Hak yolunda tasarruf için tutulmuyorsa
Nefs bir rehavete kapılarak dünyaya kanıyorsa

Ne denir kime ne söylenir vakit gelince emirdir
Nefs ruh dirliğinde sana verilen bir emanetindir
İrade nizam içindir kalbin dergâhında ne gizlidir
Aşk bu manada senin için en muteber bir ülfettir

Mustafa CİLASUN

[Yazar]

Yazılar